Η Ηθική🔗

Η Ακεραιότητα

Παρακαλώ καταλάβετε ότι η ηθική θα πρέπει να συμβαίνει λόγω ακεραιότητας, και όχι ενοχής.

Τι εννοώ με τον όρο ακεραιότητα; Ακεραιότητα είναι το να βρίσκεστε στην παρούσα στιγμή και να είστε μία και μόνο σταθερή προσωπικότητα και όχι πολλές και αντικρουόμενες προσωπικότητες. Είναι να βλέπετε την πραγματικότητα δίχως το παιχνίδι του νου. Μόλις ο νους παρέμβει, θα παρεμβει και η δυαδικότητα. Απλά με το να έχετε μία έντονη επίγνωση της παρούσας

Μια μικρή ιστορία:

Μια μέρα, ένας ιερέας γονάτισε μπροστά στο Θεό και άρχισε να κλαίει δυνατά: "Είμαι αμαρτωλός. Σε παρακαλώ, ελέησέ με, Θεέ μου". Ένας άνδρας που προσευχόταν σιωπηλά εμπνεύστηκε από αυτό και γονάτισε επίσης δίπλα στον ιερέα και άρχισε να προσεύχεται. Τώρα, ένας άλλος άνδρας γονάτισε επίσης και άρχισε να κλαίει. Βλέποντας αυτό, ο ιερέας έσπρωξε τον πρώτο άνδρα λέγοντας: "Κοίτα ποιος νομίζει ότι είναι αμαρτωλός!".

Όλη η ταπεινοφροσύνη μας, η ηθική μας, είναι λίγο-πολύ μια προσποίηση προς τους άλλους και προς τον εαυτό μας. Προσποιούμαστε επειδή δεν είμαστε σταθερά ολοκληρωμένοι μέσα μας. Εμείς οι ίδιοι δεν ξέρουμε ποια προσωπικότητα μέσα μας είναι η αυθεντική και έτσι παγιδευόμαστε σε τέτοιου είδους παιχνίδια. Αν είμαστε ολοκληρωμένοι, θα είμαστε αυθεντικοί και σε κάθε μας πράξη, και αυτόματως έτσι θα είμαστε και ηθικοί.