Ο ΧρόνοςVsΤηςΚατανόησης
Αν συμβεί ένα οδυνηρό περιστατικό στη ζωή κάποιου
- όπως η απώλεια ενός παιδιού, η εγκατάλειψη από τον ή την σύζυγο, η διάλυση μιας στενής φιλίας - αυτά μπορούν να φέρουν πόνο στο εκάστοτε άτομο, αλλά σιγά σιγά με την πάροδο του χρόνου μπορεί να μπορέσει να το αποδεχτεί. Πολλές φορές μπορεί κάποιος να κλαίει μελαγχολικά για πολλά μερόνυχτα
Τόσο η ευχαρίστηση όσο και ο πόνος προέρχονται από το μυαλό. Ο νους κινείται από το ένα άκρο στο άλλο. αλλά στο τέλος να αποδεχτεί αυτό το οποίο συνέβη. O χρόνος
είναι πολύ βαρύ φορτίο για να το αντέξετε. Εσείς επιλέγετε να κρατήσετε ολόκληρο το παρελθόν σας: από όταν ήσασταν παιδί, όταν ήσασταν έφηβος, όταν πήγατε για πρώτη φορά στη δουλειά. Κρατάτε όλα αυτά τα στάδια της ζωής σας με όλες τις αντίστοιχες εμπειρίες, τους πόνους και τα λάθη. Αυτό το βάρος και αυτό το φορτίο των συναισθημάτων αυτών που σχετίζονται με το παρελθόν, είναι αυτό που σας προκαλεί πόνο κάθε φορά που τα βιώνετε. Εάν αποφασίσετε να αφήσετε το παρελθόν σας και να κοιτάξετε κάθε κατάσταση με μια νέα οπτική, τότε δεν θα έχετε τόσο πολύ πόνο. Θα θεραπευτείτε άμεσα και δεν θα χρειαστεί τόσος πολύς χρόνος.
θεραπεύει. Είναι ένα κοινό ρητό. Κ Καταλάβετε ότι χρειάζεται χρόνος για συμβεί η επούλωση μόνο και μόνο επειδή δεν ήσασταν έτοιμοι να αντιμετωπίσετε τον πόνο και την ταλαιπωρία με επίγνωση και έναν ενσυνείδητο τρόπο τη στιγμή που το περιστατικό εκείνο συνέβη.
Αν μπορείτε απλώς να κοιτάξετε μέσα στον πόνο, αν μπορέσετε με επίγνωση να παρακολουθήσετε το συναίσθημα αυτό και να καταλάβετε το παιχνίδι του νου καθώς βιώνετε αυτόν τον πόνο, τότε η κατανόηση μέσα σας θα ανατείλει και θα συμβεί η άμεση θεραπεία. Ο χρόνος χρειάζεται γιατί δεν είστε έτοιμοι να καταλάβετε και έτσι υποφέρετε πολύ. Με την πάροδο όμως του χρόνου, μετά από μερικές εβδομάδες, μήνες ή και χρόνια, το περιστατικό θα ξεθωριάσει και θα μετατραπεί σε μια μακρινή ανάμνηση.
Ωστόσο, ο πόνος δεν θα έχει φύγει εντελώς από το σύστημά σας. Εάν συναντήσετε ένα άτομο που έστω και από μακριά σας θυμίζει το χαμένο σας παιδί ή τον σύζυγο, ο πόνος θα αναδυθεί. Για παράδειγμα, εάν το άτομο έχει ένα παρόμοιο στυλ ομιλίας, περπατήματος ή γέλιου, η πληγή θα ξανανοίξει. Θα σας πονάει επειδή κουβαλάτε τη μνήμη του παρελθόντος. Εξαιτίας αυτού, θα αισθάνεστε ότι η ζωή
Ο πόνος και η ευχαρίστηση οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος
Μια μικρή ιστορία:
Κάποτε ένας μαθητής πήγε στον Γκουρού του καιτου είπε: "Δάσκαλε, δεν μπορώ να διαλογιστώ. Πονάνε τα πόδια μου. Αισθάνομαι αφηρημένος.' Ο Δάσκαλος είπε απλώς: 'Θα περάσει'.
Μετά από δύο εβδομάδες, ο μαθητής επέστρεψε στον Δάσκαλο, αυτή τη φορά λέγοντας: "Τώρα μπορώ να διαλογιστώ πολύ όμορφα. Αισθάνομαι τόσο πολύ συνειδητοποιημένος και ευτυχισμένος".
Ο δάσκαλος απάντησε και πάλι: "Θα περάσει".
Η πηγή του πόνου και της ευχαρίστησης είναι η ίδια. Είναι η ίδια αίσθηση με δύο διαφορετικά ονόματα. Είναι σαν να δεχτούν δύο άνθρωποι μασάζ από το ίδιο άτομο και ο ένας να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ήταν μια όμορφη και αναζωογονητική διαδικασία, ενώ ο άλλος να αποφασίσει ότι πονούσε! Το ίδιο μασάζ θα παρουσιαστεί ως πόνος ή ως ευχαρίστηση αναλόγως με το άτομο που θα το δεχτεί.
Στην ζωή υπάρχουν τα δύο αυτά τα αντίθετα - η ευχαρίστηση και ο πόνος. Τόσο η ευχαρίστηση όσο και ο πόνος προέρχονται από το νου. Ο νους κινείται πάντα από το ένα άκρο στο άλλο. Σπάνια πέφτει στην μέση του μονοπατιού. Κινείστε από την ευχαρίστηση κινείστε προς τον πόνο και από τον πόνο προς την ευχαρίστηση. Όπως είδαμε νωρίτερα, η ευχαρίστηση και ο πόνος εξαρτώνται πλήρως από το άτομο που βιώνει την εκάστοτε ευχαρίστηση ή τον πόνο. Σε εσάς κάτι μπορεί να σας μοιάζει με ευχάριστο, ενώ η ίδια εμπειρία μπορεί να είναι οδυνηρή για κάποιον άλλο
Στην Μπαγκαβάντ Γκίτα * , τη μεγάλη γραφή η οποία διδάσκει τα διάφορα μονοπάτια προς την συνειδητοποίηση του Εαυτού-
ο Φωτισμένος δάσκαλος Κρίσνα* λέει πολύ όμορφα: "Αυτός που βλέπει με τον ίδιο τρόπο την ευχαρίστηση και τον πόνο, και κοιτάζει ένα σβώλο της γης, μια πέτρα και ένα κομμάτι χρυσού με το ίδιο μάτι, που είναι αρκετά σοφός ώστε να θεωρεί ίδιο τον έπαινο και την επίπληξη, που είναι αμετάβλητος όταν του επιδίδουν τιμή ή ατίμωση, και που αντιμετωπίζει τους φίλους και τον εχθρούς του με τον ίδιο τρόπο, λέγεται ότι έχει ξεπεράσει τις λειτουργίες της φύσης. Η ευχαρίστηση και ο πόνος είναι το ίδιο γι' αυτόν και είναι έτοιμος για την Φώτιση".