Schuld versus dankbaarheid🔗

Als je in schuld gevangen zit, kun je je nooit verbonden voelen met het Goddelijke. De enige manier om volledig uit schuldgevoel te komen is door verbondenheid te voelen met je hogere Zelf. Maar jouw schuldgevoel fungeert hier als een barrière. De enige manier om deze schuld te overwinnen is om te beginnen smelten van dankbaarheid.

Wanneer je de dingen accepteert zoals ze zijn, wanneer je de onvoorwaardelijke zegeningen van het Goddelijke ervaart, wordt je meer en meer dankbaar. Dankbaarheid is de geur die je innerlijke ruimte kan doordringen en de geur van schuld kan vervangen.

Met schuldgevoel wordt het onmogelijk om het leven te vieren. Schuldgevoel ligt op je borst als een steen. Je wordt zwaar en bevroren. Het staat je niet toe om vrij te zijn om te dansen, te zingen, te lachen en te beminnen.

Totale acceptatie en overgave

Vooral op het gebied van de meester-leerling relatie heb ik mensen veel schuld zien creëren. Als het gaat over je relatie met de meester heb je bepaalde vaste ideeën over hoe je zou moeten omgaan met de meester, hoe je hem zou moeten ontvangen en dergelijke dingen. Op basis hiervan creëer je schuld voor jezelf. Ontvang gewoon de meester zoals je er klaar voor bent, dat is genoeg. Elke toestand is gelijk, elke fase is goed, elke relatie is oké. Wees gewoon authentiek en geïntegreerd over wat je voelt. Dat is genoeg.

Hoe je je ook voelt, wees er eerlijk over voor jezelf en de meester. En hij zal je begeleiden naar het uiteindelijke doel.

Stel geen idealen door naar anderen te kijken. Jouw relatie met de meester is uniek. Je bent dicht bij hem op jouw manier. Probeer niet over jezelf heen te springen. Dan zul je je eigen lijden creëren en je schuldig voelen.

Accepteer jezelf zoals je bent, helemaal en onvoorwaardelijk. De totale acceptatie zal zorgen voor een actieve en intense ontspanning waarin je natuurlijke intelligentie zal bloeien. Dan zal de transformatie gebeuren, dan zal wat altijd diep in je was zich realiseren. Plotseling zie je dat je bent begonnen te bewegen, te stromen. Je gaat naar de realisatie, net zoals de rivier beweegt naar de oceaan, op zichzelf, zonder regels of aanwijzingen van anderen.

Begin met te leven en te stromen. Geniet van de ultieme overgave aan Het Bestaan zoals je bent. Voel je niet schuldig, wees niet bang dat je iets gemist hebt. Wat je zocht was altijd al in je. Je was altijd al compleet. Hoe kun je dan iets gemist hebben? Wanneer je ontspannen bent kun je deze volledigheid voelen. Maar als je je schuldig voelt, maak je een kloof en dan voel je dat je onvolledig en gescheiden bent, weg van de Geheel.

Bijvoorbeeld als je met een kind over sommige concepten van de filosofie praat, wat verwacht je dat het kind zal doen? Natuurlijk zal het geen interesse hebben. Het zal gewoon doorgaan met springen en spelen. Kun je zeggen dat er is iets mis mee is? Nee.

Op dezelfde manier ben je wie je bent. Wees waar je bent. Wat je maar kunt ontvangen, ontvang het. Voel je niet schuldig, dat je niet in staat bent om te ontvangen zoals je je voorstelt dat je zou moeten ontvangen.

Een klein verhaal:

Eens ging een jonge jongen op zoek naar een meester om de kunst van het zwaardvechten te leren. Hij vond eindelijk een meester en benaderde hem om zijn leerling te worden. Hij vroeg de meester, 'Meester, als ik oprecht studeer hoe lang duurt het dan voordat ik een meester in het zwaardvechten ben?'

De meester antwoordde: 'Misschien zeven jaar.'

De leerling dacht hardop: 'Mijn Moeder is alleen. Ik moet snel terugkomen om voor haar te zorgen. Meester, als ik echt hard werk, hoe lang duurt het dan voor ik meester van de kunst wordt?' De meester antwoordde: 'In dat geval kan het twaalf jaar zijn.'

De leerling was verrast en vroeg:'Eerst zei u zeven jaar. Maar toen ik zei dat ik extra hard wou werken, zei u twaalf jaar. Ik ben bereid om ontberingen en opofferingen te ondergaan maar ik wil het zo snel mogelijk leren.'

De meester antwoordde: 'Oh, in dat geval kan het wel achttien jaar duren.'

Als je probeert over het spel heen te springen zul je spanning creëren. Het zal langer voor je duren om te bereiken wat je wil bereiken.

Zoals het Zen-gezegde luidt, als je iets wil vertragen, schiet dan op.

Als je probeert op te schieten, is het alsof je probeert een knop te laten bloeien door de bloemblaadjes te openen. Kun je het echt bloeien noemen? Nee. De knop kan nooit worden gedwongen om te bloeien.

Wanneer de rijping gebeurt, wanneer de tijd komt, zal wat er ook moet gebeuren, gebeuren. Het leven is mooi als dingen op het juiste moment gebeuren. Soms zal het gebeuren dat je me vandaag hoort maar dat je pas na maanden of jaren begrijpt wat je hebt gehoord. Het zaad dat ik vandaag in jou plant kan in je liggen slapen maar het zal op het juiste moment ontkiemen, in het juiste seizoen. Het is goed zo, maak je er geen zorgen over, voel je er niet schuldig aan. Als je begint je schuldig te voelen, in de opwinding, kan het zaad zelfs verloren raken.

Het leven is een droom

Wat je als realiteit ziet is eigenlijk gewoon een droom. Wanneer je deze waarheid beseft, weet je dat het de waarheid is. Dan ontspan je, dat ben je in staat om van de droom te genieten, omdat je het weet dat het geen realiteit is. Het is net als in een schaakspel. De spelers kunnen de juiste zet niet zien omdat ze betrokken zijn in het spel. Maar een kijker van het spel zal de juiste zet weten omdat hij niet betrokken is. Hij kan gemakkelijk genieten van het spel en weet op intelligente wijze de volgende zet.

Je geniet meer van het leven wanneer je er naar kijkt, als je weet dat het een droom is en je niets te verliezen hebt. Dan is er niets om je schuldig over te voelen. Je viert het leven, levend in het leven maar er toch ook los van. Je geniet ervan zonder schuldgevoel.

Het is alsof je naar een theater gaat. Je kijkt naar een film maar je weet dat het niet echt is. Dat is waarom je ervan kunt genieten, wat er ook op het scherm gebeurt. Wanneer je thuis komt, vergeet je dit. Leven is precies zo. De hele wereld is als een film op een groot scherm. Wanneer je dit begrijpt, kun je genieten van de film. Je realiseert je dat er niets verkeerd is in het ervan genieten.

Schuldgevoel met betrekking tot het volgen van een andere meester

Een andere veel voorkomende schuld is de schuld over het volgen van meer dan één meester. Begrijp dat het voelen van een conflict over het volgen van verschillende meesters niets anders is dan een conflict in jezelf. Er is geen echt conflict tussen de echte meesters. Alle meesters zijn uitvoeringen van dezelfde energie. De energie is een en dezelfde, er is geen noodzaak voor een conflict.

Ik zeg altijd tegen mensen: ga rond, pluk bloemen uit elke tuin en maak een mooie slinger voor jezelf! Maar het probleem is, mensen gaan rond naar veel tuinen, maar plukken geen bloemen uit elke tuin. In plaats daarvan verzamelen ze alleen doornen! Als je alleen aan etalage winkelen doet, leer je niet van elke meester.

Als je oprecht naar veel meesters gaat, leer je van hen allemaal en wordt je intenser. Zodra je intens wordt, is het beter dat je bij slechts één meester blijft zodat je je kunt verdiepen in één van de ideologieën. Maar als je niets leert van geen van de meesters, is het beter om bij één te blijven. Wat ga je tenslotte leren van de vele meesters als je nog niets leert van één? Het betekent dat je alleen een etalage winkelaar bent. Naar de eerste meester gaan is al verkeerd als je slechts aan etalage winkelen doet. Je zult hem en jezelf alleen maar lastig vallen. Als je het gevoel hebt dat de meester slechts een leraar is en niet het pad, verlaat hem gewoon.

De vuistregel is, als hij echt jouw meester, zal je hart gewoon vallen, je zal zelfs aan niemand anders denken!