Spiritualiteit - de weg naar onschuldige gehoorzaamheid.🔗

Er is een beroemd gezegde: 'Als je je zorgen maakt, dan heb je niet gebeden. Als je gebeden hebt, maak je dan geen zorgen.'

Spiritualiteit is een rechte weg om je zorgen over te geven en vrij te zijn. Het is een enorme opluchting voor de moderne mens. Het is een bewezen wetenschap. In de wereld van wetenschap en kennis van vandaag, moet de roep van het wezen met mededogen en onmiddellijk worden beantwoord. Spiritualiteit is de weg. Spiritualiteit herstelt de kosmos met haar heiligheid en mystiek. Het herinnert de mens eraan dat hij niet het grootste schepsel op de planeet is. Het herinnert hem aan de krachtige Existentiële energie die het universum doordringt. Het creëert nietweten en onschuldige overgave in de geest.

Spiritualiteit is geen ritueel. Het is de wetenschap van het versmelten met het Bestaan. Van oudsher was het eerste wat alle wereldreligies deden het creëren van een ruimte voor het Goddelijke om deel te worden van het leven. Een tempel is een ruimte om zich opnieuw te verbinden met de kosmische energie en daarin tot rust te komen. Dat is het kerndoel van alle wereldreligies. Wanneer de verbinding zich verdiept, wordt het een gelukzalige ruimte in zichzelf. Religie is een duidelijke opstap naar spiritualiteit.

Sinds onheuglijke tijden, sinds de tijd dat mensen samen leefden in stammen of groepen, hebben zij verschillende ruimtes in hun woonomgeving toegewezen voor verschillende doeleinden. Bijna in alle culturen creëerden deze groepen speciale plaatsen die zij alleen voor verering gebruikten. Onderzoekers hebben ontdekt dat zelfs dieren hetzelfde doen. Zij houden een ruimte vrij waar zij niets anders doen dan rusten. Zij gebruiken deze ruimte voor geen enkele andere activiteit. Natuurlijk kennen zij niets dat aanbidding of gebed heet. Dat is de reden waarom zij het alleen voor rust gebruiken. Als ze het wisten, zouden ze het voor aanbidding gebruikt hebben.

Die ruimte was om zich opnieuw te verbinden en te ontspannen in de schoot van het Bestaan. Wat de mens misschien mist door het tempo van zijn leven, doen dieren op een natuurlijke en nauwgezette manier! Als je in de ogen van dieren kijkt, zie je diepe onschuld omdat zij in diepe overgave aan het Bestaan leven.

Wanneer de mens alleen wetenschap bedrijft, wordt hij te wetend omdat zijn uitvindingen en ontdekkingen zijn eigen bevindingen lijken te zijn. Alles lijkt onder het bereik van zijn intellect te vallen. Spiritualiteit daarentegen houdt het mysterie van de kosmos levend. Het schept nederige gehoorzaamheid aan een levenskracht die machtiger is dan het intellect. Dat is de reden waarom spiritualiteit de onschuld kan herstellen. Er is een onmiddellijke behoefte om eerbied te betonen aan de kosmische kracht en het intellect tot rust te brengen. Met eerbied komt een frisse intelligentie die het kosmisch bewustzijn ziet als de centrale kern van activiteit. Dan zal de mens niet meer bang zijn voor de ondoorgrondelijke kosmos. Hij zal er eenvoudigweg mee in harmonie raken met diepe toewijding, liefde en in extase.

De grootste heiligen van Bharat, die de macht hadden om de kosmos een liefdevol respons te geven, bereikten deze macht door spiritualiteit.

Er was een man met de naam Muruganar die een vurige toegewijde van Shiva was.

Elke dag voor zonsopgang nam hij een bad in het koele water van de rivier, verzamelde bloemen van bomen, velden, de rivier en klimplanten en maakte slingers voor de Shiva godheid in de tempel.

Hij liep elke dag naar de tempel en lette er daarbij op dat hij de bloemen in hun krans niet verstoorde! Nadat hij ze aan de godheid had geofferd, chantte hij urenlang heilige verzen.

Er wordt gezegd dat hij verlichting bereikte door deze onschuldige verering.

Vandaag de dag wordt hij vereerd als een van de 63 heiligen die Nayanmars worden genoemd en die verlichting bereikten door onschuldige toewijding aan god.

Degenen die spiritualiteit mijden zijn degenen die de transformerende zoetheid ervan niet hebben geproefd. Zij zijn degenen die denken dat spiritualiteit ernst is. Nee! God is altijd een belichaming van gelukzaligheid, hoe kan spiritualiteit dan ernst zijn? De mens heeft het serieus gemaakt door het te reduceren tot mondaine rituelen.

Onze meesters hebben zelfs de tijden aangegeven waarop wij ons door gebed met de diepere sferen van ons wezen moeten verbinden. Zij hebben gezegd dat het goed is om in de vroege morgen te bidden. Wat is de reden hiervoor? Het intellect heeft 's nachts goed gerust en is 's morgens nog niet gaan functioneren. Wanneer spiritualiteit op dat tijdstip wordt beoefend, is het effect op de geest groter. De impact wordt gemaakt terwijl de geest nog fris en onschuldig is, terwijl de geest nog niet begonnen is met het kauwen op het intellect. Niet voor niets hebben de grote meesters ons spiritualiteit geschonken. Wanneer de intentie wordt begrepen, wordt spiritualiteit een rechte weg naar het herstel van onschuld en vertrouwen.

Een klein verhaal:

Op een avond kwam een boer op de terugweg van de markt achter dat hij zijn gebedenboek niet bij zich had. Het wiel van zijn kar kwam midden in het bos los en hij vond het jammer dat de dag voorbij zou gaan zonder zijn gebeden te hebben gezegd.

Dus verzon hij een gebed voor God. Hij sprak hardop: 'O god, ik heb iets heel doms gedaan. Ik heb vandaag mijn gebedenboekjes achtergelaten. En mijn geheugen is zo slecht dat ik geen enkel gebed kan opzeggen zonder het boek. Dus dit is wat ik ga doen. Ik zal vijf keer heel langzaam de letters van het alfabet opzeggen en jij, die alle gebeden kent, voeg alsjeblieft de letters samen tot de gebeden die ik me niet kan herinneren.'

En god zei die dag tegen zijn engelen: 'Van alle gebeden die ik vandaag heb gehoord, was dit ongetwijfeld het beste, omdat het voortkwam uit een hart dat eenvoudig en oprecht was.'

Spiritualiteit is een opening om onschuld in zijn zuiverste vorm tot uitdrukking te brengen. De onschuld zelf is een offer aan god. De onschuld zelf is het grootste gebed tot god.

Religie is op zichzelf niet een geloof zoals het wordt voorgedaan. Elke religie is het resultaat van de diepe spirituele ervaring van de grote meester die haar stichtte. Wat zij hebben ervaren, hebben zij als religie aan de mensheid gegeven, waardoor de mensheid dezelfde ervaring kan krijgen. Er was geen andere bedoeling. Als men dit begrijpt, kan iedereen elke religie beoefenen. Dat is de schoonheid van alle oorspronkelijke religies.

Hetzelfde is waar wanneer je in de buurt van een meester bent. Wees in een stemming van onschuldige overgave. Wanneer je onschuldig en biddend bent, dringt de stilte van de meester je wezen binnen. De religie van de stilte is de grootste religie. Het is de religie van de grote meesters en discipelen. Dat is ook ware spiritualiteit.

Spiritualiteit die vanuit onschuld wordt beoefend, houdt je kinderlijk. Als je de Tanjore kunstschilderijen ziet die thema's uit de Hindoe-epossen uitbeelden, zul je zien dat de gezichten van de mannen, vrouwen, wijzen en goden op de schilderijen altijd jong en onschuldig zijn. De reden hiervoor is dat ware spiritualiteit de essentie van het leven jong houdt omdat het zich bezighoudt met het 'voelen', niet met het 'weten'. Als je met je hoofd bent, word je snel oud. Wanneer je met het hart bent, blijf je altijd fris en jong.

Met spiritualiteit komt diepe toewijding aan het Geheel. Het is toewijding vanuit het wezen. Devotie is een uitstorting die al je verdedigingen wegneemt en je kwetsbaar maakt voor het Bestaan om bij je binnen te komen. Er zijn betoverende verhalen over de grote toegewijden uit de Hindoe-mythologie die wonderen verrichtten door pure toewijding.

Dat is de diepte van onschuldige aanbidding. De onschuldige aanbidder blijft bidden, zelfs nadat de aanbidding voorbij is. Het gebed is een uitdrukking van de nederige onschuld en dankbaarheid jegens het Geheel, dus het kent geen reden. Het gaat gewoon door.

Laat sluwheid achterwege en word spontaan.

Toen ik het verhaal van Satyakama aan een groep mensen vertelde, vroeg één persoon me: 'Misschien zijn deze technieken voor hoogontwikkelde zielen. In dat verhaal wordt de discipel verlicht wanneer de meester hem alleen maar zegent. Hij moet een hoogontwikkelde ziel zijn geweest om dat te laten gebeuren.'

Ik zei tegen die persoon: 'Nee, het is niet voor hoogontwikkelde zielen. Het is voor zeer onschuldige zielen!' Begrijp dit. Hoogontwikkelde mensen hebben geen technieken nodig. Het is zoals ik je onlangs vertelde. In wijsgeer Patanjali's leer van Ashtanga yoga moeten de acht beschreven technieken in één keer beoefend worden. Het is niet zo dat als je de eerste techniek af hebt, je een stapje hoger bent en klaar voor de tweede. Nee! Zelfs de eerste techniek is zo sterk dat als je die beheerst en overgaat naar de tweede, je de tweede niet eens nodig hebt omdat je al klaar bent! De eerste stap is yama, dat gaat over gedragscodes. Als je in staat bent om dit alleen te beheersen, dan heb je de overige stappen niet nodig. Je hebt geen verdere yoga of adembeheersing nodig! Dus begrijp dit. Alle acht technieken zijn individueel bevredigende technieken voor de oprechte zoeker. Het zijn geen opeenvolgende stappen.

Op dezelfde manier worden technieken zoals die aan Satyakama zijn gegeven, gegeven aan onschuldige mensen die het beu zijn sluw te zijn. Begrijp deze woorden, 'moe van het sluw zijn'.

Wat is sluwheid? Het is het tegenovergestelde van intelligentie. Je kunt sluw of intelligent zijn, maar nooit beide tegelijk. Sluwheid is ook het tegenovergestelde van kwetsbaarheid. Als je sluw bent, kun je niet kwetsbaar zijn. Wanneer je kwetsbaar bent, ben je puur als een kind. Een kind kan intelligent en onschuldig tegelijk zijn. Na verloop van tijd groeit zijn intelligentie, maar de onschuld slaat steevast om in sluwheid. Dan is hij niet meer puur als een kind. Maatschappelijke conditionering zorgt ervoor dat de onschuld in de intelligentie omslaat in sluwheid. Kinderen blijven onschuldig als ze aan zichzelf worden overgelaten. Maar wij leren ze zoveel dingen dat ze sociale dieren worden. We hebben een grote verantwoordelijkheid in het opvoeden van kinderen zonder ze sluw te maken.

Ashtanga yoga - Acht ledematen of paden van de Yoga van Patanjali: yama (discipline), niyama (regels), asana (lichaamshoudingen), pranayama (adembeheersing), pratyahara (terugtrekking van de zintuigen), dharana (concentratie), dhyana (meditatie) en samadhi (gelukzaligheid).

De dichter Khalil Gibran zegt mooi over kinderen:

Je mag ze je liefde geven, maar niet je gedachten,

want zij hebben hun eigen gedachten.

Je mag hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen,

want hun zielen wonen in het huis van morgen,

dat je niet kunt bezoeken, zelfs niet in je dromen.

Je mag ernaar streven zoals zij te zijn, maar probeer hen niet zoals jou te maken.

Want het leven gaat niet terug, noch treuzelt het met gisteren.

Jullie zijn de bogen van waaruit jullie kinderen als levende pijlen worden uitgezonden.

De boogschutter ziet het teken op het pad van het oneindige,

en hij buigt je met zijn macht, opdat zijn pijlen snel en ver mogen gaan.

Laat jouw buigen in de hand van de boogschutter tot blijdschap zijn;

Want zoals Hij de pijl liefheeft die vliegt, zo heeft Hij ook de boog lief die stabiel is.

Het probleem is dat we alleen weten te verdelen en te kijken. We weten nooit hoe we als een geheel moeten kijken. Als je naar een baby kijkt, zal hij naar elk speeltje kijken als een geheel. Het zal gewoon proberen om het in zijn geheel in zijn mond te duwen! Soms duwt hij het grootste deel van het speelgoed eerst in zijn mond, waar het niet eens in past. Het weet niet wat voor speelgoed het is of wat de onderdelen ervan zijn en of het gepast is om het in zijn mond te stoppen. Zijn ogen kunnen alleen als geheel zien, nooit verdeeld. Op het moment dat je het kind leert te verdelen en te kijken, zaai je sluwheid in hem.

Sluwheid is verdeeldheid. Het is een constante berekening. Het belemmert vrije en onschuldige expressie. Het weet zich alleen te uiten door berekening. Rekenen is goed voor de rekenkunde, niet voor het wezen. We berekenen om de verkeerde redenen. Berekenen wij ooit onze zegeningen? Nee, nooit! Ze worden gewoon als vanzelfsprekend beschouwd.

Sluwheid begint met de deling van het geheel. Onschuld gaat verloren wanneer de geest geleerd wordt te verdelen. Zodra het de draad weer oppakt, gaat de geest verder en verwijdert zich ver van zijn oorspronkelijke onschuld.

Khalil Gibran - Libanees-Amerikaanse dichter vooral bekend om zijn 'De Profeet'

Twee baby's zaten in een kinderwagen naast elkaar in een winkelcentrum.

Een van hen draaide zich naar de ander en vroeg: 'Ben jij een meisje of een jongen?'

'Ik weet het niet,' antwoordde de baby.

De eerste zei: 'Ik zie het wel.' En hij dook onder de kleren en kwam tevoorschijn en zei: 'Jij bent een meisje en ik ben een jongen.'

Het babymeisje was verbaasd en vroeg: 'Hoe wist je dat?'

Pat kwam het antwoord, 'Dat is makkelijk. Jij draagt roze laarsjes en ik draag blauwe!

Van jongs af aan wordt het kind verdeeldheid bijgebracht door mensen die zelf worstelen met sluwheid. Het kind ruilt zijn onschuld onbewust in voor sluwheid.

Het gevaar van sluwheid is dat het in vele richtingen wortelt en zich vastzet in de aard van het individu. De persoon zal niet eens weten dat hij sluw is. Hij zal niet eens weten dat zijn worsteling met zichzelf het gevolg is van zijn sluwheid.

Een persoon kwam naar me toe en begon me te vertellen: 'Swamiji, ik heb buitenechtelijke relaties.' Ik vroeg: 'Voel je dat het verkeerd is?' Hij zei: 'Ja, ik weet dat het verkeerd is, en ik ben er heel duidelijk over dat ik iets verkeerds doe.' Ik zei tegen hem: 'Stop er dan mee.' Hij zei: 'Nee, alleen jij kunt ermee stoppen.' Ik zei tegen hem: 'Hé, ik ben niet degene die de relatie heeft om ermee te stoppen! Jij bent degene die het heeft, dus jij bent degene die moet beslissen en stoppen!' Hij zweeg. Ik vroeg hem: 'Wat bedoel je met ik moet ermee stoppen? Bedoel je dat ik je autosleutels moet afnemen en je niet moet toestaan daarheen te gaan? Wat bedoel je met ik moet stoppen?'

Dit is sluwheid. Hij zei tegen me: 'Nee, ik heb mezelf aan jou overgegeven, dus jij moet er maar voor zorgen.' Ik zei hem dat het een goed verhaal was! Toen zei ik tegen hem: 'Je hebt net gezegd dat je alles aan mij hebt overgegeven. Goed dan, ga hier maar zitten en mediteer.' Hij vroeg: 'Wat zegt u, Swamiji? Ik zei hem, 'Jij was degene die daarnet zei dat je alles aan mij hebt overgegeven! Doe dan gewoon wat ik zeg. Beweeg je niet van hier, blijf gewoon zitten. Daar was hij niet toe bereid!

Een klein verhaal:

Op een dag kwamen de rivieren bijeen en klaagden tegen de zee. Zij vroegen aan de zee: ;Hoe komt het dat wanneer wij fris en fit uw wateren binnenkomen om te drinken, u ons zout en ondrinkbaar maakt?'

De zee, horende dat men haar beschuldigde, antwoordde: 'Kom niet. Dan zul je niet zout worden.'

Als je niet klaar bent voor de eenvoudige oplossing, wees er dan zeker van dat je een sluw spel speelt! Tenzij je het moe bent sluw te zijn, kun je niet geholpen worden. Geen enkele techniek kan je helpen, want je sluwheid weet hoe je aan elke techniek kunt ontsnappen. Mensen komen naar me toe en zeggen: 'Wat je zegt is juist, maar...' Begrijp dit. Op het moment dat je 'maar' tegen me zegt, heb je gemist! Op het moment dat je 'maar' zegt, is het voorbij. Je probeert te ontsnappen met je sluwheid.

Sommige mensen zeggen tegen me: 'Wat je zegt is goed, maar laat me alsjeblieft doen wat je zegt.' Wat bedoel je? Moet ik twee of drie mensen continu naar je laten kijken en je dingen laten doen? Laat je sluwheid varen, dan zul je vanzelf gaan doen wat ik zeg. Sluwheid is een puur verstoppertje spelen met jezelf. Je kunt het niet met mij spelen. Ik weet meteen waar je je allemaal verstopt. Ik hoef niet naar je toe te komen om je te vinden. Begrijp dus dat je alleen maar met jezelf aan het spelen bent. Neem gewoon een sterk besluit om volledig oprecht en authentiek te zijn voor jezelf. Alleen dan kun je je sluwheid laten varen.

Wanneer sluwheid oplost, komen authenticiteit en oprechtheid en zul je snel verlicht zijn. Met authenticiteit zul je je ook niet overgeven aan enige vorm van roddel. Roddelen is een zuivere uitdrukking van sluwheid. Als je zo sluw bent dat je een persoon niets in zijn gezicht kunt vertellen, dan praat je achter zijn rug.

Wanneer ik mensen vertel dat ze moe moeten worden van sluwheid om er uit te komen, vragen ze me: 'Hoe komt het dat ik het weet en toch weet ik het niet? Hoe komt het dat ik niet kan stoppen met sluw zijn?' Je kunt niet ophouden omdat je het stiekem koestert. Het is jouw creatie. Je mist nooit een kans om het te koesteren. Daarom doe je alsof je wilt stoppen en dring je er bij mij op aan om het voor je te stoppen. Je kunt een slapend persoon wakker maken, maar niet een persoon die doet alsof hij slaapt. Totdat je alleen nog maar doet alsof je slaapt, zul je nooit de brandende behoefte vinden om wakker te worden. Stop onmiddellijk met eraan mee te werken, dat is alles. Dat is de enige manier en het is zo eenvoudig. Als je weet dat vuur brandt, wil je me dan smeken om je ervan te weerhouden het aan te raken? Nee! Als je weet dat je sluw bent, waarom kun je het dan Als je sluwheid laat vallen, bloeit de spontaniteit. Spontaniteit is het tegenovergestelde van berekening. Intelligentie plus onschuld is spontaniteit. Intelligentie plus sluwheid is berekening. Spontaniteit is niets anders dan een vloeiende uitdrukking van je onschuld. Het is een nietberekenende geestesgesteldheid. Het wordt sahaja genoemd, jezelf zijn zonder enige last. De last is de last van voortdurende berekening.

Begrijp dit, met sluwheid denk je misschien dat je een heleboel dingen wint, maar de waarheid is dat je je onschuld verliest. Het verliezen van je onschuld is als het verliezen van je hele leven. Je kunt je alles veroorloven te verliezen, maar niet je onschuld.

Sahaja - Spontane goddelijke vreugde.

Met sluwheid mis je je staat van sahaja, de spontaniteit die je eigen is. Door sluw te zijn probeer je voortdurend iemand anders te zijn. Wanneer je doet alsof je iemand anders bent bedrieg je niet alleen jezelf maar loop je ook het gevaar je eigen geur te missen. Net als alle andere scheppingen van het Bestaan heb jij je eigen prachtige geur. Het is de geur van sahaja, je natuurlijke spontane staat die uniek is voor jou.

Wanneer je spontaan bent, ben je zonder enige conclusie. Het is niet nodig om de hele tijd vanuit conclusies te functioneren. Intelligentie is vloeiend en creatief. Het is van het huidige moment. Conclusie is een uitgemaakte zaak. Het is van het verleden. Met conclusies gaat het sap van spontaniteit verloren. De maatschappij heeft ons geleerd om de hele tijd conclusies te trekken. Er zijn een aantal standaardconclusies, die we snel proberen te rijmen met alles wat we zien. We zijn bang om onze conclusies te laten vallen en open te zijn, omdat de geest zich altijd op zijn gemak voelt bij het herhalen van patronen. Het vindt er veiligheid in.

Het bestaan herhaalt nooit patronen. Elke dag is anders. Elke nacht is anders. Kan iemand zeggen dat het dezelfde dag of dezelfde nacht is? Nee. Het is een gebeurtenis die elke dag plaatsvindt en toch is het nooit hetzelfde. Dat is de pure schoonheid van het Bestaan. Waarom zouden we dan naar patronen zoeken? Dat is niet nodig. De vreugde zelf van spontaan leven kan heel goed worden ervaren. Kinderen zijn open en spontaan tot de leeftijd van zeven jaar. Dan begint de maatschappij een indruk op hen te maken.

Een vrouw stopte en vroeg aan het jongetje dat op straat stond te roken: 'Zoon, weet je moeder dat je rookt op de weg?'

De jongen keek haar aan en vroeg, 'Weet je man dat je onderweg stopt en met vreemde jongemannen praat?'

Kinderen zijn zo! Ze maken zich niet druk. Ze zijn gewoon spontaan.

Een onderwijzer vroeg in de klas: 'Wat is een komeet?'

Een jongen stond op en zei: 'Een ster met een staart.'

De leraar vroeg: 'Kun je er een noemen?'

De jongen antwoordde: 'Mickey Mouse.

Kinderen zijn niet bang. Ze drukken zich alleen maar uit, dat is alles! Niemand kan voorspellen wat het kind het volgende moment gaat zeggen. Dat is zijn specialiteit! Het probleem is dat we er bij kinderen wel klaar voor zijn om met spontaniteit om te gaan, maar niet bij volwassenen. Met een kind geven wij hem mentaal de ruimte omdat wij aanvaarden dat hij van een ander niveau is. Maar bij volwassenen zien wij dat zij zich op hetzelfde niveau bevinden als wij en daarom kunnen wij het niet verdragen.

Kinderen komen met zoveel dingen weg, zelfs met jou slaan. Je geniet er zelfs van! Kun je je voorstellen hoe het voelt als een volwassene je slaat? De onschuld van het kind maakt zelfs de daad van het slaan mooi. De onschuldige energie van een kind zit volledig achter zijn actie. Bij een volwassene zit zijn verstand achter de actie. Dat is het verschil.

Een leraar was aan het woord op een bijeenkomst toen een criticus riep: 'Luister naar hem! En zijn vader reed vroeger op een wagen die getrokken werd door een ezel.'

De leraar antwoordde: 'Dat klopt. Vandaag de dag zijn mijn vader en de wagen er niet meer, maar ik zie dat we de ezel nog bij ons hebben.'

Je kunt je de toestand van de criticus wel voorstellen!