Dode regels versus levende intelligentie
In de loop van de tijd zijn veel voorschriften die eerder betekenis hadden, verworden tot blinde regels, zonder enige betekenis.
In Bharat, in de tijd vóór elektriciteit werd uitgevonden, naaiden kleermakers met de hand met een naald met behulp van vage lantaarns. Dus kleding werd niet genaaid na zonsondergang aangezien het schemerige licht van de kaars of de lantaarn het oog zou belasten. Dus het werk was altijd beperkt tot daglichturen.
Maar zelfs nu in Bharat, zeggen de ouderen in het huis: 'Het is geen goede zaak om te naaien na zonsondergang!' De reden om niet in de avond te naaien bestaat niet eens meer! Elektriciteit en felle lichten zijn er nu. Maar het is een ritueel geworden voor hen, zonder verbinding met het oorspronkelijke doel.
Een klein verhaal:
Ooit werd een parachutist geïnterviewd op de televisie. De interviewer zei: 'Je leven moet echt avontuurlijk zijn.'
De parachutist antwoordde: 'Ja, het kent zijn enge momenten.'
De interviewer vroeg: 'Wat is de meest angstige ervaring in je leven?'
De parachutist antwoordde: 'Toen ik naar beneden kwam op het grasveld van een huis en het bord luidde: 'Blijf van het gras af!'
Als je niet de juiste intelligentie hebt of begrip, worden dingen dode regels in je leven.
Als je begrip hebt, kan elke regel een vriendelijke techniek worden om gelukkig te leven. Regels en rituelen zijn eigenlijk technieken voor je eigen verlichting. Als ik verlichting zeg, bedoel ik een zalig leven vol duidelijkheid. Natuurlijk, als het diep wordt nagestreefd, zal het leiden naar de ultieme staat van verlichting.
Een klein verhaal:
Een spoorweg functionaris meldde een moord in een trein, 'De moordenaar kwam het compartiment binnen en stak het slachtoffer meerdere keren. Toen verliet hij de trein door via de tegenoverliggende deur op het spoor te springen - waardoor inbreuk werd gemaakt op de spoorweg voorschriften.'
Als je niet het juiste begrip bezit, mis je het geheel en handel je uiteindelijk op een dwaze manier. Wanneer je het juiste begrip krijgt, begrijp je dat elke regel is gemaakt voor jou en de anderen om je heen om een gelukkig en zalig leven te leiden.
Wanneer de geest van de regel wordt begrepen, zal er geen probleem zijn om deze te volgen. Door je erop af te stemmen, zal er enkel sjeu in je actie zijn, er zal alleen een zalige toewijding eraan zijn. Maar als de geest van de regel wordt gemist, wordt alles gemist. Het leven zal saai en levenloos lijken.
Neem bijvoorbeeld meditatie. Meditatie zelf wordt gedaan om naar binnen te gaan los van lawaai en situaties in de buitenwereld. Ik heb gezien dat sommige mensen, voordat ze aan hun meditatie routine beginnen, eerst proberen een geluidloze situatie buiten zichzelf te creëren. Ze vertellen iedereen dat ze stil moeten zijn. Ze zullen mensen praktisch bevriezen in hun normale routine alleen omdat zij gaan mediteren.
Alleen wanneer de geest wordt gemist, worden dingen dode rituelen. Je mist en maakt er een zooitje van! Alle regels en voorschriften zijn gemaakt voor een harmonieus leven met het begrip, 'Je zult mij niet doden en ik zal jou niet doden, we zullen allebei gelukkig leven.' Dat was het basisinzicht erachter. In de loop van de tijd werden dit echter wetten.
Alle regels en voorschriften zijn gemaakt om een harmonieus en gelukkig leven te leiden, maar op het moment dat je de regels zonder het begrip internaliseert, creëer je schuld. Zo lang je de regels volgt met begrip, zul je gelukkig zijn. Wanneer je begint de woorden te volgen in plaats van de geest, zul je beginnen met het creëren van schuld.
Als je wilt ontsnappen aan de wet, wat doe je dan? Je richt je op de woorden van de wet en laat de geest die er achter zit vallen. Dan werk je wettelijk rond de woorden maar ontsnap je aan de wet. Wanneer je enkel de woorden begrijpt, wordt je een bureaucraat en mis je de geest. Alleen als je de geest vat, kun je een intelligent wezen zijn zonder schuldgevoel.