Ο Πόνος - Ένα φαινόμενο του νου🔗

Ανώδυνος τοκετός

Υπάρχει ένα ενδιαφέρον περιστατικό των ημερών της πνευματικής περιπλάνησής μου που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.

Κατά τη διάρκεια των ημερών του πνευματικού μου ταξιδιού,

ήμουν με κάποιους ανθρώπους μιας αυτόχθονης φυλής στο Madhya Pradesh της Bharat. Εκεί ζούσα σε έναν μικρό ναό στο κέντρο του χωριού. Μια μέρα παρατήρησα μια έγκυο γυναίκα να μπαίνει σε μια μικρή καλύβα. Μετά από περίπου μισή ώρα, βγήκε έξω με ένα μικρό μωρό στα χέρια της! Ούτε πόνος, ούτε γιατρός, ούτε νοσοκόμα, ούτε φάρμακα, ούτε κλάματα. Σε μισή ώρα βγήκε περπατώντας με ένα μωρό στην αγκαλιά της.

Σοκαρίστηκα! Δεν ήξερα πως να τους ρωτήσω οτιδήποτε επειδή δεν γνώριζα την γλώσσα τους. Μετά από ένα μήνα, είδα μια άλλη έγκυο να κάνει το ίδιο πράγμα. Σε μισή ώρα βγήκε έξω με ένα μωρό. Ρώτησα τον τοπικό ιερέα που ήρθε στο ναό: "Πώς συμβαίνει αυτό; Δεν έχουν καθόλου πόνο;" Εκείνος ρώτησε: "Πόνο; Γιατί πόνο;

Έμεινα έκπληκτος. Η ίδια η ιδέα ότι οι γυναίκες πρέπει να πονάνε κατά τη διάρκεια του τοκετού δεν υπήρχε στην κοινωνία τους! Και όχι μόνο αυτό, καμία δεν υπέφερε ούτε από τα συνήθη γυναικολογικά θέματα όπως αυτό της εμμηνόπαυσης.

Άρχισα να ρωτάω σχετικά με τον τρόπο ζωής τους. Κατάλαβα ότι στην παράδοσή τους, σέβονται πάρα πολύ τις γυναίκες. Τη στιγμή που ένα κορίτσι γίνεται σωματικά ώριμο, της αναγνωρίζουν με σεβασμό ότι έχει πλέον τα προσόντα να γίνει μητέρα. Οι άνθρωποι πέφτουν στα πόδια της και εκείνη τους αγγίζει και τους θεραπεύει! Ακριβώς λόγω αυτής της διαφορετικής προετοιμασίας, οι γυναίκες δεν υποφέρουν από τους συνήθεις πόνους που υποφέρουν οι γυναίκες σε άλλους πολιτισμούς.

Dukkha ateeta - Πηγαίνοντας πέρα από τη θλίψη και τον πόνο.

Ο ΠΟΝΟΣ ΕΊΝΑΙ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ

Ο Πόνος 'Φάντασμα'

Έχουν καταγραφεί περιπτώσεις ενός "πόνου φάντασμα" ο οποίος είναι ένας πόνος σε ένα μέρος του σώματος που δεν υπάρχει πλέον. Κάποτε, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το πόδι ενός στρατιώτη έπρεπε να ακρωτηριαστεί επειδή είχε υποστεί σοβαρές ζημιές. Το περίεργο ήταν ότι όταν συνήλθε, εξακολουθούσε να παραπονιέται για έναν πόνο στο πόδι του. Ήταν σκεπασμένος με μια κουβέρτα και έτσι δεν είχε ιδέα ότι το πόδι του είχε αφαιρεθεί. Η κουβέρτα αφαιρέθηκε και του έδειξαν ότι το πόδι του δεν υπήρχε πια. Ήταν σοκαρισμένος!

Περαιτέρω έρευνες έδειξαν στη συνέχεια ότι κάθε μέρος του σώματος σχετίζεται με ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου. Όταν ένα συγκεκριμένο μέρος του σώματος αισθάνεται πόνο, το αντίστοιχο κέντρο του εγκεφάλου παρουσιάζει την αντίστοιχη δραστηριότητα. Σε αυτή την περίπτωση, το σχετικό κέντρο του εγκεφάλου εξακολουθούσε να δονείται με τον ίδιο τρόπο που δονείτο όταν το πόδι του ήταν ακόμη μέρος του σώματος του. Υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις ανθρώπων που συνεχίζουν να αισθάνονται πόνο στον κενό χώρο όπου βρίσκονταν τα ακρωτηριάσμενα τώρα- τα άκρα τους. Αυτό ονομάζεται ως "ο Η αντίληψη του σωματικού πόνου μπορεί να αλλάξει από το μυαλό.

Το φαινόμενο Placebo

Το μυαλό έχει τεράστια επιρροή στο σώμα. Ακόμη και η αντίληψη του σωματικού πόνου μπορεί να αλλάξει μέσω του μυαλού. Στην επιστήμη το αποκαλούν "το φαινόμενο placebo" όταν ένα απλό χάπι ζάχαρης δίνει το ίδιο αποτέλεσμα με ένα παυσίπονο, απλά επειδή το άτομο έχει πειστεί ότι

το χάπι της ζάχαρης είναι ένα παυσίπονο!

Τις προάλλες, διάβαζα σχετικά με μια έρευνα* που έγινε στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στις ΗΠΑ και η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of Neuroscience. Η έρευνα έγινε σε μια ομάδα νεαρών ανδρών οι οποίοι δέχτηκαν να αφήσουν τους ερευνητές να κάνουν ένεση στους μυς των γνάθων τους με ένα συμπυκνωμένο αλατούχο διάλυμα, προκαλώντας έτσι πόνο. Η αντίδραση του εγκεφάλου στον πόνο μελετήθηκε με τη χρήση τομογραφιών Positron Εmission Tomography- PET (Τομογραφία Εκπομπής Ποζιτρονίων) οι οποίες έδειξαν την δραστηριότητα των φυσικών παυσίπονων του οργανισμού, τις γνωστές ως ενδορφίνες.

Σε μια τέτοια σάρωση, οι άνδρες αυτοί ενημερώθηκαν ότι λάμβαναν ένα παυσίπονο, αλλά στην πραγματικότητα αυτό που τους έδιναν ήταν απλώς ένα εικονικό φάρμακο - μια ουσία που δεν είχε παυσίπονες ιδιότητες. Στη συνέχεια τους ζητήθηκε να αξιολογήσουν την ένταση του πόνου που ένιωθαν σε κλίμακα από το 0 έως το 100. Επίσης, η σάρωση PET θα έδειχνε την σχετική με τον πόνο εγκεφαλική δραστηριότητα. Οι ερευνητές μπόρεσαν να μελετήσουν τόσο την αντίδραση του εγκεφάλου όσο και το τι πραγματικά ένιωθαν οι άνδρες.

Η εκπληκτική παρατήρηση ήταν ότι όταν στους άνδρες αυτούς, δόθηκε ένα εικονικό φάρμακο, δηλαδή όχι ένα παυσίπονο αλλά απλώς μια ουδέτερη ουσία, ο πόνος που ένιωθαν ήταν πράγματι μικρότερος. Ήταν σαν να τους είχαν δώσει το ίδιο το παυσίπονο! Οι σαρώσεις PET έδειξαν ότι το σύστημα των ενδορφινών (φυσικό παυσίπονο του οργανισμού) στον εγκέφαλο είχε ενεργοποιηθεί.

Το μέρος αυτό του εγκεφάλου έδειξε μια αυξημένη δραστηριότητα με το εικονικό φάρμακο, μόνο και μόνο επειδή το άτομο πίστευε πως ήταν παυσίπονο! Περαιτέρω μελέτες έδειξαν ότι η επίδραση του εικονικού φαρμάκου παρατηρήθηκε σε περισσότερο από το 70% των ατόμων, όπου ο πόνος μειώθηκε έως και 22%. Η επιστήμη εξακολουθεί να μελετά αυτό το εκπληκτικό φαινόμενο, το οποίο δείχνει πολύ ξεκάθαρα τη σύνδεση μεταξύ νου-σώματος.