Einde van het psychodrama van het leven🔗

Al je relaties zijn slechts personages en het leven is slechts een drama. Begrijp alsjeblieft goed, dat alles wat zich voordoet als relatie slechts een psychodrama is.

Je moet de waarheid begrijpen. Je wordt geboren in een familie met iemand als je moeder, vader, broer en zus en je speelt met hen als familieleden. Je hebt misschien kinderen met poppen zien spelen. Het kind heeft een paar poppen. Hij kleedt er een als vader, een andere als moeder en op dezelfde manier kleedt hij twee andere poppen als broer en zus. Dan zal hij een dag uit hun leven naspelen. Hij maakt geluiden alsof de vader naar zijn werk gaat, doet alsof de moeder iets in de keuken kookt, laat zien hoe de broer naar school gaat en hoe de zus weigert naar school te gaan en in plaats daarvan huilt. Het kind speelt al deze rollen zelf en geniet van het hele spel. Kijk nu eens naar je eigen leven. Je probeert ook steeds meer te bezitten, of het nu gaat om relaties of materiële zaken. Je probeert je roerende en onroerende bezittingen uit te breiden en plotseling eindigt het drama met je dood.

Je wordt opnieuw geboren in een ander gezin met een andere vader, moeder, broer en zus en speelt hetzelfde spel opnieuw. Ons hele leven is niet anders dan het spel dat de kinderen met de poppen spelen. Dit is het psychodrama van het leven. Voor iemand die de volledige meester-discipelrelatie heeft ervaren, zal het psychodrama zich in zijn leven niet meer voordoen.