Verhaal van Dakshinamurthy Swamigal
Een kort verhaal:
Er was eens een verlichte meester met de naam Dakshinamurthy Swamigal. Hij zat altijd onder de banyanboom. Zijn aanwezigheid was zo intens dat een persoon het kon aanraken, voelen en het bijna kon zien. Zijn stille aanwezigheid was zo krachtig dat hij niet hoefde te praten, noch voelde de andere persoon noodzaak om te spreken.
Een van de hofdichters van het koninkrijk zong duizend verzen over Dakshinamurthy Swamigal, aan wie hij refereerde als een heilige. Deze poëet zei dat Dakshinamurthy Swamigal 'de grootste krijger' was. Als traditie werd de titel van de grootste krijger enkel gegeven wanneer je duizend olifanten gedood hebt tijdens een oorlog.
Deze poëet zong alle duizend verzen, de kracht en heroïsche kwaliteiten van Dakshinamurthy prijzend. Toen de koning dit hoorde, was zijn ego geraakt omdat het in de regio bekend stond dat alleen hij duizend olifanten gedood had tijdens de oorlog. Tot die tijd had alleen de koning de titel van de grootste krijger.
De koning riep de poëet en zei boos, "Rechtvaardig je actie van het zingen van duizend verzen ter ere van de naakte bedelaar die onder de banyanboom zit. Anders zal je hoofd er afgehakt worden!" De poëet zei, "Ik heb geen enkele reden of rechtvaardiging. Je mag me doden. Maar er is iets aan zijn aanwezigheid. Ik wil een klein verzoek doen: als je tijd hebt, ga en zit eens in zijn aanwezigheid. Dat is alles wat ik vraag, niets anders."
De koning was nieuwsgierig om meer over Dakshinamurthy Swamigal te weten. Samen met zijn hele leger, ging hij op weg om hem te ontmoeten! Koningen reizen altijd met hun rompslomp, omdat ze zonder dat hun identiteit zullen verliezen! Dakshinamurthy Swamigal daarentegen was een Paramahamsa, een verlichte meester. De koning vond hem zittend onder een grote banyan boom zonder rompslomp, zelfs geen kleding. Hij was gewoon gelukkig met zichzelf.
Stel je het scenario voor: deze simpele bedelaar zat in een hoek zonder enige kleding. Hij was opgegaan in gelukzaligheid en vrede, volledig verloren in het Bestaan. Hij zat in intense stilte en vrede. De stilte penetreerde iedereen in zijn aanwezigheid.
De koning sprong naar beneden van zijn wagen en ging naar Dakshinamurthy Swamigal. Bij het zien van de koning en zijn leger en het horen van al hun commotie, bewoog Dakshinamurthy niet eens. Hij opende zijn ogen en keek recht in de koning zijn ogen. Het was de eerste keer dat iemand recht in de koning zijn ogen durfde te kijken. De koning had altijd anderen aangekeken en ze hielden altijd hun hoofden naar beneden. Voor de eerste keer keek iemand recht in de ogen van de koning. Hij was compleet geschokt.
Na een paar seconden liet de koning zijn hoofd hangen. Hij voelde duidelijk iets in zijn wezen gebeuren. Dakshinamurthy Swamigal, de meester, seinde de koning om te gaan zitten. Alle ministers en het leger lieten hun wapens vallen en gingen ook in stilte zitten. In tien minuten zat het hele leger.
Een uur ging voorbij. Dan waren twee uren voorbij, drie uren en de avond kwam en ging. Een hele dag was voorbij gegaan. De meester, de koning en het hele leger zaten in stilte. Geen enkel woord was uitgewisseld. Drie dagen gingen voorbij. Toen opende de meester zijn ogen en zei, "Nu kun je gaan." De koning viel plat aan de voeten van de meester, gaf zijn respect aan de grote meester en verliet in stilte. Hij bereikte zijn paleis, dagvaardde de poëet die de verzen geschreven had ter ere van Dakshinamurthy Swamigal en zei, "Waarom heb je slechts duizend verzen ter ere van de meester geschreven? Je zou tien duizend verzen moeten zingen!"
De poëet deed toen een mooie uitspraak, "Tien duizend olifanten doden is makkelijk. Je hebt gewoon wapens nodig om ze te doden. Maar het doden van iemand zijn verstand is een echte prestatie!"
Deze meester had zijn verstand gedood. Niet alleen had Dakshinamurthy Swamigal zijn eigen verstand gedood, hij kon het verstand van iedereen die in zijn aanwezigheid zat, doden. Tien duizend olifanten doden vereist geen moed. Het doden van het verstand vereist moed.
Meditatie Technieken
1. Onthoud de ziener
Er zijn twee stappen.
Onthoud wie de ziener is. Wanneer je de ogen opent, begrijp dat je door de ogen kijkt. Jij bent niet zien. Plotseling zul je dan zien dat je hele energie gecentreerd is in de ajna chakra of het centrum van de wenkbrauwen tussen de twee ogen. Je zult dingen duidelijker zien, met meer detail, net zoals hoe je dingen ziet vlak nadat het regent. Dan zul je geen gehechtheid, noch onthechtheid hebben, je zult geen enkel lijden hebben.
Bijvoorbeeld, soms in je slaap, weet je dat je slaapt, maar je komt niet uit de droom. In die staat kun je zien dat je dromen helderder zijn en kun je de droom zelfs aanpassen. Op dezelfde manier wanneer je je realiseert wat je als realiteit ziet nu alleen een droom is, zul je de energie en intelligentie hebben om het te veranderen! Wanneer de frequentie van jouw bewustzijn verder stijgt, zul je de intelligentie krijgen om je te realiseren dat het alleen maar een droom is en dat het dus niet nodig is om het te veranderen.