Schuld gecreëerd door de maatschappij🔗

Van zeven tot veertien jaar creëert de samenleving schuld in jou door zijn regels. Het schuldgevoel gebaseerd op angst wordt gecreëerd door sociale wetten.

Tot de leeftijd van veertien creëren de familie en de samenleving schuldgevoel voor jou. Een belangrijke schuld hierbij is de schuld met betrekking tot seks. Ouders of familie openen nooit het onderwerp van seks. Wanneer er een chemische verandering in jou plaatsvindt, voel je dat je lichaam nieuw is. Er rijzen veel vragen en er is helderheid nodig, maar niemand is bereid die te geven.

En om de verwarring en het verlangen nog te vergroten, bombarderen de media om je heen je constant met fantasieën op die kwetsbare leeftijd van verandering.

Daar komt nog bij dat de maatschappij je het gevoel bijbrengt dat je niet genoeg bent op jezelf. Het maakt dat je je schuldig voelt met betrekking tot wat je bent en wat je doet. Zodra je overtuigt raakt dat je een zondaar bent, zit je gevangen in de greep. Dan kun je niet meer genieten van de vreugde van het leven.

Volgens mij is schuld de grootste zonde. Andere zonden straffen je tenminste pas na je dood. Schuld straft je tijdens je leven.

De Tibetaanse dichter-heilige Milarepa zong: 'Mijn religie is om te leven en te sterven zonder spijt.'

Je wordt enkel een heilige of een zondaar genoemd door de maatschappij. Zolang de maatschappij je het label geeft van een heilige, ben je een heilige. Het moment dat de samenleving je bestempelt als een zondaar, ben je een zondaar. Als je iemand vermoord in de samenleving zul je een moordenaar genoemd worden en zul je gestraft worden. Maar als je iemand vermoordt op het slagveld zul je een held worden genoemd en krijg je een grote beloning! Er is dus geen absolute schaal om te beslissen wat goed en wat verkeerd is. Het is de eigen logica van de maatschappij.