KAILASA Library/Verlichting Leven (Het Evangelie van THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM)/Motivatie voor maatschappelijke dienstverleningSign in
Verlichting Leven (Het Evangelie van THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM)

Motivatie voor maatschappelijke dienstverlening

Wees heel duidelijk, als je de samenleving echt wilt dienen, is het eerste wat je nodig hebt intensiteit in je doel.

Ik heb veel mensen iets zien doen in naam van de sociale dienstverlening, alleen omdat ze niet bij zichzelf kunnen zijn. Wees heel duidelijk, als je niet in staat bent bij jezelf te zijn, en sociaal werk te doen, zoals naar een tempel gaan, of naar een andere sociale dienst organisatie of een dergelijke dienst doet, zul je nooit in staat zijn om de waarheid te ervaren.

Een tempel bezoeken of iets doen voor een sociale dienst zou vanuit overvloed moeten zijn. Je voelt je zo vol, je voelt dat er niets meer te doen is en denkt: 'Ik heb zoveel tijd, laat mij wat dienst bewijzen aan de samenleving, het is prachtig.' Dan zal het je naar verlichting leiden. De dienst kan je naar spirituele ervaring leiden. Je voelt je overvol en denkt: 'God heeft mij zoveel gegeven, dit hele leven is zo mooi', en je gaat naar de tempel of kerk om je dankbaarheid aan te bieden. Dan zal het je bevrijden en zul je verlicht worden.

Als je naar de tempel gaat of naar een sociale dienst alleen omdat je je niet ontspannen voelt in jezelf, kun je niet stil zitten. Er zit zoveel rusteloosheid in je dat je op de een of andere manier aan ingrijpende geestelijke of lichamelijke reiniging wilt doen.

Mensen met deze houding, zelfs als ze naar tempels gaan, zullen daar zitten en tegen iedereen roepen: 'Doe dit niet. Dat moet je niet doen. Wat doe jij? Weet je niet dat god dit wil?' Zij zullen God gaan vertegenwoordigen! Zelfs niet alleen vertegenwoordigen, ze zullen zich als God gaan gedragen. Dit soort personen, zelfs als ze wat liefdadigheid doen, zullen alleen hun ego vooraan zetten. Ze zullen anderen martelen. Ze dienen anderen niet.

Een klein verhaaltje:

Er was een school leraar die hopman, scout leider was. Hij had de regel ingevoerd dat al zijn studenten zich bij hem melden en ten minste een goede daad of activiteit die zij die dag deden te rapporteren.

Op een dag stonden er drie vrienden op en zeiden,' Meneer, vandaag hebben we een oude dame geholpen bij het oversteken van de weg. De scout leider zei:'Oude dame die de weg oversteekt is prima, maar waarom had ze jullie drieën nodig om haar te helpen de weg over te steken?'' De drie jongens antwoordden:'Kijk meneer, ze had ons alle drie nodig om over te steken omdat ze niet wilde!

Wees duidelijk, vaak doe je dingen omwille van de behulpzaamheid, maar je voelt niet.

Je voelt niet wat je doet. Je voelt de behoefte van de ander niet. Je vult je tijd op en je moet je verantwoorden aan iemand, misschien aan een hogere autoriteit of aan de samenleving. Als je het alleen daarvoor doet, creëer je puinhoop en meer last voor anderen.

Ik vind dat de dienst altijd uit je wezen moet stromen. Het mag nooit voor een ander doel worden gedaan. Wanneer het een ander doel dient, daar ben ik heel duidelijk over, je bent dan niet intens en je wezen zal niet groeien. Jouw liefde of bijdrage is dan pure hypocrisie. Ik noem het zelfs 'onzuivere hypocrisie', zelfs geen pure hypocrisie! Als je zuiver bent, zul je bevrijd worden. Het is onzuivere hypocrisie.