Part 13: The Essence of Living Enlightenment🔗

Een strijder uit Japan werd gevangen genomen door zijn vijanden en werd vastgehouden in een gevangenis. Hij vreesde dat hij de volgende dag zou worden gemarteld, ondervraagd en geëxecuteerd. Hij was niet in staat om te slapen.

Plotseling herinnerde hij zich de woorden van zijn Zen meester's, 'Morgen is niet echt. Het is een illusie. De enige realiteit is het nu.' Zich deze woorden herinnerend, werd de krijger kalm en vredig en viel in slaap.

Morgen komt ook in de vorm van vandaag. Dus waarom niet focussen op alleen vandaag? Wanneer je in het moment bent, is er geen ruimte voor pijn of lijden. Alleen als je in het verleden of de toekomst leeft, creëer je ruimte voor lijden. Wanneer je in het moment leeft, creëer je automatisch een ruimte waar alles mooi is. Het leven zelf wordt een romance met het bestaan! Je resoneert met het alles. Je bent verliefd op alles en iedereen zonder enige reden. Dat is sannyas. Dan vergaar je niets. Je vreest niet. Je maakt je geen zorgen. Dingen gebeuren om je heen als een mooie droom.

Een sannyasi is een eeuwige zwerver in de geest. Zelfs als hij op één plaats is, zwerft zijn geest zonder enig patroon, en raakt zo vele dingen ver weg. Hij geeft er niet om iets te vergaren. Hij geeft weg wat op zijn pad komt. Hij ontvangt veel meer dan hij nodig heeft. Hij leeft als een koning.

Een klein verhaaltje:

Er was een rijke man die een kelder bezat waar veel wijn in opgeslagen was.

Hij had een kruik met speciale wijn die hij bewaakte, ongeopend.

Eens, bezocht de gouverneur van de staat hem. Hij zei tegen zichzelf, 'Deze wijn is te speciaal voor hem. Ik zal een andere fles voor hem openen. Na enige tijd, bezochten leden van de koninklijke familie hem op. Hij dacht, 'Ik denk niet dat zelfs deze mensen deze wijn verdienen. Ik zal hem bewaren voor meer speciale personen. Hij schonk gewone wijn.

Toen was er een familie bruiloft, en hij wilde de wijn niet serveren, zelfs niet aan zijn naasten. Uiteindelijk op een dag stierf hij en de wijn werd tevoorschijn gehaald samen met de andere kruiken en geserveerd aan de boeren uit de buurt. Niemand wist dat het special wijn was.

Als je niet oppot, stroom het. Het leven is ontworpen om te stromen. Sannyas is stromen met het besef dat het Bestaan de stroom is die het voort trekt. Deze houding zal de welwillendheid van het Bestaan aantrekken.

Geniet van de vergankelijkheid!

In een bepaald koninkrijk was het de gewoonte dat de koninklijke olifant de volgende heerser zou kiezen. De olifant zette hem op zijn rug en keerde terug naar het paleis waar hij unaniem tot heerser zou worden gekroond.

Bij deze gelegenheid begon de olifant zijn weg te zoeken naar het bos. De mensen waren verbaasd en volgden. De olifant ging naar een plaats waar een heilige woonde. Hij pakte hem op en bracht hem naar het paleis! De heilige wilde niet de heerser zijn. Maar na veel overreding stemde hij toe en besteeg de troon.

Omdat hij een heilige was, werd hij niet gedreven door hebzucht noch angst. Door de pure kracht van zijn staat, zorgde hij ervoor dat het land in voorspoed kwam. De ministers en het volk werden teruggeworpen in zichzelf met geen ruimte voor manipulatie.

De naburige koning hoorde over het koninkrijk en besloot het binnen te vallen.

Maar de heilige kon niet worden bewogen om te reageren op de oorlogskreet. Hij bleef rustig zitten, zonder een leger te mobiliseren. De beledigende koning arriveerde op het slagveld met zijn leger en trof daar niemand aan. Verbaasd en nieuwsgierig, ging hij het koninkrijk binnen om de koning te ontmoeten. Hij zei tegen hem: 'Ik wil oorlog met u voeren.

De heilige vroeg: 'Waarvoor?'

De koning antwoordde, 'Ik wil uw koninkrijk hebben.

De heilige antwoordde, 'Neem het. De koning was geschokt! Hij riep, 'Wat bedoel je? Zonder een gevecht? De heilige antwoordde: 'Natuurlijk!'

De koning viel aan zijn voeten en verklaarde, 'Ik ben niet geschikt om zelfs mijn koninkrijk te regeren. Neem het alstublieft.

Sannyas is het begrip van de vergankelijke aard van alles. Alle verlangens, bezittingen en emoties zijn bewegend en veranderlijk. Alles is veranderlijk en in beweging. Niets is blijvend. Als je je eigen verlangens analyseert voordat er een vervuld is, lijkt het op een berg, een enorm doel. Nadat het vervuld is, lijkt hetzelfde verlangen op een molshoop. Voordat het vervuld is, lijkt het wel je hele leven. Nadat een verlangen vervuld is, ga je gewoon naar het volgende verlangen! Begrijp dat het proces zelf laat zien dat verlangens noch solide, noch permanent zijn. Het zijn slechts wisselende fantasieën van de geest.

Sannyas helpt je de tijdelijke aard van verlangens in te zien. Langzaamaan stoppen verlangens met gecreëerd worden. Dan is alle energie die in verlangens opgesloten zat vrij beschikbaar voor je. Automatisch, zal je potentieel een sprong maken. Je bent klaar om alles te doen. Hoewel je erin leeft, trekt niets in de materiële wereld je echt aan. Zelfs als je iets moois ziet, wens je het niet te bezitten. Je geniet er gewoon van en gaat verder. Dat is alles. Dat is sannyas.

Sannyas werkt zoals het houtblok dat gebruikt wordt om het dode lichaam te verbranden en dat uiteindelijk in dezelfde brandstapel wordt gegooid. Het brandt alle fantasieën in je uit en geeft zich uiteindelijk over aan hetzelfde vuur. Het is een werktuig.

Adi Shankara zegt prachtig in zijn beroemde lied, Bhaja Govindam:

Zelfs wanneer dagen en nachten, winters en lentes voorbij zijn, en het leven bijna tot een einde komt, is de greep van het verlangen er nog steeds!

Verlangen heeft zo'n aantrekkingskracht op het onbewuste dat jezelf ervan bevrijden de de grootste bevrijding is.

Een klein verhaaltje:

Er leefde eens een steenhouwer. Hij was niet tevreden met zijn positie in het leven. Op een dag kwam hij langs het huis van een rijke koopman. Door de poort die openstond, zag hij veel bezittingen en belangrijke bezoekers in het huis van de koopman. Hij dacht dat de koopman zeer machtig moest zijn. Hij werd jaloers en wenste dat hij kon zijn zoals de koopman.

Tot zijn grote verbazing, werd de steenhouwer plotseling de koopman en genoot van meer luxe en macht dan dan hij zich ooit had kunnen voorstellen.

Op een dag stond hij op de weg toen hij een hoge ambtenaar zag passeren. Hij werd gedragen in een prachtige stoel, vergezeld door bedienden en begeleid door soldaten die op gongs sloegen.

Iedereen, hoe rijk ook, moest buigen voor de processie.

Hij dacht, 'Hoe machtig die ambtenaar is! Ik wou dat ik een hoge ambtenaar kon zijn!'

Onmiddellijk, werd hij de hoge ambtenaar, en hij werd overal heen gedragen in zijn mooie stoel.

Op een dag was het extreem heet, en hij voelde zich erg ongemakkelijk in de plakkerige stoel. Hij keek omhoog naar de zon. Die stond zo helder en mooi aan de hemel. Hij dacht, 'Hoe krachtig is de zon! Ik wou dat ik de zon kon zijn!

Hij werd de zon! Hij genoot van zijn machtige positie over alles.

Op een dag, bewoog een grote zwarte wolk tussen hem en de aarde, zodat zijn licht niet langer kon schijnen op alles daaronder. Hij was verbaasd. Hij dacht, 'Wat is die enorme zwarte storm wolk! Ik wou dat ik een wolk kon zijn.'

Hij werd de stormwolk, drijvend over velden en dorpen.

Al snel merkte hij dat hij werd weggeduwd werd door een grote kracht, en besefte dat het de wind was. Hij dacht, 'Hoe krachtig is de wind! Ik wens de wind worden!'

Hij werd de wind en blies krachtig over de daken van huizen en door bossen.

Op een dag kwam hij iets tegen dat niet wilde bewegen, hoe krachtig hij er tegen blies. Het was een enorme en torenhoge rots. Hij dacht, 'Wat is die rots sterk! Ik wens de rots worden!' Toen werd hij de rots, machtiger dan al het andere op aarde. Maar terwijl hij daar stond, hoorde hij het geluid van een hamer die met een beitel sloeg in het harde oppervlak, en voelde zichzelf veranderd worden. Hij dacht: 'Wat kan er krachtiger zijn dan een steen?'

Hij keek naar beneden en zag een steenhouwer ver onder hem!

Dit verhaal illustreert duidelijk hoe de geest altijd denkt dat wat nog niet bereikt is, groter is dan wat wel bereikt is. Het gras aan de andere kant is altijd groener. Maar als we naar de andere kant gaan, wat gebeurt er dan? We voelen dat het gras aan de overkant groener is! We springen van het ene ding naar het andere, van het ene verlangen naar het volgende, van het ene gezichtspunt naar het volgende, maar we zijn zelden gelukkig.

De waarheid is, dat we al genoeg zijn voor onszelf. We hoeven er alleen maar voor te ontwaken.

Dat is alles. Als we tot die waarheid ontwaken, zal onze schoonheid vergroot worden. Anders verspillen we alleen maar tijd met bewegen en zoeken.

Een sannyasi is iemand die duidelijk ziet dat alles steeds verandert, en dat alles mooi is zoals het is. Hij weet ook dat schoonheid in de ogen zit van de toeschouwer. Daarom begint hij om eerst zijn ogen schoon te maken. Ogen zijn de ramen van de ziel, dus zijn werk is op het niveau van de kern. Als je de wereld ziet door een rood gekleurde lens, lijkt alles rood. Als je ziet met een groen gekleurde lens, is alles groen. Als je ziet met heldere ogen, ziet alles er helder en mooi uit. Het bestaan is altijd mooi geweest, maar we misten het te zien. Sannyas is de beslissing om te zien met heldere ogen

Als het leven zelf voortdurend verandert, waarom proberen we het dan in te kaderen? Boeddha zegt in zijn Dhammapada, 'Het leven is als een flits bliksem in de lucht. Het leven is vergankelijk. Dan wat proberen we dan te doen? We proberen een onmogelijke taak te doen. Onze taak is om te zien, te genieten, en verder te gaan. Als alles een voorbijgaande manifestatie van het Bestaan is, waar is dan de ruimte voor ego, angst of hebzucht? Sannyas, als zodanig, verandert niets. Alles blijft hetzelfde. Maar het verandert de manier waarop je de dingen ziet. Sannyas gebeurt in jou. Sannyas heeft niets te maken met de buitenwereld.

Een klein verhaaltje:

Eens kwam er een spirituele leraar op bezoek bij de koning. Niemand hield de leraar tegen en hij ging het hof binnen waar de koning op zijn troon zat.

De koning vroeg hem: 'Wat wilt u?' De leraar antwoordde: 'Ik zou graag een slaapplaats in dit hotel willen hebben.'

De koning zei: 'Dit is mijn paleis, het is geen hotel.' De leraar vroeg hem: 'Van wie was dit paleis vóór u?'

De koning antwoordde: 'Mijn vader bezat dit paleis, maar nu is hij dood.' De onderwijzer vroeg: 'Van wie was het vóór hem?'

De koning antwoordde: 'Mijn grootvader. Hij, ook, is dood. De leraar zei, 'Dit is een plaats waar mensen voor een korte tijd leven en weer verder gaan. Toch zeg je dat dit geen hotel is!

Sannyas is het ontwaken van de wagenmenner. Het lichaam van de mens is als een strijdwagen en zijn bewustzijn is de wagenmenner. De wagenmenner slaapt vast, en de wagen beweegt zich voort volgens de paarden. De vijf paarden zijn de vijf zintuigen, elk met zijn eigen idee. Niet één van hen is de waarheid. Het zijn slechts voorbijgaande ideeën!

Zelfs in de moeilijkste tijden blijft een sannyasi zich ervan bewust dat het leven een vluchtige droom is! Hij draagt een geheel andere definitie voor succes en mislukking. Hij draagt succes of mislukking zelf niet bij zich. Een samsari daarentegen draagt succes en mislukking met zich mee, waar hij ook gaat. Daar begint het probleem.

Overgave, liefde, mededogen, Sannyas

Sannyas is 'ja' zeggen tegen het Bestaan. 'Ja' zeggen is overgave. Ja' zeggen is liefde en mededogen.

De menselijke geest is getraind om altijd 'nee' te zeggen. Nee zeggen versterkt het ego. Ja' zeggen maakt het ego kwetsbaar, dus de geest blijft 'nee' zeggen. Sannyas is 'ja' zeggen tegen het Bestaan. Het Bestaan heeft jou geschapen. Het wacht om zijn goddelijke spel te uiten via jou. Door ja te zeggen, laat je het goddelijke spel door jou gebeuren. Wanneer het goddelijk spel gebeurt, gebeuren de dingen precies volgens de stroom van het Bestaan. Dan, wordt alles gunstig! Dat is de betekenis van het laten vallen van de geest, gevoelig worden voor de stroom van het Bestaan en er in harmonie mee werken. Dat is overgave. Dat is gehoorzaamheid aan het Bestaan.

In de poging om 'ja' te zeggen, begin je zachter te worden. Sannyas gaat over zacht worden. Zolang je 'nee' zegt, blijf je hard. Wanneer je een inspanning doet om 'ja' te zeggen, begin je zachter te worden. Wanneer je een bewuste beslissing neemt om 'ja' te zeggen, begint het. Dat is waar de meester een rol speelt. Sannyas is 'ja' zeggen tegen de meester zonder om uitleg te vragen. Wanneer je de meester volledig begint te vertrouwen, begint sannyas in jou te gebeuren. Ergens krijg je de klik dat de meester het beter weet dan jij. Dan begin je je greep op je geest los te laten en begin je de handen van de meester vast te houden. De handen van de meester zijn altijd uitgestrekt, maar je was er niet klaar voor om ze vast te houden. Zodra het 'ja' begint te gebeuren, hou je zijn handen vast.

Dan ontstaat er een ruimte waar liefde begint te gebeuren. Liefde gebeurt alleen als je 'ja' begint te zeggen. Door 'ja' te zeggen, begin je niet alleen lief te hebben, maar sta je de ander ook toe om van jou te houden. Dan zal je innerlijke ruimte, die eerst rotsachtig was, als katoen beginnen te worden! Het wordt doordrenkt met liefde. De liefde is niet alleen voor één persoon of om welke reden dan ook. Het is een overvloeiende energie. Ze is gericht op het hele bestaan, zonder reden. Je begint je te verbinden met de bomen, met alles om je heen. Je voelt dat het leven een lied is, het lied van het Bestaan waar jij deel van uitmaakt. Je bent in een diep resonerende stemming met alles en iedereen om je heen, inclusief jezelf. Je acties zijn simpelweg een uitstorting van de vreugde en extase die je de hele tijd omhult.

Een klein verhaaltje:

Een Zenmeester kwam aan op de ontmoetingsplaats van de Cambridge Buddhist Society. Hij trof iedereen aan die aan het afstoffen was en de hele plaats aan het schoonmaken in afwachting van zijn bezoek.

Zij waren verbaasd hem te zien, want hij zou pas de volgende dag aankomen.

Hij knoopte eenvoudig de mouwen van zijn mantel en voegde zich bij de voorbereidingen. Zij konden niet geloven dat hij wilde helpen. Hij vroeg: 'Waarom kan ik ook niet voorbereiden voor de grote dag van mijn aankomst!'

Als je resoneert met het Bestaan, geniet je van alles, inclusief jezelf. Je ziet jezelf niet als afgescheiden van al het andere. Je ziet geen aparte reden voor wat dan ook. Er zijn mensen die zich vereenzelvigen met de natuur maar jammerlijk falen als het op mensen aankomt. Dan is, zelfs hun samenzijn met de natuur niet echt samenzijn. Gevoelens alleen voor de natuur is niet een schaal om liefde te meten.

Mensen vertellen me dat ze al communiceren met het Bestaan. Bomen en dieren maken geen problemen voor je. Dat is waarom je beweert met hen te communiceren! Zij houden zich stil. Je kunt gewoon alles aan hen uiten. Je kunt je gevoel op hen strooien, trek het eruit, en voel je goed, dat is alles. Het is gewoon een egotrip. De essentie zit in het vermogen om altijd in contact te komen met het geheel van het Bestaan. Als je die ruimte van liefde kunt creëren onder die omstandigheden, dan ben je aan het communiceren.

Een dichter schreef eens een liefdesliedje en stuurde het naar zijn vrienden. Een paar dagen later ontving hij een brief van een dame aan wie hij het gedicht had gestuurd.

Zij schreef hem: 'Ik ben zo ontroerd door je gedicht. Kom alsjeblieft naar huis, ontmoet mijn ouders en vraag of je met me mag trouwen.'

De dichter was verbaasd. Hij schreef haar terug: 'Dat was een liefdesgedicht uit mijn hart dat ik voor een paar zielen wilde zingen. Het was niet meer dan dat!'

Zij antwoordde: 'Je bent een hypocriet. Door jou zal ik nooit meer een dichter in mijn leven vermaken.'

Het probleem is, alles gebeurt met de reden van het intellect. Liefde is gereduceerd tot louter lust voor de ander zijn lichaam. Dat is het probleem. Echte liefde is een uitdrukking van de overvloeiende energie die in je begint te gebeuren als je "ja" te zeggen tegen het bestaan.

De beroemde dichter Kabir zegt dat wanneer liefde je bezit, je niet eens twee keer hoeft na te denken. Duik er gewoon in. Als je begint denken, is het als het schikken van je kussens wanneer de diepe slaap van rust in je ogen is gekomen. Hij zegt: 'Ook al moet het hoofd zelf gegeven worden, waarom zou je erom wenen!'

De meester wacht vele levens op je. Maar je moet 'ja' zeggen. Onthoud: de meester is een heer. Hij geeft je de vrijheid om in slavernij te blijven. Hij wacht. Zodra je ja zegt, neemt hij je in zijn armen. De meester is de enige die je de kracht van de liefde kan laten zien.

Een klein verhaaltje:

Sadashiva Brahmendra was een grote heilige uit Zuid-Bharat. Hij leefde net als een kind. Hij droeg nooit kleren. Hij was altijd in extase.

Op een dag liep hij in diepe extase toen de Nawab, de Moslim heerser van dat gebied, langs hem reed.

Hij was in zo'n diepe extase dat hij de Nawab niet opmerkte en geen respect toonde. De woedende Nawab hakte zijn hand af met zijn zwaard. Sadashiva Brahmendra liep verder, op geen enkele manier reagerend op wat er was gebeurd.

Een van zijn toegewijden zag het tafereel en was diep getroffen. Ze begon te wenen, 'O meester! U hebt uw hand verloren omdat u geen hoffelijkheid toonde aan de Nawab!'

Hij was verbaasd en vroeg de toegewijde om de afgehakte hand te brengen. Hij deed hem er weer aan, en hij werd weer heel. De toegewijde was stomverbaasd toen ze dit zag.

Sadashiva Brahmendra legde uit: 'De haat van de Nawab vernietigde, jouw liefde heeft het genezen!'

De liefde en het mededogen van een verlicht wezen zijn grenzeloos. Sannyas is leven als een verlicht wezen. Het is verlichting leven.

Een sannyasi is iemand die gevestigd is in liefde en mededogen in de innerlijke wereld, terwijl terwijl hij gevestigd is in concentratie en precisie in de uiterlijke wereld. Een echte sannyasi heeft de precisie van een zwaard. Wanneer hij zijn ogen sluit, is de uiterlijke wereld niet meer. Als hij zijn ogen opent, is zijn werk perfect, perfectie niet alleen in werk, maar ook in relaties! Hij is een vader, een moeder, een broer en een vriend, allemaal op hetzelfde moment.

Hij beweegt zich, geleid, door innerlijke intelligentie. Dat is waarom hij in het huidige moment is de hele tijd. Hij reageert op het moment. Dat is het ultieme gevoel van verantwoordelijkheid, spontaan reageren op het moment. Ware liefde en mededogen zijn spontane reacties op het moment. Dat is waarom ze opduiken ongeacht mensen of situaties.

Een klein verhaaltje:

Een man ging naar een Zen-klooster en zei tegen de meester: 'Meester, ik wil de rest van mijn leven Zen beoefenen, maar ik heb nog nooit iets lang volgehouden. Ik zoek altijd naar een kortere weg voor alles. Is er een kortere weg naar verlichting?'

De meester zei tegen hem: 'Je wordt voor twee dagen in dit klooster opgenomen. In deze twee dagen zal je de kortere weg naar verlichting worden geleerd. Is er iets dat je in het bijzonder graag doet?'

De man zei: 'Omdat ik me niet lang ergens aan vasthoud, kan ik niet zeggen wat ik het liefste doe. Maar ik schaak graag.'

De meester riep een jonge discipel die een goede schaker zou zijn. Hij vroeg de twee van hen te gaan zitten en plaatste een schaakbord tussen hen in. Toen nam hij zijn zwaard en plaatste het voor de twee en en zei: 'Jullie moeten allebei spelen. Op moment dat een van jullie verliest, zal de verliezer zijn hoofd worden afgehakt.'

Ze waren geschokt door de woorden van de meester! Ze begonnen het spel en speelden.

Ze concentreerden zich op het spel zoals ze nog nooit eerder hadden gedaan.

Aanvankelijk deed de jonge monnik goede zetten, en het leek erop dat hij zou gaan winnen. Toen maakte hij plotseling een fout. De man maakte van de gelegenheid gebruik en nam het spel over. Al snel was hij duidelijk op weg naar de overwinning.

Plotseling keek hij naar de jonge monnik en bedacht met welke vasthouding en toewijding de monnik op die jonge leeftijd zijn leven met de meester leefde. Toen dacht hij aan zijn eigen leven en hoe hij dat had verspild. Plotseling besloot hij, als er al iemand zou moeten sterven, dan zou het hijzelf moeten zijn. Hij had opzettelijk een verkeerde beweging gemaakt. De jonge monnik zag dat en nam het spel weer over.

De meester keek naar het hele gebeuren. Op dat moment nam hij het bord weg, en de munten vielen in de lucht. Hij zei: 'Niemand wint. Niemand verliest. Het spel is voorbij. Er zijn slechts twee dingen nodig voor verlichting: concentratie en mededogen. Vandaag, heb je beide geleerd. Blijf bij me en bestudeer de manier waarop je hebt geschaakt vandaag. Verlichting zal het jouwe zijn!'

Sannyas is het samenbrengen van concentratie en mededogen. Met concentratie, vergeet je nooit het doel van het leven, verlichting. Met mededogen, ben je bereid om je eigen leven op te offeren zodat de ander het doel kan bereiken! Wanneer beiden er zijn, zullen zowel jij als de ander het doel bereiken! Dat is de grootsheid van sannyas. Dat is de ruimte van sannyas.

De grootste kwaliteit van een sannyasi is zijn immense vertrouwen in het Bestaan. De maatschappij traint je om jezelf altijd te beschermen tegen alles. Dat is het probleem. Je wordt verteld dat het bestaan de vijand is waartegen je jezelf moet beschermen. Je past dezelfde regel toe en beschermt jezelf ook tegen de meester. De meester komt in je leven met slechts één bedoeling - om je ego te vernietigen en de houding van sannyas in je te laten bloeien.

Sannyas is niets anders dan precies uitzoeken waar je fout gaat. Die exacte plaats is bekend als niets anders dan het ego. Als je dit begrijpt, zul je je gewoon openstellen voor de meester en hem toestaan het ego te raken. Je zult gewoon al je verdediging laten vallen en je openstellen. Gesloten zijn voor de aanwezigheid van de meester is als het sluiten van je neus met je vingers wanneer er een geurige briesje waait. Als je je voor hem openstelt met vertrouwen, zul je wonderen zien gebeuren overal om je heen.

Een klein verhaaltje:

Er was een man met een paar discipelen. Hij was niet verlicht. Hij begeleidde alleen de jongens. Op een dag kwam er een nieuwe discipel bij de groep. Hij was zo nederig, zo puur en authentiek, dat de andere discipelen jaloers op hem werden. Ze dachten dat hij de opvolger van de meester zou worden. Er was een hoop politiek en ze probeerden hem te doden.

Op een dag zeiden ze tegen hem: 'Als je echt in de meester gelooft, kun je dan van de klif afspringen? Als je vertrouwen waar is, kan je geen kwaad overkomen.' De discipel sprong van de klif.

De rest van hen haastte zich naar beneden bijna drieduizend voet lager in de vallei. Ze gingen om zijn verspreide botten op te rapen. Maar hij zat daar in lotushouding en keek heel gelukkig.

Hij opende zijn ogen en zei: "Je hebt gelijk, vertrouwen beschermd!

Ze dachten dat het toeval was en smeedden een complot om hem te doden. Op een dag vloog een huis in brand en de mensen probeerden degenen die in het huis vastzaten te redden. Ze zeiden tegen hem: 'Als je onze meester met vertrouwen liefhebt, ga dan naar binnen en red de vrouw en het kind die binnen vastzitten.'

De discipel haastte zich naar binnen en kwam na een paar minuten naar buiten met de vrouw en het kind.

Nog gaven zij niet op. Op een dag gingen zij ergens heen en moesten een rivier oversteken. Ze zeiden tegen hem: 'Je hoeft niet in de boot te gaan. Je hebt zo'n groot vertrouwen, je kunt op de rivier lopen.'

De discipel ging erin en begon op de rivier te lopen! Ze waren gewoon geschokt.

Dat was de eerste keer dat de meester hem zag. Hij was zich er niet van bewust dat hem gezegd was in het dal te springen en dat hem gezegd was het brandende huis binnen te gaan. Hij zag hem op de rivier lopen en vroeg hem: 'Wat ben je aan het doen? Dat is onmogelijk!'

De discipel antwoordde: 'Het is helemaal niet onmogelijk! Ik doe het door uw kracht, meester!'

De meester dacht: 'Als mijn naam en mijn macht dit kan doen met deze onwetende man, stel je dan eens voor wat ik kan doen!' Hij stond op en probeerde op de rivier te lopen en verdronk!

Vertrouwen heeft een verbazingwekkende kracht. Het werkt voorbij de logica. Alles wat voorbij de logica werkt, is de directe waarheid. Het faalt nooit. Wanneer je de meester vertrouwt, wanneer je je overgeeft aan de meester, geef je hem de verantwoordelijkheid over jou. Hij faalt nooit! Het betekent niet dat je je aan hem kunt overgeven en dan dwaze dingen doen. Nee! Het eerste wat je moet beseffen is dat wanneer echte overgave gebeurt, het je nooit zal aanzetten tot dwaze dingen. Alleen overgave in de naam van overgave zal proberen om dwaze dingen te doen. Echte overgave is een bewustzijn, niet een concept voor een proces.

Sannyas is een bewustzijn dat opbloeit in groepen van mensen in de aanwezigheid van de meester. Door de jaren heen is sannyas altijd in groepen gebeurd. Alle grote meesters hebben groepen sannyasins gewijd. Wanneer een groep mensen begint op te lossen in liefde, wanneer een groep mensen begint te smelten, begint sannyas te gebeuren. Plotseling, zo zoveel schoonheid uitgestraald. Plotseling blijkt het bestaan diep mystiek en mooi te zijn. De kracht van het toeval wordt een manier van leven. Enorme energie begint te stromen. Zonder reden, ziet het leven er enorm mooi uit. Alles lijkt perfect te zijn. Er is een onverklaarbaar gevoel van bloeien overal om je heen.

Het is niet dat het bestaan mooier is geworden. Het bestaan is altijd hetzelfde. Je bent begonnen er op te reageren, dat is alles. Je eigen menselijke kwaliteiten zijn enorm verrijkt. Dat is sannyas! Wanneer je begint te reageren op het Bestaan met verrijkte kwaliteiten, wanneer je begint te versmelten met het Bestaan, wanneer je ernaar begint te verlangen, begint sannyas je te overkomen.

Wanneer sannyas gebeurt, voeg je automatisch meer schoonheid toe aan het Bestaan. Je wordt een schepper. Mensen denken dat sannyas het afzweren van creativiteit is. Nee! Sannyas is een stap dichter bij god komen, en god is de ultieme schepper. De eigen energie van sannyas is creatie. Dit is een weinig bekend feit over sannyas.

Wanneer Sannyas gebeurt, is het moment daar...

Een klein verhaaltje:

Op zekere dag kwam een jongeman tot Socrates, de Griekse filosoof, en zei: 'O grote Socrates, ik kom tot u voor kennis.' Socrates nam de man mee naar de zee en drukte zijn hoofd een paar seconden in het water.

Toen hij hem losliet, kwam de man snakkend naar adem boven. Socrates vroeg hem te herhalen wat hij wilde. De man zei: 'Ik wil kennis.'

Socrates dompelde hem weer onder water, ditmaal voor een langere tijd. Toen liet hij hem los en vroeg: 'Wat wil je?' De man antwoordde: 'Kennis.'

Socrates herhaalde dit een paar keer.

Na een paar keer vroeg Socrates opnieuw: 'Wat wil je?' De man hijgde: 'Lucht. Ik wil lucht!'

Socrates zei: 'Goed zo. Wanneer je kennis wilt, net zoveel als je lucht wilt, zul je het krijgen.'

Sannyas is een diepe drang die van binnenuit opstijgt. Het is een diep verlangen. Zelfs als het verlangen is, niet volledig consistent over tijd en ruimte, is het in orde. Je kunt de sprong maken. Het wordt misschien niet consistent. Maar consequent worden is niet het criterium dat nodig is. Als het wortel schiet, is dat alleen genoeg. Je bent er klaar voor. Zodra je erin springt, zorgt alles voor zichzelf.

Een man liep in de winter naar het Himalaya gebergte. Een oude man zag hem en vroeg: 'Het is zo koud in de bergen. Weet je zeker dat je het haalt?' De man antwoordde, 'Mijn hart is er al. Dus is het gemakkelijk voor de rest van mij om daar te komen.'

De inwijding zelf zal het proces in gang zetten. De uiterlijke versieringen van sannyas zullen zorgen voor de innerlijke versiering. Daarom worden bij de inwijding een nieuwe naam en saffraankleding gegeven. Zij zullen het grootste deel van het werk voor je doen. Zij zullen het bewustzijn elk moment levend houden.

Maar als je begint met het analyseren van de beslissing om de sprong te wagen, zul je het missen. Sannyas is verbonden met je energie. Alleen al door het kijken naar je kan ik zeggen dat je klaar bent voor sannyas! Je kan energie niet analyseren met logica. Energie gaat voorbij de logica. Wanneer je sannyas neemt, is het het juiste moment, dat is alles. Zelfs als je het later laat vallen, heb er geen spijt van. Het zaad is gezaaid. Eens een sannyasi, altijd een sannyasi. Het zal weer gebeuren op het juiste moment. Die tijd kan de laatste keer zijn.

Sannyas is een beslissing die genomen wordt door intelligente mensen. Wanneer het leven op het kookpunt komt, op een hoogtepunt van depressie, op een punt waar je voelt dat de buitenwereld geen nut meer heeft, wanneer er niets meer kan worden gedaan om je situatie te verbeteren, zijn er drie keuzes die je kunt maken.

De eerste keuze die je kunt maken is zelfmoord. Zelfmoord lijkt onmiddellijke vrijheid te zijn maar eigenlijk creëert het verschrikkelijk lijden. Mensen denken dat zelfmoord moed vergt. Moed is een mooi woord dat verkeerd gebruikt wordt hier. Heb je moed nodig om chilipoeder in je ogen te wrijven? Nee! Het is gewoon dwaasheid. Op dezelfde manier is er geen moed voor nodig om zelfmoord te plegen. Het is gewoon dwaasheid. Er is niets moedigs aan.

Begrijp de wetenschap achter zelfmoord. Stel dat je normale levensduur bij deze geboorte negentig jaar is en je pleegt zelfmoord als je vijfenveertig bent. Voor de resterende vijfenveertig jaar, moet je wachten als een geest. Pas aan het eind van de negentig jaar kun je een volgend lichaam kiezen om te geboren te worden. Deze vijfenveertig jaar zullen de ergste hel zijn die je ooit kunt meemaken, erger dan de strijd die plaatsvond toen je in het lichaam zat. Zelfmoord is niet de opluchting die je denkt dat het is.

De tweede keuze is om je toevlucht te nemen tot een soort verslaving, zoals drugs of alcohol, en het systeem langzaam te vergiftigen tot het sterft. Dit is net zo dwaas, omdat je bewust misbruik maakt van het lichaam.

De derde en meest intelligente weg is in jezelf te kijken. Wanneer de uiterlijke wereld in je geest voorbij lijkt te zijn, is de tijd gekomen om naar binnen te kijken. Sannyas gebeurt wanneer je besluit naar binnen te kijken en naar binnen te gaan.

Sannyas is de alchemie van het transformeren van je hele levensstijl, het richten van je hele energie naar verlichting. Wanneer de eerste gedachte om naar binnen te kijken komt, wanneer de eerste gedachte om spiritualiteit te omarmen gebeurt, neemt de intelligente de sprong naar sannyas. Sannyas is de kortere weg.

Een klein verhaaltje:

Een vijftigjarige student van verlichting benaderde een Zen-meester en zei: "Ik heb spirituele studies bestudeerd sinds ik een kleine jongen was. Ik heb geleerd dat zelfs het gras en de bomen verlicht zullen worden. Dit lijkt mij heel vreemd.'

De meester vroeg: 'Wat voor nut heeft het om te bespreken hoe gras en bomen verlicht worden? De vraag is hoe jij verlicht kunt worden. Heb je daar ooit over nagedacht?'

De oude man antwoordde: 'Zo heb ik er nooit over nagedacht.'

De meester zei: 'Ga dan naar huis en denk erover na.'

Sannyas is een gerichte afspraak met jezelf. Het is een bewuste afspraak met jezelf dat je 'alles wat je niet bent' gaat vernietigen, en jezelf volledig gaat zuiveren.

Zodra je de verbintenis aangaat, zal je zien, horen, praten en voelen anders zijn. Dezelfde dingen zullen een nieuw begrip in je veroorzaken. Dat is wat toewijding aan sannyas met je doet. Wanneer je sannyas aanneemt, met enkel het energieniveau, voorbijgaand aan je logica, zul je zien dat er magie zal zijn in je leven. Sannyas hoeft alleen maar gezaaid te worden, het zaadje in je geplant. De rest zal automatisch gebeuren. Het is van nature een transformatie van binnen en van buiten.

Sannyas zal de enige oplossing voor de toekomst zijn, omdat het het enige is dat je leert om in jezelf gevestigd te zijn en toch te leren om in de uiterlijke wereld op een speelse, vreugdevolle, extatische manier te handelen. Sannyas stelt je in staat om een willekeurig aantal rollen te spelen zonder je met een van hen te identificeren. Het houdt je de hele tijd in voortdurende opwinding en extase. Het laat je de essentie zelf ervaren van je geboorte op de planeet aarde.