De ultieme liefdesrelatie🔗

Een meester is iemand die het verlangen van je wezen vervult. Het is een zeer diepe, delicate liefdesrelatie.

Als je dichter bij de meester komt in je liefde, in je vertrouwen, wordt er een diepe stilte geboren. Het is niet de dode stilte van een kerkhof, maar de levendige stilte van leven en liefde.

Hoe meer je ontwaakt tot het doel van je leven, hoe meer je leven een feest wordt. Een diepe vreugde ontstaat zonder enige reden. Je voelt een oceaan van gelukzaligheid zo diep dat je gewoon oneindig kunt delen en geven. Het ultieme gebeurt wanneer je je ego laat vallen.

Je hebt deze harmonie en verbondenheid misschien al een paar keer gevoeld in andere relaties, maar de intensiteit wanneer het gebeurt met de meester is op een totaal ander niveau.

De relatie tussen een meester en een discipel is de meest intieme relatie. Zelfs de grootste minnaars kunnen niet zo intiem zijn, want zelfs als ze met z'n tweeën zijn, zijn er twee ego's. En ego's zullen altijd botsen omdat ze onafhankelijke individualiteiten zijn. Maar met de meester, hij is niemand. Er is geen ego in hem. Dus is er maar één ego en dat is het jouwe. Zijn hele doel is om het op te lossen zodat jij ook niemand wordt.

De kracht van de verbinding is wat je zal vasthouden wanneer het ego wordt opgelost door de intensiteit en de genade van de meester. Dan is er geen meester, geen discipel, alleen een harmonieus Geheel dat in harmonie trilt met de hele kosmos.

Als de authentieke ervaring met een meester eenmaal bloeit, zul je je met grote oprechtheid en liefde tot iedereen en alles verhouden. De geur van deze exquise bloei zal zich automatisch verspreiden naar al je relaties met mensen, bomen, rotsen, sterren en het hele universum.

Magische momenten

De meest magische momenten in het leven vinden plaats op de momenten van liefde en vertrouwen van een discipel naar de meester. Het is het begin van een relatie buiten deze wereld naar de geheimen aan gene zijde. Het kan een groot feest worden waar de hele kosmos met je danst.

Het is zoals een rivier naar de oceaan komt, dansend, gretig om één te worden met de uitgestrekte oceaan. Dichter bij de meester komen is de weg om een meester te worden. Het is de grote samensmelting met het kosmische Geheel.

Het mooie van de relatie met de meester is dat die niet vervuild is door verwachtingen of geven en nemen. De meester accepteert je zoals je bent. De zuiverheid in de relatie met de meester is dat er geen poging wordt ondernomen om iets anders van je te maken. Je houdt eigenlijk van de meester omdat hij je de volledige vrijheid geeft om te zijn zoals je bent, zonder verplichtingen.

De liefde tussen de meester en de discipel kan nooit 'bevredigd' zijn. Want in de eerste plaats is de ontevredenheid geen oppervlakkige of mentale ontevredenheid. Het is een diepe ontevredenheid van het wezen dat zich wil losmaken van de valse grenzen van het ego en oneindig wil liefhebben. Dus wanneer de meester gebeurt, is er eeuwige frisheid, eeuwige liefde en opwinding, pure gelukzaligheid die ontstaat elk moment vanuit het wezen. Dit zal nieuwe deuren blijven openen naarmate de relatie subtielere en diepere aspecten van liefde, toewijding en versmelting met het Geheel onthult. Dit is de ultieme liefdesrelatie. Het is de liefdesrelatie met het Bestaan zelf.

Zuster Nivedita beschrijft de kracht van de relatie met de meester: 'Iemands hele houding tegenover de dingen werd omgekeerd. Men vloog als het ware in brand met een bepaald idee. Of men ontdekte plotseling dat men een hele gewoonte van denken had verlaten, en dat er een nieuwe zienswijze voor in de plaats was gekomen, zonder dat er ook maar één woord over het onderwerp was uitgewisseld. Het scheen alsof een ding voorbij het rijk van de discussie was gegaan, en de kennis was gegroeid, door het loutere feit van nabijheid tot hem.'

Meester - de levende belofte

Het is als volgt: het zaad probeert te breken en een boom te worden. Het zaadje zegt tegen de boom: 'Alsjeblieft! Jij komt eerst naar buiten. Pas dan zal ik breken en opengaan. Wie weet? Als ik gebroken ben, ben jij er misschien niet meer. Ik kan gewoon sterven en verdwijnen. Maar de boom zegt: 'Nee nee, tenzij jij open doet, kan ik niet naar buiten komen. Doe open! Het zaad zegt, 'Nee, nee. Jij komt eerst naar buiten, geef me de zekerheid en de garantie dat je zult gebeuren en alleen dan zal ik opengaan'. De strijd gaat door.

Het zaadje is bang, want als het zich opent, sterft het misschien in plaats van de boom te worden. De boom zegt: 'Als jij je niet opent, kan ik niet naar buiten komen, kan ik niet gebeuren.' De strijd tussen het gebeuren van de boom en het openen van het zaad gaat door.

De meester is een persoon die ooit een zaadje was, en die later een boom werd. Wij zijn als het zaadje. Hij verzekert het zaadje: 'Maak je geen zorgen, ik was net als jij. Ik had de moed om me open te stellen en ik ben deze prachtige boom geworden. Dus stel je gewoon open! Ontspan je gewoon. Je zult alleen maar een boom worden, je zult nooit sterven.' Hij geeft je de zekerheid, het vertrouwen. Meester is een belofte, een zekerheid, een levend ideaal. Hij geeft je de belofte: 'Open, je zult nooit sterven!'

Voorbij ego en afgunst

De liefde van de meester is misschien wel de enige onvoorwaardelijke liefde die er is, totaal onbaatzuchtig, zonder verwachtingen, alleen maar gevend, niets vragend. Liefde is onthecht en straalt de hele tijd. Ze straalt of je er bent of niet. Het enige wat je hoeft te doen is met je schaal te gaan staan en steeds opnieuw je portie te nemen.

Gewoonlijk is het voor een man zijn ego dat de grote blokkade is in het ontvangen. Van nature is de man minder gevoelig voor emoties dan de vrouw en meer geneigd te handelen vanuit het verstand. Zich aan iemand geven, iemand onvoorwaardelijk als meester aanvaarden, is voor de geest bijna onmogelijk, tenzij het hart het overneemt. Wanneer hij bij de geest is, betekent toegeven verlies van persoonlijkheid, verlies van identiteit, dood van het ego zelf. Het wordt te veel om te verliezen. Maar met bewustzijn, door te zien waar men tekort schiet, is het mogelijk te versmelten en toe te geven.

Bezitsdrang en afgunst zijn daarentegen het grootste gevaar voor een vrouw om de meester te bereiken. Een vrouw moet voorbij de vorm van de meester naar het vormloze gaan, voorbij het concept van het bezitten van de vorm naar de realiteit van het delen van zijn liefde en mededogen met anderen zonder afgunst, en spiritueel groeien. Aanvankelijk is het goed om je bezitterig en afgunstig te voelen. In feite, pas als deze emoties in je naar boven komen, verlaten ze je ook weer! Als ze diep verborgen blijven, kunnen ze je niet verlaten. Maar naarmate de relatie met de meester groeit, zal de intelligente de transformatie van beiden in pure liefde toestaan. Pas dan ervaren ze ook de zuivere liefde van de meester! Tot die tijd werken hun eigen bezitsdrang en jaloezie als filters bij het ervaren van de zuivere liefde van de meester.

De meester is als de rivier. Als je je handen open houdt en de rivier door je heen laat stromen, is het water de hele tijd bij je. Als je probeert het water met je handen vast te houden, mis je het! De liefde van de meester zal zonder onderbreking door je heen stromen, zoveel als je nodig hebt. Op het moment dat je je handen sluit in de hoop de rivier in je kleine handpalmen te bedwingen, zul je de rivier verliezen, zul je de meester verliezen. Je hoeft alleen maar een mooi deel te zijn van de stroom van het leven en te genieten van de liefde van de meester.