Historia Yayati
W Mahabharata*, wielkiej epopei hindu jest przyjemna opowieść:
Był raz król, który nazywał się Yayati. Żył wyjątkowo dobrze przez sto lat, ciesząc się swym królestwem oraz wszelkimi fizycznymi i umysłowymi wygodami życia. Na końcu 100 lat, Yama, pan śmierci, przyszedł, aby zabrać go, ponieważ był to czas, aby opuścił ziemię. Król był w szoku widząc Yamę i zaczął płakać, 'Dlaczego przyszedłeś tak szybko oraz zbyt nagle bez żadnej wiadomości? Nie żyłem jeszcze swego życia w pełni. Proszę daj mi trochę więcej czasu.'
Yama odpowiedział, iż nie ma możliwości przedłużenia czyjegoś życia. Lecz Yayati prosił go i błagał o więcej czasu. Yama wreszcie zgodził się, jeśli jeden z jego synów poświęci swoje życie za Yayati, wtedy król będzie mógł żyć dłużej przez ten czas.
Yayati wezwał jednego ze swych synów. Syn zgodził się, 'Oddam swoje życie, niech żyje mój ojciec.' Poświęcił swoje życie. Yama przedłużył życie Yayati'emu o sto lat.
Yayati kontynuował radowanie się wszelkimi materialnymi komfortami w ten sam sposób jak poprzednio, przeżywając następne sto lat. Na końcu tego okresu Yama wrócił, aby go zabrać. Tym razem również Yayati był zszokowany widząc Yamę ponownie tak szybko. Czuł, iż ledwo przeżył swoje życie i błagał Yamę, mówiąc, iż nie był przygotowany na śmierć i chciał trochę więcej czasu.
Yama dał mu kolejną szansę; kolejny syn Yayati'ego oddał swoje życie za ojca, a Yayati dostał kolejne sto lat życia.
Yayati przeżył kolejne sto lat i ponownie Yama powrócił, aby go zabrać. Ponownie jak wcześniej, Yayati prosił o więcej czasu, lecz tym razem Yama odmówił tej samej zabawy ponownie.
Zamiast zgodzić się na błagania króla, tym razem Yama poprosił Yayatiego współczująco, 'O królu! Czy uważasz, iż możesz ugasić ogień zalewając go oliwą? Czy uważasz, iż możesz spełnić swoje pragnienia, przeżywając je ponownie?' W kilku pięknych słowach Yama wyjaśnił cały cel życia Yayati'emu. Yayati wreszcie zrozumiał Prawdę, poszedł za Yamą i spoczął u stóp Boskości.
Nie możecie czuć się spełnieni przez dostarczanie zmysłowych przyjemności swoim zmysłom. Nie możecie czuć, iż jesteście gotowi na śmierć, jeśli nigdy nie żyliście intensywnie. Próbując zaspokoić zmysły, dostarczając przyjemności waszym zmysłom, lub żyjąc w sposób, w jaki chcecie nie oznacza, iż żyjecie intensywnie. Kiedy naprawdę żyjecie intensywnie, automatycznie będziecie wyzwoleni.