நீங்கள் என்று நினைப்பது நீங்கள் அல்ல🔗

அர்ஜுனன் சொன்னது

• 13.0 ஓ கேசவா, ப்ரக்ருதி மற்றும் புருஷ் எனப்படும் செயல்படும் மற்றும் செயலற்ற சக்திகளையும், களம் மற்றும் களத்தை அறிந்தவரையும், அறிவு மற்றும் அறிவின் முடிவையும் தெரிந்துகொள்ளவும் புரிந்துகொள்ளவும் விரும்புகிறேன். (சில பதிப்புகளில் இச்சுலோகம் இடம்பெறுவதில்லை)
• 13.1 பகவான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் : ஓ, குந்தி மகனே, இந்த உடலைத்தான் 'களம்' என்று சொல்கிறோம். யாரொருவர் இந்த உடலைப் பற்றித் தெரிந்து வைத்திருக்கிறாரோ அவரைத்தான் 'களமறிந்தவர்' என்று சொல்கிறோம்.
• 13.2 ஓ பரத குலத்தில் உதித்தவனே, சிருஷ்டிகர்த்தாவாகிய நானே களமறிந்தவனாக எல்லா உடல்களிலும் இருக்கிறேன் என்பதைப் புரிந்துகொள். எனப்படுவது, படைத்தலுக்குரிய களமான இந்த உடலையும், இந்த உடலை அறிந்த படைப்பாளியையும் புரிந்துகொள்வதே.

நீங்கள், உங்கள் உடல் அல்ல!

கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார்: ஓ கௌந்தேயா, இந்த உடலைத்தான் க்ஷத்ரம் -களம் என்று அழைக்கிறோம். இந்த உடலைப் பற்றி அறிந்தவனைத்தான் க்ஷேத்ரக்ஞன் - களம் அறிந்தவன் என்றழைக்கிறோம்.

நீ அறிவது எல்லாம் நீ அல்ல! நீ எதைப் பற்றியாவது அறிந்துகொள்ள முடிந்தால், அது நீ அல்ல. உதாரணத்திற்கு, நீ இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்க முடியும்; ஏனென்றால் அது உன்னிலிருந்து வேறானது, தனியானது.

இதுபோலவே உன்னுடைய உடலைப் பற்றி உன்னால் அறிந்துகொள்ள முடிந்தால், அது நீயல்ல என்பதைப் புரிந்துகொள்!

உன்னுடைய மனத்தைப் பற்றி நீ அறிந்துகொண்டதாக உணர்ந்தால், புரிந்துகொள், அதுவும் நீயல்ல !

உன் எண்ணங்களைப் பற்றி நீ அறிந்துகொண்டதாக உணர்ந்தால், அவையும் நீ அல்ல.

எதையெல்லாம் உன்னால் அறிய முடிகிறதோ, அவை அத்தனையும் நீ அல்ல. நீ அவற்றிலிருந்து வேறானவன் அல்லது அவற்றைவிட உயர்ந்தவன். அதனால்தான் உன்னால் இவற்றை அறியமுடிகிறது. அது உடலென்றாலும், எண்ணமாக இருந்தாலும், உணர்ச்சிகளாக இருந்தாலும், நீ எதையறிந்தாலும் அது நீ அல்ல.

களம், களமறிந்தவன் - இரண்டையும் பிரித்தறிந்துவிட்டால், இந்த உடல் சந்தோஷமாகவும், ஆனந்தமாகவும் இருக்கும்; ஜீவன், விடுதலை அடையும் !!

இப்பொழுது நாம் களம், களம், களமறிந்தவன் இந்த இரண்டையும் பிரித்தறிய வேண்டிய தேவையிருக்கிறது. நாம் இந்த இரண்டையும் பிரித்தறிந்துவிட்டால், இந்த உடல், சந்தோஷமாகவும் ஆனந்தமாகவும் இருக்கும் ; ஜீவன், விடுதலை அடையும் ! இந்த இரண்டும் சேர்ந்துகொள்ளும்பொழுதுதான், பிரச்சினையே ஆரம்பமாகிறது!

நான் எங்கோ படித்த ஒரு வாக்கியம் இது: ஒருவர் தம் நண்பரிடம் சொல்கிறார், ''நான் பூமி, என் மனைவி தண்ணீர். நாங்கள் இருவரும் இணைந்தால் சேறு செய்வோம்!''

நிலமும் நீரும், அவையவை இருக்கின்ற நிலையில் இரண்டும் ஒன்றாக சேரும்பொழுதுதான் 'சேறு' ஆகிவிடுகிறது.

அதைப்போலவே, உள்ளபடியே அழகானது; இந்த இரண்டும் சேரும்பொழுதுதான் பிரச்சினை ஆரம்பமாகிறது. நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், களமறிந்தவனையும் புரிந்துகொள்வதுதான்.

நீ அறிவது எல்லாம் நீ அல்ல! - கிருஷ்ணர்.

அதாவது நாம் எதுவாக இருக்கிறோம், எதுவாக இல்லையென்பதை முதலில் புரிந்துகொள்வதுதான். நம் வாழ்வில் என்ன பிரச்சினை என்றால், நம்மை நாம் எதனுடனாவது இணைத்துப் பார்க்கும்பொழுது, நம்மை அதுவாகவே பாவித்து நம்பிவிடுகிறோம்.

நாம்தான் புரிந்துகொள்வதற்குப் பதிலாக, அந்த 'மனது'தான் நாம் என்று நம்பிவிடுகிறோம். பின்பு அந்த மனதே, 'நான்' ஆக மாறிவிடுகிறது. 'இந்த மேஜை என்னுடையது' என்று நான் நினைத்துக் கொண்டிருக்கும்வரையில், எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை. 'இந்த மேஜையே நான்' என்று நினைக்க ஆரம்பிக்கும்பொழுதுதான், பிரச்சினை ஆரம்பமாகிறது !

அதுபோல இந்த உடலும் மனமும் 'என்னுடையது' என்று நினைக்கும்வரை இணைக்குக்கொள்ளும்பொழுதுதான் பிரச்சினை தோன்றுகிறது. 'நாம் அறிவதெல்லாம் நாம் அல்ல என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்' என்கிறார் கிருஷ்ணர்.

சிறிது சிறிதாக களம், களம் அறிந்தவன் என்ற இந்த இரண்டிற்கும் உள்ள வேறுபாட்டை அவர் நமக்கு விளக்க ஆரம்பிக்கிறார்.

இன்னொரு நம்மில் இருந்து வேறுபட்டது என்று நாம் புரிந்துகொள்ளும்பொழுது, அதைத் துறந்தே ஆக வேண்டுமென்று நாம் உணர்வதில்லை. அந்தக் குறிப்பிட்ட பொருள்தான், 'நாம்' என்ற எண்ணத்தை மட்டும் நாம் துறக்க வேண்டும். அவ்வளவுதான். உண்மையில், அதைத் துறக்க அவசியம்கூட இல்லை. நம் உடலும் மனமும் அறிந்துகொண்டாலே போதும், நாம் துறப்பதற்கு புரிந்துகொள்வோம்.

கம் உடலையும் மனத்தையும் கையாளத் தெரிகின்ற ஒரு மனிதர்தான் எல்லாவற்றையும் மகிழ்ச்சியுடன் அனுபவிக்கிறார்!

அவை நம்மை வேதனைக்குள்ளாக்குவதாகவோ அல்லது அவற்றை நாம் வேதனைக்குள்ளாக்குவதாகவோ, நாம் நினைக்கமாட்டோம்.

உடலாலும் மனத்தாலும் வேதனைப்படுவோர்தான், இந்த உலகச் சிக்கல்களில் மாட்டிக்கொள்கிறார்கள். இன்னொரு வகையினர், தமஸ் என்ற பெயரில் தொடர்ந்து உடலையும் மனத்தையும் வருத்திக்கொள்கின்றனர்.

சுமார் ஐந்து வருடங்களுக்கும் மேலாக ஆணிப் பலகைகளின் மேல் நின்றுகொண்டும் உட்கார்ந்துகொண்டும் மோன பயிற்சிகளில் ஈடுபடும் சிலரை நானே நேரில் பார்த்திருக்கிறேன்!

ஒற்றைக் காலில் நிற்பது, தரையில் உருள்வது, நெருப்பில் நடப்பது போன்ற உடலை வருத்திக்கொள்ளும் செயல்களைச் செய்யும் மக்களும் இருக்கிறார்கள். இப்படியெல்லாம் உடலை வருத்திக்கொள்ளத் தேவையேயில்லை. உண்மையில், நம் உடல் நம்மைச் சித்ரவதை செய்கிறது என்று நினைத்துக்கொள்வதால்தான், அதனை நாம் சித்ரவதைக்குள்ளாக்குகிறோம், நாம் அதைப் பழிவாங்குகிறோம்.

ஒருபக்கம், உடல்-மனத்தின் பிடியில் சிக்கி, புலனின்பங்களில் மாட்டிக்கொண்டு, தங்களைத் தாங்களே சித்ரவதைக்குள்ளாக்கிக் கொள்கிறார்கள். இல்லையென்றால், சென்றுவிடுகிறார்கள். இந்த இருவருக்குமே, தங்கள் உடலையும் மனத்தையும் சரியாகக் கையாளத் தெரியவில்லை.

தம் உடலையும் மனத்தையும் கையாளத் தெரிகின்ற ஒரு மனிதர்தான் எல்லாவற்றையும் மகிழ்ச்சியுடன் அனுபவிக்கிறார். அவர் அவருக்குள் மிகத் திருப்தியாகவும் சௌகரியமாகவும் இருக்கிறார். அவா் தன்னுடைய உடலுடனும் மனத்துடனும் மிக நிம்மதியாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கிறார். அவர் எல்லா இன்பங்களையும் சுகங்களையும் ஆழமாக அனுபவிக்கிறார். மேலும் அவர் தம் உடலைத் தவறான வழிகளில் உபயோகித்துச் சீரழித்துக்கொள்வதில்லை !

அனுபவிப்பது என்பது வேறு, சீரழிப்பது என்பது வேறு. மனமும் உடலும் ஒன்றுடன் ஒன்று இசைந்திருப்பதேயே 'அனுபவிப்பது' என்கிறேன். நாம் நம்மோடு வெகு சுகமாக, தளர்வாக, வெகு சௌகரியமாக நமக்குச் சொந்தமான இருப்பிடத்தில் இருப்பதுபோல் ஆனந்தமாக உணர்வோம்.