ஆனந்தத்தை எதிர்பார்த்துக் காத்துக்கொண்டிருந்தால் ஆனந்தமான நிகழ்ச்சிகளைத்தான் மீண்டும் மீண்டும் ஈர்ப்போம்!🔗

சிலர் பத்திரிகை வாங்கிப் படிப்பதில் கூட இந்த திகில், இரத்தம், இரத்தக்கறையுடன் கூடிய அட்டைப்படம் போட்ட பத்திரிகைகளை மட்டும் தான் வாங்கிப்படிப்பார்கள். துக்கத்தைத் தரக் கூடிய, வன்முறையைத் தூண்டக் கூடிய பத்திரிக்கைகளைத்தான் தேடிப்பிடித்து வாங்கிப்படிப்பார்கள். ஏற்கனவே துக்கம் நமக்குள் குறைவாகவா இருக்கின்றது ?

"ஆகார சுத்தி" என்று அழகான சூத்திரம் உபநிஷதத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஆகார சுத்தியினால் மனம் சுத்தமாகும். ஆகார சுத்தி என்றால் உணவில் மட்டும் சுத்தம் என்பது கிடையாது.

நம் பஞ்ச இந்திரியங்கள் வழியாக, உள்ளே செல்லும் அனைத்துமே ஆகாரம்தான்!

கண் வழியாக நாம் பார்க்கும் செய்திகளும் ஆகாரம். காது வழியாக நாம் கேட்கின்ற விஷயங்களும் ஆகாரம். வாய் வழியாக எடுத்துக்கொள்வது மட்டும் ஆகாரம் அல்ல, ஐந்து புலன்களின் வழியாக எடுத்துக் கொள்கின்ற அனைத்துமே ஆகாரம்தான்.

அதனால் தொலைக்காட்சி, திரைப்படம், பத்திரிக்கை போன்றவைகளின் மூலமாக நாம் பார்க்கும் நிகழ்ச்சிகள் அனைத்துமே ஆகாரம்தான். எனவே தயவுகூர்ந்து ஆனந்தத்தைக் கொடுக்கக்கூடிய நிகழ்ச்சிகளை மட்டுமே பாருங்கள். ஆனந்தத்தைத் தருகின்ற, மனதை எளிமையாக்குகின்ற, மனதை இலகுவாக்குகின்ற நிகழ்ச்சிகளை மட்டுமே படியுங்கள்.

அப்படியென்றால், "நாட்டு நடப்புகளை நாம் எப்படித் தெரிந்து கொள்வது?" என்று என்னிடம் ஒருவர் கேட்டார். நான் கூறினேன்.

நாட்டு நடப்பு என்னவென்று தெரியாதா?

இன்றைக்கு, பத்திரிக்கையில் பார்த்தால் என்ன இருக்கிறது? அதிலிருந்து என்ன தெரிந்து கொள்கின்றோம்? எங்காவது நடைபெற்ற கொலை, கொள்ளை, விபத்து, எந்த நாளுடையதாக இருந்தாலும் அதே தான். வேறு புதிதாக என்ன மாற்றம் இருக்கும்? ஊர் மாறி இருக்கும். பெயர் மாறி இருக்கும். இடம் மாறி இருக்கும்! இன்று கள்ளக்குறிச்சி. நாளை கடலூர். மூன்றாவது நாள் விழுப்புரம். அதன் பின் திருவண்ணாமலை என்று ஊரின் பெயர்தான் மாறியிருக்கும். திரும்பத்திரும்ப இதைத் தெரிந்து கொண்டு என்ன செய்யப்போகிறோம்?

துக்ககரமான விஷயங்களை ஈர்ப்பதில் நமக்குள் ஒரு சுவை, ரசனை வந்து விடுகின்றது. அதனால்தான் சிலர் பத்திரிகையைப் பிரித்தவுடன் 'காலமானார்' என்ற காலத்தைத்தான் முதலில் எடுத்துப்படிப்பார்கள்.

இவையெல்லாம் நமக்குள் ஆழமாகப் புதைந்து போய் இருக்கும் மனஅமைப்புகள், துக்கரமான வார்த்தைகளை இழப்பது.

துக்ககரமான செய்திகளைச் சேகரிப்பது. துக்ககரமான எண்ண ஓட்டங்களை அழைப்பது இவையெல்லாம் நமக்குள் இருக்கும் ஆழமான மன அமைப்பு.

ஒரு அமெரிக்க நாட்டு மருத்துவர் நம்முடைய இந்து நாட்டின் சாஸ்திரங்களைப்பற்றி ஆராய்ச்சி செய்து "Synchrodestiny" என்று அழகான புத்தகமொன்று எழுதியுள்ளார்.

அதில், "நம்முடைய விபத்து, நோய் இவைகளையெல்லாம் 'விதி' என்று நாம் தான் அழைக்கின்றோம்! விபத்து என்ற ஒன்று கிடையவே கிடையாது" என்று கூறுகின்றார்!

அவர் கூறியுள்ளது உண்மை தான்!!

நம் விபத்தைக்கூட நாம்தான் உருவாக்குகின்றோம்! "நமக்கு நாமே விபத்தையும், வியாதியையும் அழைப்போமா? இது எப்படி உண்மையாக இருக்க முடியும்?" என்று நீங்கள் நினைக்கலாம்.

ஆனால் ...

நம் மன ஓட்டம், எண்ண ஓட்டம் நம்மை மீறியே எதிர்மறையான விஷயங்களை மீண்டும் மீண்டும் இழுக்கின்றது. எதிர்மறையான செய்திகளை கேட்பதிலும், தெரிந்து கொள்வதிலும், அந்த வார்த்தைகளை அனுபவிப்பதிலும் நமக்கு ஏற்படுகின்ற சுகத்தினை, இரசனையினை அந்த எதிர்மறையான விஷயங்களுக்காகவே நம் சக்தி முழுவதையும் செலவிட்டு, இயற்கையிலேயே எதிர்மறையான நிகழ்ச்சிகளையே நம்முடைய வாழ்க்கையில் நாமே இழுக்கின்றோம்.

நீங்கள் உங்களது டி.வியை சன் டி.விக்கு ட்யூன் செய்தால், சாட்டிலைட்டிலிருந்து அலைகள் (Waves) மூலமாக சன் டி.வி உங்களுக்குத் தெரியும். உங்களது டி.வி யை வேறு எந்த நிகழ்ச்சி வேண்டும் என்று ஒத்திசைவு செய்தாலும் உங்கள் டி.வி யில் அதே அலைவரியில் வரும் நிகழ்ச்சிகள் தெரியும். அதாவது எந்த நிகழ்ச்சிக்கு நாம் ஒத்திசைவு செய்கிறோமோ அந்த நிகழ்ச்சி தெரியும்.

பொதுவாகவே கெட்ட நிகழ்ச்சிகளுக்கும், கெட்ட விஷயங்களுக்கும் அளவிற்கு மீறிய கூட்டம் இருக்கும்.

ஒரு முறை வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் ஒரு பெருங்கூட்டத்தில் சொற்பொழிவு செய்து கொண்டிருந்தார்.

ஒரு நிரூபர் அவரிடம், "சார்! உங்கள் சொற்பொழிவைக் கேட்க இவ்வளவு பெரிய கூட்டம் கூடியிருக்கிறதே! இது உங்களுக்கு எவ்வளவு பெரிய பெருமை! மக்கள் உங்களை எவ்வளவு ரசிக்கின்றனர் பார்த்தீர்களா!" என்று கேட்பார்.

"இது என்ன பெரிய கூட்டம் ? நாளைக்கு என்னைத் தூக்கில் போடுவதாக அறிவித்து அதை ஒரு பொது நிகழ்ச்சியாக நடத்தினால் அதைப்பார்ப்பதற்கு, இதைவிட நான்கு மடங்கு கூட்டம் கூடும்!" என்று அவர் பதில் கூறுகிறார்.

எனவே, எதிர்மறையான விஷயங்களுக்கு, Negative ஆன விஷயங்களுக்குத்தான் ஈர்ப்பு அதிகம்.

நம் மன ஓட்டம், எண்ண ஓட்டம் நம்மை மீறியே எதிர்மறையான விஷயங்களை மீண்டும், மீண்டும் இழுக்கின்றது. எதிர்மறையான செய்திகளை கேட்பதிலும், தெரிந்து கொள்வதிலும், அந்த வார்த்தைகளை அனுபவிப்பதிலும் நமக்கு ஏற்படுகின்ற சுகத்தினை, ரசனையினை அந்த எதிர்மறையான விஷயங்களுக்காகவே நம் சக்தி முழுவதையும் செலவிட்டு, இயற்கையிலேயே எதிர்மறையான நிகழ்ச்சிகளையே நம்முடைய வாழ்க்கையில் நாமே இழுக்கின்றோம்.

எதிர்மறையான விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்வதில்தான் சுவை அதிகம். அதனால் தான் வதந்திகளைப் பரப்புவது என்பது நமக்குச் சுவையான விஷயமாக இருக்கின்றது.

சாப்பிட்டு முடித்ததும், திண்ணையில் அமர்ந்து காலை நீட்டிக்கொண்டு வெறுமனே வெற்றிலை பாக்கு போட்டால் நாக்கு இனிக்காது. பக்கத்து வீட்டுக்காரரின் தலையையும் சேர்த்து மென்றால்தான் இனிக்கும்!

திண்ணையில் காலை நீட்டிக் கொண்டு, நம் உடன் இருப்பவருடன், எதிர் வீட்டுக்காரி எவ்வளவு வரதட்சணை வாங்கி வந்தாள்? பக்கத்து விட்டுக்காரர் என்ன ஆனார்? கோடி வீட்டில் யாரோ ஓடிப்போய் விட்டார்களாமே? அது என்னவாகியது? என்றெல்லாம் நான்கு வீட்டு விஷயங்களைப்பற்றிப் பேசும்போது தான் மிகவும் இனிமையாக இருக்கும்.

எப்போதுமே நம் தியான முகாமில் ஒரு சிறிய நிகழ்ச்சி மேற்கொள்வதுண்டு.

என்னவெனில் வந்திருக்கின்ற அனைவரையும் வட்டமாகச் சுற்றி உட்கார வைத்து ஒரு முனையில் இருப்பவரின் காதில் ஏதாவது ஒரு செய்தியை நான் கூறுவேன். அந்தச் செய்தி சத்தமாகக் கூறாமல் மற்றவர்களின் காது வழியாக மட்டுமே செல்ல வேண்டும். என் அருகில் அமர்ந்திருப்பவர் அவரது அருகில் அமர்ந்திருப்பவரின் காதில் கூறுவார்.

அவர், அவரது அருகிலுள்ளவரிடம் காதில் கூறுவார். இவ்வாறு காது வழியாக மட்டுமே அந்தச் செய்தி சென்று வரும். இதுவரையிலும் ஒரு முறை கூட நான் கூறியச் செய்தி அப்படியே என்னிடம் திரும்பி வந்ததில்லை. ஐம்பது, அறுபது நபர்கள்தான் இருப்பார்கள். அந்தச் செய்தியுடன் ஏதாவது கூடுதலாகச் சேர்த்துச் சேர்த்து இறுதியில் என்னிடம் வரும் போது, நான் என்ன செய்தி கூறி இருந்தேனோ அதைவிட இரண்டு மடங்கு சேர்ந்து பெரிய செய்தியாக மாறி வந்து சேரும்!

ஒரு சிறிய கதை:

ஒரு நாள் கணக்கு ஆசிரியர் பள்ளிக்கு வரவில்லை. 'இன்றைக்குக் கணக்காசிரியர் பள்ளிக்கூடம் வரவில்லை உனக்கு தெரியுமா?" என்று ஒரு மாணவன் கேட்டான். 'அவர் தொடர்ந்து வந்து விடுவாரே! வரவில்லையென்றால் உடம்பு சரியில்லாமல் இருக்கும்' என்று இரண்டாவது மாணவன் பதிலளித்தான். 'கணக்காசிரியருக்கு உடம்பு சரியில்லையாம்! அதனால் பள்ளி வரவில்லை' என்று மூன்றாவது மாணவன் மற்றொரு மாணவனிடம் கூறினான். 'உடம்பு சரியில்லாமல் இருந்தால் எல்லாம் வராமல் இருக்க மாட்டார்! அவருக்கு மிகவும் சீரியஸாக இருக்கும் போல் தெரிகிறது. அதனால் தான் வரவில்லை! என்று நான்காவது மாணவன் கூறினான்.

சீரியஸாக இருக்கின்றாராம் அப்படியென்றால்! எப்படியும் மருத்துவமனையில்தான் சேர்க்கப்பட்டிருப்பார் என்று ஐந்தாவது மாணவன் கூறினான். 'கணக்காசிரியா் மருத்துவமனையில் இருக்கின்றார் இது ஆறாவது மாணவன், டேய்! கணக்காசிரியர் ICU வில் இருக்கின்றாராம் என்று சொன்னான். ஏழாவது மாணவன், 'சீரியஸாக இருக்கின்றாலெ எப்படியும் இந்நேரம் போய்ச்சேர்ந்திருப்பார் என்றான் எட்டாவது மாணவன். அதோடு போய்ச்சேர்ந்திருந்தால் இந்நேரம் சடங்கு முடிந்திருக்கும் என்றான், அதைக் கேட்ட ஒன்பதாவது மாணவன், 'கணக்காசிரியா் இறந்து போய் விட்டார் தெரியுமா?" என்றாான் பத்தாவது மாணவன். 'அவர் இறந்து விட்டார். எல்லாமுமே முடிந்து விட்டது. நான் இப்போதுதான் வந்தேன் தெரியுமா?

ஒரு விஷயத்தினை எதிர்மறையாக இழுப்பதும், உருவாக்குவதும், வெளிப்படுத்துவதும் ஆகிய அனைத்துமே நம் மன அமைப்பு தான்.

ஆனால், பத்து நீமிடம் கழித்து கணக்கு ஆசிரியா் அன்று தாமதமாக பள்ளி வந்தார். இவ்வளவுதான் மனித மனதின் சுபாவம்.

ஒரு விஷயத்தினை எதிர்மறையாக இழுப்பதும், உருவாக்குவதும், வெளிப்படுத்துவதும் ஆகிய அனைத்துமே நம் மன்அமைப்பு தான்.

விழிப்புணாவற்ற மன்அமைப்பு (unconscious Mental Setup) என்று நான் கூறும் போது சிரிக்கின்றீர்கள். ஆனால் நம் வாழ்க்கையில் நாம் அதை எத்தனை முறை செய்கின்றோம் என்று யோசித்தால் தான் தெரியும்!

ஒரு சில கதைகளை நான் மீண்டும், மீண்டும் கூறுவதுண்டு. நம் தியான சத்சங்காங்களில் கலந்து கொண்டிருந்தவர்களுக்கு இது தெரியும்.

ஒருவா் என்னிடம் வந்து, "சுவாமி! சில நேரங்களில் நீங்கள் ஒரே கருத்தினை மீண்டும், மீண்டும் கூறுகின்றீர்களே!" என்று கேட்டார்.

புத்தரிடம் ஒரு சீடர் கேட்டார், "சுவாமி! நாற்பது வருடங்களாக நீங்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கிறீர்களே! ஆனால் நீங்கள் நாற்பது வருடமாகப் பேசியதையும் தொகுத்து ஒரு சிறிய புத்தகமாக 'தம்மையதம்' என்று உருவாக்கி விட்டார்களே!" என்று,

புத்தரின் தம்மபதம் வெறும் 780 ஸ்லோகங்கள்தான். ஆனால் புத்தர் மீண்டும், மீண்டும் அதையே பேசி எவ்வளவுதூரம் போரடித்திருப்பாற் என்ற எண்ணத்தில் அந்த சீடர் கேட்கிறார். அதற்கு புத்தர்,

"ஒரு முறையாவது, நான் கூறுவதை நீங்கள் முழுமையாகக் கேட்டிருந்தால் கூட இரண்டாவது முறை நான் பேசியிருக்க மாட்டேன். மீண்டும் மீண்டும்

கூறும்போதுதான் அது உள்ளே செல்கின்றது!" என்று பதில் கூறுகிறார்.

எனவே தான் சில நல்ல கருத்துக்களை நானும் மீண்டும், மீண்டும் சொல்வதுண்டு.

முப்பத்தைந்து வயதுடைய ஒருவர் என்னிடம் வந்து, "சுவாமி! நான் விவாகரத்து செய்ய வேண்டும். அதற்கு நீங்கள் ஆசிர்வாகம் செய்ய வேண்டும்" என்று கேட்டார்.

"விவாகத்திற்குத்தான் ஆசிர்வாதம் செய்வேன், விவாகரத்திற்கெல்லாம் ஆசிர்வாதம் செய்ய மாட்டேன்" என்று சொன்னேன்.

"இல்லையில்லை சுவாமி! என்னால் முடியவில்லை! நீங்கள்தான் ஆசிர்வாதம் செய்யவேண்டும்" என்றார்.

"என்ன நடந்தது! எனக்கு முழுமையாகக் கூறுங்கள்" என்றேன்.

"சுவாமி! காலையில் என் மனைவி காபி எடுத்து வந்து டேபிளில் வைத்தாள். வைத்த வேகத்தில் காபியெல்லாம் என் வேட்டியில் சிந்தி சண்டை வந்துவிட்டது."

"காபி கொட்டியது விவாகரத்திற்கு இரு காரணமா? ஏதாவது ஒரு ஸ்திரமான காரணம் இல்லையா? இது ஒரு பெரிய விஷயமா? அப்படியே காபி கொட்டி இருந்தால் கூட அந்த வேட்டியை உங்களது மனைவிதான் துவைக்கப்போகிறார்கள். அதற்குப்போய் ஏன் இவ்வளவு பெரிய சண்டை செய்தீர்கள்?" என்று கேட்டேன்.

"சுவாமி! உங்களுக்குத் தெரியாது. இன்றைக்கு, காபி ஊற்றுவாள். நான் சும்மாயிருந்தால் நாளைக்கு ஆசிட்டே (Acid) ஊற்றுவாள்!" என்றார் அவர்.

"என்னய்யா கூறுகிறீர்கள். காபிக்கும், ஆசிட்டுக்கும் சம்பந்தம் உள்ளதா? உங்களுக்கே புரியவில்லையா? காபி எங்கே! ஆசிட் எங்கே! வித்தியாசம் தெரியவில்லையா?"

"சுவாமி! பத்து வருடங்களாக நான் அவளிடம் என்ன பாடுபட்டேன் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? எங்களது திருமணத்தின் போது குடத்தில் மோதிரம் போட்டு வைத்து. அதற்குள் இருவரும் கையை விட்டு எடுக்கும் போது அப்போதே இவள் நகத்தினால் எனது கையைக் கிழித்தாள்" என்று தீருமணத்தின் போது நடந்த ஒரு உதாரணத்தையும் கூறினார்.

நம் எண்ண ஒட்டங்கள் ஒடிக்கொண்டிருக்கும் போது நாம் உணர்வுடன் அந்த எண்ண ஒட்டங்களைப் பார்ப்பதில்லை. எங்கேயோ ஒரு டி.வி தொடரிலும், சினிமாவிலும், பத்தகத்திலும் படித்த எண்ண ஒட்டங்கள்தான், அதே வார்த்தைகள் தான். அதே நீகழ்ச்சிகள்தான் நமக்குள் ஒழக்கொண்டிருக்கின்றன.

இந்தச் சூழ்நிலைக்கு, இந்த எண்ண ஓட்டம் தேவையா? என்று நாம் பார்ப்பதில்லை. எந்தச் கூழ்நிலையினையும் நேரடியாக நாம் எதிர்கொள்வதில்லை. ஏற்கனவே நாம் பார்த்த, படித்த கூம்நிலைகளை நமக்குள் கொண்டு வந்து அதனுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்துதான் அதை எதிர்கொள்கின்றோம்.

நம் மன அமைப்பு மீண்டும், மீண்டும் துக்கத்தினைத் தரும் விஷயங்களை ஊதிப் பெரிதாக்குகின்றது.

எண்ணாங்களுக்கு இருக்கும் ஆழமான சக்தி பற்றித் தெரிந்துகொள்ளுங்கள். நமது மன எண்ணத்தை வெறும் சாதாரண எண்ணம் என நிலைக்காதீர்கள். நம் மனதின் எண்ணாங்களுக்கு ஆழமான சக்தி உண்டு.

எந்த அளவிற்கு நம் எண்ணாங்கள், கூழ்நிலையினையும், வெளி உலகத்திணையும் பாதிக்கின்றது என்று அமெரிக்காவில் ஒரு ஆராய்ச்சி நடைபெற்றது.

நமக்கு எடுக்கும் ECG [Electro Cardio Graph] போன்று, மரங்களுக்கு ஏற்படும் அதிர்வுகளை, அதன் எண்ண ஒட்டங்களைப் பதிவு செய்யும் ஒரு இயந்திரத்தை வைத்து ஆராய்ச்சி மேற்கொண்டனா.

ஒரு தோப்பிற்குள் உள்ள இருபது மரங்களிலும் தனித்தனியே இந்த இயந்திரங்களை வைத்து அந்த இருபது மரங்களின் அதிர்வு

அலைகளைப் பதிவு செய்தார்கள். அதாவது. காற்றடிக்கும்போது அந்த மரங்களின் அதிர்வு எப்படி உள்ளது? தண்ணீர் ஊற்றும் போது எப்படி உள்ளது? சூரியன் வரும் போது எப்படி உள்ளது? என்று ஆராய்ச்சி செய்தார்கள்.

ஏதாவது ஒரு மரத்தினை வெட்டும்போது அதன் அதிர்வுகள் எப்படி இருக்கின்றன? என்பதை அறிந்து கொள்வதற்காக, ஒரு சோதனை செய்தார்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட மரத்தினை வெட்டுவதற்காக ஒரு மரவெட்டியை வரவுழைத்தார்கள். அவர் அந்த மரத்தினை வெட்ட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் அந்தத் தோப்பிற்குள் நுழைந்த அடுத்த விநாடியே, அந்த குறிப்பிட்ட மரத்தின் அதிர்வு மட்டும் கண்டபடி துடிக்க ஆரம்பித்து விட்டது.

இது கதையல்ல! நடந்த ஆராய்ச்சி!

ஒரு வேளை யதேச்சையாக நடந்திருக்கக்கூடுமோ என்று விஞ்ஞானிகள் நீனைத்து. மறுபடியும் அந்த மரவெட்டியை வரச்சொன்னார்கள். மறுபடியும் அதே மரம் அதே மாதிரி துடித்தது.

வேறு ஒரு மரவெட்டியை வரவழைத்து, வேறு ஒரு மரத்தை வெட்டக்கூறிய போதும் அந்த மரமும் அதேபோல் துடிக்க ஆரம்பித்தது!

நம் எண்ண ஓட்டங்கள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் போது நாம் உணர்வுடன் அந்த எண்ண ஓட்டங்களைப் பார்ப்பதீல்லை. எங்கேயோ ஒரு டி.வி தொடரிலும், சினிமாவிலும், புத்தகத்தீலும் படித்த எண்ண ஒட்டங்கள்தான், அதே வார்த்தைகள்தான், அதே நீகம் ச்சிகள் தான் ந மக் குள் ஒழக்கொண்டிருக்கின்றன.

இந்தச் சூழ்நிலைக்கு, இந்த எண்ண ஓட்டம் தேவையா? என்று நாம் பார்ப்பதீல்லை. எந்த சூழ்நிலையினையும் நேரடியாக நாம் எதிர் கொள்வதீல்லை. ஏற்கனவே நாம் பார்த்த, படித்த சூழ்நிலைகளை நமக்குள் கொண்டு வந்து அதனுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்துதான் அதை எதிர்கொள்கின்றோம்.

ஒரு முறை, இருமுறை அல்ல, இருபதிற்கும் மேற்பட்ட முறைகள் இந்த ஆராய்ச்சியை செய்யும் போது, சரியாக எந்த மரத்தினை வெட்ட வேண்டும் என்று நினைத்தார்களோ அந்த மரத்தின் உணர்வு மட்டும் அளவிற்கு மீறி மேலும், கீழும் துடிக்க ஆரம்பித்தது.

இது அறிவியல் பூர்வமான உண்மை. முடிவுகள் ஆராய்ச்சிக்குபின் வெளிப்பட்டது.

அதன்பின் மற்றொரு ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டனர்.

ஒரே மாதிரியான மூன்று ரோஜாச் செடிகளை தனித்தனியேயான மூன்று அறைகளில் வைத்து, ஒரே மாதிரியான மண், உரம், தொட்டி, நீர், சூழ்நிலை, தட்பவெப்ப நீலைகளில் வைத்தார்கள். ஒருவர் தீனசரி ஒவ்வொரு அறையாகச் செல்வார். முதல் அறையில் வைக்கப்பட்டிருந்த ரோஜாச்செடியினைப் பார்த்து, "நீ மிகவும் அழகாக இருக்கிறாய்! நன்றாக மலர்வாய்!" என்று நல்ல வார்த்தைகளையே பேசுவார்.

இரண்டாவது அறையிலுள்ள ரோஜாச் செடியிடம் சென்று, எதுவும் பேசாமல் இரண்டு நீமிடம் மௌனமாக அமாந்து விட்டு வெளியில் வந்து விடுவார்.

மூன்றாவது அறையிலுள்ள ரோஜாச்செடியிடம் சென்று. "நீ எதையும் செய்ய மாட்டாய்! நீ என்ன செய்தாலும் நடைபெறாது! உன்னால் பூக்க முடியாது! நீ வெறும் முட்புதான்!" என்று இழித்துப் பழித்து. இகழ்ந்து பேசுவார்.

நாம் நினைக்கலாம். ரோஜாச் செடிக்கு தமிழ்மொழி புரியுமா என்று! அது பிரச்சினையில்லை. ஆனால் ஏதோ ஒரு மொழியில் இது போல் பேசியிருக்கிறார்.

இந்த ஆராய்ச்சியின் முடிவு ஆச்சரியமும், அதிர்ச்சியும் தரக்கூடியதாய் அமைந்தது.

எந்தச் செடியினைப் பார்த்து புகழ்ந்து பேசினாரோ அந்தச்செடி நன்றாக இரண்டு பங்கு வளர்ந்திருந்தது.

எந்தச் செடியிணைப்பார்த்து விட்டு அமைதியுடன் வந்து விடுவாரோ அந்தச்செடி ஒரளவே வளர்ந்திருந்தது.

ஆனால், இகழ்ந்து பேசப்பட்டிருந்த செடி இறந்தே விட்டது!

இந்த ஆராய்ச்சியும் ஏதோ யதேச்சையாக நடந்திருக்கலாம் என்று எண்ணாதீர்கள். அமெரிக்காவில் ஒரு முறை மட்டும் ஆராய்ச்சி மேற்கொண்டு எதையும் ஒத்துக் கொள்ள மாட்டார்கள். மீண்டும், மீண்டும் இது போல் ஆராய்ச்சியினை மேற்கொண்டபிறகு தான் இந்த முடிவுகளை நிரூபித்துள்ளார்கள்!

நம் எண்ணங்களுக்கு மிகப்பெரிய சக்தி உண்டு. ஆழமான வலிமை உண்டு. நீங்கள் எந்த எண்ணாங்களுடன் உங்கள் மன அமைப்பினை உருவாக்குகின்றீர்களோ அது போன்ற நீகழ்ச்சிகளைத்தான் உங்கள் வாழ்க்கையில் ஈர்க்கிறீர்கள். Dish Antenna, Satellite Waves - ஐ எப்படித் தன்வசம் இழுக்கின்றதோ அதே போன்று உங்கள் மன அமைப்பு, உங்கள் வாழ்க்கை நீகழ்ச்சிகளை ஈர்க்கின்றது.

உங்கள் எண்ண ஒட்டம், உங்களைச் சுற்றியிருக்கும் உலகத்தைப் பாதீக்கின்றது. நமக்குள் இருக்கும் எண்ண ஒட்டமும், வார்த்தை ஒட்டமும் மற்றவர்களைப் பாதிப்பதில்லை என்று நினைக்காதீர்கள்! மற்றவர்களை பாதிப்பது மட்டும் இல்லாமல் உங்கள் வாழ்க்கையினையும் பாதீக்கின்றது.

பொதுவாகவே, நம்முடைய எண்ண ஓட்டத்திற்கு நாம் பெரிய முக்கியத்துவம் அளிப்பதில்லை. நாம் உள்ளே என்ன நினைக்கின்றோம் என்பது யாருக்குத் தெரியப்போகின்றது என எண்ணுகின்றோம்! அதனால் வாயிலே பேசும் போது மட்டும் நல்ல வார்த்தைகளாகப் பேசினால் போதும் என்று முடிவு செய்கீன்றோம்!

ஒரு சிறியக்கை!

நான்கு நண்பர்கள் அமாந்து யாரோ ஒருவரைப் பற்றிப் பமித்துப்பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களில் ஒருவா் எழுந்து சென்றவுடன், மற்ற மூவரும் எழுந்து சென்றவரைப் பற்றிப் பழித்துப் பேச ஆரம்பித்தார்கள். இரண்டாவது நபர் எமுந்து சென்றவுடன் மற்ற இருவரும் இப்போது எழுந்து சென்றவரைப்பற்றிப் பழித்துப் பேச ஆரம்பித்தனர். இந்த இரண்டு நபா்களில் ஒருவர் எழுந்து சென்றதும், பின்னால் இருப்பவர் இழத்துக் காண்பித்தாராம்! அது நம் மன அமைப்பு.

இல்லாதிருப்பவரைப் பற்றிப் பழிப்பதால் அவருக்குத்தெரியாது என்று நாம் நிலைக்கின்றோம். நம் முன்பு இருக்கும் போது இனிமையாகப் பேசுதல், அவர் நகர்ந்தவுடன் வன்மையாகப் பேசுதல்.

வன்மையாகப்பேசினால் அவருக்குத் தெரியாது! அதனால் ஒன்றுமில்லை என்றுதான் பேசுகிறோம்!

வன்மையாகப் பேசுதல் என்பது மற்றவர்களுக்குக் கெடுதல் விளைவிக்கின்றதோ இல்லையோ நமக்குக் கெடுதல் என்பதை நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். ஏனெனில் நமக்கு ஒரே ஒரு மனம்தான் இருக்கின்றது. அந்த ஒரு மனத்தையும் கத்தி போல் வைத்து. மற்றவர்களை குத்துவதற்கு உபயோகம் செய்தால், அதே மனத்தினை வைத்து நம்மை நாமே குத்திக்கொள்வோம்! இதைத்தான் Double Edged Sword என்று கூறுவார்கள்.

அதாவது. எந்த வார்த்தைகளை நீங்கள் மற்றவர்களை நோக்கி உபயோகப்படுத்துகின்றீர்களோ, அந்த வார்த்தைகளையே தான் நீங்கள் உங்களை நோக்கியும் உபயோகப்படுத்திக் கொள்கின்றீர்கள்!

நம் எண்ண ஒட்டமும், வார்த்தை ஓட்டமும் நம் வாழ்வில் மிகப்பெரும் பங்கு வகிக்கின்றது. நமக்கு மரியாதை (Honour) அளிக்கப்பட்டது அல்லது அவமரியாதை (Dishonour) செய்யப்பட்டது என்பன அனைத்துமே நம் வார்த்தையின், எண்ணத்தின் ஒட்டம் கான்.

சிலா் எங்கு சென்றாலும், நான் யார் தெரியுமா? .. நான் யார் தெரியுமா?.. என்று காட்டுவதற்காகவே அவர்களது விசிடமாவ் கார்டை எடுத்துச் செல்வார்கள்.

விசிட்டிங் கார்டு சிறிய அளவில்தான் இருக்கும். ஆனால் அதில் Ex-President of some Society, Present secretary of some Society, அதில் நிர்வாகி, இதன் உரிமையாளர், இதில் இவர், அதில் இவர் என்று இருபத்தைந்து போஸ்ட்டுகளை பிரிண்ட செய்திரூப்பார்கள்.

உண்மையில் அது விசிட்டிங் கார்டு கிடையாது. கையிலேயே எடுத்துச் செல்லும் கட் அவுட் அட்டை என்றால் சிறியதாகத்தான் இருக்கும். ஆனால் அதில் எழுதியிருக்கும் விஷயங்கள், நான் யார் தெரியுமா? நான் யார் தெரியுமா?

வன் மையாகப் போசுதல் என்பது மற்றவர்களுக்குக் கெடுதல் விளைவிக்கின்றதோ ஜூல்லையோ நமக்குக் கெடுதல் என்பதை நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். என்னில் நமக்கு ஒரே ஒரு மனம் தான் இருக்கின்றது. அந்த ஒரு மனத்தையும் கத்தி போல் வைத்து, மற்றவர்களைக் குத்துவதற்கு உபயோகம் செய்தால், அதே மனத்தினை வைத்து நம்மை நாமே குத்திக்கொள்வோம்! இதைத்தான் Double Edged Sword என்று கூறுவார்கள்.

அதாவது, எந்த வார்த்தைகளை நீங்கள் மற்றவர்களை ள நோக்கி உபயோகப் படுத்துகின்றீர்களோ, அந்த வார்த்தைகளையேதான் நீங்கள் உங்களை நோக்கியும் உபயோகப்படுத்தீக் கொள்கின்றீர்கள்!

என்று கேட்பது போல் கட் அவுட்டைத் தூக்கிக்கொண்டு செல்வது போன்றிருக்கும்! உண்மையில் கட அவட்டை தூக்கீச் செல்வதை சமுதாயத்தில் அனுமதிக்க மாட்டார்கள். அதைத்தூக்கிச் சென்றால் வாசலில் நுழைய முடியாது. இல்லாவிடில் நாம் அதையும் செல்கின்ற இடத்திற்கெல்லாம் தூக்கிக் கொண்டு செல்வோம்!

'நான் யார் ... நான் யார் ... ' என்று சொல்லும் போது எங்கு சென்றாலும், நாம் அவமதீக்கப்படுவதாகவே தோன்றும்! நம்மைப்பார்க்கவே இல்லையே! வரவேற்கவே இல்லையே! என்று மனம் கேட்கத் தோன்றும், அதிலும், நம் தமிழ்நாட்டில் திருமணம் நடத்துபவர்கள் இருக்கிறார்களே, அவர்கள் நரகத்தில் நுழைந்துதான் வெளியில் வாவேண்டும்!

அதாவது, திருமணத்திற்கு வருவதற்காக ஒரு முறை வரவேற்க வேண்டுமாம்! சாப்பிடச் செல்வதற்கு ஒரு முறை அழைத்து வரவேற்க வேண்டுமாம்! இது போல் ஏறெட்டு விதமான முறைகள் வைத்திருக்கிறார்கள். ஆண் மட்டும் சென்று வரவேற்றால் ஆண் மட்டும்தான் வருவாராம்! பெண்ணும் சென்று வரவேற்றால் தான் அந்தப் பெண்ணும் வருவாராம்! இதைப்போல் நீறைய சடங்குகளை நாமே வகுத்து வைத்துக் கொண்டுள்ளோம்.

எனவே, 'நான் யார் தெரியுமா?' என்று இருந்தால் எங்கு சென்றாலும் நாம் அவமதிக்கப்பட்டதாகவே தோன்றும்.

நான் என்ற உணாவினை விட்டுவிட்டு எளிமைத் தன்மைக்கு, இனிமைத்தன்மைக்கு வந்துவிட்டால், நாம் எங்கு சென்றாலும் நமக்கு அளவிற்கு மீறி மரியாதை வழங்கப்படுவது போலவே தோன்றும்.

இதை எளிதீல் புரிந்து கொள்ள ஒரு வெண் கதை:

ஒரு மிகப்பெரிய போர் வீரன், ஒரு ஞானியிடம் சென்று, "சுவாமி! நரகம் என்றால் என்ன?" என்று கேட்டான். ஞானி இதற்குப்பதில் கூறாமல், நீ என்ன செய்கின்றாய்? என்று கேட்கிறார். "நான் ஒரு போர்வீரன்" என்று சொன்னான். "நீயா! உன்னைப்பார்த்தால்

அப்படித் தெரியவில்லையே? உன்னைப் போய் யார் போர் வீரனாக வைத்துக்கொண்டார்கள்? எந்த மடையன் உனக்குச் சம்பளம் கொடுத்தான்?" என்று ஞானி கேட்டவுடன், போர்வீரன் மகா கோபமடைந்து, "என்னைப் பார்த்தா இப்படிக் கூறினாய்? நான் யார் என்று காண்பிக்கிறேன் பார்" என்று கோபம் கொந்தளிக்க, கத்தியை உருவிக்காண்பித்தான்.

அப்போது, ஞானி, "இது தான் நரகம்" என்று சொன்னார். ஒரு விநாடியில் அவனுக்கு உண்மை புரிந்து விட்டது. நமக்குள் கொந்தளிக்கின்ற இந்த கோபம், அகாங்காரம், என்னைச் சீண்டி விட்டாரே என்ற அகம், "இது தான் நரகம்" என்று அவனுக்கு பளிச்சென்று புரிந்து விட்டது.

ஜயோ! எவ்வளவு பெரிய தவறு செய்து விட்டோம்! இந்த ஞானியைப் போய்க் கொல்ல நினைத்தோமே! என்று வருந்தி "சுவாமி! என்னை மன்னித்து விடுங்கள்!" என்று வேண்டிக் கெஞ்சினான்.

அப்போது ஞானி "இது தான் சொர்க்கம்" என்று போர் வீரனிடம் விளக்கினார்!!

எங்கெல்லாம் நாம் வருத்தப்படுகின்றோமோ, அவமதீக்கப்பட்டதாக நினைக்கின்றோமோ, அங்கெல்லாம் உண்மையில் ஏதாவது தவறு நடைபெற்றிருக்கும்.

யாராவது ஒருவர் உங்களைப் பார்த்து. "நீ நூறு கோடி ரூபாய் ஊழல் செய்து, ஏமாற்றியிருக்கிறாய்!" என்று கூறினால் உங்களுக்குக் கோபம் ஏற்படுமா?

ஆனால், 'நீ சரியான கோபக்காரன், கஞ்சன்' என்று கூறினால் உடனே உங்களுக்குக் கோபம் வந்து விடும்.

ஏனெனில், நூறு கோடி ரூபாய் ஊழல் செய்து விட்டாய்' என்பதில் சுத்தமாக உண்மை இல்லை. 'கஞ்சன், கோபக்காரன்' என்பதில் எங்கேயோ உண்மை இருக்கின்றது. அதனால்தான் உடனே உங்களுக்குக் கோபம் ஏற்படுகின்றது.

நம்முடைய வாழ்க்கையில், பெரும்பாலான சக்தி விரயமாவது, நம்மைப்பற்றி நமக்குள்ளே ஒரு தெளிவில்லாமல் இருப்பதனால்தான்! தெளிவில்லாமல் இருக்கும் போது தான் அளவிற்கு மீறிய அகங்காரத்துடன் வாழ ஆரம்பிக்கின்றோம்! நம்மைப்பற்றி நமக்கு ஒரு தெளிவு வரும் போது அளவிற்கு மீறிய அகத்துடன் வாழ மாட்டோம்!

ஈஸ்வரன் (சிவன்) ஒரு ஆத்திரத்தில், "மரியாதைக்கும், அவமரியாதைக்கும் இடையில் சமமாக இருத்தல்" என்று அழகாகக் கூறுகின்றார்.