Ο Παράδεισος και η κόλαση🔗

Ένας πολύ λεπτεπίλεπτος και πονηρός τρόπος με τον οποίο σπέρνουν ενοχές στις μέρες μας είναι μέσω της ιδέας του παραδείσου ή της κόλασης. Οι άνθρωποι εκμεταλλεύονται τον φόβο ή την απληστία σας δείχνοντας σας ιδέες για την κόλαση και τον παράδεισο. Δημιουργούν ενός είδους απληστία για τον παράδεισο και έναν φόβο για την κόλαση. Δημιουργούν ένα σωρό έννοιες για την κόλαση και τον παράδεισο τις οποίες και σας πουλάνε. Λένε: "Εάν κάνετε αυτού του είδους τα πράγματα, θα ανταμειφθείτε στον παράδεισο- αν πράξετε διαφορετικά, θα τιμωρηθείτε στην κόλαση". Όταν σας δίνουταιν κανόνες οι οποίοι βασίζονται στην απληστία και τον φόβο, αυτόματα θα αρχίσουν να δημιουργούνται μέσα σας βαθιές ενοχές.

Μια μικρή ιστορία:

Κάποτε ένας στρατηγός ρώτησε έναν Δάσκαλο του Ζεν: "Δάσκαλε, τι είναι ο παράδεισος και τί η κόλαση;

Ο δάσκαλος ρώτησε: "Τι δουλειά κάνεις για να ζήσεις;".

Ο στρατηγός απάντησε: "Είμαι στρατηγός".

Ο δάσκαλος απλώς γέλασε: "Ποιος ηλίθιος σου ζήτησε να γίνεις στρατηγός; Μοιάζεις περισσότερο με χασάπη!'

Ο στρατηγός έγινε έξαλλος και έβγαλε το σπαθί του φωνάζοντας: "Θα σε κομματιάσω".

Ο δάσκαλος σήκωσε το χέρι του και είπε: "Αυτές είναι οι πύλες της κόλασης".

Ο στρατηγός συνειδητοποίησε την ανοησία του και υποκλίθηκε βαθιά προς τον δάσκαλο για συγχώρεση.

Ο δάσκαλος συνέχισε: "Αυτές είναι οι πύλες

του ουρανού".

Να είστε σαφείς, ο παράδεισος και η κόλαση δεν είναι γεωγραφικές τοποθεσίες, αλλά ψυχολογικές καταστάσεις του μυαλού σας. Τη μια στιγμή ο νους μπορεί να βρίσκεται στην κόλαση και την επόμενη στον παράδεισο - οι πύλες του παραδείσου και της κόλασης ανοίγουν και κλείνουν εναλλάξ και ανά πάσα στιγμή.

Η Ενοχή που δημιουργείται από εσάς τους ίδιους

Μέχρι την ηλικία των είκοσι ενός ετών, η γνώση που προέρχεται από την οικογένεια και την κοινωνία σας δημιουργεί ενοχές. Μετά τα είκοσι ένα έτη, η ενοχή που σας έχει σπείρει η οικογένεια και η κοινωνία ριζώνει μέσα σας. Τότε εσείς οι ίδιοι αρχίζετε να δημιουργείτε ενοχές μέσα σας χωρίς κανένα λόγο. Η ενοχή μετατρέπεται σε έναν μόνιμο φιλοξενούμενο της ύπαρξής σας!

Η ενοχή που δημιουργείται από την οικογένεια και από την κοινωνία είναι μία επιβεβλημένη ενοχή- είναι σαν ένα στέμμα το οποίο μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά. Η τρίτη ενοχή είναι η χειρότερη - είναι αυτή που δημιουργείτε εσείς οι ίδιοι στον εαυτό σας. Όταν εσωτερικεύετε τις ενοχές οι οποίες βασίζονται στην απληστία και τον φόβο, δημιουργείτε νέους τύπους ενοχών μέσα σας.Τη στιγμή που θα αρχίσετε να αισθάνεστε ενοχές για οτιδήποτε, μπορείτε να μετατραπείτε σε ένα αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Επιπρόσθετα εάν αρχίσετε να παλεύετε με τον εαυτό σας, θα είναι ακόμα πιο εύκολο να σας εκμεταλλευτούν.

Εάν κοιτάξετε στην ζωή σας, θα μπορέσετε να δείτε πώς κάθε στιγμή ψάχνετε -διακριτικά μεν, κάποιο λόγο για να τσακωθείτε με τον εαυτό σας, για να νιώσετε δυσαρέσκεια με τον εαυτό σας. Δεν μπορείτε να παραμείνετε δίχως σύγκρουση, θέλετε να δημιουργήσετε κάποιου είδους δυστυχία στον εαυτό σας γιατί αυτό είναι που σας έχουν διδάξει - ότι δηλαδή η ευτυχία είναι αμαρτία.