Co jest miernikiem inteligencji?🔗

Czy możemy mierzyć inteligencję? Czy jest standard do mierzenia inteligencji?

Już w szkole, używamy standardowych wskaźników do określania tak zwanego poziomu inteligencji osoby. W systemie oceniania używanym od szkoły podstawowej poprzez uczelnie, porównujemy i oceniamy wszystkie dzieci za różne umiejętności i zdolności.

Potrzebujemy zrozumieć tutaj ważną rzecz: jeden rodzaj inteligencji jest potrzebny, aby być naukowcem, a inny rodzaj inteligencji jest potrzebny, aby być poetą. Aby być pływakiem olimpijskim potrzeba jeszcze innego rodzaju inteligencji! Inteligencja jest zdolnością do reagowania na sytuację lub wyzwanie. Każdy rodzi się inteligentny; jest to jedynie kwestią odnalezienia swego własnego wymiaru inteligencji.

Spontaniczność – bezpośrednia inteligencja

Posiadacie naturalną, spontaniczną inteligencję wewnątrz was. Posmakowaliście jej jako dzieci.

Jako dziecko, patrzycie na rzeczy w bardzo prosty, bezpośredni sposób. Dlatego byliście tak spontaniczni. Co odebrało wam tą spontaniczność kiedy dorośliście? Warunkowanie społeczne, które mówiło wam zaraz, od kiedy byliście dziećmi, 'Nie jesteście wystarczająco dobrzy…' Z tego powodu, stale próbujecie stać się czymś innym, udowodnić coś innym. Stale myśląc, iż nie jesteście odpowiedni, próbujecie naśladować innych i tracicie wspaniałą, naturalną energię, która w was kipi.

Przeczytałem zabawny tekst na firmowej tablicy informacyjnej:

Śmierć będzie akceptowana jako wymówka, lecz życzymy sobie poinformowanie dwa tygodnie w przód, ponieważ czujemy, iż jest waszym obowiązkiem przyuczyć kogoś do waszej pracy przed waszą śmiercią.

Uwaga: ten nowy program rozpoczął się wczoraj.

Jeśli ślepo imitujecie wydajność lub zachowanie innych osób zamiast działać poprzez waszą wewnętrzną spontaniczność, waszą inteligencję, będziecie ograbiać siebie ze wspaniałych możliwości.

Był raz student statystyki, który, podczas jazdy samochodem, zawsze przyspieszał przed skrzyżowaniem, a następnie szybko je mijał, następnie zwalniając za skrzyżowaniem.

Pewnego dnia podróżował z przyjacielem. Przejechali skrzyżowanie w jego typowy sposób. Przyjaciel spytał się zaskoczony, 'Dlaczego jedziesz tak szybko przez skrzyżowania, kiedy właściwie powinieneś zwolnić?'

Student statystyki odparł, 'Zatem, mówiąc statystycznie, jesteś najbardziej narażony na wypadek na skrzyżowaniu, dlatego upewniam się, iż znajduje się tam jak najkrócej!'

Wiedza jest dobra jedynie, kiedy jest stosowana inteligentnie. To inteligencja daje prawdziwy rezultat, nie sama wiedza. Kiedy wiedza jest zastosowana w odpowiednim miejscu i odpowiednim czasie, jest to inteligencja. Spontaniczność jest wtedy, kiedy z łatwością wyrażamy naszą inteligencję w odpowiednim miejscu i czasie; innymi słowy, używając naszej inteligencji.

Klucz do uważności

Krótka opowieść:

Pewien chłopiec uczył się dużo nowych rzeczy w szkole i w domu. Pewnego dnia, powiedział nauczycielowi, 'Wczoraj zabiłem muchy: trzy samice i dwa samce.' Zaciekawiony nauczyciel spytał, 'Skąd wiesz, które to samce a które samice?'

Chłopiec odpowiedział, 'To proste. Trzy z nich były na lustrze a dwie na papierosach!'

Inteligencja to bycie uważnym i spontanicznym. Zrozumcie istotną rzecz: kiedy jesteście głęboko uważni, nie możecie popełniać pomyłek!

Z uważnością, nie polegacie na tym, czego was nauczyli inni. Nie polegacie na przeszłym warunkowaniu, któremu byliście poddani przez wiele lat. Działacie poprzez świeżą inteligencję, która przychodzi z uważnością.

Światło uważności wystarcza, aby usunąć ciemność, stworzoną przez lata życia nawykowego. Cały klucz leży w byciu uważnym, aby wasza inteligencja mogła funkcjonować. Życie w każdym momencie z uważnością jest celem medytacji.

Poza zasadami do odpowiedzialności

Krótka opowieść:

Pewnego razu, sierżant na swej sesji treningowej zapytał rekrutów, dlaczego używano drewna orzecha włoskiego do produkcji karabinów. Rekrutowali myśleli intensywnie, aż jeden z nich odpowiedział, 'Ponieważ orzech włoski jest twardszy niż inne typy orzechów.'

Sierżant odesłał go mówiąc, 'Źle!' Inny rekrut zaryzykował, 'Ponieważ jest bardziej wytrzymałe.' Sierżant zagrzmiał, 'Źle!'. Trzecia osoba spróbowała swego szczęścia, 'Ponieważ jest wodoodporne.'

Sierżant, zmęczony dotychczasowymi odpowiedziami, rzekł, 'Wy chłopcy z pewnością macie się wiele do nauczenia. Prosty powód: tak jest napisane w książce z zasadami!'

W życiu, ponieważ łatwo jest obarczać innych odpowiedzialnością, ślepo podążacie za wskazówkami innych, zamiast polegać na własnej inteligencji.

Rozmawiając o odpowiedzialności, niewielki dowcip jak ludzie rozumieją odpowiedzialność:

Pewnego razu, skazany beształ swego prawnika, 'Jesteś bezużytecznym prawnikiem. Nawet nie rozumiesz swojej odpowiedzialności, kiedy podnieść sprzeciw.'

Zdezorientowany prawnik spytał go, 'Nie rozumiem. Kiedy uważasz, iż powinienem podnieść sprzeciw, a tego nie zrobiłem?'

Skazany odpowiedział, 'Kiedy przeciwny prawnik mówił, zgłosiłeś sprzeciw. Lecz, kiedy sędzia uznał mnie winnym, trzymałeś swoje wielkie usta zamknięte. To był czas na wszelki sprzeciw!'

Zawsze jest łatwo oskarżać cały świat, za to, co się wydarzyło w waszym życiu. Lecz, jeśli po prostu spojrzycie trochę dokładniej, możecie zobaczyć jak wy jesteście całkowicie odpowiedzialni za to, co się dzieje w waszym życiu!

Tu i teraz

Bycie inteligentnym wymaga wysiłku bycia sobą, czym na ogół nie jesteście. Wybieracie reagować w oparciu o wasze przeszłe doświadczenia.

Zazwyczaj, reagujemy jedynie jak zaprogramowane maszyny; nie reagujemy na sytuacje. Ktoś was obraża a wy stajecie się zdenerwowani, nawet zanim stajecie się świadomi, tego, co robicie.

Piękna opowieść z życia Buddy, oświeconego mistrza z Bharat:

Pewnego razu ktoś otwarcie obraził Buddę. Jego uczeń Ananda powiedział, 'Tak się rozgniewałem na tę osobę. Dlaczego byłeś cicho? Przynajmniej dałbym mu nauczkę.'

Budda spokojnie odpowiedział, 'Zaskakujesz mnie. To, co on mówił było zupełnie nieistotne i wiesz to. Zatem czemu się denerwujesz? Siebie karzesz. To głupota. Kiedy ktoś inny popełnił pomyłkę, dlaczego ty cierpisz z tego powodu?'

Poruszając się z czasem, płynąc z życiem, stając się płynnym procesem zamiast będąc twardym ego nazywa się inteligencją.

Poza głową jest brama do kochającej Inteligencji

Pewnego razu, ojciec i syn wynajęli pokój w tanim motelu w nocy.

Ojciec wyłączył światło i rzekł do syna zapewniając, 'Nie bój się synu. Aniołowie nas pilnują.'

'Wiem', powiedział chłopiec. 'Dwa z nich właśnie mnie ukąsiły!'

Działanie z inteligencją jest procesem powrotu do niewinności, z którą się urodziliście. Nie jest to proces stawania się. Nie jest to zdobywanie czegoś nowego; jest to odkrywanie waszej istoty. Są to prawdziwe drzwi do poznania siebie, takimi, jacy naprawdę jesteście.

Kiedy jesteście intelektualni, funkcjonujecie jedynie w oparciu o głowę, z logiki.

Krótka opowieść:

Człowiek pracował nad swym doktoratem z filozofii. Był tak zaangażowany w swoje studia i badania, jego żona myślała, iż o niej zapomni, jeśli nie przypomni mu o sobie raz na pewien czas. Zatem pewnego dnia, zwyczajnie wspomniała do niego, 'Skarbie, jaki jest jeden z powodów, dla których mnie tak bardzo kochasz?'

Człowiek spytał bardzo poważnie, 'Kiedy mówisz 'tak bardzo' odnosisz się do głębi, jakości, ilości czy sposobu wyrażania?'

Kiedy jesteście zbyt zamknięci w głowie, zaczynacie myśleć, iż wasza logika, wasza głowa, może zrozumieć całe życie. Próbujecie nadać ramy wszystkiemu w tym wszechświecie za pomocą waszej głowy.

Inna krótka opowieść:

Pewnego razu, student właśnie ukończył kurs hydrauliki. Pojechał ze swymi przyjaciółmi na wycieczkę nad Wodospad Niagara. Spojrzał na wielki wodospad i powiedział, 'Myślę, iż mogę to naprawić!'

Wasza wiedza daje wam fałszywą iluzję, iż znacie wszystko, co istnieje. Utrzymuje was głęboko zakorzenionych w głowie.

Kiedy budzi się wasza inteligencja, przechodzicie od głowy do serca, od logiki do miłości. Wtedy, operujecie ani z czystego intelektu, ani z czystej, sentymentalnej miłości. Operujecie jedynie z kochającej inteligencji, i automatycznie promieniujecie współczuciem do wszystkich dookoła was.