De diepe spirituele ervaring🔗

Vereisten voor een spirituele ervaring

Om de spirituele ervaring te laten plaatsvinden, moet aan twee voorwaarden worden voldaan. Een daarvan is dat je volledig open en beschikbaar moet zijn voor de omgeving. De andere is het intense energieveld.

Soms, zelfs als je open bent, als je niet in het intense energieveld bent, gebeurt het eerste kraken van de kokosnoot van je ego niet. De eerste spirituele ervaring is net als het openbreken van een kokosnoot. Zodra de eerste opening plaatsvindt, is het niet moeilijk om de rest van de kokosnoot te breken. De eerste opening heeft een intens spiritueel energieveld nodig.

Deze twee factoren hebben geresulteerd in mijn eerste spirituele ervaring. Ik was open en beschikbaar voor de omgeving; en ik was in het intense energieveld van Arunachala. Gelukkig voelde ik me aangetrokken tot de schoonheid van die heuvel. Normaal gesproken, als je elke dag een heuvel, een rivier of een oceaan ziet, zul je het als vanzelfsprekend beschouwen. Op de een of andere manier heb ik die heuvel nooit als vanzelfsprekend beschouwd. Ik had nooit gedacht dat ik het wist. Ik was continu open, beschikbaar.

Begrijp, elke keer open en beschikbaar zijn, het elke ochtend zien met de ogen van frisheid of met de geest van openheid is wat ik 'open en beschikbaar zijn' noem. Vaak sluiten we ons volledig af voor de samenleving.

We komen slechts tot een conclusie, enig begrip en daarna werken we ons begrip of onze inspanning nooit bij met het resultaat.

Elke dag leefde de Arunachala-heuvel voor mij. Elke dag was het nooit meer dezelfde oude heuvel die ik gisteren zag. Ik had een heel grappige routine. Als ik 's ochtends opstond, deed ik mijn ogen niet open. Ik liep langzaam van mijn kamer naar buiten, terwijl ik de borstwering vasthield. Ik zou naar buiten komen en op een plek gaan staan waarvan ik wist dat de heuvel te zien was. Alleen dan opende ik mijn ogen, zodat het eerste dat ik 's ochtends zag die heuvel zou zijn.

Op de een of andere manier wisten mijn broers dat het eerste dat ik wilde zien de heuvel was. Ze willen me graag plagen. Als ze wisten dat ik uit mijn bed was en langzaam aan het lopen was, kwamen ze voor me staan.

Als ik mijn ogen opendeed en de heuvel niet zag en in plaats daarvan hun gezichten zag, zou ik teruggaan en weer gaan liggen. Ik ging weer liggen, sliep een half uur, stond dan weer op en liep langzaam terug om de heuvel te zien en mijn ogen te openen. Alleen als ik de heuvel ' s ochtends als eerste zag, zou ik doorgaan met mijn routine.

Het ziet er misschien grappig en bijgelovig uit, maar ik heb altijd het gevoel gehad dat ik werd geboren, ik nam dit lichaam, vanwege die aantrekkingskracht die de heuvel heeft voor verlichte wezens.

Er is een heel mooi vers in het Tamil dat de heuvel beschrijft als 'de heuvel die verlichte wezens eromheen aantrekt'. De heuvel wordt vooral gerespecteerd voor het aantrekken van verlichte wezens, niet alleen van deze planeet aarde, maar ook van andere planeten en ruimtes, richting planeet aarde. Ik heb de heuvel nooit als vanzelfsprekend beschouwd. Het was een eeuwige aanwezigheid.