Μην αφήνετε χώρο για την Ανησυχία
Όταν ζείτε χωρίς προσδοκίες, είσαστε ήδη ικανοποιημένοι. Δεν υπάρχει άλλο χώρος για να ευδοκιμήσει η ανησυχία ή η δυσαρέσκεια. Όταν δεν έχετε ανησυχία, βλέπετε τα πράγματα όπως είναι. Δεν ανησυχείτε για το τι θα μπορούσε να είναι ή να μην είναι. Η ανησυχία υπάρχει μόνο εαν της δώσετε χώρο. Ο χώρος που χρησιμοποιεί η ανησυχία είναι είτε το παρελθόν είτε το μέλλον. Στο παρόν δεν υπάρχει χώρος γι' αυτήν.
Μια μικρή ιστορία:
Μια μητέρα ετοίμαζε ένα γεύμα για τον μικρό της γιο. Άδειασε μια κονσέρβα φασόλια σε μια κατσαρόλα και τα έβαλε να τα μαγειρέψει στη φωτιά. Ακριβώς τότε χτύπησε το τηλέφωνο. Περίμενε το τηλεφώνημα και ήθελε να το σηκώσει, αλλά ανησυχούσε πως ο γιος της θα έμενε μόνος του τα λίγα λεπτά εκείνα που αυτή θα έλειπε από το δωμάτιο.
Του είπε λοιπόν εμφατικά: "Μείνε εδώ όσο απαντά στο τηλέφωνο. Θα επιστρέψω σύντομα. Μην φερθείς άτακτα και ό,τι κι αν κάνεις, μην βάλεις αυτά τα φασόλια στη μύτη σου...".
Ανησυχούμε πάντα για το τι συμβαίνει αλλά και για το τι επίσης μπορεί να συμβεί! Το αγόρι μπορεί να μην είχε σκεφτεί να βάλει φασόλια στη μύτη του! Η μητέρα του όμως, του έβαλε την ιδέα. Η ανησυχία δίνει ζωή σε πολλά πράγματα που δεν υπήρχαν εκεί εξαρχής. Έτσι, όταν το αγόρι βάλει τα φασόλια στη μύτη του, η ανησυχία της θα αποδειχθεί αληθινή! Έτσι αυτή θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η έχει πάντα δίκιο που ανησυχεί.