Poddanie, miłość, współczucie, sannjasa🔗

Sannjasa jest mówieniem 'tak' Życiu. Mówienie 'tak' to poddanie. Mówienie 'tak' to miłość i współczucie.

Ludzki umysł jest wytrenowany w mówieniu zawsze 'nie'. Mówienie 'nie' zwiększa ego. 'Tak' powoduje, iż ego jest zagrożone, zatem umysł dalej mówi 'nie'. Sannjasa jest mówieniem 'tak' Egzystencji. Życie was stworzyło. Czeka na wyrażenie swojej boskiej gry poprzez was. Mówiąc 'tak', pozwalacie boskiej grze, aby się poprzez was wydarzyła. Kiedy boska gra się wydarzy, rzeczy dzieją się dokładnie według prądu Życia. Wtedy wszystko staje się pomyślnością!

W wysiłku mówienia 'tak', zaczynacie mięknąć. Sannjasa jest stawaniem się miękkim. Do czasu, aż mówicie 'nie', pozostajecie twardzi. Kiedy podejmiecie wysiłek mówienia 'nie', zaczynacie mięknąć. Kiedy podejmiecie świadomą decyzję mówienia 'tak', zacznie się to. Tutaj zaczyna odgrywać rolę mistrz. Sannjasa jest mówieniem 'tak' mistrzowi bez prośby o wytłumaczenie. Kiedy zaczniecie ufać mistrzowi kompletnie, sannjasa zacznie się w was dziać. W jakiś sposób zdobywacie pewność, iż mistrz wie lepiej niż wy. Wtedy zaczynacie puszczać wasz umysł i zaczynacie trzymać ręce mistrza. Mistrza ręce są zawsze wyciągnięte, lecz wy nie jesteście gotowi, aby je trzymać. Kiedy 'tak' zacznie się dziać, będziecie trzymać ręce.

Wtedy utworzona jest przestrzeń, gdzie miłość zaczyna się wydarzać. Miłość wydarza się jedynie, kiedy zaczniecie mówić 'tak'. Mówiąc 'tak', nie tylko zaczniecie kochać, pozwolicie innej osobie, aby kochała również was. Wtedy wasza przestrzeń wewnętrzna, która była wcześniej jak skała, zacznie zmieniać się w wełnę! Stanie się wypełniona miłością. Miłość nie jest jedynie w kierunku jednej osoby lub z jednego powodu. Jest to przepełniająca energia. Jest w kierunku całości Życia bez powodu. Zaczniecie komunikować się z drzewami, ze wszystkim dookoła was. Poczujecie, iż życie jest pieśnią, pieśnią Życia, której jesteście częścią. Jesteście w głębokim, rezonansowym nastroju ze wszystkim i każdym dookoła was, włącznie z wami samymi. Wasze działania po prostu będą strumieniem radości i ekstazy, która stale was okrywa.

Krótka opowieść:

Mistrz Zen przybył do miejsca Stowarzyszenie Buddystów w Cambridge. Zastał wszystkich zamiatających i porządkujących całe miejsce w oczekiwaniu na jego wizytę.

Byli zaskoczeni widząc go, ponieważ miał przyjechać dopiero następnego dnia.

A on po prostu podwinął rękawy swej szaty i dołączył się do przygotowań. Nie mogli uwierzyć, iż chciał pomóc. Zapytał, 'Dlaczego ja nie miałbym również pomóc w przygotowaniu wielkiego dnia mego przyjazdu!'

Kiedy rezonujecie z Życiem, cieszycie się wszystkim, włącznie z samego siebie. Nie widzicie siebie, jako oddzielonych od wszystkiego innego. Nie widzicie osobnego powodu czegokolwiek. Są ludzie, którzy obcują z naturą, lecz zupełnie nie wychodzi im to z ludźmi. Wtedy, nawet ich obcowanie z naturą nie jest prawdziwym obcowaniem. Odczuwanie jedynie natury nie jest skalą, którą mierzy się miłość.

Ludzie mówią mi, iż oni już obcują z Życiem. Drzewa i zwierzęta nie sprawiają wam kłopotów. Dlatego mówicie, iż obcujecie z nimi! One są cicho. Możecie po prostu wyrażać im wszystko. Możecie zrzucić swoje uczucia na nie, wyciągnąć, i czuć się dobrze, to wszystko. Jest to tylko podróż ego. Esencją jest zdolność do obcowania z całością Życia, nawet w obliczu kłopotów! Jeśli stworzycie przestrzeń miłości przy tych warunkach, wtedy obcujecie.

Poeta pewnego razu napisał miłosną pieśń i wysłał ją do swej przyjaciółki. Kilka dni później, otrzymał list od damy, do której wysłał wiersz.

Odpisała mu słowami, 'Jest bardzo poruszona twoim wierszem. Proszę przyjedź do mnie, poznaj moich rodziców i zapytaj ich, czy możesz mnie poślubić.'

Poeta był zaskoczony. Odpisał jej, 'To był wiersz miłości z mego serca, który chciałem zaśpiewać kilku duszom. To nie było nic więcej!'

Odpisała, 'Jesteś hipokrytą. Przez ciebie, nigdy w życiu już więcej nie zabawię poety.'

Problem w tym, iż wszystko dzieje się z uzasadnieniem intelektu. Miłość została zredukowana do zwykłego pożądania ciała innej osoby. W tym jest problem. Prawdziwa miłość jest ekspresją przepełniającej energii, która zaczyna się w was pojawiać, kiedy zaczniecie mówić 'tak' Życiu.

Sławny poeta Kabir mówił, iż kiedy miłość wami zawładnie, nie zastanawiajcie się nawet dwa razy. Po prostu skaczcie na głęboką wodę. Jeśli zaczniecie myśleć, to jak układać poduszki, kiedy głęboki sen odpoczynku już jest na waszych oczach. Mówi on, 'Mimo, iż trzeba dać wolność w podejmowaniu decyzji, czemu nad tym płakać!'

Mistrz czeka wiele wcieleń na was. Lecz wy musicie powiedzieć 'tak'. Pamiętajcie, mistrz jest gentelmanem. Daje wam wolność do pozostania w niewoli. Czeka. Kiedy powiecie 'tak', przyjmie was w swoje ramiona. Mistrz jest jedynym, który może pokazać wam moc miłości.

Miłość i współczucie oświeconej istoty jest bezgraniczne. Sannjasa jest życiem jak oświecona istota. To oświecone życie.

Sanjasin jest tym, który pełen miłości i współczucia w świecie wewnętrznym, będąc skoncentrowany i precyzyjny w świecie zewnętrznym. Prawdziwy sanjasin posiada precyzję miecza. Kiedy zamknie oczy, nie ma już świata zewnętrznego. Kiedy otworzy oczy, jego praca jest perfekcją, perfekcją nie tylko w pracy, również w związkach! Jest ojcem, matką, bratem i przyjacielem, w tym samym czasie.

Porusza się prowadzony wewnętrzną inteligencją. Dlatego jest obecny w teraźniejszości przez cały czas. Reaguje na chwilę obecną. Jest to ostateczny sens odpowiedzialności – reagować spontanicznie na chwilę obecną. Prawdziwa miłość i współczucie są spontanicznymi reakcjami na chwilę obecną. Dlatego ich oblicze jest niezależne od ludzi lub sytuacji.

Krótka opowieść:

Pewien człowiek poszedł do zakonu Zen i powiedział mistrzowi, 'Mistrzu, chcę praktykować Zen przez resztę swego życia, ale w niczym nie zabawiłem za długo. Zawsze szukam skrótów we wszystkim. Czy jest skrót do oświecenia?'

Mistrz powiedział mu, 'Możesz zostać w tym klasztorze przez dwa dni. W ciągu tych dwóch dni, będziesz nauczony skrótu do oświecenia. Czy jest coś szczególnego, co chciałbyś robić?'

Człowiek powiedział, 'Ponieważ nie zajmowałem się niczym przez dłuższy czas, nie mogę powiedzieć, co lubię najbardziej. Lecz lubię grać w szachy.'

Mistrz posłał po młodego ucznia, którzy miał być dobrym graczem w szachy. Powiedział im obu, aby usiedli i ustawili między sobą planszę szachów. Wyjął wtedy miecz i umieścił przed nimi dwoma mówiąc, 'Oboje musicie grać. W momencie, gdy jeden z was przegra, przegranemu zostanie ucięta głowa.'

Byli w szoku z powodu słów mistrza! Zaczęli grę.

Byli skoncentrowani na grze jak nigdy przedtem.

Początkowo, młody mnich wykonywał dobre posunięcia, i wyglądało, że wygra. Wtedy nagle popełnił błąd. Mężczyzna wykorzystał okazję i zdobył przewagę w grze. Wkrótce, było jasne, że jest na drodze do zwycięstwa.

Nagle, spojrzał na młodego mnicha i pomyślał, z jakim poświęceniem i oddaniem mnich żył swoje życie u mistrza w tak młodym wieku. Wtedy pomyślał o swoim życiu i jak je zmarnował. Nagle zdecydował, iż jeśli ktokolwiek powinien umrzeć, powinien to być on. Specjalnie wykonał błędny ruch. Młody mnich to zauważył i zdobył przewagę ponownie.

Mistrz obserwował całą scenę. W tym punkcie, zabrał planszę, a pionki poszybowały w górę. Powiedział, 'Nikt nie wygrał. Nikt nie przegrał. Gra skończona. Potrzebne są jedynie dwie rzeczy do oświecenia, koncentracja i współczucie. Dziś, nauczyłeś się obu. Zostań ze mną i ucz się w sposób, w jaki grałeś w szachy. Oświecenie będzie twoje!'

Sannjasa jest jednoczesną koncentracją i współczuciem. Z koncentracją, nigdy nie zapomnicie celu życia, którym jest oświecenie. Ze współczuciem, jesteście gotowi poświęcić wasze życie, aby inni mogli osiągnąć cel! Kiedy są obydwa, zarówno wy jaki i inni osiągną! To jest wielkość sannjasa. To jest przestrzeń sannjasa.

Największą jakością sannjasa jest jego olbrzymie zaufanie do Życia. Społeczeństwo uczy was, aby zawsze chronić siebie przed wszystkim. W tym jest problem. Jesteście nauczeni wierzyć, iż Życie jest wrogiem, przed którym należy się chronić. Stosujecie tę samą zasadę i chronicie siebie również przed mistrzem. Mistrz pojawia się w waszym życiu tylko z jedną intencją – aby zniszczyć wasze ego i pozwolić na rozkwitnięcie w was nastawienia sannjasa.

Sannjasa jest niczym innym jak zrozumieniem dokładnie tego, co robicie źle. To dokładnie miejsce jest znane nie inaczej, niż jako ego. Jeśli to zrozumiecie, po prostu otworzycie się na mistrza i pozwolicie mu na uderzenie w ego. Po prostu schowacie wszystkie zasłony i otworzycie się. Bycie zamkniętym na obecność mistrza to jak zamknięcie waszego nosa palcami, kiedy dmucha wonna bryza. Kiedy otworzycie się na niego z zaufaniem, zobaczycie cuda dziejące się dookoła was.

Zaufanie ma olbrzymią moc. Działa poza logiką. Wszystko, co pracuje poza logiką jest bezpośrednią prawdą. Nigdy nie zawodzi. Kiedy ufacie mistrzowi, kiedy poddajecie się mistrzowi, oddajecie mu odpowiedzialność za siebie. On nigdy nie zawodzi! Nie oznacza to, iż możecie się mu poddać i następnie robić głupie rzeczy. Nie! Pierwsza rzecz do zrozumienia jest taka, iż kiedy nastąpi poddanie, ono nigdy nie zachęci was do robienia głupich rzeczy. Jedynie poddanie w imię poddania spowoduje próby robienia głupich rzeczy. Prawdziwe poddanie jest świadomością, nie koncepcją do spróbowania.

Sannjasa jest świadomością, która kwitnie w grupie ludzi w obecności mistrza. Przez lata, sannjasa zawsze wydarzało się w grupach. Wszyscy wielcy mistrzowie prowadzili grupy sanjasinów. Kiedy grupa ludzi zaczyna rozpuszczać się w miłości, kiedy grupa ludzi zaczyna się topić, sannjasa zaczyna się dziać. Nagle, tak wiele promieniuje piękna. Nagle, Życie wydaje się całkowicie mistyczne i piękne. Moc zbiegów okoliczności staje się sposobem życia. Olbrzymia energia zaczyna przepływać. Bez powodu, życie wygląda bardzo pięknie. Wszystko wydaje się być perfekcyjne. Jest niewytłumaczalne uczucie rozkwitu wszędzie wokół.

To nie Życie stało się bardziej piękne. Życie zawsze było takie samo. Zaczęliście na nie reagować, to wszystko. Wasze ludzkie jakości wzbogaciły się wielce. To jest sannjasa! Kiedy zaczniecie reagować na Życie bogatsi o nowe jakości, kiedy zaczniecie roztapiać się w Życiu, kiedy zaczniecie tęsknić za nim, sannjasa zacznie się u was automatycznie.

Kiedy wydarza się sannjasa, automatycznie dodajecie więcej piękna do Życia. Stajecie się twórcą. Ludzie uważają, iż sannjasa jest rezygnacją z kreatywności. Nie! Sannjasa jest poruszeniem się o krok bliżej do boga, a bóg jest największym stwórcą. Energia sannjasa jest twórczością. Jest to mało znany fakt o sannjasa.