அத்தியாயம் – 13
பிரபஞ்சம் என்னும் சமுத்திரத்தில் வாழும் அலை நீங்கள். எப்போது அந்த அலை, 'அலையும் சமுத்திரமும் வெவ்வேறல்ல' என்பதைப் புரிந்துகொள்கின்றதோ, அப்போதே அதனுடைய எதிர்ப்பைக் கீடுழு போட்டுவிட்டு சமுத்திரத்தோடு சங்கமித்துவிடும்.
வினாக்களின் வாசலில்...
ஸ்வாமிஜி,
நீங்கள் ஒரு ஸத்சங்கத்தில், 'ஒருவருக்குள் ஜ்ஞானத்தின் பொறி உதிக்கவில்லையென்றால், அவர் ஜ்ஞானம் அடைந்தவர்களிடம் ஈர்க்கப்படமாட்டார்' என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். ஆனால் வேறொரு ஸத்சங்கத்தில் 'நாமெல்லோருமே ஜ்ஞானமடைந்தவர்கள்தான். ஆனால் நாம்தான் அதையறியாமல் இருக்கிறோம்' என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். நாங்கள் ஜ்ஞானமடைந்தவர்கள் என்றால், உங்களைப்போன்ற ஜ்ஞானவான்களிடம் எங்களுக்கு ஏன் ஈர்ப்பு ஏற்படுவதில்லை ?
ஸ்வாமிஜி,
ஒருவர் விழிப்புணர்வுடன் இருக்க வேண்டுமென்றால், அவர் நிகழ்காலத்தில் இருக்க வேண்டியதன் அவசியத்தைப் பற்றி நீங்கள் பேசியிருக்கின்றீர்கள். அதற்கு என்ன அர்த்தம் ? நான் எப்படி அறிந்துகொள்வது? நான் நிகழ்காலத்தில் இருந்தால், அதை மற்றவர்கள் அறிவார்களா?
ஸ்வாமிஜி, மதத்திற்கும், ஆன்மிகத்திற்கும் இடையே இருக்கிற வித்தியாசம்தான் மனசாட்சிக்கும், விழிப்புணர்வுக்கும் உள்ளதா?
ஸ்வாமிஜி,
கிருஷ்ணர் தொகுத்திருக்கும் நற்பண்புகளை ஒருவர் அடைய வேண்டுமானால், அவர் ஜ்ஞானம் அடைந்திருக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் சொன்னீர்கள். அப்படியன்றால், நாங்கள் ஜ்ஞானமடைவதற்கான வாய்ப்புக்கள் எங்கே இருக்கின்றன ? ஒரு குருவே எங்களுக்கு வழிகாட்டினால்கூட, நாங்கள் எப்படி முன்னேறுவது?
ஸ்வாமிஜி,
புருஷ், ப்ரக்குதி பற்றி இதற்கு முன் படித்தபொழுது, அந்தக் கருத்துகளைப் பற்றிப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. அவை எனக்குள் குழப்பத்தையே ஏற்படுத்தின.
ஆனால் நீங்கள், புருஷ என்பது சமுத்திரத்தின் நீர் என்றும், ப்ரக்ருதி என்பது அதில் எழும் அலைகள் என்றும் சொன்னீர்கள். இது புரிந்துகொள்வதற்கு மிகவும் எளிதாக இருக்கிறது. ஏன் மற்ற விளக்கங்கள் எல்லாம் சிக்கலாக இருக்கின்றன?
ஸ்வாமிஜி,
நாம், பட்டறிவின் மூலம் ஏற்படும் புரிதலைப் பற்றித்தான் இங்குப் பேசுகிறோமா? நான் சேர்த்து வைத்திருக்கும் எல்லாவகை உலகியல் உடைமைகளும் நிலையானவையல்ல என்பதை நான் புரிந்துகொண்டேன். நான் சாகும்பொழுதும், எந்த வகையிலும் இவையெதையும் நான் என்னுடன் எடுத்துச் செல்ல முடியாது. ஆனாலும் இந்த உடல் இருக்கும்வரை, உலகியல் விஷயங்களுக்காகவும், உடலைப் பராமரிக்கவும் நான் உழைக்க வேண்டியதிருக்கிறது. இந்த உழைப்பு என்பது உண்மைதான், அது மாயையில்லை! இதற்கு என்ன பதில் ?
ஸ்வாமிஜி,
நீங்கள் சொல்வதை வைத்துப் பார்த்தால், அறிவை வளர்த்துகொள்வதற்கான முயற்சிகள் எல்லாம் ஆன்மிக வளர்ச்சிக்கு உதவாது என்பதுபோல் தெரிகிறது. ஆனால் இதுவரை என் வாழ்நாள் முழுவதும் எனக்குக் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்ட பாடம் என்னவென்றால், நான் வேதப் புத்தகங்களையோ அல்லது மற்ற ஏதேனும் ஒன்றைப் படிக்கவோ அல்லது ஒரு குருவையோ அல்லது யாரோ ஒரு பெரியவரையோ பின்பற்ற வேண்டுமென்பதுதான். உண்மையில் உங்கள் புத்தகங்களைப் படித்துப் பார்த்த பின்புதான் உங்கள் சொற்பொழிவுகளுக்கு வர ஆரம்பித்திருக்கிறேன். இது எப்படித் தவறாகும் அல்லது உபயோகமற்றதாகும் ?
ஸ்வாமிஜி,
வேத காலக் கல்வித்திட்டத்தைப் பற்றியும் குருகுலம் பற்றியும் பேசினீர்கள். சிறு குழந்தைகள் ஆடை அணியாமல் இருக்கலாம் எனும் இந்தத் திட்டம், எந்த அளவுக்கு நடைமுறைக்கு சாத்தியமாகும்?
ஸ்வாமிஜி, உங்கள் ஆசிரமத்தில் உங்கள் சீடர்களும் மற்றவர்களும் வெண்மைநிற ஆடைகளையே அணிந்திருக்கிறார்களே, அது ஏன் ? அவர்கள் காவி உடைகள் அணிவதற்குத் தேவையான தகுதிகள் என்ன ?