Dzieci rodzą się inteligentne🔗

Krótka opowieść:

Chłopiec wrócił ze szkoły i powiedział swojej mamie, 'Powiedziałaś, iż dentysta szkolny będzie bezbolesny, ale nie był!' Mama zaczęła się martwić i spytała, 'Czy cię zranił?'

Chłopiec odpowiedział, 'Nie, ale krzyczał, kiedy ugryzłem go w palec!'

Dzieci rodzą się inteligentne. One są tak spontaniczne i entuzjastyczne. Lecz rodzina, społeczeństwo i konwencjonalna szkoła niszczy naturalną inteligencję dziecka poprzez nadmierną wagę przykładaną do logiki, pamięci i współzawodnictwa. Cena, jaką dziecko płaci za edukację jest zbyt wielka, ponieważ poświęca ono bezcenną kreatywność i wyjątkowość, nie będąc nawet tego świadom.

Pewnego dnia, przeczytałem napis na koszulce nastolatka, 'Byłem inteligentny dopóki edukacja mnie nie zepsuła.'

Pozwólcie wasze pełnej istocie na wyrażanie siebie – i zobaczycie, iż wasza naturalna inteligencja pięknie kwitnie. To nazywam być zintegrowanym i spełnionym.

Napędowe siły strachu i zachłanności

Uważamy, iż jesteśmy bardzo inteligentni, przez co próbujemy formować nasze dzieci, aby były tak inteligentne, jak my. Kiedy zaczynamy ten proces, najpierw uczymy dziecko logiki prowadzenia życia w oparciu o strach lub zachłanność.

Albo musi zrobić coś, aby osiągnąć więcej, albo musi zrobić coś, aby zapobiec temu, czego nie chcemy, aby się wydarzyło. Kiedy chcecie, aby się coś stało, jest to zachłanność. Kiedy boicie się, iż coś się może wydarzyć, jest to strach.

Albo musi się uczyć, aby mieć lepsze stopnie i wygrać wstęp na dobrą uczelnię – jest to napędzane zachłannością. Albo musi się uczyć, aby nie zostać w tyle w swoim przyszłym profesjonalnym życiu – jest to napędzane strachem.

Motywacją dla dziecka jest zachłanność albo strach, nigdy wewnętrzne spełnienie. Naturalnie, dziecko dołącza się do wyścigu szczurów i biegnie – nie mając nawet czasu sprawdzić, czy to, za czym biegnie jest tym, czego ono chce. Nawet nie wie, iż może cieszyć się biegiem! Zostało nauczone, iż wraz z jakąkolwiek zmianą kierunku, zostanie stracony cenny czas do osiągnięcia celu.

Lecz jak wiele osób czuło spełnienie osiągając 'cel'? Kiedy osiągniecie cel, który wyznaczyliście, zdajecie sobie sprawę, iż mety już tam nie ma. Przesunęła się w przód, a wy chcecie teraz coś nowego!

Zrozumcie, jeśli przeżywacie życie w jedynie oparciu o obserwowanie to, co inni robią, tracicie jedynie swoje cenne życie. Nazywam to 'mentalnością stada' – dołączanie do wyścigu szczurów, ponieważ każdy inny jest jego częścią. Możecie nawet wygrać wyścig, lecz wciąż jesteście szczurem!