Wat gebeurt er op het moment van de dood🔗

Wat gebeurt er precies op het moment dat je het lichaam verlaat? Deze vraag kan niet beantwoord worden door een levend persoon, aangezien hij de dood niet heeft ervaren. Een dode kan deze vraag niet beantwoorden, omdat hij niet terug kan komen om over zijn ervaring te vertellen.

Alleen een verlicht wezen, een persoon die bewust door de dood is gegaan en opnieuw is teruggekeerd, kan precies uitleggen wat er gebeurt tijdens de dood.

Ik ga het mysterie van de dood nu onthullen. Dit kan verrassend zijn, zelfs schokkend voor velen van jullie. Maar dit is de waarheid. Of je het gelooft of niet, accepteert of niet, dit is wat er gebeurt op het moment van de dood.

We hebben niet alleen maar één lichaam. Het fysieke lichaam is slechts één van de zeven lichamen die we hebben. Het is het enige grove lichaam dat kan worden gevoeld en gezien in de ruimte-tijd. We hebben echter zeven lagen, of lichamen, of niveau's van bestaan. Omdat deze lagen een subtiel bestaan hebben, kunnen ze niet worden waargenomen met het blote oog.

Een eenvoudige voorstelling van de zeven lichamen is hieronder afgebeeld.

Elk van de lichamen bevat een overeenkomstige emotie. Bijvoorbeeld, het pranisch lichaam bevat alle verlangens die in het leven opkomen. Het mentale lichaam bevat alle schuldgevoelens die in het leven ervaren worden. Het etherisch lichaam bevat de ervaringen van mentale pijn die in het leven worden gevoeld.

Wanneer de ziel het lichaam verlaat doorkruist het alle zeven lagen van het lichaam. Het fysieke lichaam sterft. Maar, de overige zes lichamen sterven niet helemaal. Als je veel verlangens in je leven hebt, worden al die onvervulde wensen vastgehouden in het pranisch lichaam. Dus zelfs ook al sterft het fysieke lichaam, het pranische lichaam zal niet sterven. Wanneer de levenskracht het pranisch lichaam verlaat, ervaart het wezen enorm lijden.

Wanneer je het fysieke lichaam verlaat, zal je bewustzijn uit het lichaam worden gerukt en zal je onmiddellijk in coma raken. Volgens artsen, is coma het automatische mechanisme om de pijn niet te voelen. Het is een automatische verdoving. Als de pijn te veel wordt, kun je het niet verdragen en val je automatisch in coma.

Wanneer je van de eerste naar de tweede lichaamslaag gaat, zullen alle onvervulde verlangens, alle manieren waarop je wilde leven maar niet leefde naar boven komen. Wanneer dit gebeurt is het bijna alsof tien mensen in een kamer staan en een voetbal rondschoppen. Wat zal er gebeuren? Net als hoe de voetbal van hoek naar hoek wordt geschop, zal je bewustzijn geschopt worden vanuit alle hoeken. In elke hoek, zal een verlangen staan en schoppen. Tegen de tijd dat je bewustzijn probeert het lichaam te verlaten, zullen al je verlangens je dwingen het lichaam weer binnen te gaan zodat je er verder van kan genieten en ze kan vervullen.

Aan de ene kant, zullen de verlangens je dwingen om het lichaam weer in te gaan zodat je kunt leven en genieten, terwijl aan de andere kant, het lichaam zal zeggen, 'Nee! Ik ben moe. Ik kan je niet meer herbergen, ga gewoon weg!' Dat is wat het trekken en duwen veroorzaakt op het moment van de dood. Het trekken en duwen is niets anders dan het gevecht tussen je verlangens en je lichaam.

Op de een of andere manier slaag je erin om weg te gaan van het pranisch lichaam, en betreed je vervolgens het mentale lichaam. Wanneer je het mentale lichaam binnengaat komt al je schuldgevoel naar boven. Al je schuldgevoelens over de manier waarop je dacht dat je je leven had moeten leven maar nooit geleefd hebt, alle fouten die je gemaakt hebt, al je spijt, alles komt naar boven.

Begrijp alsjeblieft, verlangen gaat over de toekomst en schuld gaat over het verleden. Maar eigenlijk zijn beide hetzelfde. De manier waarop we willen leven is verlangen, en de manier waarop we wilden leven maar het niet deden, is schuldgevoel. Schuldgevoel is niets anders dan het herzien van onze beslissingen uit het verleden met bijgewerkte intelligentie.

Op deze manier, stap voor stap, ga je door de verschillende lichaamslagen.

Hoe minder onvervulde verlangens, hoe lichter het pranisch lichaam en hoe makkelijker het is om dit lichaam te verlaten. Evenzo, hoe minder schuldgevoelens, hoe lichter het mentale lichaam is en hoe makkelijker het is om dit lichaam te verlaten.

Nog iets, als de verlangens, schuldgevoelens en pijn minder intens zijn, heb je niet alleen een makkelijke dood met minder lijden, maar je wordt ook sierlijk ouder. Sierlijk ouder worden is waar het bij vanaprastha sannyas allemaal om draait. In staat zijn om in vervulling te leven in het laatste deel van het leven is het enorme geschenk van vanaprastha sannyas.

Alle schuld die we in ons leven verzamelen komt op als we door het mentale lichaam gaan. Dan komen we bij het etherisch lichaam dat gerelateerd is aan al ons lijden. Al het lijden dat we doormaakten tijdens ons leven is hier opgeslagen.

Zo heeft elke laag van het lichaam zijn eigen samskaras, of opgeslagen herinneringen. Eigenlijk is het het reizen door deze lichamen waar over gesproken wordt als de hel. Er is geen andere aparte plaats die hel heet. Hel en hemel zijn geen geografische locaties maar maar slechts psychologische ruimtes.

De eerste vier lichamen zijn gerelateerd aan het fysieke lichaam-geest systeem. Ze slaan alle engrammen op met betrekking tot verlangens, schuld en pijn die tijdens dat leven zijn ervaren. Het vijfde lichaam wordt ervaren tijdens de diepe slaap en bij het verlaten van het lichaam. Het zesde lichaam wordt geassocieerd met gelukkige herinneringen en het zevende lichaam is voorbij verdriet en geluk, het ultieme bewustzijn.

Begrijp alsjeblieft, zelfs gehechtheid aan gelukkige herinneringen ons terug brengt in de cyclus van geboorte en dood. Het verlangen naar meer en meer soortgelijke incidenten die gelukkig en vreugdevol zijn, trekt ons terug en daardoor worden we opnieuw geboren.

Begrijp, er is een groot verschil tussen zaligheid en geluk. Geluk komt van een extern object of reden. Bijvoorbeeld, je voelt je gelukkig als je je favoriete snoep mag eten. Je voelt dat de snoep de oorzaak is van je geluk. Maar denk er eens over na, als het snoep inderdaad de oorzaak was van je gelukzaligheid, zou het je dan niet iedere keer dat je het eet geluk moeten brengen? Kun je meer en meer van dat snoep blijven eten? Nee! Als je gedwongen wordt om je favoriete snoep te eten, de ene na de andere, wat gebeurt er dan? Je zult er ziek van worden het. Je zult dat snoep gaan haten en wegrennen bij het zien ervan!

Geluk is een tijdelijk gevoel, gecreëerd door de geest. Zaligheid, het zevende lichaam, is de ware realiteit. Het is het oorzakelijke, oneindige gebeuren binnenin je van spontane energie, vreugde en voorspoed. Het is als een fontein die onophoudelijk binnenin je gebeurt je zonder reden.

Uiteindelijk is de reden dat je favoriete snoep je gelukkig maakt omdat het werkt als een trigger om je in deze ruimte van gelukzaligheid te brengen, die je ware aard is. Maar je vergist je dat het geluk te wijten is aan de snoep, het externe object. Het geluk is omdat voor die paar momenten, je in contact komt met je innerlijke gelukzaligheid.

Hoe schoner de lichamen, hoe lichter ze zijn en hoe makkelijker het is voor de levenskracht om het lichaam te verlaten. Net zoals de schil van een rijpe banaan, beweegt de levenskracht zich gemakkelijk het lichaam uit.