Schuld en verantwoordelijkheid🔗

Vaak rechtvaardig je jouw schuldgevoel door deze als verantwoordelijkheid te benoemen. Nee! Hoe kun je een onderscheid maken tussen schuld en verantwoordelijkheid? Als je een neerslachtig gevoel krijgt als je erover nadenkt, is het schuld. Als je intensiteit en integriteit voelt, dan is het verantwoordelijkheid. Dit is de duidelijke schaal. Als je naar een lage energie wordt getrokken bij de gedachte aan wat je deed, dan is het schuld. Maar als je je er goed bij voelt, dan is het verantwoordelijkheid. Schuldgevoel is een duidelijke manier om te ontsnappen aan verantwoordelijkheid.

Eens kwam er een man bij me klagen, 'Ik lijd. Ik heb veertien kinderen.' Ik vroeg hem waarom hij ervoor koos zoveel kinderen te hebben. Hij antwoordde: 'Waarom? God gaf ze me!' Het probleem is dat we alles doen wat we willen doen zonder daarvoor de verantwoordelijkheid op ons te nemen. Nadat we het hebben gedaan, voelen we dat god ons het heeft laten doen! Als we verantwoordelijkheid nemen voor iedere actie, zullen we nooit in schuldgevoel terechtkomen of in de problemen.

Alle schuld met betrekking tot buitenechtelijke affaires valt onder de categorie van puur gebrek aan verantwoordelijkheid in gedrag. Wees helder dat buitenechtelijke affaires duidelijk te zien zijn als een gebrek aan respect voor een ander wezen, je partner. Je hebt niet het recht om een ander niet te respecteren.

Wat is de betekenis van de relatie van het huwelijk? Laat het me uitleggen. De man als zodanig is gecentreerd op de muladhara chakra of het lust energiecentrum in het lichaam, en de vrouw is gecentreerd op de swadhishthana chakra of het vrees energiecentrum in het lichaam. Dat is waarom de man gemakkelijk toegeeft aan lust en de vrouw aan angst.

Als je ziet tijdens de traditionele vedische huwelijksceremonie, voor het heilige vuur dat beschouwd wordt als een weergave van god, belooft de man aan de vrouw, 'Ik zal je zekerheid geven en je bevrijden van onzekerheid (angst).' De vrouw belooft aan de man, 'Ik zal je liefde geven en je bevrijden van lust.' Beiden besluiten ze de ander te bevrijden van hun zwakheden.

Maar wat gebeurt er zodra de ceremonie over is? In plaats van de andere persoon te bevrijden van de zwakte, begint elk in te spelen op de zwakte van de andere persoon. Het kennen van de zwakte van de ander zou ons compassievol moeten maken ten aanzien van die persoon. Maar in plaats daarvan maakt de man gebruik van de angst van de vrouw en de vrouw exploiteert de lust van de man op veel manieren.

Maar niet alleen dat. Wanneer men zich verwent met buitenechtelijke relaties, verhoogt men de onzekerheid voor de echtgenote. Wanneer je de gevoelens van een ander niet respecteert, reduceer je de persoon tot louter gebruiksvoorwerp. Als je je man of je vrouw als handelswaar ziet, zul je blijven spelen met hen. Als je ze ziet als een wezen, zul je je realiseren hoeveel ze hebben bijgedragen aan jouw leven.

Wanneer de man met onzekerheid wordt geconfronteerd, zou de vrouw zijn moeder moeten worden. Wanneer de vrouw wordt gecentreerd op angst, zou de man haar vader moeten worden.