காரணங்கள் VS பொறுப்பெடுத்தல்🔗

'எல்லாவற்றுக்கும் நீங்களே பொறுப்பெடுப்பது' என்பது பற்றி கேட்டவுடனேயே, உங்கள் மனத்திற்குள் எழும் மிகப்பெரிய கேள்வி இது, 'என்னைச் சுற்றி நடைபெறும் அனைத்து நிகழ்வுகளுக்கும் நான் எப்படி பொறுப்பெடுக்க முடியும்?'

''எனக்குள் நிகழ்பவற்றுக்கு நான்தான் பொறுப்பாளி என்பதை என்னால் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. ஆனால் என்னைச் சுற்றி நடப்பவற்றிற்கு, எனக்கு வெளியில் நடப்பவற்றிற்கு நான் எப்படி பொறுப்பெடுக்க முடியும். உதாரணத்திற்கு, எனக்கு ஒரு விபத்து நிகழ்ந்தால், அதற்கு நாம் எப்படி பொறுப்பாளியாக முடியும் ?''

எல்லோரும் கேட்கும் கேள்வி இது!

கேளுங்கள்: ஏதோ ஒன்றுக்கு காரணமாக இருப்பதற்கும், அதற்கான பொறுப்பெருப்பதற்கும் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது!

சில சமயங்களில், சில நிகழ்வுகள் நிகழ்வதற்கு நீங்கள் காரணமாக இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால் அந்நிகழ்வு உங்கள் வாழ்வைப் பாதிக்குமானால், நீங்கள்தான் அந்நிகழ்வுக்குப் பொறுப்பு! உதாரணத்திற்கு, உங்கள் நாட்டில் நிலவும் பொருளாதார லஞ்ச-லாவண்யங்களுக்கு நீங்கள் காரணமாக இல்லாமல் இருக்கலாம், ஆனால் அந்நாட்டின் பிரஜை என்ற முறையில் நீங்கள்தான் அதற்கு பொறுப்பு! உங்கள் தர்க்கத்தின்படி, நீங்கள் அதற்குக் காரணமாக இல்லாமல் இருக்கலாம், ஆனால் உண்மையில் நீங்கள் அதற்கு பொறுப்பு அல்ல என்பது அதன் பொருள் அல்ல. You may not be the reason, as per your logic, but that doesn't mean that you are not responsible in truth.

நீங்கள் பொறுப்பெடுக்காவிட்டால், நீங்கள் உங்களை மேம்படுத்தப்போவதும் இல்லை, உங்களுடைய உள் உலகை விரிவுப்படுத்திக் கொள்ளப்போவதும் இல்லை என்பதை நீங்கள் அவசியம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

உங்களுடைய பிரம்மாண்டத்தன்மை உங்களைப் பயமுறுத்துகிறது

நீங்கள் எப்போதுமே, உங்களுடைய சிறிய தன்மையால்தான் திக்கு முக்காடுகிறீர்கள் என்று நீங்கள் நம்புகிறீர்கள். இல்லை! நீங்கள் உங்கள் பிரம்மாண்டத்தன்மையால் தான் திக்குமுக்காடிப் போகிறீர்கள்! எப்போதெல்லாம் உங்களுடைய பிரம்மாண்டத்தன்மை உங்களை விரிவடைய வற்புறுத்துகிறதோ, உங்களை விரிவுப்படுத்த நீங்கள் நிர்பந்திக்கப்படுகிறீர்கள் என்று எப்போதெல்லாம் உணர்கிறீர்களோ, அப்போதெல்லாம் உங்களை உங்களுடைய சௌகரியமான வட்டாரத்திற்குள் மேலும் சுருக்கிக் கொள்கிறீர்கள். உங்களுடைய சோர்வுத் தன்மை, உங்களுடைய பலஹீனம், உங்களுடைய சக்தியற்றதன்மை இவை எல்லாமே உங்களுடைய பிரம்மாண்டத்தைப் பார்க்க நீங்களே கொண்டிருக்கும் எதிர்பார்ப்புத்தன்மையே தவிர, வேறொன்றில்லை.

அதனால்தான் யாராவது உங்களிடம், ''நீங்கள் ஏழை, பலஹீனமானவா், பாவம் செய்தவர்,'' என்று சொன்னால் அதை ஒப்புக் கொள்வதென்பது உங்களுக்கு மிக எளிதாக இருக்கிறது. ஆனால், யாராவது உங்களிடம், 'நீங்கள் தெய்வீகமானவர், நீங்கள் சக்தி மிக்கவர், நீங்கள் முமுமையானவர்,'' என்று சொன்னால், உடனே உங்களுடைய மொத்த அடையாளமும் பயத்தால் நடுங்க ஆரம்பித்து விடுகிறது. ஆனால் வாழ்க்கை உங்களிடமிருந்து எப்போதும் விரிவாக்கலையே எதிர்பார்க்கிறது. எனெனில் விரிவடைதலே வாழ்வின் இயல்பான விதி! அதனால்தான் நீங்கள் வாழ்வைப்பற்றி அவ்வளவு ஆழமான ஒரு பயத்தைக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

குறிப்பாக, மற்ற மக்கள் வடிவத்தில் இருக்கும் வாழ்க்கையைப்பற்றி அதிக அளவு பயத்தைக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்-ஏனெனில் மக்கள்தான், வாழ்வின் சிறப்புமிக்க, உயிர்ப்புள்ள வெளிப்பாடுகள்! நீங்கள் வாழ்க்கையுடன் எந்த அளவுக்கு அதிகமாக உங்களைப் பிணைத்துக் கொள்கிறீர்களோ, அந்த அளவிற்கான விரிவாக்கத்தை உங்களிடமிருந்து அது எதிர்பார்க்கிறது. எப்போதெல்லாம் பலஹீனமாகவும், சக்தியற்றும், சோர்வாகவும் உணர்கிறீர்களோ அப்பொழுதெல்லாம் நீங்கள் செய்ய வேண்டிய முதல் விஷயம் இது: 10 பொறுப்புகளை எடுத்து, அவற்றை ஒரு குறிப்பிட்ட காலவரையறைக்குள் செய்து முடிப்பதற்கான வாக்குறுதி கொடுங்கள். உங்களுக்குள் பலஹீனமும், சோர்வும், சக்தியற்ற நிலையும் வளர்வதற்கான வழியே இல்லாத வகையில், அந்த ஒப்பிய பொறுப்புக்கள் மூலம், உங்கள் உள் உணர்வை மிக பலமாக உலுக்குங்கள்.