KAILASA Library/Ζώντας την Φώτιση (Living Enlightenment)/Η Σοβαρότητα έναντι της ΕιλικρίνειαςSign in
Ζώντας την Φώτιση (Living Enlightenment)

Η Σοβαρότητα έναντι της Ειλικρίνειας

Η όλη η σύγκρισή μας με τους άλλους ξεκινά από το τι πιστεύουμε εμείς οι ίδιοι για τον εαυτό μας. Η ζήλια εξαφανίζεται όταν κατανοούμε την μοναδικότητά μας. Τότε μπορεί να δημιουργηθεί ένα άλλο πρόβλημα. Μπορεί να αρχίσουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε τόσο ξεχωριστοί και μετά να αρχίζουμε να παίρνουμε τον εαυτό μας πολύ στα σοβαρά.

Τι είναι η σοβαρότητα;

Σοβαρότητα δεν είναι τίποτε άλλο από το να δίνεις υπερβολική σημασία σε κάτι, εις βάρος όλων των άλλων. Προκύπτει από την αδυναμία να δούμε ότι όλη η ζωή είναι απλώς ένα δράμα που εκτυλίσσεται κάθε λεπτό. Η σοβαροφάνεια είναι το αποτέλεσμα των υπερβολικών προσδοκιών από την ζωή.

Μια μικρή ιστορία:

Δύο αγόρια στην παραλία έχτιζαν ένα κάστρο στην άμμο. Ξαφνικά τσακώθηκαν και το ένα αγόρι θύμωσε και κλώτσησε το κάστρο της άμμου.

Το άλλο αγόρι πήγε και παραπονέθηκε στον βασιλιά για το σοβαρό του πρόβλημα. Ο βασιλιάς τότε άρχισε να το κοροϊδεύει που

αναστατώθηκε τόσο πολύ για αυτά ανόητα κάστρα στην άμμο. Αλλά ο σύμβουλος του βασιλιά που ήταν ένας μοναχός Ζεν, άρχισε να γελάει με τον βασιλιά.

Τον ρώτησε: "Όταν εσείς δίνετε μάχες και χάνετε τον ύπνο σας για τα πέτρινα κάστρα, γιατί γελάτε με αυτά τα αγόρια που παλεύουν για αυτά τα κάστρα στην άμμο;".

Όλη η σοβαρότητά μας έχει να κάνει μόνο με κάστρα στην άμμο! Για το παιδί, σε αυτήν τη μικρή ηλικία τα κάστρα στην άμμο φαίνονται πολύτιμα, ενώ στη δική μας ηλικία είναι τα πέτρινα κάστρα που μας φαίνονται πολύτιμα, αυτό είναι όλο. Είτε πρόκειται για ένα κάστρο από άμμο είτε για ένα πέτρινο κάστρο, η σοβαρότητα σχετικά με αυτά είναι η ίδια. Το αντικείμενο μπορεί να είναι διαφορετικό, αλλά η σοβαρότητα είναι η ίδια. Γι' αυτό, μην γελάτε όταν τα παιδιά τσακώνονται για μερικά κάστρα στην άμμο.

Η σοβαρότητα κλείνει το μυαλό σας στην ανοιχτότητα και την ελευθερία της ζωής. Σας κάνει ανιαρούς αλλά και νεκρούς. Περιορίζει τη σκέψη σας και σας κάνει να επιμένετε στα οικεία σας μοτίβα που γνωρίζετε και χρησιμοποιείτε συνεχώς.

Μια μικρή ιστορία:

Σε ένα μοναστήρι Ζεν, υπήρχε ένας διαγωνισμός μεταξύ των μαθητών για το