Een kort Zen-verhaal:🔗

Op een dag verklaarde een verlichte meester plotseling dat hij de volgende dag 's morgens rond 6 uur zou sterven. Natuurlijk zijn verlichte mensen altijd op de hoogte van hun dood. Zij kunnen van tevoren verklaren wanneer ze gaan sterven. Hij verklaarde dat hij rond 6 uur 's ochtends zou sterven.

Zijn discipelen zeiden, 'Nee, nee, wacht alstublieft 2-3 uur. Het zal te koud zijn zo vroeg in de ochtend. Waarom wacht je niet een paar uur, zodat we ons kunnen voorbereiden op de laatste rituelen? De meester stemde toe en vertelde de discipelen dat hij rond 12 uur zou overlijden. Precies om 12 uur groette hij hen allen en verliet het lichaam!

Nog een belangrijk historisch incident:

Toen de Britten begonnen met het koloniseren van Bharat, was er in Centraal Bharat een klein stamdorp. Dat dorp bestaat niet meer, het is verdwenen! De Britten probeerden om dat dorp onder hun controle te brengen. Het hele dorp had maar ongeveer honderd mensen, maar het waren zeer mystieke mensen, helemaal in devotie en meditatie. Ze waren experts in de oude mystieke rituelen. Er wordt gezegd dat de mensen in dat dorp nooit ziek werden.

Zelfs als ze droomden dat ze iemand pijn hadden gedaan in hun dromen, gingen ze de volgende ochtend hun excuses aanbieden aan die persoon. Tenzij je subtiele wraakgevoelens hebt, tenzij je een onderbewust idee hebt om iemand pijn te doen, zul je hem geen pijn doen, zelfs niet in je dromen. Dus, deze mensen verontschuldigden zich voor het kwetsen van iemand zelfs in de droom, zodat zelfs het onbewuste idee om iemand pijn te doen niet ontwikkeld werd. Zij waren zo'n enorme volwassen spirituele groep. Ze hadden niets van de uiterlijke wereld, maar ze hadden alles van de innerlijke wereld.

Toen de Britten het dorp onder hun heerschappij probeerden te brengen, waren de dorpelingen niet klaar om zich over te geven en hun vrijheid aan iemand anders te verliezen. Maar de Britten zeiden, 'Of jullie geven je over of we zullen jullie doden.'

Je zult verrast zijn, deze dorpelingen zeiden, 'Je hoeft ons niet te doden. Doe geen moeite, we weten hoe we moeten sterven. We zullen zelf sterven.' De Britten dachten dat de dorpelingen zelfmoord zouden plegen door gif in te nemen of door een soortgelijke methode.

Het hele dorp verzamelde zich in één kamer als een groep. De hele groep stond op één plaats en voor de ogen van de Britse soldaten zongen ze een mantra, baden en alle honderd dorpelingen vielen gewoon neer. Ze lieten gewoon hun lichamen vallen en stierven.

Het incident is opgetekend door de Britse soldaten en zij zeggen dat ze voor de eerste keer schuldgevoel hadden iemand te doden. Ze zeiden: 'Wij mensen zijn getraind om te doden. We voelden nooit schuldgevoel als we massa's mensen doden. Maar hier voelden we een diep schuldgevoel omdat we onschuldige mensen doodden, zulke eenvoudige maar geweldige mensen!'

Ruimte voor het nieuwe

In de vedische traditie wordt Shiva, de heer van vernietiging, als gunstig beschouwd. De naam 'Shiva' zelf betekent 'gunstigheid zonder oorzaak'. Je zult verbaasd zijn te weten dat als je in het Sanskriet het woord voor vernietiging letterlijk vertaalt, 'samhara', het niet vernietiging betekent, maar het betekent vernieuwing. Het woord dat wij gebruiken voor vernietiging betekent eigenlijk het creëren van ruimte voor nieuwe dingen om te gebeuren.

Zelfs vernietiging kan bekeken worden vanuit een andere dimensie van verjonging of het creëren van een nieuwe ruimte voor betere dingen om te gebeuren. Zelfs de ziekte die je lichaam treft creëert gewoon een nieuwe ruimte zodat je een nieuw lichaam kunt krijgen en zodat je je kunt voorbereiden op een nieuw leven. Je kunt het hele proces opnieuw beginnen. Zie je, het hele proces opnieuw opstarten kan veel van je wonden helen. Er zijn sommige wonden die geheeld kunnen worden door in slaap te vallen en terug te komen. Je zult ze vergeten als je wakker wordt.

Er zijn sommige wonden die niet geheeld kunnen worden door in slaap te vallen en terug te komen. Op dat moment besluit je: Laat me het hele proces opnieuw beginnen, laat me gewoon opnieuw beginnen. Dan laat je het lichaam een ziekte te hebben zodat het verjongingsproces kan beginnen.

Volgens de vedische traditie gaat geen ervaring verloren. Elke keer als je van het ene moment naar het volgende gaat ben je aan het uitbreiden, je bent aan het groeien, en leren. Als je het van deze kant bekijkt is zelfs je dood gunstig, want je gaat naar de volgende stap. Alleen als je niet duidelijk bent over de volgende stap zul je de angst voor de dood voelen.