Η επίδραση του DNA 'φαντάσματος'🔗

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα έρευνα η οποία έγινε από το Institute of HeartMath, ΗΠΑ:

Σε αυτό το πείραμα μελετήθηκαν τα χαρακτηριστικά των φωτονίων σε ένα θάλαμο σκέδασης του φωτός. Η γραφική αναπαράσταση έμοιαζε με ένα τυπικό διάγραμμα το οποίο αναπαριστούσε την τυχαία κίνηση των φωτονίων.

Στη συνέχεια, ένα δείγμα από DNA* τοποθετήθηκε μέσα στο θάλαμο σκέδασης. Τότε γραφική αναπαράσταση άλλαξε δείχνοντας μια αλληλεπίδραση μεταξύ του DNA * και των φωτονίων του φωτός.

Στη συνέχεια, το DNA απομακρύνθηκε από το θάλαμο. Όταν αφαιρέθηκε το DNA, θα περιμένατε ότι η γραφική αναπαράσταση θα ήταν η ίδια όπως ήταν πριν από την τοποθέτηση του DNA στο θάλαμο. Παραδόξως, η γραφική αναπαράσταση μετά την αφαίρεση του DNA φαινόταν σαφώς διαφορετική από εκείνη που προέκυψε πριν από την τοποθέτηση του DNA στο θάλαμο.

Παρά την αφαίρεση του DNA,

επηρέασε τη συμπεριφορά των φωτοφωτονίων. Όχι μόνο αμέσως μετά την αφαίρεση, αλλά και για αρκετές ακόμη ημέρες παρέμενε η παρατεταμένη επίδραση του DNA στα φωτόνια.

Μια ακόμη ενδιαφέρουσα παρατήρηση είναι ότι το φαινόμενο αυτό δεν παρατηρείται στο DNA των κατώτερων μορφών συνείδησης. Έτσι, μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι η συνείδηση ενός συγκεκριμένου αντικειμένου ή ενός

συγκεκριμένου άτομου πάντα θα ακτινοβολεί και συμβάλλει την δική του επίδραση. Μπορούμε επίσης να παρατηρήσουμε ότι στη φύση, οι ανώτερες μορφές συνείδησης, μέσω της ίδιας της παρουσίας τους, θα επηρεάζουν τις άλλες μορφές της κατώτερης συνείδησης.

Μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε πώς μια υπερσυνειδητή ενέργεια, αυτή ενός φωτισμένου όντος, μπορεί να επηρεάσει τη συνείδηση στα πάντα και σε όλους τριγύρω του.