'மரியாதையின் போதும், அவமரியாதையின் போதும் நான் மாறுவதீல்லை' என்ற தெளிவுடன் கிருப்பதுதான் சமமாக இருத்தல் என்பதாகும்.
உண்மையில், மற்றவர்கள் நம்மைப் பற்றிக் கூறும் கருத்துக்களையும், நமக்குக் கொடுக்கும் மரியாதையையும் நூம் ஏன் இந்த அளவிற்கு ஆழ்ந்து தேடுகிறோம் என்றால், நம்மைப் பற்றியே நமக்கு ஒரு மரியாதை இருப்பதில்லை. ஒரு தெளிவும் இருப்பதில்லை.
அதனால்தான் மற்றவர்கள் நம்மைப்பற்றி என்ன செல்கின்றார்கள்? என்று கேட்டுக் கேட்டு தெரிந்து கொள்கின்றோம்! அதை அறிந்து கொள்வதற்காக ஒன்றிரண்டு உளவாளிகளையும் ஏற்பாடு செய்து
நம்முடைய வாழ்க்கையில் பெரும்பாலான சக்தி விரயமாவது. நம்மைப்பற்றி நமக்குள்ளே ஒரு வதளிவில்லாமல் இருப்பதனால் தான்! தெளிவில்லாமல் இருக்கும் போதுதான் அளவிற்கு மீறிய அகங்காரத்துடன் வாழ ஆரம்பிக்கீன்றோம்! நம்மைப்பற்றி நமக்கு ஒரு தெளிவு வரும்போது அளவிற்கு மீறிய அகத்துடன் வாழ மாட்டோம்!
விடுவோம். என்னைப் பற்றி ஏதாவது பேசினார்களா? என்று இரண்டு மூன்று பேர்களை வைத்து விசாரணை செய்து கொண்டிருப்போம்!
குழந்தைகள், சீட்டுக்கட்டினை வைத்துக் கட்டிடம் போன்று கட்டிக்கொண்டிருப்பார்கள். அதே போல்தான் நாமும் மற்றவர்கள் நமக்குக் கொடுக்கும் சான்றிதழ்களை வைத்துக் கொண்டு, நம்மைப்பற்றி நாமே ஒரு கட்டிடம் கட்டி வைக்கின்றோம்!
மனிதர்கள் புகழை நோக்கிச் செல்கின்றார்கள். புகழுக்காக மரணமே அடைகிறார்கள்! அதற்கெல்லாம் காரணம் என்ன என்று ஆராய்ந்தோமென்றால் மற்றவர்கள் நமக்கு கொடுக்கும் அந்தச் சான்றிதழ், வாழ்த்துப் பத்திரங்கள். அதன் எண்ணிக்கை கூடக்கூட நம்மைப்பற்றி நமக்கு ஒரு உயர்வான எண்ணம் ஏற்படுகிறது. அதன் எண்ணிக்கை குறையக்குறைய நம்மைப்பற்றி நமக்கு ஒரு தாழ்வான கருத்து ஏற்படுகிறது.
நம்மைப்பற்றி நமக்கென்று ஒரு தெளிவு இருப்பதில்லை. நான்கு பேர் நம்மைப்பற்றி என்ன கூறுகின்றார்களோ அந்தக் கருத்துக்களைச் சேர்த்து வைத்துத்தான் நம்மைப்பற்றியே நாம் ஒரு முடிவிற்கு வருகின்றோம்!
மற்றவர்களுடைய வார்த்தைகளுக்காக, சான்றிதழுக்காக நாம் ஏங்கிக் கொண்டிருக்கின்றோம்!
நம் வாழ்க்கையே ஒரு மிகப்பெரிய கையெழுத்து வேட்டை இயக்கம் தான். ஒரு பெரிய நோட்டை வைத்துக் கொண்டு நான் நல்லவன். அறப்பணிச்செம்மல், அறமணிச்செம்மல், திருப்பணிச்செம்மல், திருமனச்செம்மல் என்று பல்வேறு வார்த்தைகளை எழுதிக்கொண்டு அதில் எத்தனை பேரிடம் கையெழுத்து வாங்கிக்கொண்டிருக்கிறோம். பலர் கையெழுத்திட்டால் நாம் பெரிய ஆள். குறைவாக இருந்தால் நாம் சிறியவர்கள் என்று மற்றவர்களின் கருத்தினை வைத்துத்தான் நம்மை நாமே எடை போட்டுக்கொள்கின்றோம்.
நான்கு பேர் நம்மைப்பற்றி புகழ்ந்தால் தவறில்லைதான்! ஆனால், அதை வைத்து உங்கள் மன அமைப்பினை அமைத்தால், அடித்தளம் இல்லாமல் கட்டப்படும் கட்டிடம் போல் எந்த விநாடியும் நீங்கள் இடிந்து விழலாம்!
அடித்தளம் இல்லாமல் கட்டப்படும் கட்டிடமும், மற்றவர்களின் கருத்தினை வைத்து அமைக்கப்படும் மன அமைப்பும் ஒன்றுதான்!
நம் குடும்பத்தில் உள்ளவர்கள் கூட நம்மைப்பற்றி என்ன சொல்கின்றார்களோ அதையும் சேர்த்து வைத்துதான் நம்மைப்பற்றி ஒரு கருத்தினை வைத்திருப்போம்! என்றாவது ஒரு நாள் சம்பந்தமே இல்லாத யாராவது ஒருவர் கூட, 'நீ உருப்பட மாட்டாய்! என்று சொன்னால், அதை நினைத்து இரண்டு நாள்கள் மன உளைச்சலிலேயே இருப்போம்!
நம் வாழ்க்கையே ஒரு மிகப்பெரிய கையெழுத்து வேட்டை இயக்கம் தான். ஒரு பெரிய நோட்டை வைத்துக் கொண்டு நான் நல்லவன், அறப்பணிச் செம்மல், அற மணிச் செய்மல், திருப்பணிச்சம்மல், தீரு மனச்செம்மல் என்று பல்வேறு வார்த்தைகளை எழுதீக்கொண்டு அதில் எத்தனை பேரிடம் கையெழுத்து வாங்கிக் கொண்டிருக்கிறோம்! பலர் கையெழுத்திட்டால் நாம் பெரிய ஆள். குறைவாக இருந்தால் நாம் சிறுவர்கள் என்று மற்றவர்களின் கருத்தினை வைத்து தான் நம்மை நாமே எடை போட்டுக்கொள்கின்றோம்.
நான்கு பேர் நம்மைப்பற்றி புகழ்ந்தால் தவறில்லை தான்! ஆனால், அதை வைத்து உங்கள் மன அமைப்பினை அமைத்தால், அடித்தளம் இல்லாமல் கட்டப்படும் கட்டிடம் போல் எந்த விநாடியும் நீங்கள் இடிந்து விழலாம்!
குழந்தைகள் சீட்டுக்கட்டிணை வைத்துக்கட்டும் கட்டிடத்தின் ஒரு சீட்டினை உருவிவிட்டால், மொத்தமும் இடிந்துவிடும்! அது போல் நம்மைப்பற்றி நம் தன்மைக்கு மற்றவர்கள் கொடுத்த சான்றிதழை வைத்து ஒரு கட்டிடம் கட்டி வைத்திருப்போம்! திடீரென யாராவது ஒருவர் ஏதாவது ஒரு சான்றிதழை எடுத்துவிட்டால் மொத்தமாக இடிந்து விழுந்து விடுவோம்! நீங்கள் எப்போதெல்லாம் இழந்து விழுகின்றீர்களோ, மனமொடிந்து விழுகின்றீர்களோ, அப்போதெல்லாம் பார்த்தால் யாராவது ஒருவர் அவர் சான்றிதழை எடுத்திருப்பார் என்பது தெரியவரும்!.
மற்றவர்கள் உங்களைப்பற்றி என்ன நினைக்கிறார்கள் என நினைத்து உங்களது காலத்தை வீணாக்காதிர்கள். ஏனெனில் நீங்கள் அவரைப் பற்றி என்ன நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் என அவரும் நினைத்துக்கொண்டிருப்பார்! நம்மைப்பற்றி அவர் என்ன நினைக்கிறார் என்று நாம் கவலைப்படுகிறோம்!. ஆனால் அவர், நம்மைப்பற்றி அவர் என்ன நினைக்கிறார் என்று அவர் கவலைப்படுகிறார்!.
ஒருவர் மற்றவரைப்பற்றி என்ன நினைக்கிறார் என்பதில் தான் நம் சக்தியின் பெரும்பங்கு வீணாகிக் கொண்டிருக்கின்றது!.
ஒருவர் என்னிடம் வந்து,
"சுவாமி! என் வாழ்க்கையிலும், வியாபாரத்திலும் நான் ஆனந்தமாக இருக்க முடியவில்லை. என் வாழ்க்கையை ஆனந்தமாக்குவதற்கு ஏதாவது ஒரு கருத்தை, உபதேசத்தை சொல்லுங்களேன்!" என்று கேட்டார்.
ஒரே ஒரு கருத்து வேண்டுமென்றால் சொல்கின்றேன்.
மற்றவர்கள் உங்களைப்பற்றி என்ன நினைக்கிறார்கள் என நினைத்து உங்கள் நேரத்தை, மனோசக்தியை, எண்ண ஓட்டத்தை வீணாக்காதிர்கள், ஏனெனில் நீங்கள் அவரைப்பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள் என நினைத்துக்கொண்டு அவருடைய காலத்தை அவர் வீணாக்கிக்கொண்டிருக்கின்றார்.
பொதுவாக, நமக்கு ஒரு நாளையில் பன்னிரண்டு மணி நேரம் எண்ண ஓட்டம் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கின்றது. தூக்க காலமும் கனவு காலத்திலும் கூட எண்ண ஓட்டம் நடைபெறும். ஆனால் தூக்க காலத்திலும், கனவு காலத்திலும் தெளிவான எண்ண ஓட்டம் கிடையாது.
இந்தப் பன்னிரண்டு மணி நேர எண்ண ஓட்டத்தில் இரண்டு மணி நேரம் மட்டும்தான் உபயோகமான ஏதாவது ஒரு விஷயத்திற்குச் செலவாகிறது. மீதி பத்து மணி நேர மனோ சக்தி, நம்மைப்பற்றி மற்றவர்கள் என்ன நினைக்கின்றார்கள் என்பதை யோசிப்பதற்கும், அந்தக் கருத்தை உயர்த்துவதற்கும் தான் செலவாகின்றது.
மரியாதை, அவமரியாதை ஆகிய இரண்டு கருத்துகளுக்குள்ளாகவே நம் வாழ்வின் பெரும்பகுதி சக்தியை வீணாக்கிக் கொண்டிருக்கின்றோம்!
"நாம் யார்!" என்று நமக்குத் தெரியாத வரையில் நம்மைப்பற்றி மற்றவர்கள் கூறும் கருத்தினை வாங்கித்தான் நம்மைப்பற்றி நாமே ஒரு முடிவிற்கு வருகின்றோம்" என்று இரமண
பெரும்பாலான நேரம், நம்முடைய மதிப்பை உருவாக்குவதில்தான் சக்தி செலவாகின்றது. நம் நடத்தையை உருவாக்குவதில் சக்தியை செலவழிப்பதில்லை.
மஹரிஷி அவர்கள் அழகாகக் கூறியுள்ளார்!
இங்கிருந்து சென்னைக்கு ஒரு பார்சல் அனுப்பும் போது உள்ளூர் போஸ்ட் ஆபிஸில் முத்திரை குத்துவார்கள். அதன்பின் ஹெட் போஸ்ட் ஆபீஸில் முத்திரை குத்துவார்கள். அந்தப் பார்சல் சென்னை சென்றதும் அங்கே ஒரு முத்திரை.
அதன் பின் உள்ளூர் போஸ்ட் ஆபிசில் ஒரு முத்திரை குத்துவார்கள். அந்த பார்சல் உரியவரிடம் சேர்க்கப்படும். அவ்வாறு சேர்ப்பதற்குள் ஐந்தாறு முத்திரைகள் அந்தப் பார்சலில் குத்தப்பட்டுவிடும். இவ்வாறு முத்திரை குத்தப்படுவதால், முத்திரைகளின் தொகுப்பு என்று அந்தப்பார்சல் நினைக்க ஆரம்பித்து விட்டால் எவ்வளவு தவறோ, அதைப்போல்தான் சமூகத்தில் நம்மீது, நல்லவன், கெட்டவன், கஞ்சன், வள்ளல், தானகர்த்தா என்று பலவிதமான முத்திரைகள் குத்தப்படுகின்றது. இந்த முத்திரைகளையெல்லாம் தொகுத்து இதன் மொத்தத்தொகுத்தான் நாம் என்று நம்மை நாமே நினைத்துக் கொள்கின்றோம்!.
பார்சலுக்கு உள்ளே இருக்கும் பொருள்தான், நாம்! நம்மீது குத்தப்படும் முத்திரைகளின் தொகுப்பு நாம் அல்ல!.
பெரும்பாலான நேரம், நம்முடைய மதிப்பை உருவாக்குவதில்தான் சக்தி செலவாகின்றது. நம் நடத்தையை உருவாக்குவதில் சக்தியைச் செலவழிப்பதில்லை.
Creating the image
Creating the Character
என்று இரண்டு விஷயங்கள் உண்டு.
நம் மதிப்பை உயர்த்தும் நேரத்தில், ஆனந்தமான மன அமைப்பை உருவாக்குவதற்குச் செலவு செய்தால் மதிப்பும், புகழும் தானாகவே வந்துவிடும்!
ஆனந்தமான வாழ்க்கைக்கான மன அமைப்பை உருவாக்குவது தான் நீத்யம்,
மித்யம் என்றால் நிலையில்லாதது.
மதிப்பு இன்று இருக்கும். நாளை போய்விடும்.
தெளிந்த மன அமைப்பினை உருவாக்குவதுதான் சத்யம்.
உண்மையில் நம் மதிப்பை உயர்த்தும் நேரத்தில், ஆனந்தமான மன அமைப்பை உருவாக்குவதற்குச் செலவு செய்தால் மதிப்பும், புகமும் தானாகவே வந்துவிடும்!