Hoe Upanishad gebeurt - voorbij de wet van oorzaak en gevolg🔗

We hebben gehoord van de wet van oorzaak en gevolg. Als je een bal laat vallen, valt hij naar beneden. Als je water verhit, wordt het stoom bij 100 graden C. Als je zout in water doet, zal het oplossen. Dit is de wet van causaliteit. Elke actie zal resulteren in een bepaald effect. De wetenschap heeft haar grondslag op deze wet van oorzakelijkheid.

Maar dit is niet de enige wet in het Bestaan. Een belangrijke wet die elk moment in werking is, is de wet van de intuïtie of zoals de filosoof Carl Jung het noemt, de wet van de synchroniciteit. Hier is het niet zo dat er iets gebeurt en dat een ander als gevolg daarvan gebeurt. Er gebeurt iets en een overeenkomstig iets gebeurt.

We zijn zo gewend om dingen te zien als oorzaak en gevolg. Je kunt het verband zien tussen de oorzaak en het onmiddellijk daarop volgende gevolg. Maar het leven zit vol gevallen waarin het gevolg zo veel later optreedt dat je niet in staat bent een verband te leggen met de oorspronkelijke oorzaak. Het is net als wanneer je een steen in het water gooit, je kunt zien dat de onmiddellijke rimpelingen het gevolg zijn van de steen. Maar als je een paar minuten later komt, zie je de secundaire rimpelingen, maar je kunt niet zeker weten waardoor ze veroorzaakt zijn.

Misschien heb je in je leven dergelijke gevallen meegemaakt. Je denkt eraan om je vriendin te vragen om je lievelingsdessert te maken en je komt bij haar thuis terecht en ze heeft precies dat gemaakt! Ze vond gewoon dat ze het op die dag moest maken. Dit is de kracht van synchroniciteit.

Dit gebeurt tussen de meester en de discipel nog meer dan in hechte relaties van vrienden, geliefden of echtgenoten. Omdat de meester-discipel relatie de diepste relatie is die mogelijk is in het Bestaan, is het de ultieme liefdesrelatie.

Het is het meest mysterieuze omdat het buiten het nauwe bereik van de logica ligt. In feite begint het leven pas wanneer je iets hebt aangeraakt dat voorbij de logica ligt, dat niet door het verstand kan worden gekaderd, maar dat aan de koorden van je hart trekt. Het veegt de argumenten van het verstand van tafel, dat er altijd op uit is om kritiek te leveren.

De ware discipel is geen discipel omwille van iets wat de meester gezegd heeft, maar omwille van wat de meester is. Daarom begint de discipel, gewoon zittend bij de meester, in harmonie te raken met het prachtige ritme van de meester. Dit is Upanishad. Dit is het ware discipelschap, openstaan voor de meester zodat hij zijn liefde over jou kan uitstorten en jij het in al zijn glorie en goddelijkheid kunt ontvangen en groeien.