தியான முகாம்கள் மற்றும் தியான சேவை நிகழ்ச்சிகள்
III முதல் அனுபவம்
ஆனந்த ஸ்புரணா தியான முகாம் (ASP)
ASP என்பது இரண்டு நாள் தியான முகாம். நமது உடலில் உள்ள 7 சக்கரங்களுக்கு (சக்தி மையங்கள்) 7 வெவ்வேறு மதங்களில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 7 தியானமுறைகள் மற்றும் சொற்பொழிவுகளோடு நடத்தப்படும் தியான முகாம். உடல், மனம், உயிர் ஆகிய மூன்றும் ஒன்று சேரும் சக்கரங்கள் சுத்திகரிக்கப்பட்டு சக்தியூட்டப்படும்.
ஆனந்த தியானா (AYP)
அன்மீகம், தியானம் பற்றிய இரண்டு சொற்பொழிவு களோடு அறிவியல் பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்ட இரண்டு தியான முறைகள் கற்றுத் தரப்படும். THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM மரால் நேரடியாக பயிற்றுவிக்கப்பட்ட ஆச்சாரியார்களால் இந்த தியானமுகாம் உலகெங்கும் நடத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. உலகில் வாழும் வாழ்க்கை இன்னும் அதிக சந்தோஷத்தோடு, ஆனந்தமாக வாம்வது எப்படி என்று கற்றுத் தரப்படும்.
சக்தி ஸ்புரணா தியான முகாம் (SSP)
மனிதனின் மூன்று உடல்களான ஸ்தூல, சூக்கம், காரண சரீரங்கள் பற்றிய விஞ்ஞான விளக்கமும், மெய்ஞான தியான முறைகளும் இந்த ஒரு நாள் தியான முகாமில் ஆச்சாரியர்களால் கற்றுத்தரப்படும். இதன் மூலம் நமக்குள் மறைந்திருக்கும் சக்திகளையும், அமைதியையும் அனுப்வப் பூர்வமாக கண்டுணர் முடியும்.
ஞான ஸ்புரணா தியான முகாம் (GSP I & II)
மாணவ, மாணவியருக்கான ஒரு நாள் தியான முகாம். இதில், மூளையின் ஆச்சரியங்கள், ஞாபக சக்தியின் கூட்சுமம், படிப்ப திறன் வளர்த்தல், பரிந்து கொள்ளும் கரம் உயர்த்தல் மற்றும் உற்சாக மூட்டும் செய்முறைகள், தியான முறைகள் பற்றி ஞான ஸ்பூரணா தியான முகாம் 1-ல் ஆச்சாரியர்களால் கற்றுத் தரப்படும்.
உடலில் உள்ள சுரப்பிகள் (Glands) மற்றும் உணர்ச்சிகள் (Emotions) பற்றிய ஞான விளக்கமும்; ஒரு மாணவனின் எதிர்கால வாழ்க்கையை ஆனந்தமாக அமைத்துக் கொள்வது பற்றிய அடிப்படை வாழ்க்கைக் கல்வியும் ஞான ஸ்புரணா தியான முகாம் II-ல் ஆச்சாரியர் களால் கற்றுத் தரப்படும்.
நித்யானந்த ஸ்புரணா தியான முகாம் (NSP)
THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM நேரடியாக நடத்தும் நான்கு நாள் தியான முகாம். நமக்குள் இருக்கும் 7 உடல்களை பற்றிய வேத ரகசியங்களையும் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM, தான் ஞானமடைவதற்கு பயன்படுத்திய தியான முறைகளையும் NSP-ல் கற்றுத் தருகிறார்கள்.
ஆத்ம ஸ்புரணா தியான முகாம்
ஞானி யார் ? நான் எங்கிருக்கிறேன் ? நான் எப்படியிருக்கிறேன் ? என்ற மிகப் பெரிய ஆன்மீக தத்துவ விளக்கங்களை நமக்குள் இருக்கும் ஐந்து கோஷங்களை அடிப்படையாக கொண்டு THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM நேரடியாக நடத்தும் நான்கு நாள் தியான முகாம்.
தியான சிகிச்சை தீக்சை (HEALER INITIATION)
இரண்டு ASP இயான முகாம்களில் பங்கு பெற்ற பின் உலக மக்களுக்கு ஆனந்த சேவை செய்ய மனப்பூர்வமாக விரும்புபவர்களுக்கு 'தியான சிகிச்சை தீக்சை' ஆசிரமத்தில் இலவசமாக வழங்கப்படுகிறது.
ஆன்மீக சொற்பொழிவுகள்
இலவச ஆன்மீக சொற்பொழிவு மற்றும் தியானமுகாம் ஆஸ்ரமத்திலிருந்து முன் அனுமதி பெறும் பள்ளி, கல்லூரி, சங்கங்களுக்கு ஆச்சாரியர்கள் நேரடியாக சென்ற வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
ஆனந்த அனுபவம்
ஒரு வருட இலவச குருக்குல கல்வி. பெற்றோரின் அனுமதி பெற்ற ஆன்மீக விருப்பம் கொண்ட இளைஞர், இளைஞிகளுக்கு வாழும் கலை பற்றிய ஆனந்த கல்வி குருக்கல கல்வி முறையில் இலவச உணவு, உடை, இருப்பிடத்தோடு தியானபீடம் சார்பாக நித்யானந்த புரியில் நடத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.
தமிழ் நூல்கள்
- கதவைத் திற ... காற்று வரட்டும்!
- நித்யானந்தா ஓர் அறிமுகம்
- அறிவு அனுபவம் அனுபூதி
- ஏன் பாத யூஜை?
- பாத பூஜையின் மகத்துவம்
= u
=
அனந்தம் என்னும் பெருங்கடலைத் தன்னகத்தே கண்டு கொண்டவர். இவர் நோயாளிகளுக்கு நோய் தீர்க்கும் மருத்துவர், பிரச்சினைகளோடு வருவோர்க்குச் சிறந்த ஆலோசகர், வாழும் கலை கற்க விரும்பவோர்க்குச் சிறந்து வழிகாட்டி, ஆன்மீகத் தேடுதலோடு வருவோர்க்கு அருமையான குரு
இந்த நூற்றாண்டில் வாழும் ஒரு சிறந்த மகான் (Contemporary Master) தென்னிந்தியாவின் அன்மீக நகரான திருவண்ணாமலையில் அவதரித்தார். 1978ஆம் வருடம் ஜனவரி முதல் தேதி, நள்ளிரவு சரியாக 12.32 மணிக்கு அஷ்டமி திதியில், அருணாசலம், லோகநாயகி தம்பதியருக்கு மூன்று மகன்களில் இரண்டாமவராகப் பிறந்த இவருக்கு பூவுலகில் பெற்றோர் இவருக்கு இட்ட பெயர் ராஜசேகரன்.
2. பிறப்பின் ரகசியம்
முக்காலத்தையும் உணரும் நான அனுபவம் கிடைத்த பின் அவருடைய பிறப்பைப் பற்றி ஞான தரிசனத்தில் தெரிந்து கொண்டதை பக்தர்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டார். அவர் சொன்னது, "என்னுடைய உடலில் பகுந்து கொள்வதற்கு முன்பும், புகுந்த பொழுதும் இருந்த நிலைகள் எல்லாமே எனக்குத் தெளிவாக நினைவில் இருந்து தெரிகிறது. எல்லாம் நானாக இருக்கும் நினைவில் இருந்து பூமியைப் பார்த்தேன். பூமி இருளால் கவ்வப்பட்டிருந்தது. காற்று மண்டலம் அமைதியாக இருந்தது. அப்போது தென்னிந்தியாவின் ஒரு மூலையில் நட்சத்திரம் போன்ற ஓர் ஒளியைக் கண்டேன். அடுத்த
வினாடியே அந்த ஒளியில் புகுந்தேன். கண் விழித்துப் பார்த்தேன். அது திருவண்ணாமலையில் பிறந்திருப்பது தெரிந்தது. அந்த க்ஷனத்தில் தான் நான் உடலில் புகுந்து இந்தப் பிறவியை எடுத்தேன்."
தன் சூட்சும உடலிலிருந்து ஸ்தூல உடலில் புகுந்த பிறகு திருவண்ணாமலைக் குன்றில் தன் ஞானக் கண்ணால் கண்ட காட்சிதான் மேலே தரப்பட்டுள்ள பிறப்பின் ரகசியம்
குடும்ப வழக்கப்படி அவர் பிறந்த பத்தாம் நாள் ஜாதகம் கணிக்கப்படுவதற்காகக் குடும்ப ஜோதிடர் அழைக்கப்பட்டார். அவரது ஜன்ம திதியில் நசுஷத்திரங்களின் போக்கை மிகவும் கவனத்தோடு கவனித்து, "இவர் கன்யா ராசி, கன்யா லக்னத்தில் பிறந்தவர். இந்த ஜாதகத்துக் கணிப்பின்படி இவர் ஒரு நாள் உலக வாழ்க்கையைத் துறந்து சந்நியாசியாகி விடுவார்" என்று சொன்னார்.
தங்கள் மகன் சந்நியாசியாகப் போய்விடுவான் என்று தெரிந்து கொண்ட கணம் பெற்றோர்கள் மிகவும் மனக் க்ஷ்டத்திற்கு ஆளானார்கள்.
"இதற்கு ஏதாவது பரிகாரம் உண்டா" என்று ஜோசியரைக் கேட்டத்த்த "இந்த கணிப்பு இம்மி அளவு கூடப் பிசகாது, நான் கூறிய படி நடந்தே தீரும் தன் ஜாதகம் பற்றி தெரிந்து கொள்ளாதவரை - சந்நியாசி அவது கொஞ்சம் தாமதப்படும்; அவ்வளவுதான்" என்று முடித்துக் கொண்டார்.
இப்படித்தான் நடக்கும்; இதுதான் இறைச் சித்தம் என்று தெளிவாகத் தெரிந்த பின் பெற்றோர் தங்களைத் தேற்றிக் கொண்டு, தங்கள் பிள்ளை சன்னியாசியாகத்தாவ் போக வேண்டியிருந்தால் அப்படியே நடக்கட்டும். நாம் நமது பிள்ளையின் எந்தச் செயல்களிலும் குறுக்கிட வேண்டாம் என்று தெளிவான முடிவுக்கு வந்தார்கள்.
II பால்ய பருவம்
1. பாட்டனார்க்டன்
பாட்டனார் ராஜி முதலியார் பேரன் ராஜசேகரனை தனக்கு கிடைத்த பொக்கிஷமாகவே நினைத்து கொண்டாடினார்கள்.
ராஜசேகரன் நடக்க ஆரம்பித்த காலத்திலிருந்து பாட்டனாரும், பல அன்மீகக் கதைகளைச் சொல்லி வளர்த்தார்கள். வளரும் போதே, ஒர் ஆன்மீகச் கும்நிலையில் வளர்ந்தார்.
ராஜசேகரனுக்கு முதன் முதலில் கிடைத்த அன்பளிப்பு "விநாயகர் விக்ரகம்!". பிறந்த நாள் பரிசாகக் கிடைத்த இந்த விக்ரகத்தை ஏதோ ஒர் உயிரை பாவிப்பது போல பாவித்துப் பாதுகாத்து வந்தார்.
பால்ய பொழுதில் அந்த விக்ரகத்தை வைத்து பூஜை செய்ய அரம்பித்துவிட்டார். சிறுவன் அவனுக்கே உரிய பால்ய மொழியில் விக்ரகத்திற்கு பூஜை செய்து. படையல்கள் படைத்துவிட்டு, "நாளைக்கு காலையில் வரும் போது எல்லாத்தையும் சாப்பிட்டிருக்கணும், இல்லனா உன்ன கிணத்துல தூக்கிப் போட்டுடுவேண்!" என்று பேச உரிமையும், பக்தியும் கலந்த கலவையாக ஆன்மீகப் பாதையில் காலடி எடுத்து வைத்தான்.
் சிறுவனைப் பாட்டனார் அருணாசலேஸ்வரர் கோயிலுக்கு அழைத்துச் சென்று கண்ணப்பர், மார்க்கண்டேயன், பிரகலாதன் போன்ற மகான்களின் கதைகளைச் சொல்லுவதுண்டு. இது போன்ற கதைகளைக் கேட்டு முடித்தவுடன் சிறுவன் வீட்டிற்குச் சென்று குடும்பத்தில் உள்ள எல்லோரையும் அழைத்து, தான் கேட்ட கதைகளை ரசனையோடு சொல்லும் விதத்தையும், அர்வத்தையும் இன்று நினைத்தாலும் குடும்பத்தார் புரிப்படைகிறார்கள்.
- பாட்டியிடன் ட
பாட்டி தனுக்கோடி அம்மாளுக்கு பேரனின் மீது கொள்ளைப் பிரியம். துருதுருவென இருக்கும் கட்டிப் பேரனுக்குப் பரிசளிக்க நினைத்தார். ராஜசேகரணைக் கூப்பிட்டு வீட்டின் நகைப் பெட்டியைத் திறந்து காண்பித்து "உனக்கு வேண்டியதை எடுத்துக் கொள்" என்றார். சிறுவனுக்கு ஒரே குஷி.
தங்க நகைகளில் எந்த நகையைப் பேரன் எடுக்கப் போகிறான் என்று பாட்டி ஆர்வத்தோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
நகைப் பெட்டியை உற்சாகத் துள்ளலோடு பார்க்க ராஜேஸ்வரன் தங்க நகைகளுக்கு நடுவே இருந்த ருத்ராட்ச மாலையை அதே துள்ளவோடு தாவி எடுத்துக் கொண்டான். பாட்டிக்கு ஒரு கணம் ஒன்றுமே புரிய வில்லை. இந்தச் சிறுவயதில், ருத்ராட்ச மாலை மேல் எப்படி ஆசை வந்தது என்பது பாட்டிக்கு மிகப் பெரிய வியப்பாக இருந்தது.
- ரகுபதி யோகியுடன்
திபெத்திலும், பர்மாவிலும் யோகமூம், தாந்திரிகமும் கற்றுத் தேர்ந்து மற்றவர்களுக்கும் கற்றுத் தந்து கொண்டிருந்த ரகுபதி யோகியுடன் சுமார் ஐந்து வயதில் அறிமுகம் ஏற்பட்டது.
யோகி என்ற வார்த்தைக்கு இலக்கணம் வகுத்தாற்போல் உடலமைப்பு கொண்டிருந்தார் ரகுபதி யோகி. சிறுவன் ராஜசேகரனை தினம் கோயிலுக்கு அழைத்துச் செல்வதும் அங்கு தினம் "யோகம்" கற்றுக் கொடுத்துச் செய்ய வைப்பதுமாய் இவர்களின் நட்புறவு தொடர்ந்தது.
கிருத்திகை மண்டபத்தில் யோகி இவருக்கு சக்தி தீட்சை கொடுத்தார். தீட்சை பெற்ற அதே கணம் ராஜசேகரனுக்கு பராசக்தியின் தரிசனம் கிடைத்தது. யோகியும் நடந்ததை உணர்வுபூர்வமாக அறிந்து கொண்டார். சிறுவனிடம் "பராசக்திதான், இனி உன் இஷ்டதேவதை" என்று கூறினார்.
வீட்டிற்கு வரும் வழியெங்கும் தரிசனத்தில் தோன்றிய பராசக்தியின் நினைவாகவே சிறுவன் நடந்து வந்தான். வீடு வந்ததும் முதல் வேலையாக ஒரு மாவுக்கல்லை எடுத்து, வெறும் கோணி ஊசி கொண்டு, தரிசனத்தில் பார்த்த அம்பிகையின் சிலையை உருவாக்கினான்.
"பிற்காலத்தில் நீ ஒரு பெருந்துறவி" அவாய் என்று ரகுபதி யோகி ஆரூடம் கூறினார்.
பவளக் குன்றில் சுவாமிகள்
"இதையெல்லாம் எப்படி நம்புவது?" என்று கேட்ட சிறுவனுக்கு யோகி ஒரே சொடக்கில், வெறுங்கையில் இருந்து ஒரு சங்கை உருவாக்கிக் கொடுத்தார். என்ன நடக்கிறது இங்கே என்று வியப்போடு சிறுவன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
"அகங்காரம் அற்றுப் போனால் உயரே பறக்க முடியும்" என்று யோகி கூறினார். சொன்னது மட்டு மில்லாமல் செய்தும் காட்டினார். யோகி ஆசனத்தில் அமர்ந்து கொண்டு தியானம் செய்து புமியில் இருந்து அரை அடி உயரத்தில் எழும்பிக் காண்பித்தார். 'என்ன?' நாம் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது நிஜம்தானா! என்று சிறுவன் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கிப் போனான். "நேரம் வரும்போது எல்லாம் புரியும்" என்று புன்முறுவலோடு யோகி கூறினார்.
4. சிறுவனின் புழை
தனக்குப் பரிசாக கிடைத்த விக்ரகம், தான் செய்த விக்ரகங்கள் என்று விக்ரகங்களைத் தனியே ஒரு பெட்டியில் பத்திரப்படுத்தி வைத்திருந்தான். களி மண்ணைக் குழப்பி, உழப்பி விளையாடும் வயதில் ராஜசேகரன் தான் கோயிலில் பார்த்த தெய்வ விக்ரகங்களின் உருவத்தைக் களி மண்ணில் செய்து பார்த்து மகிழ்நீது கொண்டிருந்தான்.
்ட நேரம் போவது தெரியாமல் சில நேரம் மணிக்கணக்கில் ராஜசேகரன் பூஜையில் ஈடுபடுவதுண்டு. சில நேரங்களில் சிறுவன் குடும்பத்தில் உள்ளவர்களையும் பூஜையில் கலந்து கொள்ளும்படிக் கேட்டுக் கொள்வான். குடும்பத்தார் இந்தச் சிறு பிள்ளையின் ஆர்வத்தைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டு அகம் மகிழ்ந்து கலந்து கொள்வார்கள்.
- மாதாஜி குப்பம்மாளுடன்
அண்ணாமலையார் கோவிலுக்குச் சென்று சிறுவன் ஜெயம், பிரார்த்தனை என்று ஈடுபட்டு கொண்டிருக்கும் போது, ஒர் அற்புத முக்கோண வடிவம் தரிசனத்தில் தெரிந்தது. வீட்டிற்கு வந்தவுடன் தான் தரிசனத்தில் கண்ட வடிவத்தை வரைபடமாக்கி விட்டான் சிறுவன்.
தங்கள் குடும்பத்திற்கு நட்பு முறையில் அறிமுகமாகி இருந்த மாதாஜி குப்பம்மாளிடம் ராஜசேகரனின் பாட்டி தன் பேரன் வரைந்த வரைபடத்தை காண்பித்தார். பார்த்த மாத்திரத்தில் வெகு ஆச்சரியத்தோடு, "இது "ஸ்ரீ சக்கரம்! ஸ்தபதிகளும், ஆச்சாரியர்களுமே வரையக் கஷ்டப்படும் இந்த ஸ்ரீ சக்கரத்தை இந்தச் சிறுவனால் எப்படி இவ்வளவு தெளிவாக வரைய முடிந்தது?" என்றார். சிறுவனுக்கோ தான் வரைந்திருப்பது "ஸ்ரீ சக்கரம்" என்ற விஷயம் தெரியாது. மாதாஜி குப்பம்மாள் ஆச்சர்யம் நிறைந்த பார்வையோடு சிறுவனை, "நாங்கள் எவ்வளவோ தியானம், பூஜைகள் செய்தும் கிடைக்காத தரிசனம் உனக்கு எப்படிக் கிடைத்தது?" என்று பக்தி கலந்த குரலில் கேட்டார்கள். இது போன்ற கேள்விகளுக்கு என்ன பதில் சொல்வதென்று அப்போது சிறுவன் ராஜசேகரனுக்குப் புரியாது.
அதன் பின் மாதாஜி குப்பம்மாள் சிறுவனுக்கு "சக்தி மந்திரத்தையும்", 'ஸ்ரீ சக்கர பூஜை" செய்யும் விதத்தையும் கற்றுக் கொடுத்தார்கள்.
6. யோகி ராம் சூரத் குமாருடன்
திருவண்ணாமலை கோயிலுக்குச் செல்லும் வழியில் உள்ள சின்ன நந்திக்கு எதிரே இருக்கும் படிக்கட்டில் அமர்ந்து கொண்டிருப்பது யோகி ராம் கூரத்குமாருக்கு வழக்கமான ஒரு விஷயம். இளம் மாணவர்கள் யோகியை வணங்கி, "சாமி, நான் இந்தப் பரீட்சையில் தேறி விடுவேனா?" என்று கேட்பது வழக்கம். யோகி சிலசமயம் ஏதாவது பதில் கூறுவார். பெரும்பாலும் பதில் கொடுக்க மாட்டார். சில சமயங்களில் "ராம், ராம்" அல்லது "போய் வா" என்பார். இதனால் அவரை ஒரு புரியாத புதிராகவே எல்லோரும் நினைத்தனர். ஒரு முறை ராஜசேகரன் வணங்கி எல்லோரும் போல் "சாமி, நான் பரீட்சையில் தேறி விடுவேனா?" எனக் கேட்டார். அவரோ, "நீ வாழ்க்கைப் பரீட்சையில் தேறிவிடுவாய்" என்றார்.
ராஜசேகரனுக்கு ஏதோ சம்பந்தா சம்பந்தமில்லாமல் பகில்ளிப்பது போல தோன்றியது. என்வே விளக்கம் கேட்டு நின்றார். யோகி சொன்னார், "போ, போ, இது இப்போதைக்குப் புரியாது; ஆனால் போகப் போக இந்த வார்த்தைகளை நீ மறக்க மாட்டாய்" என்றார்.
மெல்ல மெல்ல யோகியின் வார்த்தைகளில் இருந்த அர்த்தம் சிறுவனுக்குப் புரிய ஆரம்பித்தது. இன்றளவும் THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM அந்த வார்த்தைகளை நினைவில் வைத்திருக்கிறார்.
7. வகுப்பறையில் ஜயப்பன் தரிசனம்
ஒரு நாள் வகுப்பிற்குத் தாமதமாக வந்தததால் அனுமதி வேண்டி வகுப்பு வாசலில் நின்று கொண்டிருந் தார் ராஜசேகரன். அது கணித வகுப்பு. கணித ஆசிரியர் ஏதோ குனிந்தபடி எழுதிக் கொண்டிருந்தார். அவர் ஐயப்ப பக்தர். உள்ளுணர்வு தூண்டப்பட்ட வராய் வாசலை நோக்கித் திரும்பிப் பார்த்தார். பார்த்ததும் திடீரென்று ஏதோ மாயக் காட்சியைக் கண்டது போல் செயலற்றுச் சில வினாடிகள் எழுந்து நின்றார். பின் ராஜசேகரனுக்கு வணக்கம் தெரிவித்தார்.
வகுப்பு முடிந்ததும் ஆசிரியர் சிறுவனைத் தன் வீட்டுக்குச் சாப்பிட வருமாறு அழைத்தார். அழைத்திருந்தபடி ராஜசேகரன் ஆசிரியர் வீட்டிற்கு வந்தார். மாணவன் வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும் அவர் காலில் விழுந்த ஆசிரியர் "நீங்கள் என் குருநாதர்" என்றும் "நான் தங்கள் சிஷ்யர்" என்றும் கூறினார். மேலும் "நான் உங்களைப் பார்க்கும்போது சுவாமி ஐயப்பனைத் தரிசனத்தில் கண்டேன்" என்றார். அந்த நிமிடம் ராஜசேகரனால் 'என்ன நடக்கிறது, என்ன பேசுகிறார் இவர்' என்று தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.
1. சந்நியாசிகளோடு நட்பு
தன்னை ஒத்த வயதுடைய சிறுவர்களுடன் விளையாடுவது, அரட்டை அடிப்பது போன்ற விஷயங்களில் ராஜசேகரன் நேரத்தை வீண்டித்ததே இல்லை. சிறிய வயதிலேயே தன்னை விட வயதில் பெரிய தெரிந்து கொண்டார்.
2. அண்ணாமலை சுவாமிகளோடு
ஸ்ரீ ரமண மகரிஷியின் சீடர்களில் ஒருவர் தான் இந்த அண்ணாமலையார் சுவாமிகள். திருவண்ணாமலையில் பிலாக்கொத்து என்ற இடத்தில் சுவாமிகள் வாழ்ந்து வந்தார். ஆன்மீகம் சம்பந்தமான விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்வதற்காக ராஜசேகரன் அடிக்கடி சுவாமிகளைச் சென்று பார்த்துவிட்டு ரமண மகரிஷி மடத்தில் தியானம் செய்வது வழக்கம்.
அப்படி ஒருமுறை சென்றிருந்தபோது, சில பக்தர்களுக்கு வேதாந்த உரையாற்றிக் கொண்டிருந்தார் சுவாமிகள். "நான் சரீரமல்ல, ஆன்மா" என்றார். மேலும், "வலி என்பது சரீரத்திற்குத்தான், ஆன்மாவிற்கு அல்ல" என்று உபதேசம் செய்து கொண்டிருந்தார். அதைப் பற்றித் தீவிரமாக யோசித்தவண்ணம் வீடு வந்து சேர்ந்தார்.
'நான் ஆன்மா', 'வலி சரீரத்திற்குத்தான்' என்றால் "எனக்கு வலிக்கக் கூடாது அல்லவா?" என்று தனக்குத்தானே கேள்வி எழுப்பிக் கொண்டிருந்தார். எதையும் சோதித்து உண்மை என்று தெளிவாகத் தெரிந்த பின்னரே நம்பும் இயல்பு கொண்டவர் ராஜசேகரன்.
எனவே இந்த உபதேசக் கருத்தையும் சோதித்துப் பார்த்து விடுவது என்ற முடிவுக்கு வந்தார். சுற்றிமுற்றிப் பார்த்தார். கண்ணில் கத்தி தென்பட்டது. அது கூர்மையாகட்டும் என்று துளியும் பயமே இல்லாமல் கத்தியை எடுத்து, சுண்டு விரல் நீளத்துக்கு வலது தொடையில் ஒரு கிழி கிழித்து விட்டார்.
இரத்தம் கொட்டுகின்றது! வலி எடுக்கிறது! எரிச்சல் தெரிகிறது! இருந்தும் சத்தமோ கூச்சலோ போடவில்லை. மாறாக அதே தீவிரத்தோடு மனதில் திரும்பத் திரும்ப, "நான் சரீரமல்ல, ஆன்மா என்றால் ஏன் எனக்கு வலிக்க வேண்டும்"? என்று கேட்டுக் கொண்டே இருந்தார்.
தொடையில் இருந்து இரத்தம் வழிந்து கொண்டிருக்கிறது. ராஜசேகரன் "எங்கு தப்பு நடந்தது? எப்படி எனக்கு வலிக்கலாம்?" என்று மீண்டும் அதே சிந்தனையில் மூழ்கிப் போயிருந்தார்.
குடும்பத்தார் பார்த்துப் பதறிப்போய் உடனே மருத்துவரிடம் அழைத்துச் சென்று தேவையான சிகிட்சை அளித்தார்கள். சிகிட்சை முடிந்த கையோடு நேரே அண்ணாமலை சுவாமிகளைப் பார்க்கக் கிளம்பி விட்டார். சுவாமிகளிடம், "நான் ஆன்மா என்றால் எனக்கு ஏன் வலித்தது? கிழிந்தது சரீரம்தானே," என்று ராஜசேகரன் கேட்டார். அண்ணாமலை சுவாமிகள் சரீரம், ஆன்மா பற்றி மீண்டும் தெளிவாக விளக்கிவிட்டு, "இன்னும் சரியாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்றால் அது உன் சொந்த அனுபவத்தால்தான் முடியும்" என்று கூறினார். பின்னர் எண்ணங்கள் எங்கிருந்து உருவாகின்றன என்பதைக் கண்டுபிடிக்கத் தியானம் ஒன்றைச் சொல்லிக் கொடுத்தார். "இந்தத் தியானத்தை முழுமையாகச் செய் உன்னுடைய கேள்விகளுக்குப் பதில் கிடைக்கும்" என்றார். ராஜசேகரன் தியானத்தை முழு மூச்சாகத் தொடர்ந்து செய்தார். பதில் கிடைத்தது. சந்தேகம் தெளிந்தது.
3. மகத்தான ஆன்மீக அனுபவம்
வைகாசி மாதத்தில் பவளக்குன்று என்ற இடத்தில் ஒரு சிறிய பாறையின் மீது அமர்ந்தபடி தியான முயற்சியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தார். அந்த 12 வயதில் தியானம் என்றால் என்ன என்று கூடத் தெளிவாகத் தெரியாத பருவத்தில் தியானத்தில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தார்.
அன்றைய தினம் முழுப் பௌர்ணமி, விசாக நக்ஷத்திரம். தியான முயற்சியில் அவருக்கு ஒரு மகத்தான ஆன்மீக அனுபவம் ஏற்பட்டது. அது பற்றி சுவாமியே சொல்கிறார், "சூரியன் மறைந்து முழுச்சந்திரன் எழும் அழகான சாயங்கால வேளையில் பவளக்குன்றில் தளர்வாக அமர்ந்தபடி எனக்குள் மூழ்கும் தியானத்தில் ஈடுபட்டேன். சிறிது நேரத்திற்குப் பின் சற்றும் எதிர்பார்க்க முடியாத அனுபவம் ஏற்பட்டது. திடீரென்று, கொஞ்சம், கொஞ்சமாக நான் உடல் என்ற உணர்வு மறைய ஆரம்பித்தது. சட்டென்று! ஏதோ திறந்து கொண்டதைப் போன்று, ஏதோ உள்ளே உடைந்ததைப் போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. நான் தனி மனிதன் என்ற உணர்வும் முழுவதுமாக மறைந்து விட்டது. பிரானே எல்லாமாக உணர்ந்தேன்.
என்னைச் சுற்றி இருந்த எட்டுத் திசைகளையும் ஒரே நேரத்தில் மிகத் தெளிவாகப் பார்க்கவும் உணரவும் முடிந்தது. எனக்கு முன்னால் இருந்த மலையும், பின்னால் இருந்த கோவிலும், இடது பக்கத்திலிருந்த பாறைகளும், வலது பக்கத்திலிருந்த மரங்களும், மேலிருந்த வானமும், நான் உட்கார்ந்திருந்த பாறையும் மிகத் தெளிவாகத் தெரிந்தன. என்னைச் சுற்றி இருந்த எல்லாம் நானாகவே உணர்ந்தேன்."
(இதுதான் Out of body experience என்று பின்னாளில் சுவாமிகள் உணர்ந்து கொண்டார்.)
அந்த ஆனந்தமான ஆன்மீக அனுபவம் கிட்டத்தட்ட ஒன்றரை மணி நேரம் நீடித்தது. மீண்டும் உடலுக்குத் திரும்பிய பின் அவரை ஆனந்த ஜூரம் பற்றிக் கொண்டது.
தனக்கு ஏற்பட்ட அனுபவத்தை உடனே யாரிடமாவது பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினார். மாதாஜி குப்பம்மாவை சந்தித்தார். தனக்கு ஏற்பட்ட அனுபவத்தை விளக்கினார். மாதாஜி, "இது ஒரு மிகப்பெரிய ஆன்மீக அனுபவம், இப்போது உனக்கு இருக்கும் இந்த ஜுரம் ஆனந்த ஜுரம்" என்று விளக்கம் கொடுத்தார். அவர் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் ஆனந்த நிலையை யாரும் கெடுத்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக ராஜசேகரனைத் தன் முழுப் பொறுப்பில் ஏற்றுக் கொண்டார். கிட்டத் தட்ட ஆனந்த ஜுரம் அவருக்கு மூன்று நாட்கள் நீடித்தது. அப்போது அவர் உடல் நிலைக்கேற்ற உணவை மாதாஜி குப்பம்மாள் தயாரித்துக் கொடுத்தார்.
சில நாட்கள் கழித்து அந்த அனுபவத்தை மீண்டும் பெற வேண்டும் என்று தீவிரமானார். அது அவரது ஆன்மீகத் தேடலின் வேகத்தைப் பல மடங்கு அதிகரித்தது.
4. சுடுகாட்டில் தியானம்
எப்படியும் இவர் சந்நியாசியாகப் போகிறார் என்று தெளிவாகத் தெரிந்த பின், அவரது பெற்றோர் "நாம் இவருக்கு வெறும் பாதுகாவலர்களே" என்று உணர்ந்து கொண்டனர். அதன் காரணமாகப் பல நாட்கள் நடுநிசி தாண்டி அவர் வீடு திரும்பினால் கூட எதுவும் கேட்க மாட்டார்கள்.
சுடுகாட்டில் அமர்ந்து வெகு நேரம் மயான அமைதியில் தியானம் செய்வதும் நள்ளிரவிற்கு மேல் வீடு திரும்புவதும் ராஜசேகரனின் வழக்கமாயிற்று. ஒரு முறை கூட அவரது பெற்றோர் அவரது நடவடிக்கைகள் குறித்து வருத்தமோ, கோபமோ, சலிப்போ கொண்டதில்லை.
தன்னுடைய எந்த விதமான ஆன்மீகச் செயலுக்கும் சிறிது கூடத் தடங்கல் செய்யாமல் இருக்கும் தன் பெற்றோரை நினைக்கும் போதெல்லாம் நன்றி உணர்வே மேலிடும். ஏன்? இன்றும் கூட THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM தன் பெற்றோரை மிகுந்த நன்றி உணர்வுடன் நினைவு கூர்கிறார்.
5. மரண அனுபவம் 1986
பல்வேறு ஆன்மீகப் பாதையில் வழி நடத்தியவர்களில் ஒருவரான அவரது பெரிய பாட்டியின் மரணத்தை சிறு வயதில் அருகில் இருந்து பார்த்தார். அப்படி மரணத்தைப் பார்த்தபின் "வாழ்க்கையில் என்னதான் இருக்கிறது என்று எப்பாடு பட்டாவது உணர்ந்தே ஆக வேண்டும்" என்று அவரது ஆன்மீகத் தேடல் என்னும் தீ கொழுந்து விட்டு எரிய ஆரம்பித்தது.
6. கல்லூரி வாழ்க்கை
பத்தாம் வகுப்பு முடித்த கையோடு சுவாமிகள் குடியாத்தம் நகரில் விடுதி ஒன்றில் தங்கி ஒரு பாலிடெக்னிக் கல்லூரியில் சேர்ந்து படிக்க ஆரம்பித்தார். அங்கும் சக மாணவர்களோடு சேர்ந்து ஊர் சுற்றி நேரத்தை வீணாக்கவில்லை. ஆட்டம், பாட்டம், சினிமா, சேட்டை, கூத்து என்று வாழும் சக மாணவர்களின் வாழ்க்கை இவரைச் சிறிதும் ஈர்க்கவில்லை. "நீரின் மேல் இருக்கும் தாமரை" போன்று விடுதி வாழ்க்கையைக் கழித்தார்.
"நீ ஏன் எங்களோடு வெளியில் சுற்ற வருவதில்லை? இப்படித் தியானம், தியானம் என்று செய்து அப்படி என்னதான் சாதிக்கப் போகிறாய்?" என்று கேலி செய்தார்கள். சக மாணவர்கள் "என்னிடம் ஆசிர்வாதம் வாங்க நீங்கள் எல்லாம் வரிசையில் நிற்க வேண்டிய காலம் வரும் அப்போது புரியும் உங்களுக்கு" என்று ஏதோ ஒரு உத்வேகத்தில் கூறினாரே தவிர, பின்னாளில் இப்படியெல்லாம் ஞான அனுபவம் கிடைக்கும் என்றோ, கேலி பேசிய அந்த நபரே வரிசையில் நின்று ஆசிர்வாதம் வாங்குவார் என்றோ அவர் அப்போது நினைக்கவில்லை.
நேரம் கிடைத்த போதெல்லாம் தியானம், தியானம் என்றே ஏதாவது ஆன்மீக முயற்சியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தார். படிப்பிற்காகப் பெரிதாக நேரம் எதுவும் ஒதுக்கவில்லை. பாடம் நடத்தும் போது கவனிப்பதிலேயே கருத்தைப் புரிந்து கொண்டுவிடுவார். "அது போதும் தேர்வுத் தாளை எதிர்கொள்ள" என்பது அவரது அனுபவம். அதிக மதிப்பெண்களை எடுத்து அவர் தன் கல்லூரிப் படிப்பை முடித்தார்.
7. கிரிவலத்தில் கழுதைப் புலிகள்
ஒரு முறை தொடர்ந்து 108 நாட்கள் கிரிவலம் செல்வது என்று உறுதியாக முடிவு செய்துவிட்டார். (எடுத்த முடிவிலிருந்து பின்வாங்கக் கூடாது என்பது சுவாமிகளின் அடிப்படை குணம்.) முடிவு செய்தபடி தொடர்ந்து கிரிவலம் சென்று கொண்டிருந்தார்.
ஒரு நாள் தான் ரசித்துப் படித்த பக்திப் பாடல்களை மனதில் பாடியபடி சென்று கொண்டிருந்தார். ஏதோ உள்ளுணர்வு மேலிடக் கவிதை பாடுவதை நிறுத்தி விட்டுக் கூர்மையாகப் பார்த்தார். பார்த்தவர் திகைத்தார்! எதிரே ஐந்து கழுதைப் புலிகள் நின்று கொண்டிருந்தன. என்ன செய்வது என்று எந்த முடிவும் எடுக்க முடியாத மனநிலையில் அப்படியே நின்று விட்டார்.
அப்போது அவரது உள் துடிப்பிலிருந்து "அருணாச்சலா ..." என்ற வார்த்தை வெளிப்பட்டது. எங்கிருந்தோ உரத்த குரல் கேட்டது. முதியவர் ஒருவர் கம்போடு ஓடி வந்தார். அந்த மிருகங்கள் அங்கிருந்து ஓடிவிட்டன. இதை அதிசயம் என்பதா? தெய்வச் செயல் என்பதா?
IV தவ வாழ்க்கை
1. பரிவராஜக வாழ்க்கை
பதினேழு வயது முடிந்து ஆறு மாதம் ஆன நிலையில் தன் ஆன்மீகத் தேடுதலின் மிகத் தீவிரமான கட்டத்தை நெருங்கி விட்டார். வீட்டை விட்டு வெளியேறினார்.
சில காலம் ஆன்மீக ஸ்தாபனங்களிலும், சில காலம் மலைகளிலும் கழித்தார்.
இறைவனை நோக்கித் தவம்; தியானம்; சாஸ்திரங்களைப் படிப்பது வேதங்களைப் படிப்பது. ஞானிகள் பலரைச் சந்திப்பது, ஞான வழிகள் என்று பல்வேறு தெய்வீக, ஆன்மீக விஷயங்களில் ஈடுபட்டார்.
இமயம் முதல் குமரி வரை பல தீர்த்த ஸ்தலங்கள், கோயில்கள், புராதனச் சிறப்பு மிக்க இடங்கள் என்று யாத்திரை செய்தார். பாரதத்தின் குறுக்கும் நெடுக்குமாக 2000 கிமீக்கு மேல் நடந்து சென்றார்.
2. ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர், சாரதா தேவியின் தரிசனம்
இடுப்புக்கு ஒரு காவித் துணி தோளுக்கு ஒரு காவித் துணி கையில் ஒரு காவித் துண்டு கழுத்தில் ஒரு ருத்ராட்ச மாலை கமண்டலம் என்று ஒரு பாத்திரம் இவையே பரிவராஜக வாழ்க்கையைத் துவங்கிய போது அவரிடம் இருந்த உடைமைகள். கையில் ஒரு பைசா கூட இல்லாமல் அடுத்த வேளைக்கு உணவு சேமிக்கக் கூடாது என்ற மனக் கட்டளையோடு ஆன்மீகத் தேடுதலை மேலும் தீவிரப்படுத்தினார்.
பல புத்தகங்கள், வேதங்கள், சாஸ்திரங்கள் என்று படித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் 'அமுத மொழிகள்' என்ற புத்தகம் அவரை மிகவும் கவர்ந்தது.
ஒரு விஷயம் தன்னைக் கவர்ந்துவிட்டால் அதில் அவர் காட்டும் ஈடுபாட்டுக்கும், ஆர்வத்திற்கும் அவரே இணை. என்னை இவ்வளவு ஈர்க்கிறதே இந்த புத்தகம்! என்று ஒரே மூச்சில் உட்கார்ந்த இடத்தை விட்டு எழாமல் பத்து மணி நேரம் தொடர்ச்சியாகப் படித்து முடித்தார்.
அதன் பின் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணரின் போதனைகளில் லயித்து மூன்று நாட்கள் கழித்த பின் மீண்டும் ஒரு எதிர்பாராத அற்புதம் நிகழ்ந்தது. அதை அவர் கனவிலும் நினைத்துப் பார்த்ததில்லை.
மூன்று நாட்கள் கழிந்த பின் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணரும், சாரதா தேவியும் தரிசனம் கொடுத்தார்கள். இந்த தரிசன அனுபவம் ஆன்மீகத் தேடுதல் என்னும் அவரது யாக்கையில் நெய் ஊற்றியது போல் ஆயிற்று. அதன் பின் ராமகிருஷ்ணர் அவரது இதயக் கோவிலில் நீங்காத இடம் பிடித்துவிட்டார்.
3. இமயமலையில் சுவாமிகள்
வடக்கே சாதுக்களிடம் டிக்கெட் கேட்பதில்லை, அவர்கள் எங்கு வேண்டுமானாலும் ரயிலில் செல்லலாம். சுவாமிகள் ஏதாவது ஒரு ரயிலில் ஏறுவார். மனதுக்குப் பிடித்தமான இடத்தில் இறங்கிக் கொள்வார். ஏதாவது ஒரு திசையில் பயணப்படுவார். நடந்து நடந்து களைத்துப் போனால் அடுத்த ரயிலில் ஏறி வேறு இடத்திற்கு போவார். இந்த ரயில் எங்கே போகிறது, இது எந்த இடம் என்று எதையுமே தெரிந்து கொள்ளமாட்டார். ஜன்னலுக்கு வெளியே பார்ப்பார். இடம் பிடித்திருந்தால் இறங்கிவிடுவார்.