Conditionering is de boosdoener🔗

Als het doel van het leven zelf verlichting is, waar zitten we dan vast op dit moment? Op welke gebieden van ons leven bewegen we ons in de verkeerde richting? Begrijp dat het probleem zit in het herkennen van het juiste doel. Als je doel juist is, betekent het dat je het al leeft.

Sannyas is niets anders dan duidelijkheid scheppen over het juiste doel. Mensen missen omdat ze geen duidelijkheid hebben over het doel. Jeevan mukta, een persoon die een bevrijd leven leidt, is een persoon die duidelijkheid heeft over het doel en zijn bewustzijn alleen richt op dat doel elk moment van het leven.

'Conditionering' is de reden dat je het doel mist. Toen je geboren werd, kwam je als een vrije vogel, THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM of de opperste zwaan, om gelukzalig rond te fladderen en te vliegen en te genieten van het hele bestaan. Maar na je komst, vloog je niet alleen maar landde onbewust je ook op de planeet aarde. Dat was het probleem. Er zijn veel mensen die wachten om zulke vogels te vangen die landen! De maatschappij wacht om je in te passen in het kader van land, religie, kaste, gemeenschap en geloofsovertuiging.

Je was een lieve ziel toen je op de planeet aarde landde. Je was geen Hindoe, of een ingenieur of een arbeider. Maar begrijp dat de maatschappij ingenieurs en arbeiders wil. Ze is niet bezorgd over je bewustzijn. Eigenlijk zijn noch je ouders, noch de maatschappij zich ervan bewust dat er iets is dat bewustzijn heet. Zij hebben zelf die intelligentie niet. Ze leren je wat hen geleerd is.

Dat is alles. Hun conditionering is geen opzettelijke poging om je te beperken of te conditioneren.

Conditionering is de ongewenste bruidsschat die generaties lang en levenslang is doorgegeven, van persoon tot persoon. Eerst is er de ouderlijke conditionering. Dan is er de maatschappelijke conditionering. Gebaseerd op deze twee, creëer je een bepaalde ethiek voor jezelf. Dit is de zelf opgelegde conditionering, je eigen dharma, je eigen pad van gerechtigheid.

Omdat we zoveel lagen van conditionering creëren, zijn we niet in staat om de Waarheid direct te zien. We zijn niet in staat om het doel direct waar te nemen. We zijn niet in staat om het doel direct te leven. We zitten gevangen in de conditionering en vergeten wie we werkelijk zijn. De conditionering creëert bepaalde beperkingen in ons, en we beginnen te denken dat de beperkingen ons echte zelf zijn. Zelfs de kleren die we dragen conditioneren ons te geloven dat wij de kleren zijn!

Veel van de conditioneringen zijn gecreëerd in de maatschappij om vreedzaam samen te leven. Voor bijvoorbeeld gemakkelijke communicatie, worden vele talen aangeleerd. Er is niets mis in het leren van een taal, maar het nemen als een conditionering en het tot je eigen leven maken, en verdriet creëren voor jezelf en anderen is verkeerd. Die mentale houding is verkeerd. Zoveel mensen hebben hun leven opgeofferd omwille van taal. Als de conditionering er niet was geweest, zouden er niet zoveel doden hebben plaatsgevonden! De geschiedenis van de mensheid zou anders geschreven zijn. Conditionering is de reden voor terrorisme onder de mensen. Vandaag de dag, gaat de op conditionering-gebaseerde verdeeldheid tot op het niveau van het behoren tot specifieke politieke partijen!

Laat me je vertellen, het moment dat conditionering in je wordt gezaaid, dat moment zelf, valt de de strop van Yama of de heer van de Dood op je. Denk niet dat het alleen op je valt op het moment van de dood. Wanneer conditionering zijn hoogtepunt bereikt, komt het als de definitieve dood van het lichaam, dat is alles. De dood is het hoogtepunt punt van conditionering. Zij die gevangen zijn in conditionering bewegen naar de dood, elke minuut van hun leven. Zij die onder leiding staan van een verlichte meester zijn degenen die naar vrijheid bewegen, elke minuut van hun leven. De ene groep beweegt zich in de richting van Yama, terwijl de andere groep zich in de richting beweegt van Shiva! Als de spiraal van conditionering toeneemt dag na dag, beweeg je in de richting van Yama. Als de kronkel dag na dag losser wordt, beweeg je in de richting van Shiva. Je bevrijdt jezelf meer en meer van de conditionering.

Door sannyas te nemen, neem je de eerste bewuste stap om het verleden te laten vallen en een nieuwe wereld binnen te gaan. Het verleden is vertrouwd, dus je draag het graag met je mee. De geest houdt altijd van bekende patronen. Ook, de maatschappij leert je om het verleden te dragen, zodat het schuldgevoel en angst in je kan stoppen die gebaseerd zijn op incidenten uit het verleden. Het verleden is ongewenste bagage. Sannyas is je losmaken van het verleden. Wanneer je je losmaakt van het verleden en naar een nieuwe toekomst gaat, is er aanvankelijk volstrekte onzekerheid. Sannyas is volstrekte onzekerheid. In uiterste onzekerheid, is er niets anders om je aan vast te houden, dus zul je God vinden!

Waarom denk je dat ik je een spirituele naam geef? Ik geef je een spirituele naam om je te helpen je makkelijker los te maken van het verleden. Als iemand je naam roept, grijpt je bewustzijn je onmiddellijk aan en en je reageert. Dit is hoe diep je naam in je onderbewustzijn is verankerd. Je naam brengt onmiddellijk bewustzijn in je. Als je in een groot klaslokaal zit, en plotseling roept de leraar je naam, of je nu wegdommelt of naar hem luisterde, dan word je uit dat gedachtepatroon weggerukt, en kom je in het heden. Bent je het daarmee eens? Je naam is zo belangrijk om je te centreren.

De nieuwe naam die ik je geef zal je constant herinneren aan de psychologische revolutie die in je is gebeurd, het nieuw begrip dat is gebeurd in je. De naam geeft ook je individuele spirituele pad, volgens je eigen aangeboren aard, die zal leiden tot de uiteindelijke bloei van je bewustzijn.

Een sannyasi werkt voor het huidige moment. Hij werkt om zijn hele leven aan het Bestaan te geven en maakt zich niet druk om de resultaten. De resultaten zorgen voor zichzelf. Dat is zijn manier. Hij kent alleen het moment, niets anders. Daarom leert hij elk moment rechtstreeks van het Bestaan. Daarom heeft hij geen doctrine, geen religie. Hij beweegt in synchroniciteit met het geheel van het Bestaan en leert daardoor.

Er is een Soefi gezegde: 'De Soefi is het kind van het moment.' In soefi teksten wordt elk moment een adem genoemd. De soefi's worden 'de mensen van de ademhalingen' genoemd, omdat ze leven in volledig bewustzijn van elke ademhaling, van elk moment. Volgens hen arriveert elk moment een nieuw Zelf. Dat is de geest van sannyas, elk moment fris. Een persoon van het moment leert van het moment. Voor hem is het bestaan zijn leraar.

Toen de grote Soefi mysticus Hasan op sterven lag, vroeg iemand: 'Hasan, wie was jouw meester?'

Hij zei: 'Ik had vele meesters. Als ik hun namen noem duurt het maanden of zelfs jaren, en het is nu te laat. Ik kan elk moment sterven. Ik zal je over drie meesters vertellen.

De eerste was een dief. Eens verdwaalde ik in een woestijn, en toen ik in een nabijgelegen dorp kwam, was het laat en alles was gesloten. Uiteindelijk vond ik een man die een gat probeerde te maken in de muur van een huis. Ik vroeg hem waar ik de nacht kon doorbrengen. Hij zei: "Op dit uur van de nacht zal het moeilijk zijn. Als je het niet erg vindt om bij een dief te slapen, ben je welkom om bij mij.'

Ik bleef een maand lang bij deze man. Elke avond zei hij tegen me: 'Nu ga ik naar mijn werk. Neemt u rust en bid voor mij. Als hij terugkwam, vroeg ik vroeg ik hem, 'Heb je iets gekregen?' Dan zei hij: 'Vanavond niet. Maar morgen, als God het wil, zal ik het opnieuw proberen.' Hij was altijd blij en hoopvol, nooit in een staat van hopeloosheid!

Toen ik vele jaren aan het mediteren was, en er gebeurde niets, vele malen kwam het moment dat ik zo wanhopig was, zo hopeloos, dat ik dacht dat ik moest stoppen met al deze onzin. Plotseling herinnerde ik me de dief die elke nacht zou zeggen, 'Als God het wil, morgen gaat het gebeuren'

Mijn tweede meester was een hond. Op een dag, ging ik naar de rivier om mijn dorst te lessen. Er kwam een hond en hij had ook dorst. Hij keek in de rivier, en zag een andere hond daar, die zijn eigen beeld was. Hij werd bang. Hij zou blaffen en wegrennen, maar zijn dorst was zo erg dat hij terug zou komen. Uiteindelijk, ondanks zijn angst, sprong hij in het water en zijn eigen beeld verdween. Ik realiseerde me dat de boodschap van God naar mij was gekomen: men moet ondanks je angst springen.

De derde meester was een klein kind. Ik ging naar een stad waar een kind een brandende kaars droeg. Hij ging naar de moskee om de kaars daar te zetten.

Ik vroeg de jongen, "Heb je de kaars zelf aangestoken?' Hij zei: 'Ja.' Toen vroeg ik hem, 'Er was een moment dat de kaars niet aan was, en toen was er een moment dat de kaars werd aangestoken. Kun je me de bron laten zien waar het licht vandaan kwam?'

De jongen lachte, blies de kaars uit, en zei, 'Nu heb je het licht zien gaan. Waar is het gebleven? Vertel jij het mij maar!'

Mijn ego was verbrijzeld en mijn hele kennis was ook verbrijzeld.

Het is waar dat ik geen meester had. Dat betekent niet dat ik geen discipel was. Ik accepteerde het hele Bestaan als mijn meester. Ik vertrouwde de wolken, de bomen. Ik leerde van elke mogelijke bron.

Sannyas is het vreugdevolle besef dat het 'moment' je dichter bij je verlichting brengt. Alles wat je hoeft te doen is kwetsbaar te zijn, dat is alles.

Een sannyasi is volkomen ontspannen in het moment.