Niewinność, Totalność, Dojrzałość🔗

Dhamma-pada mówi:

Zapalcie światło wewnątrz, starajcie się mocno aby zdobyć mądrość. Bądźcie czyści i niewinni, i żyjcie w świecie światła.

Kiedy przybywacie na świat, przybywacie jako niewinne niemowlęta. Promieniujecie piękno waszej niewinności, do czasu, aż społeczeństwo da wam umysł. Teraz, chcecie pozbyć się waszego umysłu i stać się ponownie niewinni. Odzyskana niewinność nazywa się dojrzałością. Jest możliwe odzyskać ją. Uwierzcie jedynie, iż kiedyś byliście niewinni. Ufajcie, iż niewinność wciąż jest wewnątrz was. Wtedy jest możliwe zacząć ją ponownie promieniować. To zrozumienie rozpocznie ten proces ponownie.

Dojrzałość powoduje, iż żyjemy w totalności. Totalność to funkcjonowanie poprzez bezgraniczną niewinność i dawanie całego siebie obecnej chwili. Nie ma opinii, oceny, podziałów wewnątrz was. Jest jedynie intensywny entuzjazm chwili obecnej. Otwartość na chwilę obecną jest niewinnością.

Aby stać się dojrzałym, potrzebujecie wejść najpierw wewnątrz siebie, ponieważ dojrzałość polega na uspokojeniu się w swojej prawdziwej naturze bez roszczeń. Dojrzałość jest uczynienie waszego naturalnego ja, aby było waszą prawdziwą naturą. Najlepszym sposobem na stanie się naturalnym ja jest utrzymywanie waszej duszy spokojnej. Niech wasza dusza będzie cały czas spokojna, niezależnie od tego gdzie możecie się znaleźć lub czym możecie się zajmować. Wtedy możecie utrzymać waszą czystość. Zawsze utrzymujcie wasze naturalne ja w waszej duszy bez napięć, bez wysiłku lub roszczeń.

Problem fałszywości pojawia się ponieważ społeczeństwo naucza was, abyście byli cały czas kimś wyjątkowym. Nie ma potrzeby być kimś wyjątkowym przez cały czas. Bycie cały czas kimś wyjątkowym jest niedojrzałą ideą. Kiedy ta idea zostanie odrzucona, umysł uspokoi się. Nie będzie czuć presji aby być przebiegłym. Ta relaksacja daje narodziny niewinności.

Aby czuć impuls do odzyskania waszej niewinności, być może będziecie musieli błądzić, ponieważ kiedy zbłądzicie i ujrzycie konsekwencje, rozpocznie się introspekcja. Introspekcja wyzwoli potrzebę odzyskania niewinności. Nie potępiajcie siebie za błądzenie. Po prostu przywołajcie uważność aby sprowadzić siebie na dobrą drogę na zawsze. Jeśli dojrzałość wydarzy się w ten sposób, zdecydowanie jest to tego warte.

Dojrzałość to podjęcie stanowczej decyzji, aby więcej nie okłamywać samego siebie. To przebudzenie na świadomość wewnątrz siebie. To zintegrowanie siebie z uczciwością. Kiedy się to wydarzy, zaczniecie być ponownie dzieckiem. Jako dziecko, byliście niewinni lecz bez uważności. Gdzieś w procesie dorastania utraciliście niewinność. Odzyskujecie ją teraz. Nowa niewinność będzie z pełną uważnością i jest to prawdziwa niewinność.

Kiedy odzyskujecie niewinność, rozkwitacie ze zrozumieniem, iż nie ma nic bardziej bezcennego, niż stanie się ponownie jak dziecko. To jest proces oświecenia.

Dlatego należy kształcić dziecięcą niewinność z największą troską. Przy każdej niewinnej obserwacji, jakiej dziecko dokona, jeśli możemy powstrzymać się od nakładania na to naszej wiedzy, dziecko będzie dorastać zachowując swoją niewinność. Na przykład, jeśli dziecko zapyta, 'Dlaczego niebo jest czasami niebieskie a czasami białe?' powiedzcie jedynie, iż niebo jest czasami niebieskie a czasami białe. I tak nauczy się tego w szkole. Lecz jeśli możecie mu powiedzieć, iż jest tak jak jest, ono od razu zrozumie spontaniczność natury. Nie będzie szukać dalszej wiedzy, aby się nią karmić. Uniwersytety i tak się tym zajmą.

W domu, kiedy jesteście wciąż najbardziej wpływową osobą w jego życiu, jeśli pozwolicie mu zrozumieć, iż rzeczy są takie jakie są, iż nie ma potrzeby rozumieć tego wszystkiego przy pomocy wiedzy, niewinność w nim przetrwa. Nie złapie wątku oceniania natury. Nauczy się widzieć bez przywoływania słów. Nauczy się jedynie widzieć i być. W momencie, w którym przywołane są słowa, niewinność zostaje utracona. Wtedy nie jest to już więcej widzenie. Staje się to obserwowaniem. Całe piękno jest wtedy utracone.

Dorastanie zawsze jest uważane za poważną rzecz. Jeśli dorastacie w powadze, jedynie starzejecie się. Jeśli dorastacie w zabawie, pozostajecie młodzi! Dobrze jest zobaczyć czasami co robią dzieci, zwierzęta i inne stworzenia, ponieważ one wszystkie żyją z niewinnością i zabawą. Pomoże to zrozumieć i połączyć się ponownie z niewinnością.

Dziecięca niewinność odkrywa wiele rzeczy, lecz nie może zrozumieć większości z nich. Cieszy się nimi na poziomie swej niewinności, to wszystko. Podczas gdy odzyskana niewinność nie tylko odkrywa te nowe rzeczy, lecz również rozumie je wszystkie. Taka jest różnica.

Dziecięca niewinność jest piękna, lecz nie wystarcza. Musi być utracona w życiu i odzyskana z całkowitą uważnością i dojrzałością.

Mówi się, iż szaleniec i mistyk wyglądają tak samo. Obydwaj będą ekscentryczni na swój sposób, śmiejąc się nagle i robiąc niezrozumiałe rzeczy. Lecz w rzeczywistości są oni na dwóch końcach tego samego spektrum! Przeciwności zawsze wyglądają podobnie. Na zewnątrz wyglądają tak samo, to wszystko. Podobnie, dziecko i święty mogą wyglądać tak samo w swojej niewinności, lecz w rzeczywistości są oni na dwóch końcach tego samego spektrum. Dziecko nawet jeszcze nie zaczęło swego osiągnięcia odzyskanej niewinności, podczas gdy święty już je zakończył.

Niewinność dziecka jest wciąż niewinnością daną przez boga, nie niewinnością odzyskaną podczas życia. Niewinność dziecka może być łatwo zaburzona, podczas gdy niewinność mędrca nigdy nie może być zaburzona. Mieć zaburzoną niewinność i pracować nad jej odzyskaniem na stałe, to proces dojrzałości. Jest to podróż do drugiego końca spektrum w stawaniu się świętym.

Wraz z odzyskaną niewinnością, ponownie będziecie mogli spojrzeć w oczy innym. Wasza niewinność nie tylko spowoduje, iż będziecie wrażliwi, spowoduje również, iż będziecie zintegrowani. Z wiedzą, jesteście podzieleni wewnątrz siebie. Z odzyskaną niewinnością, jesteście zintegrowani i uczciwi względem siebie i innych. Ta uczciwość będzie promieniować z waszych oczu i dotyku na innych. Ta uczciwość to dojrzałość.

Wystarczy jedynie pragnienie stania się ponownie niewinnym. Zacznie to niszczyć wszystko co nie jest wami wewnątrz was. W końcu, są to jedynie warstwy uwarunkowania. Lecz jest ważne utrzymywanie waszej woli silnej, aż proces będzie ukończony. Silna wola jest stałym przypomnieniem, aby być szczerym i uczciwym bez przebiegłości. Zdecydujcie nie przerywać, aż usunięcie uwarunkowań będzie zakończone.

Piękno dojrzałości jest takie, iż pozwala wam funkcjonować jako dojrzała osoba, kiedy jest to potrzebne, a jako dziecko w każdym innym czasie. Pozwala wam ona na przepływanie z jednego w drugie, przez co jesteście w perfekcyjnej harmonii z Całością.

Kiedy odzyskacie waszą niewinność, jesteście nazywani dvija* , odrodzeni, dorośli. Kluczem jest nie poddawać się w waszych wysiłkach odzyskania waszej niewinności. Podróż może być czasami frustrująca, ponieważ zabiera czas, a nic się nie dzieje. Jest tak, ponieważ społeczeństwo uwarunkowało was wieloma warstwami. Cebulę należy obrać warstwa po warstwie, aby dotrzeć do środka. Frustracja jest warunkiem wstępnym do nagłego otwarcia się przez transformację. Zatem nie przestawajcie, to wystarczy. Wydarzy się. Pamiętajcie, niewinność jest już w was. Nie jest to żaden końcowy cel na zewnątrz. Pamiętanie tego da wam uspokojenie po każdej frustracji.

Codziennie siądźcie jedynie na kilka chwil, siądźcie sami ze sobą i spokojnie wejdźcie w swoją niewinność. Poczujcie niewinność wewnątrz was. Czujcie czystość w sobie. Czujcie pełnię wewnątrz siebie. Niech wydostanie się na zewnątrz. Niech rozprzestrzeni się po waszym ciele, umyśle i istocie. Czujcie jak piękni jesteście w waszej niewinności. Czyńcie tak codziennie. Wkrótce zobaczycie, iż przebudzicie się na to, jako waszą naturę. Wszystko co nie jest wami zostanie spalone, a prawdziwi wy wyłonicie się.

Niewinność ma w sobie totalność. Ta totalność nazywa się wdziękiem. Dlatego oświeceni mistrzowie mają w sobie taki wdzięk i piękno przez cały czas. Niewinność manifestuje siebie jako wspaniała dosłowność. Jest tak totalne, iż nawet najbardziej przebiegły umysł nie może mu zaprzeczyć. Po prostu omija wszelką logikę i dotyka was.

Zawsze myślimy, iż dzieci są niedojrzałe. Uważamy, iż dorośli, którzy płaczą są niedojrzali. Jesteśmy uwarunkowani, aby wierzyć, iż wyrażanie dowolnych emocji jest niedojrzałe. Wyrażanie emocji w niefiltrowany sposób jest oznaką niewinności. Przebiegli redagują nawet swoje emocje. Co pewien czas dobrze jest płakać wśród ludzi. Co w tym złego? Co próbujecie ukryć? Płacząc wyrażacie jedynie swoje prawdziwe uczucia. Co jest w tym do ukrycia? Problem jest taki, iż społeczeństwo zawsze nauczało nas ukrywać naszą prawdziwą naturę i pokazywać jedynie naszą projektowaną osobowość. Dlatego z czasem zapominamy jaka jest nasza prawdziwa natura. Zapominamy jak być niewinnym.

Pewien nauczycielka powiedział rodzicowi podczas wywiadówki, 'Twoja córka jest bardzo dobra we wszystkich swoich czynnościach. Jest jedynie emocjonalnie niedojrzała. Ale będzie z nią wszystko dobrze.'

Rodzic spojrzał na nią zmieszany i spytał, 'Ma trzy lata, oczekujesz, iż jaka być powinna?'

Jedynie przez bycie z dziećmi jako ich przyjaciel, jako towarzysz zabawy, możliwe jest odzyskać kontakt z niewinnością. Kiedy z nimi przebywacie, nie próbujcie udawać dziecka. Potraktujcie to poważnie i stańcie się dzieckiem! Jest to największa przysługa, jaką sami sobie możecie dać.

Jest mnóstwo sposobów na odkrycie dziecka, ukrytego wewnątrz was. Pobawcie się w chowanego z dziećmi lub nauczcie się piec ciasteczka lub obejrzycie kreskówkę 'Tom i Jerry' lub zjedzcie różnokolorowe cukierki lub zróbcie lalkę! Wszystko to przywoła dziecko wewnątrz was. Wasza trwała tożsamość rozpuści się. Będziecie płynni jak rzeka i będziecie płynąć. Ciężar waszej powagi zniknie, a wy będziecie lekkimi i błogimi.

Powaga to ego. Kiedy obawiacie się zranienia, kiedy obawiacie się utracić kontrolę lub władzę, stajecie się poważni. Dzieje się tak, kiedy jesteście zbyt skoncentrowani na sobie. Kiedy odpuścicie i będziecie się bawić ponownie z waszą niewinnością, nagle poczujecie przestrzeń dzielącą was od samych siebie. Ta przestrzeń to utrata waszej powagi. W tej przestrzeni zrozumiecie, iż nie ma się czego trzymać. Jest jedynie wolny duch. Kiedy będziecie tego świadomi, możecie nad tym stale pracować i iść w kierunku stania się zupełnie niewinnymi i szczerymi.

Niewinność utrzymuje świadomość na poziomie serca, nie pozwalając jej na umiejscowienie się w głowie.