Hij zei: 'Ik zal je leren hoe je moet sterven.🔗

De vraag gaat over het leven, maar het antwoord gaat over de dood! Het lijkt vreemd! Wat Swami Vivekananda bedoelt, is dat als je het geheim van de dood kent, de kwaliteit van je leven anders zal zijn. Je eigen begrip en houding tegenover alles zal veranderen.

We kunnen ons leven gebruiken om ons voor te bereiden op de dood. We hoeven niet te wachten op de pijn van het zien van iemand's dood of de schok van geconfronteerd te worden met een kritieke ziekte om ons te dwingen te kijken naar de betekenis van het leven.

De dood is niet zomaar een incident aan het eind van je leven. Het is een diepgaand weten. Als je weet hoe te sterven, weet je hoe te leven. Leven en vertrekken zijn twee kanten van hetzelfde ding. Je leven zal totaal anders zijn als je eenmaal de dood begrijpt.

De dood binnengaan

Bijna alle tradities hebben geprobeerd om de dood te overwinnen, de dood te overleven. Maar één groep van echt intelligente, intuïtieve mensen begreep na veel strijd dat we de dood in een totaal verkeerde richting benaderen. Ze besloten om een draai van 180-graden te maken. Ze begonnen op een andere manier te werken met de dood. Ze gebruikten meditatie als een techniek om hen te brengen waar anderen eerder niet durfden te gaan. Die paar intelligente mensen waren de rishis van het Upanishad tijdperk. Het verslag dat zij indienden over hun onderzoek naar het fenomeen van de dood wordt de Kathopanishad genoemd.

Deze rishis deden diepgaand onderzoek naar de dood en kwamen uiteindelijk tot de conclusie dat de dood niet kan worden begrepen of overwonnen door verzet. Door weerstand te bieden tegen de dood kun je niet voorbij de dood gaan. De enige manier om los te breken van de vicieuze cirkel van geboorte en dood is door verlicht te worden, door de dood in te gaan, de angst te laten vallen.

Zolang je bang bent, zul je nooit de dood in de ogen kijken. Tenzij en totdat je dat doet, zul je nooit weten hoe gezegend je bent met overvloed. Alleen als je weet dat je iets zult verliezen zal je de waarde van dat ding realiseren.

Mediteer gewoon: stel dat je binnen twee dagen gaat sterven, wat zou je dan allemaal willen doen? Hoeveel is er om af te maken? Het is pas wanneer je de balans van je leven opmaakt, dat je begrijpt hoeveel goedheid over je uitgestort is. Je hebt alles voor lief genomen omdat je gelooft dat je eeuwig zult leven. Alleen als je de dood begrijpt, zul je de kostbaarheid van het leven begrijpen.

Als je eenmaal de dood zonder angst onder ogen ziet, zul je begrijpen dat de dood niet het einde van het leven is, maar dat het de climax is. Wanneer dit begrip tot je doordringt dan zul je stoppen met bidden voor eeuwig leven.

Begrijp alsjeblieft dat de dood macht over je heeft vanwege je geloof, je vertrouwen erin, dat is alles. Het is gewoon een kwestie van geloof. Als je gelooft dat de dood angstaanjagend is, wordt het angstaanjagend. Het is als een spiegel die getrouw weerspiegelt wat je erop projecteert.

Als een ezel zichzelf in de spiegel ziet wat zal hij dan zien? Hij zal alleen een ezel zien, niets anders. Op dezelfde manier als je bang bent voor de dood, dan zie je alleen de angst die naar je terugkaatst. Dan zal de dood werkelijk de dood voor je zijn. Als je een beetje tijd neemt en kijkt naar je angst zal je zien dat het de kracht heeft om je leven te veranderen op de meest positieve manier. Je zult je realiseren dat het niet tegenstrijdig is met het leven, maar een aanvulling het leven.

Het ultieme loslaten

We zijn niet in staat om de dood onder ogen te zien omdat we niet in staat zijn om de steeds veranderende aard van het leven onder ogen te zien. We proberen ons aan dingen vast te houden, aan mensen, aan gevoelens, aan situaties, en dat is waar het probleem begint. We zijn doodsbang om los te laten, we zijn op onze hoede voor het leven. De ironie van de situatie is dit. Niet alleen is vasthouden aan het leven onmogelijk, maar de bron zelf van de pijn die we proberen te vermijden is vasthouden aan het leven!

Een klein verhaal:

Eens probeerde een meester zijn jongste leerling, een kleine jongen, iets te leren. De kleine jongen hield zich altijd vast aan dingen waaraan hij gehecht was en raakte erg overstuur of depressief als hij zijn favoriete voorwerp verloor of het van hem werd afgenomen. Op een dag gaf de meester de jongen een mooie zilveren munt. De jongen was opgewonden en nam de munt aan. Nu zei de meester tegen de jongen, 'Zoon, houd het stevig in je vuist en strek je hand uit.'

De jongen deed wat hem gezegd werd. Nu zei de meester, 'Ontspan en open je vuist.' De jongen was verbaasd maar deed wat de Meester zei. Hij opende zijn vuist en de munt viel naar beneden. De meester zei, 'Neem de munt nu en houd hem in je hand.'

De jongen deed dat. De meester vervolgde, "Maak nu een vuist en strek opnieuw je hand uit. Maar deze keer, houd je vuist naar de hemel gericht. De jongen gehoorzaamde. De meester zei toen, 'Laat nu los en open je vuist.' De jongen opende de vuist en daar was de munt glimmend onder de zon in zijn handen.

De meester zei tegen de jongen, 'Zoon, als je gewoon kunt loslaten en ontspannen, vertrouwen op dit bestaan, op dit Goddelijke dat elk moment voor je zorgt, dan kun je gewoon van het leven genieten.'

Kijk naar alles wat er in het leven gebeurt met het begrip dat verandering de natuur van het leven is, de reden waarom het leven zo kleurrijk en interessant is. Dan kun je de mysteries van het leven zich prachtig zien ontvouwen, inclusief het ultieme mysterie van de dood.

De dood is een diepe ontspanning. Het is het ultieme 'loslaten'. Het is het laten vallen van het oude en beginnen met het nieuwe. Wanneer je wezen erkent dat het niet kan bereiken wat het wil bereiken via dit lichaam besluit het om verder te gaan. Dit 'verder gaan', dit 'overgaan' is wat men de dood noemt.

Wanneer je gloednieuwe huis oud wordt na het verstrijken van jaren, probeer je ofwel het te repareren of als dat te lastig en frustrerend is, besluit je het huis te verkopen en naar een nieuwe te verhuizen. Wanneer je dit doet, heb je dan het gevoel dat je iets mist? Nee!

Op dezelfde wijze wanneer je voelt dat je je leven niet helemaal geleefd hebt op de manier zoals je wilde, verlaat je dit lichaam om een nieuw te nemen. Je wilt opnieuw beginnen. Jouw keuze om helemaal opnieuw te beginnen is wat men de dood genoemd.

Een nieuwe start

Als je sterft, is het enige wat gebeurt, dat je je lichaam en geest vernieuwt. Je neemt een nieuwe set herinneringen mee, een nieuwe plaats, een andere set familie, een nieuw leven. Met andere woorden je neemt een nieuwe geboorte in de hoop dat je al je onvoltooide verlangens te vervullen. Je komt naar beneden om af te maken wat je onvoltooid achter hebt gelaten. Deze keuze die God je geeft om helemaal opnieuw te beginnen is de dood.

Maar zonder deze simpele waarheid te begrijpen, verspil je je hele leven door al het mogelijke te doen om de dood te weerstaan. Wanneer je meditatie toevoegt aan je leven, begin je je angsten te begrijpen. De angst onder ogen zien ontraadselt het mysterie van de dood. Het is alsof alle mist, alle sneeuw, al het ijs is verwijderd en je in staat bent om het sprankelende water van begrip zo duidelijk te zien stromen, zo prachtig. Je begint de dood in de ogen te kijken, recht in het gezicht.

Als je de dood in de ogen kijkt, zie je dat het niets anders is dan leven. Want elk moment sterf je, en het volgende moment word je geboren. Dood en geboorte zijn slechts cycli. Als je sterft zal je geboren worden en als je geboren wordt zal je sterven. Als je dit begrijpt verlies je alle angsten. Je begint je leven te leven. Je begint te genieten van elke ademteug die je neemt op de planeet aarde.

Als je veertig bent, ben je niet meer wat je was toen je tien was of toen je twintig was of toen je dertig was. Maar je voelt niet dat je dood bent, hoewel je totaal anders bent. Je bent lichamelijk, geestelijk, emotioneel, en materieel anders, maar je voelt dat je als hetzelfde leven doorgaat. De dood is net als dat, het is een continuüm.

Niets sterft en niets houdt op. Alles gaat door op een manier die de natuur dicteert. Wanneer je begrijpt dat je nooit zult sterven, bloeit gelukzaligheid op en ben je in extase. Je leven is getransformeerd van angst naar onbevreesdheid, van dood naar eeuwig leven.

Dood en geboorte zijn slechts cycli. Als je sterft zal je geboren worden en als je geboren wordt zal je sterven. Als je dit begrijpt verlies je alle angsten. Je begint je leven te leven. Je begint te genieten van elke ademteug die je neemt op de planeet aarde.

De Bhagavad Gita, de diepzinnige waarheden overgeleverd door Krishna aan Arjuna zegt dat de dood net is als het verwisselen van je kleren. Net zoals we van hemd veranderen, veranderen we van lichaam. Deze verandering van lichaam leidt ons naar innerlijke transformatie. De dood is het begin van een nieuw hoofdstuk van het leven.