மெய்யாகவே நான் தியானம் செய்ய முடியுமா?🔗

முதுகு வலிக்கப் பல மணி நேரம் நான் அமர்ந்திருக்க வேண்டுமா ?

இந்தப் பாதை எனக்குச் சரியானதுதானா?

நான் அதற்குள்ளே ஆழமாக இழுக்கப்பட்டு விட்டால் என்ன ஆவது ?

என் குடும்பம் என்ன ஆவது?

என் நண்பர்கள் என்னைக் கிறுக்கன் என்று சொல்ல மாட்டார்களா ?

நான் உண்மையில் கிறுக்கன்தானா?

நீங்கள் குருவுடன் சேர்ந்து இருந்தால்கூட, குருவுக்கு எதிரான சந்தேகங்களைக்கூட ஆணவம் தோற்றுவிக்கும் !

இவர் உண்மையிலேயே குருதானா?

எனக்கு எந்தத் தியானமுறை சரியான பலன் தருமென்று இவரால் கணிக்க முடியுமா?

தியானத்தை பரப்புவதின் உள்நோக்கம் என்ன ?

தியானத்தை ஆனந்தமாக அனுபவிப்பது எவ்வாறு?

இவையெல்லாம் ஒருவகை வசியங்களோ?

இப்படிப்பட்ட வினாக்கள் எழுந்தால், கவலைப்படாதீர்கள். வினாக்களை தூக்கி எறிந்துவிட்டு, தியானத்தைத் தொடருங்கள்.

அந்த வினாக்களைப் பொருட்படுத்தாதீர்கள் !

எல்லாருடைய மனத்திலும் இயல்பாக எழுவதுதான் அவை.

அந்த வினாக்களுடன் மோத முயலாதீர்கள். ஆணவத்துடன் மோதும் தவற்றைச் செய்து விடாதீர்கள். ஏனென்றால், ஆணவம் ஒரு கற்பனை; அது உண்மையில் இருக்கும் ஒன்றல்ல. விழிப்புணர்வு இல்லாமையே ஆணவம்.

வெளிச்சம் இல்லாமையே இருள் - என்பதுபோல, விழிப்புணர்வு இல்லாமையே ஆணவம்.

இருட்டு அறையில் நீங்கள் இருக்க நேர்ந்தால், அறையை மோதி அதை வெளியே தள்ள முயல்வீர்களா என்ன? சொல்லப்போனால், உங்கள் தீர்வுக்கும் இருட்டுக்கும் சம்பந்தமே இல்லை.

இருட்டை முற்றிலும் புறக்கணித்து விட்டு, ஒரு விளக்கை உள்ளே கொண்டு வாருங்கள். இருட்டு தானாகக் காணாமல் போய்விடும்.

அதேபோல, ஆணவத்துடன் மோதுவதில் நேரத்தை வீணாக்காதீர்கள். தியானத்தில் விழிப்புணா்வைக் கொண்டு வரப் பாருங்கள். அடுத்தடுத்து, அந்த வினாக்கள் தாமாகவே போய்விடும்.

ஆணவத்தின் மிகப் பெரிய பேச்சுக்குப் பிரதிநிதி மனம்தான். உடலைப்போலவே, மனமும் உஉங்கள் கைகளில் ஒரு கருவியாகிவிட வேண்டும்.

மனம் அற்புதமான கருவி; எல்லையற்ற சக்கி படைத்தது; படைப்பாற்றலின் ஓர் அற்புதம்; வடிவமைப்பில் தலை சிறந்தது.

பிறகு, மனம் ஒரு சமூகத் தேவையும்கூட. மனம் இல்லாமல், நாம் உலகிற்குப் பணி செய்ய முடியாது.

ஆனால் மனம் என்பது ஒரு கருவிதான் என்பதை நாம் மறந்து போகிறோம் - நாமே அதன் கருவியாக மாறிப் போய் விடுகிறோம்! நாம், முழுக்க முழுக்க மனத்தால்தான் கட்டுப்படுத்தப் படுகிறோம்.

நிலையிலிருந்து நம்மைத் எதார்த்த தனிமைப்படுத்துவதகற்காக, மனம் செய்யும் மாபெரும் தந்திரம், மொழியைப் பயன்படுத்துவதுதான்.

சொற்களே நம்மை நம்மை எதார்த்த நிலையிலிருந்து தனிமைப்படுத்துகின்றன.

நாம் ஒன்றைப் பார்த்தவுடனே, அதைச் சொற்களாக மாற்ற முயற்சி செய்கிறோம்.

ஒரு மலரைப் பார்த்தவுடன், 'இது பூ' என்று,

உங்களுக்கு நீங்களே சொல்லிக் கொள்கிறீர்கள். வாழ்வின் எல்லாவற்றையும், நாம் சொற்களைக் கொண்டே, அருவமான கருத்துகளைக் கொண்டே உள்வாங்கிக் கொள்கிறோம்; ஆனால் வார்த்தைகள் அனுபவங்கள் அல்ல!

'மலர்' என்ற சொல், மலர் அன்று, 'அன்பு' என்ற சொல் அன்பு அன்று.

'ஞானம் பெறுதல்' என்ற சொல் ஞானம் பெறுதல் அன்று.

உங்களுக்கும் எதார்த்தத்திற்கும் நடுவில் சொற்கள் மதில் எழுப்பிவிடுகின்றன.

தியானத்திற்குச் சொற்கள் தேவையில்லை. எதார்த்த நிலையை நேரடியாக அனுபவிப்பதே தியானம்.

ஆனால் மனம் சொற்களைக் கொண்டு ஓயாமல் அரட்டை அடிக்கிறது, . ஒரு கண நேரம்கூட, மனம் உங்களை நிம்மதியாக இருக்க விடுவதில்லை.

ஓயாமல், யோசனைகளையும், கருத்துகளையும், அபிப்பிராயங்களையும் வழங்கிக் கொண்டே இருக்கிறது. எதார்த்தத்தைச் சிதறடிக்க, மனம் சொற்களைப் பயன்படுத்துகிறது !

மனத்தை எப்படித்தான் கையாள்வது ?

ஆணவம் பற்றி நான் முன்னே சொன்னதுபோலத்தான் மனத்தோடு மோதாதீர்கள், மனத்தோடு போராடி, நீங்கள் எதையுமே சாதித்துவிட முடியாது.

உங்களால் போராடக்கூட முடியாது!

ஏனென்றால், உங்கள் மனம்தான் செயல்காண்!

உங்கள் மனத்தின் ஒரு பகுதி, இன்னொரு பகுதியுடன் போராட ஆரம்பித்துவிடுகிறது. அதனால் உங்கள் மனத்தின் செயல்பாடுகளைச் சாட்சியாகப் பார்த்துக் கொண்டிருங்கள்.

அது எளிதான காரியமல்லதான். குறிப்பாக, இந்த வழியில், மனம் ஓர் ஆபத்தான வழித் துணைவன்!

முதலில், அச்சங்களையும், உங்கள் எண்ணங்களின் போக்கை நீங்கள் கவனிக்க ஆரம்பித்தவுடனே, நீங்கள் உண்மையாகவே பார்த்துக் கொண்டிருப்பதாக அது உங்களை நம்ப வைக்கும். மனம் அப்படி உங்களிடம் சொன்னால், மனம் வேலை செய்கிறது என்று அர்த்தம் !

நீங்கள் உண்மையாகவே பார்த்துக் கொண்டிருந்தால், எந்த அபிப்பிராயங்களும், எந்தத் தீர்ப்பும், எந்தக் கருத்தும் உங்களுக்குத் தோன்றாது.

''இவை எண்ணங்கள், நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்,'' என்ற அளவுக்கு வந்துவிடுவீர்கள்.

மிகத் தெளிவாக இருங்கள்: மனம் உங்கள் எதிரி அன்று.

சிந்திப்பதில் எந்தத் தவறும் இல்லை. மற்ற செயல் முறையோல் அதுவும் ஒன்று.

உங்களை வருத்திக் கொள்ளாதீர்கள். மனத்தின் பார்வையாளராக மட்டும் இருங்கள். மனத்தின் விளையாட்டைக் கண்டு மகிழுங்கள்!

நீங்கள் உங்கள் சிந்தனைகளைக் கவனித்து வர வர, அவற்றின் போக்கு மெல்ல மெல்ல நிதானமடையும்.

உங்களின் விழிப்புணர்வு ஆழப்படப் பட, அவற்றின் போக்கிற்கு இடையே, இடைவெளிகள் தோன்றுவதை உணர்வீர்கள்.

ஒரு மின்வெட்டுப்போல அந்த இடைவெளிகள் தோன்றி உடனே மறைவதை நீங்கள் காணலாம்.

அந்தச் சின்ன இடைவெளி பொழுதில், அழகிய அமைதி அனுபவம் சித்திக்கும்.

பிறகு, அந்த இடைவெளிகள் அடிக்கடி தோன்ற ஆரம்பிக்கும்.

அந்த அனுபவத்துடன்கூட அதிகம் சார்த்திருக்க வேண்டாம்! அதற்காகக் காத்திருக்கவும் வேண்டாம்.

அந்த இடைவெளிகளின் காலம் அதிகரிக்கும்போது புற உலகை மட்டுமல்லாமல், அக உலகையும் மிகத் துல்லியமாக உங்களால் காண முடியும்.

மனம் கடந்த நிலையின் அனுபவம் இதுதான்.

இது நம் சக்திக்கு மீறியது என்று நினைக்க வேண்டாம் !

நீங்கள் ஈடுபாட்டுடனும், முழுமையாகவும் பயிற்சி செய்யும்போது, அது நிகழவே செய்யும்.

காலத்தை ஒதுக்குங்கள் :

தினசரி ஒரு அரைமணி நேரமாவது தியானத்திற்கு ஒதுக்குங்கள். எங்கும் எப்போதும் செய்யும் தியானங்களை நீங்கள் பயிற்சி செய்யத் திட்டமிட்டிருந்தாலும்கூட, அமர்வுத் தியானத்திற்கு அரைமணி நேரமாவது ஒதுக்குங்கள்.

ஆரம்பத்தில், ஒரு சில ஒழுங்குமுறைகளைத் தியானத்தில் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

• விழிப்புணர்வுப்பூர்வமாகப் பயிற்சி உருவாக்கிக்கொள்ளுங்கள்.

• அந்த நேரத்தைப் பார்த்துக் கொள்ளவும். எந்த வேலையையும் அப்போது ஒப்புக்கொள்ள வேண்டாம்.

• அந்த நேரத்தில் நீங்கள் தனியாக இருக்க வேண்டியது அவசியம் என்பதை உங்கள் குடும்பத்தாரும், நண்பர்களும் உணரும்படி செய்யுங்கள்.

• ஒவ்வொரு நாளும் அதே நேரத்தில் அதை வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அந்த வழக்கத்திற்கு உடலும், உள்ளமும் விரைவில் பழக்கப்பட்டு விடும்.

ஒவ்வொரு நாளும், குறிப்பிட்ட அதே நேரத்தில் பயிற்சி நிலைக்குள் நீங்கள் பிரவேசித்து விடுவதை உணரலாம்.

இடம் ஒதுக்குங்கள்:

குப்பை கூளங்களற்ற தூய்மையான, அமைதியான இடம் தியானத்திற்கு ஏற்றது. முடிந்தால், உங்கள் வீட்டில் ஒரு தனி அறையை ஒதுக்கிக் கொள்வது நல்லது.

உங்கள் வீட்டில் பூஜை அறை இருந்தால், அது தியானத்திற்குப் பொருத்தமான இடம்.

ஏற்கனவே பிரார்த்தனை, வழிபாடு நடத்தி வந்த இடம் என்பதால், அங்கே சக்திநிலை மிகுதியாக இருக்கும். அது தியானத்திற்கு மிகவும் உதவும் படியாக அமையும்.

தினசரி ஒரே இடத்தில் தியானம் செய்து வருவது நல்லது. அது அறையாக இருந்தால், போதிய காற்றும், வெளிச்சமும் இருக்க வேண்டும்.

வெளியில் தியானம் செய்வதானால், வீட்டுத் தோட்டம் நல்லது. ஆனால் அங்கே ஓசை இடையூறுகள் எதுவும் இருக்கக் கூடாது.

சௌகரியமாக இருங்கள்:

உடல் சௌகரியமான நிலையில் இருந்தால்தான், தியானத்தை நிம்மதியாகச் செய்ய முடியும். "உடலை மறந்து விடு,'' என்கிறது தியானம். உடலால் தொல்லைகள் ஏற்பட்டால். எவ்வாறு அதை மறந்து, அதைக் கடந்து செல்ல மடியும் ?

பல தியான முறைகள் தரையில் அமர்ந்து செய்யக் கூடியவை. அந்தப் பழக்கம் இல்லையென்றால் நாற்காலியைப் பயன்படுத்தலாம் - ஆனால் தரையில் அமரவே முயற்சி செய்து பாருங்கள்.

ஒரு குஷனை அமா்வதற்குப் பயன்படுத்தலாம். தரையில் படுத்துச் செய்யும் முறைகளுக்கு, வெறும் தரையில் படுக்க வேண்டாம். பாயோ, விரிப்பையோ பயன்படுத்துங்கள்.

உணவு உண்டு இரண்டு மணி நேரமாவது ஆனபிறகு பயிற்சி மேற்கொள்ள வேண்டும்.

ஆரம்ப நிலையில், தியானத்தின்போது தூக்கம் வருவது போல் தோன்றலாம். அது தாமச குணம் - மந்தம் -நமது உடல் கட்டமைப்பைக் கீழே படியச் செய்வது.

உறக்கத்திற்கு எதிராகச் செயல்பட வேண்டாம் - அவ்வாறு செயல்பட முனைந்தால், தூக்கமும் வராது, தியானமும் நிகழாது !

தூக்கம் வருவதுபோல் இருந்தால் அதற்காகக் குற்றஉணர்ச்சி கொள்ள வேண்டாம். தூக்கம் வருகிறதா, தூங்குங்கள்! தூக்கம் முடிந்தவுடன், எழுந்து தியானம் செய்யலாம்! அவ்வளவுதான்!

வினா: தியானமும்க்கூட ஒரு செயல்தானே?

விடை: ஆம்! ஆரம்பத்தில் அப்படித்தான்.

மௌனமாக அமர்ந்திருப்பதுகூட ஒரு செயல்தான்! உங்கள் மூச்சை கவனித்துக் கொண்டிருப்பதுகூட ஒரு செயல்தான்.

ஆரம்பத்தில், மற்ற காரியங்களைப் போலவே தியானமும் ஒரு செயல்தான் தோன்றும் - இதுவரை உங்கள் இயல்பில் இல்லாத ஒன்றைத்தானே இப்போது செய்ய ஆரம்பித்திருக்கிறீர்கள்.

தினமும் நீங்கள் இயல்பாகவும், சரியாகவும் செய்துகொண்டிருக்கும் உட்காருவது, நடப்பது போன்ற சாதாரண திணிக்கப்படும்போது, அது ஒரு கடினமான செயலாகவே உங்களுக்குத் தோன்றும்.

'சும்மா அமர்ந்திருப்பது' என்ற ஜென் தியான முறை ஒன்று இருப்பது தெரியுமா ? அங்கேயும்கூட அதில் சிரமம் வேண்டியிருக்கிறது !

ஆரம்பத்தில் நிச்சயமாக அது ஒரு கடினமான செயல்தான். ஆனால் ஆழ்ந்து பார்த்தால் தியானம் என்பது ஏதோ ஒன்றைச் 'செய்வது' அல்ல. ஏனென்றால் அதைச் சரியான வழியில் செய்ய ஆரம்பிக்கும்போது, தியானத்தில் வெற்றியும் பெறும்போது எல்லாப் போராட்டங்களும் மறைந்து விடும்.

நீங்கள் முழுமையான நிம்மதியில் இருக்கும்போது, எந்தப் பலனையும் எதிர்பார்ப்பதை நிறுத்தும்போது, தியானத்தை அனுபவிக்க ஆரம்பிக்கும்போது மெல்ல மெல்ல,

நீங்கள் தியானம் செய்து கொண்டிருப்பதையே அறிய மாட்டீர்கள்! பிறகு அது ஒரு செயலாக இராமல் போய் விடும் !.