De nutteloosheid van het verleden
Wat voorbij is, is voorbij. Wat gedaan is, is gedaan. Je kunt het niet ongedaan maken. Als je nu voortdurend aan het verleden denkt en je schuldig voelt, vernietig je het heden en je toekomst ook. Er kan niets aan gedaan worden, dus schuld is nutteloos. Wat kan je doen? Alles dat je kunt doen, is hetzelfde patroon niet opnieuw herhalen, dat is alles. Op dat moment met het verstand dat je had, handelde je, dat is alles.
Het verleden is altijd voorbij. Het is altijd dood. Daarom wordt het ook verleden genoemd. Toch laten we ons altijd door ons verleden beïnvloeden. Hoe laten we het verleden ons beïnvloeden? Op twee manieren:
- Als je je eerdere ervaringen of beslissingen opnieuw bekijkt met behulp van je huidige verstand, zul je schuld in je wezen creëren.
- Als je je huidige beslissingen baseert op ervaringen uit het verleden, zul je hetzelfde verleden in de toekomst herhalen, misschien in een beetje bijgewerkte versie!
Ook al maak je misschien niet precies dezelfde fout, je zult bewegen op hetzelfde ervaringsniveau, op hetzelfde vlak.
Onze geest valt in een spoor, een weg, een denkwijze die hem dwingt te doen wat hij altijd gedaan heeft. Dus blijven we ook dezelfde fouten maken.