குறுக்கு வழி, மன உளைச்சலுக்கான வழி🔗

ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள், மனித மனம், நாகரிக காலத்தில் எல்லாவற்றையுமே குறுக்குப் பாதை, குறுக்கு வழி மூலமாக அடைந்துவிட துடிக்கிறது.

ஆனால், குறுக்கு வழி மூலமாக எல்லாவற்றையும் வேக வேகமாக அடைந்த பிறகு, அடைவதற்கு ஒன்றுமே இல்லாமல் வாழ்க்கை மட்டும் உங்கள் முன்னாடி வெறுமனே பரந்து விரிந்து கிடக்கும்பொது என்ன செய்வீர்கள் ? அப்பொழுது நீங்கள் சந்திக்கும் ஒரு பெரிய பிரச்சனைதான் மன உளைச்சல், செய்வதற்கு ஒன்றுமில்லை, அனால் செயலிலி (செய்வதற்கென ஒரு செயல் இல்லா) ? ? ? வாழ்க்கை உங்கள் முன்னால் பரந்து கிடக்கின்றது. ஏனென்றால் எல்லாவற்றையுமே குறுக்கு வழியில் அடைந்து முடிந்தாயிற்று.

ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள், குறிக்கோளும் ... குறியும் கோளும், அதை அனுசரிக்க வேண்டிய சரியையும் இருக்கும் வாழ்க்கையை வாழ்வீர்களானால் வாழ்க்கை இனிக்கும், மணக்கும். மீண்டும் மீண்டும் மனம் திகைத்து, திகைந்து ஆனந்தத்திற்குள் தீஞ்சுவையாய் இனிக்கும்.

செய்வதற்கு சரியையும், அனுசரிப்பதற்கு சரியையும், அது காட்டும் குறியும் கோளும் இல்லாமல் போனால், உங்கள் முன் காலம், வாழ்க்கை விரிந்து கிடக்கும். ஆனால் அதை வாழத் தெரியாது. அந்த நேரத்தில், தானாக உடலும் மனமும் ஒன்றோடு ஒன்று பொருந்தியிருக்க இயலாது நொடிந்து விழுவதுதான் மன அழுத்தம், மன உளைச்சல்.

குறிக்கோளும், அதை அடையும் சரியையும் வாழ்க்கையில் இருக்கும்வரை, நீங்கள் காலத்தின் தலைவனாய் இருப்பீர்கள். நேரம் கிடைக்க கிடைக்க வாழ்க்கை இனிக்கும். எத்துணை நாள் உங்களுக்கு கிடைக்கிறதோ, அத்துணை நாளும் வாழ்க்கை ஆனந்தமாகவும் இனிப்பாகவும் இருப்பதாகத் தோன்றும். குறிக்கோளும் சரியையும் இல்லாமல் போனால், அதே காலம் உங்களைக் கொல்லும்.

தினசரி அனுசரிக்க ஏதுமில்லையென்றால், அது காட்டும் உயர்ந்த குறிக்கோள் இல்லையென்றால். வாழ்க்கையை உங்கள் முன் வைக்குக்கொண்டு என்ன செய்வீர்கள் ? ரெண்டு நாள் படுக்கையிலிருந்து எழாமல் தூங்கலாம், மூன்றாவது நாள் என்ன செய்வீர்கள்? காலத்தை நகர்த்துவதே நரகமாக இருக்கும். காலத்தை நகர்த்துவதே நரகமாக இருத்தலைத்தான் மன உளைச்சல் என்று சொல்கிறோம்.

குறுக்கு வழி கண்டுபிடித்த சமுதாயங்கள் எல்லாமே உளைச்சலில்தான் இருக்கும். ஏனென்றால், குறிக்கோள் குறுக்கு வழியால் அடையப்படுவதனால், வாழ்க்கையின் பெரும் பகுதிக்கு, நிரப்புவதற்கு ஒன்றும் இருப்பதில்லை. குறிக்கோளை குறுக்கு வழியில் அடைந்தே பழகிய மனிதர்கள்தான், கடவுளை அடையவும் குறுக்கு வழி உண்டா என்று கண்டுபிடிக்க முயற்சிக்கிறார்கள்.

கடவுள் ஒன்றும் பெட்டிப் பாம்பு அல்ல, நீங்கள் ஏதாவது ஒரு மந்திரத்தை மகுடி மாதிரி ஊதினால், உடனே எழுந்து ஆடுவதற்கு!

ஜீவன் சிவனாக மாறுவதற்கு, ஆதிசைவ வாழ்க்கைமுறையே நேர் வழி

தெளிவாகச் சொல்கிறேன், ஜீவன் சிவனாக மாறுவதற்கு தனியாக எந்தக் குறுக்கு வழியும் நுட்பமும் பிராணாயாமமும் தியானமும் கிடையாது. வாழ்க்கைமுறை மட்டும்தான் வழி. வாழ்க்கைமுறையே நேர் வழி. அது தவிர வேறொரு வழி கிடையாது.

வாழ்க்கைமுறை பிராணயாமம் இதெல்லாம் உதவலாம். ஆனால், இந்த யோகம், பிராணாயாமம், தியானம் எல்லாவற்றினாலும் உங்கள் உடலையும் மனதையும் மேம்படுத்தி இறைவனை உணர்ந்தால் கூட, உங்களுடைய சரியையின் மூலமாகத்தான் உணர்ந்த அபைவத்தைக்கூட நிரந்தாமான நித்யாளந்தமாத மாற்றிக்கொள்ள முடியும்.

என்னுடைய அனுபவத்திலிருந்து சொல்கிறேன் - பன்னிரண்டு வயதில் ஜீவன் முக்த அனுபவம் எனக்குள் மலர்ந்தாலும் கூட, பதினொரு வயதில் அருணகிரியோகீஸ்வரரோடு அத்வைத அனுபவம், பன்னிரண்டு வயதில் சுத்தாத்வைத அனுபவம், இது எல்லாம் நடந்திருந்தாலும் கூட, சரியை என்னும் வாழ்க்கைமுறை மேம்பட்ட பிறகுதான் இருபத்திரண்டாம் வயதில் அந்த அநுபூதி இயற்கையான நித்யானந்தமாக நிலைபெற்றது.

சரியை என்னும் வாழ்க்கைமுறையை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, ஏதோ

சில பிராணாயாமம், தியானம், ஏதோவொரு ரகசிய நுட்பங்கள், ரகசிய மந்திரங்கள்கொண்டு, கடவுளை மயக்கி நம் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வந்துவிடலாம் என்றும் நினைப்பது குருடன் குருடனுக்கு வழிகாட்டும் வழி மாதிரிதான். குருடன் குருடன்க்கு வழிகாட்டினால், குருட்டும் குருட்டும் குருட்டு ஆட்டமாடி குழியில்தான் விழும்.

நவீன கால குருமார்கள் மனித இனத்தைப் பீடித்த பீடைகள். இந்தப் பீடைகள் செய்கிற மிக பெரிய பிழை, விக்ரஹ வழிபாடு, தினசரி அனுசரிக்க வேண்டிய சரியை வாழ்க்கைமுறைகளெல்லாம் தேவை இல்லை என்று வாதிடுவதுதான். ஏனென்றால் நவீன கால மனிதனுக்கு, தான் எதைச் செய்தாலும் பெரும்படி உயர்வு, ஒரே தாவலில், தான் அடைய வேண்டிய இலக்கை அடையத் துடிக்கும் மனப்போக்கு உச்சத்தில் உள்ளது.

நவீன கால மனிதனுக்கு, எந்தவொரு பொருளை வாங்கினாலும், அதைப் படிப்படியாகக் கையாளுவதற்கான பொறுமையெல்லாம் கிடையாது. கார் வாங்கினாலும் அந்த உபயோகிப்பாளர் கையேட்டை யாரும் படித்துப் பார்ப்பது கிடையாது. உடனடியாக ஒட்டுநர் இருக்கையில் அமாந்து கார் ஒட்ட கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

மூன்று நிமிடத்தில் ... இறைவன் அருள் தியானம் ... இரண்டே நிமிடத்தில் இறையருள்…! உடனே வாருங்கள் என்று நவீன கால குருமார்களின் நாயகன்கள் தரும் விளம்பரங்களை இணையத்தில் நீங்கள் பார்த்திருக்கலாம்.

சிவன் -

உங்கள் 'முதன்மைவாய்ந்த விவரண வர்த்தகச் சின்னம்' அல்ல

சரியை வேண்டாம் என்று ஒதுக்கி, ஏதோ யோக நுட்பத்தாலேயே, தியான நுட்பத்தாலேயே மனிதன் முழுமை அடைந்து விட முடியும், ஜீவன் சிவத்தன்மை அடைந்து விட முடியும் என்று யாராவது முட்டாள்கள் உங்களுக்குச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தால் அல்லது தங்களைப் புத்திசாலிகள் என்று சொல்லிக்கொள்பவர்கள் உங்களுக்குச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தால், ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள், அவர்கள் ஆதி சிவனுக்கு எதிராய்ப் பேசும் விரோதிகள் மட்டுமல்ல, சில நேரத்தில் சிவனையே முன்னிறுத்தி சிவத்திற்கு எதிராய்ச் செயல்படும் துரோகிகள்.

அவரே அருளிய ஆகமங்களை உபயோகிப்பவர்கள், தயவுசெய்து அவர் பெயரை உபயோகியுங்கள். இது, நான் எல்லாருக்கும் விடுக்கும் வேண்டுகோள்.

சில பேர் கேட்பதுண்டு, 'இந்த ஆகமங்களையெல்லாம் சிவபெருமான்தான் சொன்னார் என்று எப்படித் தெரியும் ?

சில நேரத்தில் இந்த ஆகமங்களைப் படித்துவிட்டு யாரோ அறைந்ததுபோல அலண்டுபோய் அமர்ந்திருக்கின்றேன். ஏனென்றால் அந்த அளவுக்கு நுட்பத்தோடு பெருமான் ஒவ்வொன்றையும் தெளிவாக விளக்குகிறார். இந்த அளவுக்கு நுட்பத்தோடு யாராவது ஒருவர் சத்தியங்களை, வாழ்க்கைமுறையை ஆழமாகவும் நுட்பமாகவும் உலகத்துக்கு விளக்கியிருந்தால், அவர் சத்தியமாக சிவன்தான். இல்லையென்றால் சிவத்துவத்தை அடைந்த ஒரு நபராக இருக்கலாம். அதனால், அது சிவனுடைய வாக்கியங்கள் என்று சொல்வதில் எந்தத் தவறும் இல்லை.

சிவ விரோதிகளை விட்டுவிடலாம்! சிவன் உண்டு, சிவனுடைய முகத்தையும்

பெயரையும் படத்தையெல்லாம் உபயோகிப்போம். ஆனால் ஆகமத்தை வாழ மாட்டோம் என இருக்கும் சிவத்துரோகிகளுக்கு முதலில் பதில் சொல்லலாம்.

இவர்களுடைய முக்கியமான கேள்வி என்னவென்றால், இந்த ஆகமத்தை எல்லாம் சிவன்தான் சொன்னார் என்பதை எப்படித் தெரிந்துகொள்வது ? என்பதுதான்.

நீங்கள் சந்தேகப்பட்டால், சிவன் என்று ஒருவர் இருந்தாரா? ஆகமங்கள் உண்மையானவையா? - என்று சிவன் மற்றும் ஆகமம் இரண்டையும் சந்தேகப்படுங்கள்.

அப்படிச் செய்தீர்களானால், நீங்கள் விரோதிகள். உங்களைப் பகுத்தறிவு கும்பலோட ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு, எங்கள் வேலையைக் கவனிக்கிறோம்.

சிவனுடைய வார்த்தைகளைக் கடைபிடிக்காமல், எங்கள் சொந்த வார்த்தைகளை, எங்களுடைய சொந்த நோக்கங்களைப் பிரபலப்படுத்துவதற்கு, சிவனை எங்கள் வர்த்தகப் பிரதிநிதியாக மட்டும், சிவன் என்கிற அந்த 'முதன்மைவாய்ந்த விவரண வர்த்தகச் சின்ன'த்தை மட்டும் உபயோகிப்போம்.

குளிர்பானங்கள் என்ற பெயரில் சாக்கடைகளையெல்லாம் புட்டிகளில் அடைத்து, விளம்பரதாரர், அந்த ஊர்ல இருக்கின்ற பிரபலங்களையெல்லாம் பிடித்து, விளம்பரத்திற்காக உபயோகிப்பதுபோல், இவர்களுக்கு உள்ளேயிருந்து வந்த சாக்கடைகளையெல்லாம் கருத்துகளாகச் சொல்லி, அதுக்கு விளம்பரதாரராக மட்டும் சிவனுடைய பெயறையும் வடிவத்தையும் உபயோகப்படுத்துகின்ற சிவக்குரோகிகளுக்கான சில கேள்விகள்.

சரியையும் கிரியையும்,

யோகத்தையும் ஞானத்தையும் மலர்த்தும் நுட்பம்

சிவக்குரோகிகள் செய்கின்ற மிக பெரிய பிரச்சினை என்னவென்றால், சரியையும் கிரியையும் இல்லாமல், யோகத்தையும் ஞானத்தையும் மட்டும் குறுக்குவழி என்கின்ற பெயரில் உபயோகப்படுத்துவது மட்டும் இல்லாமல், சரியையும் கிரியையும் வாழ்பவர்களை மிகுந்த ஒரு தாழ்ந்த நிலையில் இருப்பவர்கள் என்பது போன்ற மாய தோற்றத்தை உருவாக்கி, சரியை கிரியையின் முக்கியத்துவத்தை அழித்ததே இந்த நவீன கால சைவத் துரோகிகள்தான்.

அதனால்தான் மீண்டும் சொல்லுகின்றேன், சரியை உயர்ந்ததா, கிரியை உயர்ந்ததா, யோகம் உயர்ந்ததா, ஞானம் உயர்ந்ததா? என்கின்ற கேள்விக்கே இடமில்லை. ஏனென்றால் இந்த நான்கும் படிகள் அல்ல, பாகங்கள் மட்டுமல்ல அங்கங்கள். ஒன்றில்லாவிட்டால் இன்னொன்று இயங்க முடியாத அங்கங்கள்.

பாகம் எனும் வார்த்தை கூட குறைவான வார்த்தைதான். ஏனென்றால், பாகம் என்று சொன்னால் கூட, நான்கில் ஒன்றிரண்டு பாகங்கள் இல்லாவிட்டாலும் மற்ற பாகங்கள் இருப்பதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது. அங்கம் என்கின்ற வார்த்தையே சரியானது. ஒரு அங்கம் இல்லாவிட்டாலும், மற்ற எந்த அங்கமும் இருக்ககூட இயலாத அளவிற்கு மிகத்தெளிவாக ஒன்றோடு ஒன்று பின்னி பிணைக்கப்பட்ட அங்கங்கள் சரியையும் கிரியையையும் யோகமும் ஞானமும்!

ஒரு நவீன கால கால குரு வெளிப்படையாகவே, ''கிரியைகளையெல்லாம் செய்கின்ற மக்களெல்லாம் வேறு தொழிலைப் பாருங்கள், இதையெல்லாம் செய்ய வேண்டாம்," எனச் சொல்கிறார். என்ன தைரியம் இருக்கும் இவர்களுக்கு... யோகத்தையும் ஞானத்தையும் சரியை கிரியையிடமிருந்து பிரித்து எடுப்பதற்கு! சிவாச்சார்யார்களே சீறி எழுங்கள்.

ஆழ்ந்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள், சரியை கிரியை மாத்திரம் போதாது என்பது சத்தியம், சரியை கிரியை இல்லாமலும் போகாது என்பதே உத்தமம், சரியை கிரியை மாத்திரம் போதாது என்பது சத்தியம், சரியையும் கிரியையும் இருந்தால் மட்டுமே எல்லாம் சாத்தியம்.

வாழ்க்கைமுறையை, சரியையை அழித்தவர்களே சைவத்தை அழித்தவர்கள். இன்று உலகத்தில் இருக்கும் எல்லாப் பிரச்சினைகளுக்கும் காரணம் சரியையும் கிரியையும் அழித்தவர்களே. சரியையும் கிரியையும் அழித்துவிட்டு, யோகத்தையும் ஞானத்தையும் ஏதோ பாம்பு பிடிக்கும் குறுக்குவழிபோல, பகவானைப் பிடிப்பதற்கு உபயோகபடுத்தும் மூடர்கள். அநுபூதி இலா குருடர்கள், மற்றவர்கள் வாழ்க்கையையும் அழிக்கின்ற கலியின் கொடுமை! இதை, கால காலனே கேட்க வேண்டும்.

இயைபு, இயல்பு மற்றும் இருப்பு உங்கள் அங்கமாகட்டும்

சில பேர் என்னிடம் கேட்பதுண்டு, 'கண்ணப்பன், சரியை கிரியை செய்தா சி வபதம் அடைந்தான் ? '

ஐயோ மூடர்களே கண்ணப்பனின் உதாரணத்தைச் சொல்லாதீர்கள். அவன் என் தரப்பின் சாட்சி. அவன் செய்யாதது யோகமும் ஞானமும், அவன் செய்தது சரியையும் கிரியையும் !

சிவலிங்க வழிபாடும், கண்யை பிடுங்கி வைத்த பக்தி அன்பும்தான் சரியையும் கிரியையும். கண்ணப்பன் காலையிலே எழுந்து, மூக்கைப் பிடித்து யோகம் பயின்றான் என்றோ அல்லது சிவோஹம் என்று சொல்லி உட்கார்ந்தான் என்றா எந்தப் புத்தகத்திலாவது இருக்கின்றதா?

சிறு வயதில் எங்கோ வேட்டைக்குச் செல்லும் பொழுது, ஒரு சிவலிங்கத்திற்கு யாரோ அந்தணர் நீருற்றி வழிபாடு செய்வதைப் பார்த்திருக்கின்றான், தானும் அதைச் செய்ய வேண்டும் என்கின்ற சரியை அவனுக்குள் பொங்கியது, அதை அரைசரிக்க வேண்டும் என்கின்ற எண்ணம் பொங்கியது, தனக்குத் தெரிந்த விதத்திலே கிரியையாய் அதைச் செய்யத் துவங்கினான், அதனால்

கொண்ட பேரன்பினால் பொங்கிய ஆனந்தப் பேரூற்றினாலே சரியை, க்ரியை இரண்டினுடைய ஆழமான குட்சுமமான பக்தி என்ற உணர்வைப் பிடித்து க்கொண்டு, அது காட்டிய வழிபடியே சரியையும் செய்து சிவபதம் அடைந்தான் கண்ணப்பன்.

சில சிவத் துரோகிகள், அவர்களுடைய மாய மூட வியாபாரதந்திர கருத்துகளை விற்பதற்கு, கண்ணப்பன் எனும் பாட்டில் உறையை உபயோகபடுத்துகிறார்கள், கண்ணப்பன் என்ன சரியையும், கிரியையும் முறையாகக் கடைபிடித்தா குரானம் அடைந்தான்? என்று கேட்கிறார்கள்.

வேறு சிலர், கண்ணப்பனை நாயகனாகக் காட்டுவதற்காக, அந்த லிங்கத்தைத் தினந்தோறும் முறையாக ஆகம முறைப்படி வழிப்பட்டு வந்த சிவாச்சாரியாரை, வில்லனாக காட்டும் முயற்சியையும் செய்கிறார்கள். யோகம், தியானம் நான் தேவையில்லை என்று சொல்லவில்லை. சரியை, கிரியை தேவையில்லை என்று சொல்பவர்களுக்கு பதில் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கின்றேன்.

கண்ணப்பன் வாழ்க்கையைப் பாருங்கள், சரியையும் கிரியையும் சிரத்தையோடு செய்யப்பட்டால், யோகத்தையும் ஞானத்தையும் தானாகவே அது மலர்த்திவிடுவதை நாம் நேரடியாய் பார்க்கலாம்.

இயைபு என்றால் வாழும்பொழுதே அதை மேன்மைப்படுத்திக் கொள்வது, இயல்பு என்றால் அதை நம் வாழ்க்கையின் இயல்பாக மாற்றிக் கொள்வது, இருப்பு என்றால் அதை நாமாகவே மாற்றிக் கொள்வது.

சரியை எனும் வாழ்க்கைமுறை ஜீவன்முக்த அறிவியலின் அங்கம் மாத்திரம் அல்ல, முக்கியமான அங்கம், பங்கம் செய்யக் கூடாத தங்கமான முக்கிய அங்கம். சரியையில் இயைபு, இயல்பு மற்றும் இருப்பு - இம்மூன்றையும் உங்கள் அங்கமாக்குங்கள்.

3 க்ரியை

1. சுந்தரர்

க்ரியை: பிரபஞ்ச பேரருளான, அகண்ட சச்சிதானந்த பரம்பொருளான சதாசி வனோடு பக்தியில் சங்கமித்து, பக்தியால் பொங்கும் ஆனந்தத்தை அனுபவித்து, சிவஞானத்தால் பொங்கிப் பெருகும் சிவபோதத்தில் சிந்தை கரைந்து நிறைந்து உறைந்து கிடந்து வாழும் வாழ்க்கைமுறைதான் க்ரியை.

சுந்தரமூர்த்திப் பெருமானைப்போல க்ரியையின் சக்தியை, பக்தியின் சக்தியை வெளிப்படுத்திய வேறொரு பக்தரை, ஞானபுருஷரை சைவம் மட்டுமல்ல

வேறு எந்த சம்பிரதாயமும் காட்ட முடியாது.

பகவான் பக்தனுக்காக இறங்கிவந்து சேவை செய்திருப்பது பல சம்பிரதாயங்களிலும் நிகழ்ந்திருக்கின்றது. கிருஷ்ணனே வந்து அர்ஜுனனுக்குத் தேரோட்டியாய் இருந்ததும், பெருமாட்டியே நேரடியாய் வந்து வள்ளலாருக்கு சோறு சுமந்ததும் நிகழ்ந்திருக்கின்றன.

ஆனால் சுந்தரர் வாழ்க்கையில் பெருமான் வந்து பக்தனுக்காக செய்த சேவைகள் ஒரு சிறப்புடையவை.

காரணம் என்னவென்றால் ... கிருஷ்ண பரமாத்மா அர்ஜுனனைப் பார்த்து, ''என்னிடம் சரணடைந்து, எல்லாவற்றையும் என்னிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, போர் செய்,' என்று சொன்னவுடன், அந்தக் கட்டளைக்கு அர்ஜுனன் அடிபணிந்தான். அவருக்கு அர்ஜுனன் உண்மையாக இருந்ததனால், ஜீவன் ஜீவாத்மா பரமாத்மாவிற்கு உண்மையோடு இருப்பதனால், பரமாத்மா ஜீவாத்மாவிற்கு சேவை செய்தது உண்மை.

ஜீவன் சிவனுக்குப் பொய்த்தாலும், சிவன் ஜீவனுக்குப் பொய்ப்பதில்லை

ஆனால் இங்கு, தம்பிரான்தோழர் வன்தொண்டர் அவருடைய வாழ்க்கையைப் பார்க்கோமானால், மோகத்தில்தான் பெருமானோடான அவர் காதலே துவங்குது. முதலில் பெருமானைப் பார்த்தவுடன் அவர் சொன்ன வார்த்தையே 'பித்தா .. '

பெருமானே சொல்கிறார், "வன்மையான வார்த்தைகளை என்னை நோக்கிச் சொன்னதனால், நீ 'வன்தொண்டன்' எனப்படுவாய் என்று.

தம்பிரான்தோழர் பெருமானுக்கு தோழனாய் இருந்து, பல இடங்களிலே பெருமானுடைய உபதேசமான ஆகமத்தை வாழவேண்டிய ஆதிசைவ குலத்தில் பிறந்தும், ஆகமத்திற்கு அப்பாற்பட்டு, ஜீவன் சிவனுக்குப் பொய்த்தாலும், சிவன் ஜீவனுக்குப் பொய்க்காமல் இருக்கின்ற சத்தியத்தை, பக்தியின் சக்தியை சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளின் வாழ்க்கையில் மாத்திரம்தான் பார்க்க முடியும்.

சைவத்தால் மட்டும்தான் பக்தியின் சக்தியை இத்துணை அழகாக விளக்க இயலும். சைவம் அன்றி வேறொரு சம்பிரதாயத்தினாலும், சமயத்தினாலும் இதைச் சொல்ல இயலுமா என்று நிச்சயம் நாம் நினைக்க முடியாது. ஏனென்றால் வேறு ஒரு இடத்திலும் காணாத ஒன்றை சைவத்தில் நாம் கண்டோம்.

சுந்தரப்பெருமான், பெருமானுக்கே கைக்கலகு தாங்கும் திருப்பணி செய்பவர். கைக்கலகு தாங்கும் சேவையென்றால் 24 மணிநேரம் கூடவே இருந்தாக வேண்டும். ஏனென்றால் எழுந்தவுடன் திருநீற பூசிக்கொள்வார் பெருமான். வருபவர்களுக்கெல்லாம் அளிப்பார். தூங்கும்முன் பூசிக்கொள்வார், தூங்கி யெழுந்தவுடன் பூசிக்கொள்வார், அதனால் வாசலிலேயே நிற்க வேண்டும், எப்போதும் உடனிருக்க வேண்டும்.

இறைவனுக்கு அருகாமையில் 'திருநீற்று ஆலயம்' என்று சொல்லப்படும் திருநீற்று பெட்டகமான கைக்கலகு தாங்கும் திருப்பணி செய்து வரும் சாமீப்ய முக்தி பெற்ற அடியார், சுந்தரப்பெருமான்.

நான்கு நிலை முக்தி நிலை :

சாலோக்ய முக்தி - திருக்கயிலாயத்திலே இடம் கிடைத்து அங்கே வாழ்வது. சாமீப்ய முக்தி - அருகாமையில் இருந்து பணி செய்கின்ற புண்ணியம். சாரூப்ப முக்தி - அவருடைய ரூபத்திலேயே வாழ்ந்து அவருடைய நிலையிலேயே இருப்பவர்கள். ஏகாதச ருத்ரா்கள், அஷ்ட பைரவர்கள் -

இவர்களெல்லாம் சாரூப்ப முக்தி பெற்றவர்கள். கோவிலில் இருக்கும் துவார பாலகர்கள் பெருமானைப்போலவே சடா மகுடந்தாங்கி, நான்கு கரங்களோடு மான் மழுவேந்தி இருப்பார்கள்.

சாயுஜ்யம் - பெருமானோடேயே இரண்டறக் கலந்து முக்தியடையும் நிலை. மாணிக்கவாசகப் பெருமானும், திருஞானசம்பந்தப் பெருமானும் சாயுஜ்ய முக்தர்கள்.

இந்த நான்கு நிலை முக்தியிலே, சாமீப்ய முக்தி நிலையில், அருகாமையில் இருந்து, சுந்தரமூர்த்திபெருமான்.

சாயுஜ்யமான 'ஜீவன் முக்தி' அமையும் வரை, எது வேண்டுமானாலும் நம்மைக் கீழ் இறக்கலாம்

ஒரு நாள் காலை, பெருமான் திருமுடியிலே மலர் சூட்டுவதற்காக, கைலாயத்தின் நந்தவனத்திலே மலர் பறிக்கச்சென்றார். சென்ற இடத்தில், மலர் பறிக்க வந்திருந்த தேவியாரின் இரண்டு சேடிமார்கள் அழகில் இவர் மயங்கினார், இவருடைய அழகில் அவர்கள் மயங்கினார்கள்.

நாதனின் சந்நிதிக்கு வந்த பொழுது, அவர் பறித்து வந்த மலரிலேயே சுந்தரனின் எண்ணக்கையும் கண்டார் எம்பெருமான். கொடும் பொருளில் தொட்டவுடன் எண்ணமும் ஒட்டியிருக்கும். மலரைக் கண்டதும், அதில் மலர்ந்த இரண்டு மங்கையரின் முகத்தையும் கண்டார் எம்பெருமான்.

கண்டதும் கேட்டார், சுந்தரா 'இருவரையும் கண்டாயா ?'

நாணி குறுகி வெட்கத்தோடு தலை கவிழ்ந்து தம்பிரான் தோழன் நிற்க, கைலை நாதனோ, ''அஞ்சாதே அப்பனே! செல்வாய் பூவுலகிற்கு, சிறப்பொடு இருபெண்ணோடு வாழ்ந்து, கொண்ட மோகம் தணிந்த பின் மீண்டும் வருவாய்,'' என்றார்.

கேட்டதும், உளமெலாம் நடுநடுங்கினார் சுந்தரர். 'ஐயகோ, ஒரு பெண்ணின் மோகம், பெண்ணின் எண்ணம், சாமீப்ய முக்தியிலிருக்கும் என்னைத் தள்ளி வைக்கும் சக்தி வாய்ந்ததா ? '

இரண்டற இறைவனோடு ஒன்றிவிடும் சாயுஜ்யமான 'ஜீவன் முக்தி' அமையும்

வரை, எது வேண்டுமானாலும் நம்மைக் கீழ் இறக்கலாம் என்பதற்கு சாட்சி, இந்த நிகழ்வு.

எப்படியானாலும் சரி, ஒரு வினாடி மயங்கினார் என்பது உண்மைதான், ஆனால், உளம் முழுவதும் இறைவன் பாகமல்லவா? அதனால், நடுநடுங்கினாலும், வரமொன்று கேட்கிறார், ''அப்பனே! பிறவாமை வேண்டியே வந்தேன்; பிறந்தாலும், உன்னை மறவாமை வேண்டும். அங்கு செல்லும் பொழுதும், ஆபத்தில் நீயே வந்து, நானே மறுத்தாலும் ... நீயே வந்து என்னை தடுத்தாட்கொண்டிடல் வேண்டும், '' என்ற வரம் கேட்டு வாங்கிக்கொள்கிறார்.

திருநாவுக்கரசா்கூட ''பிறவாமை, பிறந்தாலும் உனை மறவாமை வேண்டும்'' - என்றுதான் கேட்டாரே தவிர, சுந்தரமூர்த்திப் பெருமான், நான் உனை மறந்தாலும், அதுமட்டுமல்ல மறுத்தாலும் எனைத் தடுத்தாட்கொள்ள வேண்டும் என்ற வரம் கொடு என்ற வரம் கேட்டுப் பெற்றுக்கொள்கிறார்.

இதுதான் பெரு வரம்!

நான் உனை மறந்தாலும் எனை ஆட்கொள்ள வேண்டும் என்று கேட்டால் அது திருவரம், நான் உனை மறுத்தாலும் எனை ஆட்கொள்ள வேண்டும் என்று கேட்டால் அது பெருவரம்.

அப்பனும், ''ஆகட்டும் அப்படியே,'' என்று அருளி விடுகின்றார். தம்பிரான் தோழனல்லவா ? பக்கத்தில் இருந்து பணிவிடை செய்தவர், அவன் கருணையின் ஆழம் தெரிந்தவர். பெருமான் கருணையின் ஆழம் தெரிந்தவர்களுக்கே தவறு செய்யும் தைரியம் வந்துவிடுகின்றது. எல்லா இடத்திலும் நடக்கின்ற ஒரு நிகழ்ச்சி. ஏனென்றால் எப்படியும் அவன் ஏற்றுக்கொள்வான் என்ற நம்பிக்கை.

என்னிடம் அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகளுள் இதுவும் ஒன்று: இறைவனையே நேரில் தரிசித்த சுந்தரர் ஏன் சாதாரண ஆசைகளில் வீழ்ந்தார் ?

வலி சுகத்தில் உழல்கின்ற மனம் பக்தியை எடை போடுவது சாத்தியமற்றது

தா்க்க ரீதியான கேள்வி, ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள், சுந்தரரை போன்றதொரு இறைவனோடேயே விளையாடித்திரியும் ஒருவருடைய வாழ்க்கையை, நம்முடைய சாதாரண மிகவும் தாழ்ந்த மனத்தைக் கொண்டு. அது சொல்லுகின்ற சரி, தவறுகளை வைத்துக்கொண்டு, எடை போடுவது சாத்தியம் இல்லை, அப்படிச் செய்வது சரியானதும் அல்ல. அவர் இருக்கின்ற உணர்வு நிலை வேறு, நாம் இருக்கின்ற உணர்வு நிலை வேறு.

கருத்துச் சுதந்திரம் என்ற பெயராலேயே ஒரு சில முட்டாள்கள், ஞான சம்பந்தப்பெருந்தகையை மிகுந்த அவதூறு செய்து எழுதியிருக்கும் சில நாவல்கள், புத்தகங்கள், கட்டுரைகள் அவரவர்கள் மனத்திலிருக்கும் வக்கிரத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றனவே தவிர, ஞானசம்பந்தர் போன்றதொரு பெரிய மகானை நம்முடைய சாதாரண மனம் சார்ந்து மதிப்பிடவோ, ஒப்பிடவோ இயலவே இயலாது.

அதே போல், சுந்தரமூர்த்தி பெருமானின் வாழ்க்கையையும் சாதாரண லாப நஷ்டங்களில், நன்மை தீமைகளில், கொடுக்கல் வாங்கலில், வலி சுகத்தில், துக்கம் ஆனந்தத்தில் உழல்கின்ற மனம் எடை போட இயலாது. சாத்தியமும் இல்லாதது.

விதா்க்கத்தால், ஏற்கெனவே பக்தி இருப்பதனால், சந்தேகம் மட்டும் தெளிய வேண்டும் என்ற அன்பர்களுக்கான பதில் இது: நம்முடைய சாதாரண மனம் கொண்டு அவருடைய செயல்களை எடை போட இயலாது. எடை போட வேண்டாம்.

அடுத்து, குதர்க்கத்தால் வரும் சில கேள்விகள் - இந்த குதர்க்கவாதிகளுடைய பெரிய பிரச்சினையே என்னவென்றால், அவர்கள் கேள்விகள் கேட்பதில்லை, அவர்களுடைய முடிவை நம் மீது திணிப்பார்கள்.