Η Ευαισθητοποίηση
Το απόλυτο κλειδί
Όταν ξαφνικά αποκτάτε την επίγνωση, η κάθε σκέψη που θα ρέει μπροστά σας θα μετατρέπεται στην ζωή σας για εκείνη τη στιγμή. Αρχίζετε να την προσέχετε, είτε για να την εκπληρώσετε είτε για να ξεφύγετε από αυτήν. Είναι σαν τις διαφάνειες σε έναν προβολέα. Κάθε διαφάνεια που διατηρείται μπροστά από το φως του προβολέα εμφανίζεται ως ένα είδος πραγματικότητας πάνω στην οθόνη. Το πρόβλημα είναι ότι στον εσωτερικό σας χώρο, το φως του προβολέα δεν είναι συνεχώς αναμμένο. Όταν λέω φως του προβολέα, εννοώ η επίγνωσή σας. Είναι κάτι που απλά έρχεται και φεύγει, έρχεται και φεύγει - δεν έχετε δηλαδή μία πλήρη και συνεχή επίγνωση.
Πολλές φορές, παρόλο που τα μάτια σας είναι ανοιχτά και το σώμα σας κινείται, δεν έχετε μία ουσιαστική επίγνωση της ύπαρξής σας. Ένα παράδειγμα από την καθημερινή σας ζωή μπορεί είναι όταν μπαίνετε στο αυτοκίνητό σας και οδηγείτε για μισή ώρα μέχρι να φτάσετε στο γραφείο σας. Είναι μόνο όμως αφού φτάσετε στο γραφείο, παρκάρετε το αυτοκίνητο και βγείτε έξω, που συνειδητοποιείτε ξαφνικά: "Ω, έφτασα στο γραφείο!". Αυτό σημαίνει ότι τις στιγμές εκείνες της οδήγησης, το φως του προβολέα σας ήταν κατά το πλείστον σβηστό.
Οποιαδήποτε διαφάνεια που τοποθετείται μπροστά από τον προβολέα τις στιγμές εκείνες που το φως του προβολέα-η επίγνωσή σας-είναι σβηστό, δεν αποτελεί μέρος της ζωής σας διότι δεν τη θυμάστε καθόλου. Όταν το φως ανάψει ξανά-όταν η επίγνωσή σας επανέλθει, όποια σκέψη
διατηρείτε εκείνη τη στιγμή μετατρέπεται σε ένα κομμάτι του εαυτού σας. Καταλάβετε ότι αυτή είναι μια πολύ λεπτή αλήθεια. Η ζωή σας είναι το σύνολο όλων σας των σκέψεων όταν είστε αλλά και όταν δεν είστε σε επίγνωση.
Δυστυχώς, πολλές φορές μπορεί να υπάρχουν σκέψεις, σημαντικές αποφάσεις ή και περιστατικά καθοριστικά για την ζωή σας τα οποία μπορεί να συμβαίνουν τις στιγμές που δεν είστε σε επίγνωση. Αυτά όμως είναι επίσης μέρος της ζωής σας, μέρος της βιογραφίας σας. Δυστυχώς, όμως δεν έχετε επίγνωση των σκηνικών αυτών, των αποφάσεων ή των σκέψεων όταν αυτές προκύπτουν. Χωρίς λοιπόν να το ξέρετε αυτά θα έχουν συμβάλει με έναν σημαντικό τρόπο στην ζωή σας.
Να είστε λοιπόν ξεκάθαροι, πως κάθε στιγμή που περνάει από την ζωή σας χωρίς να την αντιλαμβάνεστε με επίγνωση, χωρίς την παρουσία σας, είναι απλά πόνος. Είτε άμεσα είτε έμμεσα θα δημιουργείτε καταστάσεις που θα προκαλούν πόνο. Ακριβώς όπως αναβοσβήνει το φλάς
στο αυτοκίνητό, έτσι
αναβοσβήνει και η συνείδησή σας. Αλλά εξαιτίας της έλλειψης της επίγνωσής σας, εσείς δεν θα ξέρετε πότε η συνείδησή σας είναι ενεργοποιημένη και πότε όχι.
Διάβασα ένα ανέκδοτο τις προάλλες:
Ένας άνδρας μπήκε στο αυτοκίνητό του και έβαλε μπρός στη μηχανή. Άναψε το φλας και ζήτηκε από το γιο του να δει εάν το φως αναβόσβηνει στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου.
Ο γιος του φώναξε: "Ναι, είναι αναμμένο... όχι, δεν είναι... ναι, είναι... όχι, δεν είναι ... τώρα είναι!".
Εάν απλά παρατηρήσετε την ροή των σκέψεων που περνάνε από μπροστά σας, ξαφνικά θα συνειδητοποιήσετε: "Ω, Θεέ μου, όλα αυτά τα πράγματα στα αλήθεια συμβαίνουν μέσα μου!". Δεν έχω ιδέα προς τα που κατευθύνομαι. Δεν ξέρω τι συμβαίνει πραγματικά μέσα μου!
Ενώ δεν είστε σε επίγνωση, πιστεύετε συνεχώς το αντίθετο. Αυτή είναι και το πρώτο είδος ψευδαίσθησης.
Εάν είστε συνεχώς σε επίγνωση, θα ανοιχτείτε στην πραγματικότητα για πρώτη φορά. Μπορεί αρχικά να σας φανεί όλο αυτό πως είναι λίγο έντονο, επειδή μέχρι τώρα περνούσατε τον περισσότερο χρόνο σας μέσα στην άγνοια. Τελικά, αυτό θα σας οδηγήσει στο να βιώσετε μόνο την χαρά και την ευδαιμονία.