De ander antwoordde: 'Maar natuurlijk. Wie denk je dat ons water elke dag ververst?'🔗

Alleen de onschuld is in staat de sprong naar vertrouwen en overgave te maken. Kennis ziet op de een of andere manier nut in alles. Het zoekt naar reden in alles. Overgave en rede sluiten elkaar uit. Overgave heeft te maken met vertrouwen. Overgave is alleen mogelijk vanuit onschuld, omdat uit onschuld vertrouwen voortkomt.

Met vertrouwen ontstaat ook acceptatie. Aanvaarding betekent niet dat je compromissen sluit met het leven, met situaties en personen. Nee. Het betekent het leven en al zijn vormen verwelkomen als een prachtig geschenk van het Bestaan. Elke persoon of situatie is een nieuwe gebeurtenis. Het accepteren ervan op een diep niveau is overgave. Met mensen en situaties moet met de nodige tact worden omgegaan. Maar de spontane en diepe aanvaarding van het moment is overgave.

Aanvaarding is de diepe nederigheid tegenover het diepe Bestaan dat voor alles zorgt, ook voor jou. Het is opnieuw "ja" zeggen tegen het Bestaan. Wanneer je ja zegt, erken je de aanwezigheid van de alles doordringende levenskracht die dit universum bestuurt. Dat is overgave.

Uit overgave ontstaat diepe ontspanning. Uit overgave ontstaat een nieuwe intelligentie die weet op een ander niveau. Op dit niveau is er geen zorg om resultaat, er is alleen actie gedreven door pure energie. En energie is intelligentie. Vertrouwen betekent niet passiviteit. Het betekent in actie blijven met intelligentie in plaats van intellect. Het is vertrouwen hebben in gedachten, en intelligentie in actie.

Een discipel kwam op zijn kameel aanrijden bij de tent van een soefimeester. Hij stapte van de kameel af, liep de tent van de meester binnen, boog zich voorover en zei: 'Meester, mijn vertrouwen in God is zo groot dat ik mijn kameel buiten ongebonden heb gelaten, in de overtuiging dat God de belangen beschermt van hen die hem liefhebben.'

De meester riep: 'Bind je kameel maar vast, dwaas! God doet geen moeite voor jou om te doen wat je zelf heel goed kunt doen!

Vertrouwen is een houding. Het is geen substituut voor passende actie. De geest van vertrouwen is de essentie van het leven zelf. Het leidt tot onschuld, overgave, ontspanning en gelukzaligheid.

Als het wordt gevolgd vanuit volledig begrip, is er niets te verliezen op zijn weg. Tot dan ben je nog steeds op het pad van vertrouwen.

Alle grote verlichte wezens zijn eeuwig gelukzalig omdat zij hun lichaam in vertrouwen hebben overgegeven aan het Bestaan. Het Bestaan stroomt door hen heen zoals lucht door holle bamboe stroomt en muziek maakt. Daarom zijn ze zo mooi. Wanneer Bestaan door hen stroomt, is de uitdrukking goddelijk. De genade van de verlichte meester is de genade van het hele Bestaan. Zij zijn de enige volkomen onschuldige wezens op de planeet aarde.

Verlichte meesters zijn gevestigd in het weten dat niets onmogelijk is in de ruimte van Bestaan. Zij zijn levende belichamingen van vertrouwen. Hun gelukzaligheid is hier een uitdrukking van. Zij hebben toegang tot alle kennis van de wereld maar zijn toch volstrekt onschuldig. Zij weten dat hun kennis de kennis van het Bestaan is. Hun kennis is geen kennis maar een vloeiende ervaring van de waarheid van het moment.

Er is een verhaal over Hanuman, de aapgod in de Hindoe-mythologie die een toegewijde leerling was van lord Rama.

Hanuman werd eens gevraagd welke dag van de maanmaand het was.

Hij antwoordde: 'Ik weet niets van de dag van de maand of de stand van de sterren. Ik denk alleen aan Rama.'

Wanneer je gevestigd bent in het wonder van de Waarheid, word je zo onschuldig, dat je leven zelf meditatief en wonderbaarlijk wordt. Het was Hanuman die met slechts één sprong de oceaan van Bharat naar Sri Lanka overstak door de naam van Rama te reciteren. Rama zelf moest een brug bouwen om met zijn leger over te steken! Dat is de kracht van onschuldige overgave aan het Bestaan en al zijn vormen.

Wanneer men gevestigd is in overgave aan het Goddelijke, gebeuren er elk moment wonderen. Mensen zijn altijd op zoek naar wonderen. De grootste wonderen gebeuren met overgave. Er is een prachtig verhaal uit het leven van Shirdi Sai Baba, een grote verlichte meester uit Bharat.

In de moskee stak Shirdi Baba elke dag de lampen aan. Hij stak ze symbolisch aan voor de vernietiging van de duisternis van onwetendheid in de mensheid. Maar de mensen dachten dat hij ervan hield de lampen aan te steken.

Baba haalde de olie bij de oliehandelaren. Na enige tijd besloten de oliehandelaren dat zij de olie niet gratis wilden afstaan. Zij kwamen allen bijeen en besloten Baba geen olie meer te geven.

Baba was op de hoogte van dit besluit, maar deed alsof hij er niets van wist en ging de volgende dag de olie halen. De kooplieden weigerden hem olie te geven.

Baba keerde glimlachend terug naar de moskee.

De dorpelingen en de oliehandelaars werden echter nieuwsgierig naar hoe hij de lampen zou aansteken. Zij verzamelden zich om hem heen.

Baba vulde de lampen met water en stak de lonten aan. Ze brandden met meer glans dan gewoonlijk en straalden een ander licht uit!

De oliehandelaren waren verbaasd en geschokt. Zij smeekten om vergiffenis, en natuurlijk vergaf Baba hen.

Ook wij hebben kennis. Maar het probleem is dat wij denken dat onze kennis de enige juiste kennis is en dat alle andere kennis verkeerd is. Begrijp, de ultieme kennis is voor iedereen hetzelfde. Alles daartussen is gewoon een hoop geleende ideeën. Als dit duidelijk geweten wordt, zal overgave plaatsvinden en zullen we de last van kennis laten vallen en onschuldig worden.

Hoe beginnen we te weten dat we niet weten? Alleen helder weten dat we niet weten is genoeg. Mediteer gewoon op het Bestaan, de bron van alle kennis. Wees de hele tijd in een biddende en overgevende stemming. Wees standvastig in je overgave aan de kennis van het Bestaan. Je zult zien dat wonderen om je heen beginnen te gebeuren.

Overgave staat toe dat het Bestaan door je heen gaat. Verlichte wezens genieten van het spel van het Bestaan door hen heen. Zij genieten ervan met de volslagen onschuld en het ontzag van een kind. Dat is waarom ze zo heerlijk zijn om naar te kijken.

Nog één ding: wanneer je vertrouwt en je overgeeft, wordt het moeilijk om je te bedriegen. Onschuldig vertrouwen beschermt altijd tegen bedrog. Het straalt dat soort energie uit. In onze ashram komen mensen uit alle lagen van de bevolking samen om te leven. Zodra ze de ashram binnengaan, ontwikkelen ze een gevoel van diep vertrouwen. Het besluit om als ashramiet de sprong te wagen van de materiële wereld naar de spirituele wereld komt voort uit vertrouwen. Verder, wanneer ze de ashram binnengaan en beginnen te leven, en hun spullen delen met andere zoekers, is er zo'n vertrouwen dat niemand er iets voor over heeft om het achter slot en grendel te bewaren! De kamer kan gevuld zijn met vreemden, maar toch wordt er niet aan gedacht om je bezittingen achter slot en grendel te bewaren. Niets raakt verloren. Zelfs als iets niet gevonden kan worden, is de houding zodanig dat het hen niet uitmaakt! Dat is het mooie ervan.

Er was een grote soefi heilige met de naam Habib Ajami. Op een dag ging hij baden in de rivier en liet zijn jas onbeheerd achter op de oever van de rivier. Een man kwam op dat moment voorbij en zag de jas. Hij dacht dat iemand hem daar onachtzaam had achtergelaten en dat hij beschermd moest worden, en besloot er over te waken tot de eigenaar langs zou komen.

Habib kwam terug om zijn jas te zoeken. De man vroeg hem: 'Bij wie heb je de jas achtergelaten toen je naar het bad ging? Hij kan net zo goed gestolen zijn.'

Habib antwoordde: 'Ik heb hem achtergelaten onder de hoede van Hem die jou de opdracht heeft gegeven erover te waken!'

Wanneer het vertrouwen met het grootste begrip geschiedt, kan er niets verloren gaan. In de kwaliteit van vertrouwen ligt de ware essentie ervan. Ik vertel mijn leerlingen altijd over de monniken die ik in de Himalaya heb gezien tijdens mijn spirituele zwerftochten. De monniken komen naar de Himalaya om te mediteren en laten alles achter. Maar daar vechten ze om hun kleine waterpotjes! Alleen het object van bezitsdrang verandert, dat is alles! Wanneer je vertrouwt, zullen alle materiële bezittingen lijken alsof ze tot het Bestaan behoren. De houding van het bezitten zelf valt dan weg. Dat ontspant de geest. Dat is de ruimte om te ontspannen.

In het jaar 2004 zijn we met een kleine groep naar de Himalaya geweest. In het leven moet je minstens één keer de Himalaya bezocht hebben. We gingen naar Gomukh, de bron van de heilige rivier Ganga. De tocht is per muilezel en duurt bijna vijf uur omhoog en vijf uur omlaag. Het pad is maar een meter breed. Als je je voet verkeerd zet, ga je in de gutsende Ganga rivier eronder! Toen we Gomukh bereikten, brachten we daar enige tijd door, en de groep keerde terug terwijl ik achterbleef met een paar discipelen. De groep die terugkeerde begon in de schemering. Ik zei hen zich geen zorgen te maken en dat Bestaan wel voor hen zou zorgen. In het pikkedonker, niet wetend of de muilezel de bocht van de berg nam of rechtdoor de duisternis in ging, ging de hele groep terug. De volgende dag vroeg ik hen hoe de ervaring was geweest. Een van hen zei: 'Swamiji, we hebben ervaren wat blind vertrouwen betekent!' Als je die momenten van vertrouwen kunt uitbreiden, kunnen ze de essentie van je leven worden. Dan kun je gewoon doen, en het resultaat aan het Bestaan overlaten.

Alleen al het zien van het Himalayagebergte kan je helpen vertrouwen en overgave in je te laten wortelen. De bergen vertellen je meteen dat het Bestaan machtiger is dan het intellect! Ze vertellen je dat het intellect hun grootsheid niet kan doorgronden. Wanneer deze waarheid gebeurt, houdt de strijd op. Het verstand stopt. Als je een tijdje in de Himalaya ronddwaalt, kun je ervaren dat gelukzaligheid helemaal geen doel is, maar het pad zelf. Je beseft dat gelukzaligheid in het moment zelf ligt en niet in een doel. Wanneer je tot het huidige moment komt, ben je open en onschuldig omdat er in het heden geen verstand is. Wil de geest bestaan, dan moet er beweging zijn naar het verleden of de toekomst. In het huidige moment is er geen verleden of toekomst. Het is er gewoon, dat is alles.

Vertrouwen hebben en zich overgeven is hetzelfde als het 'ik' en het 'mijn' verliezen. Ego begint met 'mijn' en gaat dan naar 'ik'. Nog voordat de identiteit van 'ik' zich aandient, komt het 'mijn' in het spel. Als je een klein kind ziet, zelfs voordat het 'ik' wortel in hem schiet, zal hij vechten voor het 'mijn'. Probeer maar eens een speeltje uit zijn hand te trekken. Hij zal zich verzetten! Het is van hem, je kunt het niet afpakken. Nog voordat hij 'ik' zegt, zal hij 'mijn' zeggen. Overgave is niets anders dan versmelten met het Bestaan, zonder identiteit van 'ik' of 'mijn'.

Overgave is de dood van de geest, de dood van het ego. Ego is niets anders dan het gevoel dat je een aparte entiteit bent van het Bestaan. Dit gevoel ontstaat als gevolg van een sterk 'ik' en 'mijn'.

De geest is een direct conflict met het wezen. Het wezen sluit zich altijd aan bij het Bestaan. De geest komt steevast in de weg. Het wezen weet. De geest twijfelt. Het wezen zegt altijd ja. De geest zegt meestal nee. Het wezen is onschuldig, maar de geest is sluw. Ja zeggen is als de dood voor de geest. Dus blijft het nee zeggen. Met overreding zegt het ja. Als het aan zichzelf wordt overgelaten, zegt het nee.

Nu zul je vragen: 'Hoe breng je de geest tot zwijgen?' Je kunt de geest niet tot zwijgen brengen door de geest. Het is alsof je verwacht dat de verdachte zich overgeeft! Dat zal nooit gebeuren. Je moet gewoon begrijpen dat de geest geen realiteit is. Het is slechts een mythe. Je houdt je vast aan iets onwerkelijks en probeert het tot zwijgen te brengen. Als je je bewust wordt van dit proces dat zich in je afspeelt, zul je in staat zijn te zien waar de geest nee zegt. Dan zul je in staat zijn om het tot rust te brengen, zodat het ja van het wezen wordt gehoord. Bewustzijn is de sleutel tot alles. Breng gewoon bewustzijn in. De weerstand van de geest zal dan afnemen. Dan ontspan je je in het wezen. Van daaruit begint de onschuld zich uit te drukken.

Als er geen onschuld is, kan er geen intimiteit zijn. Intimiteit is de taal van het Bestaan. De geest kent geen intimiteit. Alleen het wezen kent het. Met intimiteit is er openheid en kun je alles zeggen en doen wat je oprecht en gemeend voelt. Er zal echtheid zijn in je woorden en daden. Je zult energie uitstralen die de anderen om je heen aanspoort om onschuldig en open te zijn. Dan kan de echte schoonheid van het Bestaan ervaren worden.