KAILASA Library/பகவத்கீதை விளக்கம் - அத்தியாயம் 13 (Bhagavad Gita Explanation - Chapter 13)/மனத்தை விடுவித்தல்Sign in
பகவத்கீதை விளக்கம் - அத்தியாயம் 13 (Bhagavad Gita Explanation - Chapter 13)

மனத்தை விடுவித்தல்

கடந்தகாலமும், பொருள் உணர்வுமாற்றங்களாகும். எல்லா உணர்வுமாற்றங்களும் ப்ரக்ருதி என்னும் களத்தின் நாடகமே. மனமும் ப்ரக்ருதியின் ஒரு பகுதிதான்.

ப்ரக்ருதியின் பிடியிலிருந்து நாம் விடுபட வேண்டுமென்பதன் பொருள்: நமக்குள் முன்னதாகவே உருவாக்கிவைத்திருக்கும் அஹங்காரம், மனத்தின் பற்று, அது மட்டுமல்ல மனத்தையே விட்டுவிடுதல் ஆகும்.

நம் புலன்கள் மூலமாகச் செய்திகளை உள்வாங்கும்பொழுதெல்லாம், நமக்குள் என்ன நடக்கிறது என்பதைத் தெளிவாக உணர்ந்தால், அப்பொழுது, நாம் ஸாக்ஷி ஆகிவிடுகிறோம்.

ஒரு நிகழ்வு எப்படி நிகழ்கிறது என்பதைக் கவனிக்க ஆரம்பித்தவுடன், மனமானது நின்றுவிடுகிறது. நம் கவனத்தை அதன்மீது வைக்க முடிவுசெய்த கணமே, நாம் ஸாக்ஷியாக இருப்பதற்கு முடிவுசெய்து விடுகிறோம்.

நாம் பொருளிலோ அல்லது காட்சியிலோ சிக்கிக்கொள்ளாமல், எவ்வளவு நேரம் ஸாக்ஷியாக இருக்க முடிகிறது என்பதைப் பொறுத்தே, ஸாக்ஷி பாவனை திடப்படும். நாம் இதைத் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்ய செய்ய, ஸாக்ஷி பாவனையின் அனுபவம் ஆழப்படும். நாம் உணர்ந்துகொள்கிறோம்.

''பொருள் சார்ந்த செயல்களுக்கும், அவற்றின் விளைவுகளுக்கும் காரணம், இயற்கையே. ஆனால் சுக துக்கம் போன்ற உலகியல் ரீதியான விஷயங்களுக்கு, ஜீவாத்மாதான் மூலகாரணமாக இருக்கிறது.'' -இந்த வார்த்தைகளின் வழியாக, கிருஷ்ணர் நம்மை மறுபடியும் நமது விழிப்புணர்வுக்குள் கொண்டுவருகிறார்.

அவர் முந்தைய ஸ்லோகங்களில் சொன்னவற்றின் சாரத்தை இது உள்ளடக்கியிருக்கிறது. அவர், 'நாம் எதையெல்லாம் பார்க்கிறோமோ, அது நாம் அல்ல' என்ற ஒரு தெளிவான வாக்குமூலத்தை அளிக்கிறார்.

"கடந்து, கடந்து, கடந்து, அதற்கு மேலும் கடந்து செல்லுங்கள். நீங்கள் உங்கள் உடலைப் பார்க்க முடிந்தால், அதையும் கடந்து செல்லுங்கள்; உங்களின் எண்ணங்களைக் கவனிக்க முடிந்தால் அதையும் கடந்து செல்லுங்கள்; உங்கள் மனத்தின் போக்கைக் கவனிக்க முடிந்தால் இன்னும் கடந்து செல்லுங்கள்; உங்கள் உணர்ச்சிகளைக் கவனிக்க முடிந்தால் அதையும் கடந்து செல்லுங்கள்; இவை எதுவுமே நீங்கள் இல்லை!' - என்ன ஒரு அருமையான வாக்குமூலம்!

ஒரு கட்டத்தில், நம்மால் அதற்கு மேல் செல்ல முடியாது, அதற்கு அப்பால் ஒன்றுமே இல்லை என்பதையும், நாம் ஸாக்ஷியாகயிருந்து கவனிப்பதெல்லாம் 'நாம்' அல்ல என்பதையும் உணர்ந்துகொள்வோம். சட்டென, அந்தக் கணமே, தூய விழிப்புணர்வு நமக்குள் நிகழ ஆரம்பிக்கிறது.

பொருள் சார்ந்த செயல்களுக்கும், அவற்றின் விளைவுகளுக்கும் காரணம், இயற்கையே.

திருவண்ணாமலையில் வாழ்ந்த தீனுரை குரு ரமணமஹரிஷி, மிக அழகாகச் சொல்லுகிறார், போட முடியுமோ எல்லாவற்றையும் கீழே போட்டுவிடுங்கள். ஒரு கட்டத்தில், நாம் எதையும் கீழே போட முடியாமல் இருப்போம். கீழே போடுவதற்கு அங்கு எதுவுமே இருக்காது. அப்பொழுது அதைப் பிடித்துக்கொள்ளுங்கள், அவ்வளவுதான்!''

ஸாக்ஷியாகயிருந்து கவனித்துக் கொண்டிருங்கள், அதுவே ஸாக்ஷியாகயிருந்து கவனித்தல். அவ்வாறு கவனித்து உங்கள் எண்ணங்களிலிருந்து விலகிவிடுங்கள், அமர்ந்துகொள்ளுங்கள், தளர்வாகுங்கள், கவனியுங்கள். உங்கள் எண்ணங்களை உருவாக்கவோ, வளர்க்கவோ, செய்யாதீர்கள்.

எண்ணங்களை உருவாக்கவோ, வளர்க்கவோ, அழிக்கவோ முயற்சி செய்யாதீர்கள்.

ஸாக்ஷியாகப் பார்க்கும் விழிப்புணர்வு, பிரம்மா (படைப்பவர்), விஷ்ணு (காப்பவர்), சிவா (புதுப்பிப்பவர்) ஆகியவர்களுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டது. வரவேற்கக் காத்திருக்கின்றன.

நாம் அவை வந்துபோகின்றன.

இது, ஆகாயத்தில் மிதக்கும் மேகங்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதைப் போன்றது. அடுத்தமுறை, ஒரு ஜன்னலருகே உட்கார்ந்து, ஆகாயத்தில் மிதந்து செல்லும் மேகங்களைப் பார்த்து, இந்தப் பயிற்சியை செய்து பாருங்கள். எந்தவிதமான தகுதிகளும், குணங்களும் அவற்றுக்குத் தராமல் அவற்றை வெறுமனே பாருங்கள்.

பொதுவாக, நாம் மேகங்களைப் பார்க்கும்பொழுது, 'ஓ, அந்த மேகம் இந்த விலங்கைப்போல இருக்கிறது. இந்த மேகம் ஒருவருடைய முகத்தைப் போல இருக்கிறது. இதன் நிறம் எனக்கு அந்த மலைத்தொடரை நினைவூட்டுகிறது' என்று பலவிதமாக நாம் நினைக்கிறோம். அவற்றுக்கு எந்தவிதமான உருவங்களையும் குணங்களையும் கொடுக்காமல், எதிலும் பற்றில்லாத வழியில் அவற்றைப் பார்ப்போமானால், ஒரே ஒரு எண்ணம் மட்டும் நிற்கும் அது, 'நான் மேகங்களைப் பார்க்கிறேன்' என்ற எண்ணம் !

ஸாக்ஷி பாவனையையும் கடந்து செல்லுங்கள்

நீங்கள், ஒரு முழுமையான ஸாக்ஷியாக இருக்க வேண்டுமானால், இந்த ஒரு நினைப்பும்கூட கரைந்து போக வேண்டும்.

உங்கள் உணர்வுமாற்றத்திற்கான தீர்வு

'நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்' என்று எண்ணம் தோன்றினாலும்கூட, அந்த எண்ணத்தையும் கவனியுங்கள். அந்த எண்ணம்கூட மறைந்து போகும்வரை கவனியுங்கள்.

இன்னும் ஆழமாகக் கடந்து கடந்து உங்கள் இருப்புக்குள்ளே செல்லுங்கள், 'நான் ஸாக்ஷியாகப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்' என்று சொல்லும் எண்ணத்தையும் கடந்து செல்லுங்கள்.

தயவுசெய்து தெளிவாக இருங்கள், 'நான் ஸாக்ஷியாகயிருந்து கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்' என்று நீங்கள் உங்கள் மனத்தில் நினைத்துக் கொண்டிருக்கும்வரை, உள்வெளியைத் தூய்மையாக்கும் பொழுது. நாமே தெய்விகம் ஆகிறோம். !

இப்பொழுது நீங்கள், 'பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்' எண்ணத்தில் சிக்கிக்கொண்டீர்கள்! இந்த எண்ணத்தையும் கீழே போடுங்கள்!

'நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்' என்ற அந்தக் கடைசி எண்ணமானது, கடவுளுக்கும் உங்களுக்கும் இடையே ஒரு பாலம்போல் இருக்கிறது. எண்ணமில்லாத இடத்திற்கும், உங்களுக்கும் நடுவில் ஒரு பாலம்போல் இருக்கிறது.

முதன்முதலில், செயல்களையும் எண்ணங்களையும் பார்க்க முயற்சிசெய்யும்பொழுது, 'நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றீர்கள்' எண்ணம் வருவது இயற்கையே. அது அப்படியே இருக்கட்டும். நூற்றுக்கணக்கான எண்ணங்கள் உங்களின் உள்ளுலகத்தைத் தகர்த்துக் கொண்டிருப்பதை விட, இந்த ஒரு எண்ணம் இருப்பது, நல்லதுதான்.

ஆனாலும் அப்பால் கடந்து செல்லுங்கள். அங்கும் நிற்காதீர்கள், 'நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்' என்ற எண்ணத்தையும் கவனியுங்கள். பிறகு, அந்தத் தொடப்படாத உள் வெளி உங்களுக்குள் நிகழும் : களங்கப்படாத தூய உள்வெளியில்தான் கடவுள் மலர்வார்; தெய்விக விழிப்புணர்வும் உணரப்படும்.

THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM

சாதாரணமாக, எண்ணங்கள் நிகழும் நம் 'உள்வெளி'யில் ஸம்ஸ்காரங்கள், மனப்பதிவுகள் எனப்படும் கட்டுறு மனப்பாங்குகளும் கடந்தகால ஞாபகங்களும், நிரம்பியிருக்கின்றன.

நமது உள்ளுலகத்தில் இருக்கும் தெய்விகம், சொக்கத் தங்கம் அதாவது 24 காரட் தங்கம் போன்றது. ஆனால் நாம், தூய்மையான தங்கத்துடன் தாமிரம் சேர்த்துக் கலக்கப்பட்டு, அது ஆபரணத் தங்கமாக அதாவது 22 காரட் அல்லது அதற்கும் கீழ், தரமாக்கப்படுவதுபோல, நமக்குள் இருக்கும் தெய்விகத்துடன் கட்டுறு மனப்பாங்குகளைச் சேர்த்து, அதன் தரத்தைக் குறைத்துவிடுகிறோம்.

சில சமயம், அந்தத் தங்கமானது தூய தாமிரமாகவே வெளிவரும் அளவுக்கு, அதனோடு கலக்கப்படுவதுபோல், நம் உள்வெளியில் அளவுக்கதிகமான கட்டுறுமனப்பாங்குகள் கலக்கப்படுவதால், நமக்குள் இருக்கும் தெய்விகம், கட்டுறு மனப்பாங்காகவே வெளிப்படுகிறது.

இந்த வெள்ளமாகப் பாயச்செய்யும்பொழுது, இந்த நிறைக்கும்பொழுது, அது தூய்மைப்படுத்தப்படுகிறது.

நமது உள்ளுலகத்தில் இருக்கும் தெய்விகம், சொக்கத் தங்கம் அதாவது 24 காரட் தங்கம் போன்றது.

உள்ளுலகத்தைச் சுத்தப்படுத்தும்பொழுது, நமக்குள்ளே மீண்டும் உள்ளே 24காரட் தங்கம் நிகழ அனுமதிக்கிறோம்.

பிறகு, நாம் என்ன நினைத்தாலும் பேசினாலும் செய்தாலும், அது பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் நேரிடையான விருப்பத்துடன் இணைந்ததாகவே இருக்கும். பிறகு, தெய்விகத்துடன் இணக்கமாகிவிடுவோம். நாம், காலியான மூங்கில் ஆகி, தெய்விகம் என்னும் காற்று நம்முள்ளே பாய்வதற்கு அனுமதிப்போம்.

இங்கு, கிருஷ்ணர் ஒரு நுட்பத்தைத் தருகிறார். இப்பொழுதுவரை, நாம் தாமிரமும் தங்கமும் கலந்த 18 காரட் தங்கமாக, இருக்கிறோம். அந்த 18 காரட் தங்கத்தைத் தீயில் போட்டு, தொடர்ந்து உருக்கினால், அது 22 காரட் தங்கமாக மாறும். இதேபோல, ஸாக்ஷியாகயிருந்து கவனிக்கும் விழிப்பணர்வு எனும் தீயினில் நம்மை மீண்டும் மீண்டும் தொடர்ந்து போடுவோமானால், நமது உள்வெளி முழுமையாகத் தாய்மையாகிவிடும் : 22 காரட் தங்கம் 24 காரட் தங்கமாவதுபோல !

நான் இமயத்திலிருந்தபொழுது என் வாழ்வில் நடந்த ஒரு நிஜமான சம்பவத்தை, உங்களுக்கு இப்பொழுது சொல்கின்றேன்.

ஒரு வயது முதிர்ந்த நாக ஸாதுவை அங்குச் சந்தித்தேன். நாக லாது என்பவர்கள் ஆடைகள் ஏதும் அணியாத, தங்களுக்கென்று எந்தவிதமான உடைமைகளும் இல்லாமல் சுற்றித்திரியும் ஸ்ரீந்யாஸிகள். அவர் காட்டில், புனித நதியான கங்கையின் கரையில் அமர்ந்து கொண்டிருந்தார். அவர் அமைதியாக ஏகாந்தமாக அமர்ந்திருந்ததைப் பார்த்தபொழுது, நான் அவரருகே சென்று சிறிது நேரமாவது அவரோடு இருக்க வேண்டுமென்று உணர்ந்தேன். அவர் ஒரு கஞ்சா புகைக்கும் குழாய் வைத்திருந்தார்.

அவர் என்னைப் பார்த்ததும், 'உட்கார், உட்கார்' என்று ஹிந்தியில் சொன்னார். அந்தப் புகைக் குழாய்க்குள் ஒருசில தாமிர நாணயங்களைப் போட்டார். அதற்குப் பிறகு கஞ்சாவை அதனுள் போட்டு தீப்பற்ற வைத்தார்; பிறகு புகைக்கவும் ஆரம்பித்தார்! புகைத்து முடித்த பின்பு, அந்தக் குழாயைக் கவிழ்த்தார். அப்பொழுது அந்தக் குழாயிலிருந்து தங்க நாணயங்கள் விழுந்தன ! ! !

என்னால் என் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. அவர் அந்தத் தங்கக்

ஸாக்ஷியாகப் பார்க்கும் விழிப்புணர்வு எனும் தீயினில் நம்மை மீண்டும் மீண்டும் தொடர்ந்து போடுவோமானால், நமது உள்வெளி முழுமையாகத் தூய்மையாகவிடும்

காசுகளைக் கொண்டுபோய் விற்று, அந்தப் பணத்திற்குக் கஞ்சா வாங்கினார். பிறகு மீண்டும் அதேபோல, புகைக் குழாய்க்குள் தாமிர நாணயங்களைப் போட்டு, தங்க நாணயஙங்களாக மாற்றிக் காண்பித்தார். நான் அவரோடு சில நாட்கள் தங்கியிருந்தேன். அவர் அதை 10 தடவைகளுக்கு மேலாகவே பார்த்தேன்.

தரம் குறைந்த உலோகங்களை உயர் ரக உலோகங்களாக மாற்றும் நுட்பத்தை ரஸவாதம் எனச் சொல்வார்கள். அதை அந்த பாபா, மிக எளிதாகச் செய்தார்.

நான் அவரிடம், பாபா, இதை எப்படி உங்களால் என்று கேட்டேன். அதுவரை நான் அவரிடம், நான் தென்னிந்தியாவைச் சேர்ந்தவன் என்று சொல்லவில்லை: என் தாய்மொழியான அரைகுறை இந்தியில்தான் அவரோடு பேசிக் கொண்டிருந்தேன்.

ரஸவாதம் , தரம் குறைந்த உலோகங்களை உயர் ரக உலோகங்களாக மாற்றும் நுட்பம்.

ஆனால், நான் கேள்வி கேட்டவுடன், அந்தப் பாபா தூய தமிழில், "அங்கம் பழுத்தால், தங்கம் பழுக்கும்,'' என்று பதிலளித்தார்.

அதற்கு அர்த்தம், 'உன்னுடைய இருப்பு பழுத்தால், தங்கத்தை வரவழைக்கலாம்' என்பதே. அவர் தமிழில் பதில் சொன்னதைக் கேட்டு நான் அதிர்ந்து போனேன்!

அவருடைய வார்த்தைகளுக்கு அர்த்தம், நம்முடைய உள்வெளியை ஸாக்ஷி விழிப்புணர்வால் நிரப்பினால், நம்முடைய தாழ்ந்த சக்தி, ஆன்மிக சக்தியாக மாறிவிடுகிறது. இந்த உள் ரஸவாதம், வெளி ரஸவாதத்தைச் சாத்தியமாக்குகிறது.

ஸாக்ஷி விழிப்புணர்வை, ஸாக்ஷியாகயிருந்து கவனிப்பதால், உங்களுடைய உள்வெளி மலரத் தொடங்குகிறது.