Een klein verhaal:🔗

De vader van een jongetje zei tegen zijn zoontje dat hij een grote steen moest verplaatsen. De jongen deed zijn best, maar hij was niet in staat de steen te verplaatsen. Hij stond helemaal vermoeid. De vader zei: 'Je hebt niet alles gebruikt. Gebruik al je potentiële kracht.'

De zoon was helemaal moe. Hij schreeuwde tegen zijn vader: 'Waar heb je het over? Je zegt dat ik niet al mijn potentiële kracht heb gebruikt. Ik ben moe. Ben je niet in staat om te zien?

De vader zei: 'Waarom, je had het mij kunnen vragen. Ik ben ook jouw kracht!'

Op dezelfde manier kun je ook gebruik maken van de aanwezigheid van de meester. Begrijp me goed, je kunt me vragen. Je kunt de hulp van de meester inroepen. Dat heb je nog nooit gedaan. Je hebt de meester nooit als je potentieel beschouwd. Er is zoveel hulp beschikbaar, je kunt zoveel hebben, maar je vraagt het nooit of je neemt het nooit aan!

Het leven zelf kan je meester zijn. Maar dan wordt het moeilijk om te weten van waar we moeten leren, wat we moeten leren en van wie we moeten leren. Dattatreya, een groot meester zegt: 'Ik heb nooit een meester gehad omdat het leven altijd mijn meester is geweest. Ik heb geleerd hoe ik me moet concentreren van de jager die zich probeert te concentreren op de vogel. Ik heb geleerd hoe ik geld moet sparen voor de toekomst door naar mieren te kijken!' Het leven kan een meester worden als je de intelligentie hebt om er de juiste dingen uit op te pikken. Maar vaak pik je de verkeerde dingen op.