Een klein verhaal:🔗

Op een dag knielde een priester voor god en begon luid te huilen, 'Ik ben een zondaar. Heb alstublieft medelijden met mij, o god.' Een man die zwijgend aan het bidden was, werd hierdoor geïnspireerd en begon ook geknield naast de priester te bidden. Nu ging ook een andere man op zijn knieën zitten en begon te huilen. Dit ziend stootte de priester de eerste man aan zeggende: 'Kijk wie denkt dat hij een zondaar is!'

Al onze nederigheid, onze moraliteit, zijn min of meer een voorwendsel voor anderen en voor onszelf. We wenden voor omdat we niet stevig geïntegreerd zijn in onszelf. Wij weten zelf niet welke persoonlijkheid in ons authentiek is en zo raken we verstrikt in zulke spelletjes. Als we geïntegreerd zijn, zullen we authentiek zijn in elke actie, en automatisch zullen we moreel zijn.