உடலும் மனமும் நல்ல வேலையாட்களே!🔗

ஒரு சிறு உதாரணம் :-

நீங்கள் ஒரு புது காரை வாங்குகின்றீர்கள். நீங்கள் அந்தக் காரில் அமர்ந்து அதை ஓட்ட ஆரம்பிக்கின்றீர்கள். திடீரென பத்து நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, அதை எப்படி நிறுத்துவது என்பது உங்களுக்குத் தெரியாது என்பதை உணர்கிறீர்கள். அந்தக் காரை எப்படி நிறுத்துவது என்பது உங்களுக்குத் தெரியாதென்றால், நீங்கள் அந்தக் காரை ஒட்டவில்லை, அந்தக் கார்கான் உங்களை ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறது!

அதைப்போலவே, நாமும் இந்த மனத்திற்குள் நுழைந்து, உடலிற்குள் நுழைந்து வாழ ஆரம்பித்துவிடுகிறோம். ஒரு கட்டத்தில், இந்த உடலையும் மனத்தையும் நிறுத்த முடியவில்லை என்று அறிகிறோம். அதனால் அவை எப்படி விரும்புகின்றனவோ, அவை ஓட்டிச் செல்கின்றன. அவற்றை நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடிவதில்லை.

காலை காபி குடிக்கும் பழக்கம் நமக்கு இருந்தால், கடிகாரத்தைப் பார்க்கத்தான் 7 மணி என்பதை நாம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியதில்லை. ஏழு மணியானால் போதும், நம் மனத்தினுள் 'காபி' என்று, அலாரம் அடித்துவிடும்.

உடலையும் மனத்தையும் இயக்கத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்!

புகைப்பிடிக்கும் பழக்கத்திற்கு அடிமையாய் இருப்பவராயிருந்தால், அவருக்குள் புகைப்பதற்கான பேராவல் தோன்றினாலோ அல்லது ஏதோ ஒரு சூழல் அந்தப் பேராவலைத் தூண்டினாலோ, உடனே 'புகைக்க வேண்டும்' என்ற எண்ணம் உங்கள் மனத்தை ஆட்டிப்படைக்க ஆரம்பித்துவிடும்.

நம்முடைய வாழ்நாள் முழுவதுமே, நம்முடைய மொத்த உடல்-மன அமைப்பும் நம் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதில்லை. நாம் அவற்றைக் கட்டுப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, அவை நம்மைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன.

இது எப்படி இருக்கிறது என்றால், நாம் காரை ஓட்டுவதற்குப் பதிலாக, அது நம்மை ஓட்டுவதுபோல் இருக்கிறது. இப்படிப்பட்ட நிலையில், நமது உடலுக்கும், மனதுக்கும் நாம் முதலாளிகள் அல்ல. நம் உடலும் மனமும்தான் நம்மை ஆளுகின்றன.

உடலையும் பேரறிவான விழிப்புணர்வின் கீழ்கொண்டு வாருங்கள்.

உடலும் மனமும் நல்ல வேலையாட்கள்தான், ஆனால் வேலையாட்களாக இருக்கும்வரை, அவர்கள்

சிறந்தவர்களே. நிச்சயமாக உடலும் மனமும் இல்லாமல், நீங்கள் வாழ்க்கையை வாழ முடியாதுதான்; வாழ்க்கையை சந்தோஷமாகக் கொண்டாட முடியாதுதான். அவை உங்களுக்கு அவசியமே. ஆனால், அவற்றை உங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவராமலிருந்தால், அவை உங்களுடைய முதலாளிகளாகிவிடும்.

இரு வாய்ப்புக்கள் மட்டுமே சாத்தியம்: ஒன்று நீங்கள் அவற்றை அனுபவிப்பீர்கள்; இல்லையென்றால், அவை உங்களை அனுபவிக்கும்.

ஆரம்பத்தில் வேண்டுமானால், நீங்கள் விரும்பிப் புகைபிடிக்க ஆரம்பித்து இருக்கலாம்; சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, உங்களுக்குப் புகைப்பிடிப்பதில் விருப்பம் இல்லாமல் போகலாம். ஆனால் புகை உங்களை விரும்ப ஆரம்பித்திருக்கும். நீங்கள் அதைப் பிடிக்க வேண்டாம், அது உங்களைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கும்.

அதைப் போலவே, ஆரம்பத்தில், நீங்கள் குடிப்பழக்கத்தைத் தொடங்கி இருக்கலாம். பிறகு குடியை உங்களைக் குடித்துக் கொண்டிருக்கும்.

ஆரம்பத்தில் நீங்கள்தான் ஒரு பழக்கத்தை விளையாட்டாகச் செய்யத் தொடங்குகிறீர்கள், ஆனால், சிறிது காலத்திற்கு பிறகு, அதுவே உங்கள் மொத்த வாழ்க்கையையும் கட்டுப்படுத்தி, ஆள ஆரம்பித்துவிடுகிறது.

உங்கள் வாழ்க்கையை, அந்தப் பழக்கமே அனுபவித்துக்

கொண்டிருக்கும். பிறகு உங்களுக்கு வேறு வழியே இல்லை; வேறு வாய்ப்பே இல்லாதவராக ஆகிவிடுகிறீர்கள். உங்கள் கட்டுப்பாடின்றி மீண்டும் மீண்டும் தொடரும் ஒருசில பழக்கங்களின் ஒரு தொகுப்பாக ஆகிவிடுவீர்கள்.

'கையேட்டையே' படிக்காமல் காரை ஓட்ட ஆரம்பித்தால், காரை நிறுத்த எந்த உபகரணத்தை இயக்க வேண்டும், இடது பக்கம் திரும்ப வேண்டுமானால், காரின் ஸ்டியரிங்கை எந்தப் பக்கம் சுழற்ற வேண்டும்; வலது பக்கம் திரும்ப வேண்டுமானால், அதை எந்தப் பக்கம் சுழற்ற வெண்டும் என்றுகூட உங்களுக்குத் தெரியாது என்பதை அப்பொழுதுதான் உணர்வீர்கள்.

உடலையும் மனத்தையும் எப்படி ஆள்வது என்று தெரியாமல் அவற்றுள் நுழையும்பொழுது, இதே சூழ்நிலையில்தான் இருப்பீர்கள். நீங்கள், உங்கள் மனத்தின் உடலின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் போவதற்கு முன்பு, அவற்றை உங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவாருங்கள்.

உடலும் மனதும் நம் கட்டுப்பாட்டிற்குள் இல்லையென்றால், அது பொருள் சார்ந்த வாழ்க்கையோ அல்லது ஆன்மிக வாழ்க்கையோ, எந்த வாழ்க்கையாயினும், நாம் செய்ய நினைப்பவற்றையும், நாம் செய்ய விரும்புபவற்றையும் நிறைவேற்ற இயலாது.

நாம் காலையில் எழுந்தவுடன், பலவற்றையும் ஆராய்ந்து, 'இன்று நான் அதைச் செய்ய வேண்டும்', 'இன்று நான் இதைச் செய்ய வேண்டும்' என்று, ஒரு பெரிய திட்டம் போடுகிறோம்.

ஆனால் நம் கட்டுப்பாட்டையும் மீறி, நாம் குடிப்பதிலும் தூக்கத்திலும் மற்ற பயனற்ற செயல்களிலும் ஈடுபடுகிறோம். பிறகு நாள் முழுவதுக்குமான பெரிய திட்டம் போட்டதில் என்ன பயன் ? ஒன்றுமேயில்லை !

நாம் என்னென்ன செய்ய வேண்டுமென்பதை, தொடர்ந்து திட்டமிட்டு உருவாக்கிக் கொண்டிருப்போம். ஆனால் நம் உடல், அது என்ன செய்ய விரும்புகிறதோ,

உடலும் மனதும் நம் கட்டுப்பாட்டிற்குள் இல்லையென்றால், நம் வாழ்க்கையை நாம் வாழ முடிவதில்லை!

அதன்படிதான் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும். மனமும் அதன் விருப்பப்படிதான் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும்.இறுதியில், அந்த நாளின் முடிவில் நாம் எதையும் பெறுவதில்லை.

நீங்கள் வாழ ஆரம்பிக்கவே இல்லை

இயற்கையாகவே, உங்களுடைய வாழ்க்கை, தர்க்க அறிவுக்கு அப்பாற்பட்ட வழியில்தான் செல்கிறது. நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையை மேம்படுத்திக்கொள்வதற்காக எவ்வளவோ உழைக்கின்றீர்கள்.

ஆனாலும், உங்கள் உடலும் மனமும் அவை விரும்பியபடிதான் செயல்படுகின்றன. விளைவு ... நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையை வேதனையில் முடிக்கின்றீர்கள்.

'வாழ்க்கை', 'உயிர்ப்பு' என்பதே, உங்கள் உடலும் மனதும் உங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருக்கும்பொழுதுதான் நிகழும்.

உடலும் மனமும் உங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இல்லாதவரை, நீங்கள் 'உயிர்ப்பு' என்ற வார்த்தையைக்கூட அனுபவமாகப் பெற இயலாது. உடலையும் மனத்தையும் உங்கள் கட்டுப்பாட்டின்கீழ் கொண்டுவரும்வரை, நீங்கள், உங்கள் வாழ்க்கையை வாழ்வது இல்லை. உங்களின் ஆழமான நினைவுப் பதிவுகள்தான், உங்கள் வாழ்க்கையை வாழ்கின்றன.

நாம் மநுஷ்ய ஆகிறோம்.

நாம் உணராதவரை, அறிந்தவரை உண்மையான வாழ்க்கை ஆரம்பமாவதில்லை. வேதம் தனிமனிதனுடைய விழிப்படையும்பொழுதுதான், மனிதர் பிறந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

உடல் பிறப்பை மட்டுமே கருத்திற்கொண்டு, ஒருவருடைய ஒரு மனிதபிறப்பாக ஏற்றுக்கொள்வதுமில்லை ;

அவரை ஒரு மநுஷ்யராகக் கருதுவதுமில்லை. வேதங்களின்படி, ஒருவருவருடைய உள்ளுலக விழிப்புணர்வு மலரும்பொழுதே, அவர் பிறப்பெடுத்ததாகக் கருதப்படுகிறார்; ஒரு மனிதராக அதுவரையிலும் அவர், மிருகங்களில் ஒருவகை, அவ்வளவுதான்.

மநுஷ்ய என்னும் ஸம்ஸ்க்ருத வார்த்தைக்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் இருக்கின்றன. ஒன்று, 'மநுவின் வழித்தோன்றல்' என்பது, (மநு என்பவர்கான் நம்முடைய முதல் மூதாதையர்) மற்றொன்று, தம் மனத்தைக் கையாளத் தெரிந்தவர் அல்லது கம் மனத்தைக் கடந்தவர் என்பதாகும்.

நக்குள் விழிப்புணர்வை மலரச் செய்யும் நுட்பம்-காயத்ரி மந்தீரம்.

நம்முடைய மனத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியும்பொழுதுதான் நாம் மநுஷ்ய ஆகிறோம். இதை ஸம்ஸ்க்ருத்தில், ப்ரத்யகாத்ம ஜாக்ரத் என்று சொல்வார்கள். தனி மனிதரின் விழிப்புணர்வானது விடித்துக்கொள்ளும்பொழுதுதான், மனிதராகக் கருதப்படுகிறார்.

ஹிந்து பாரம்பரியமுறையில், ஒரு குழந்தைக்கு ஏழு வயதாகும்பொழுது, காயத்ரி என்ற மிகப் புனிதமான மெந்திரம் தீக்ஷையாக அளிக்கப்படுகிறது. இங்கு தீக்ஷ என்பது பிற மதத்தில் சொல்லப்படுவதுபோல், அந்த மதத்தினராக இருக்க முடியும் என்பதில்லை. காயத்ரி தீக்ஷ எடுக்காதவர்களும் இந்து மதத்தில் இந்துக்களாகவே கருதப்படுகிறார்கள்.

நீங்கள் ஒன்றை இங்கு நன்றாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஹிந்து பாரம்பரியம் அல்லது ஹிந்துமதம் அல்லது சனாதன தர்மம் என்று சொல்லப்படும் இந்த ஒரே மதத்தில்தான், 'புனிதப்படுத்தும் சடங்கு' என்று ஒரு சடங்கு கிடையாது; ஒரு 'இந்து' ஆவதற்கான தீக்ஷையும் கிடையாது; உங்களுக்கு அது எந்தவிதமான நம்பிக்கையையோ, கருத்தையோ, தத்துவத்தையோ போதிப்பதுமில்லை! நீங்கள் இதை நம்பியே ஆக வேண்டும்' என்று சொல்லி உங்களைக் கட்டாயப்படுத்துவதுமில்லை. உங்கள் உடலையும் மனத்தையும் உங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்துக் கொள்வதற்கான ஒரு நுட்பம் மட்டுமே தரப்படுகிறது. அவ்வளவுதான்.

ஒரு குழந்தைக்கு ஆறு அல்லது ஏழு வயதாகும்பொழுது, சொல்லித் தரப்படும் காயத்ரி மந்த்ரம், எந்த ஒரு தெய்வத்தையும் குறித்த ஸ்தோத்திரம் அல்ல, அது வெறும் ஒரு நுட்பம் மட்டுமே.

காயத்ரி மந்த்ரத்தில் என்ன சொல்லப்படுகிறதென்றால். 'எனக்குள் விழிப்புணர்வை மலரச் செய்யும் சக்தியைத் தியானிப்பேனாக; அதற்கு அந்த விழிப்புணர்வே உதவி செய்யட்டும்!' என்பதுதான்.

ஓம் பூர் புவ ஸுவ: தத் ஸவிதுர்வரேண்யம் l பர்கோ தேவஸ்ய தீமஹி தியோ யோ ந: ப்ரசோதயாத்ll

இந்த மந்த்ரத்திற்கு வேறு எந்த அர்த்தமும் கிடையாது. காயத்ரி தேவியைப் பற்றியோ அல்லது ஐந்து முகங்களைக்கொண்ட ஒரு தேவதையைப் பற்றியோ குறிப்பிடுவது அல்ல இது.

இந்த புத்திசாலித்தனத்தை நான் தியானிப்பேனாக, அந்த விழிப்புணா்வே, நான் அதனைத் தியானிப்பதற்கு உதவிபுரியட்டும்!', அவ்வளவேதான்.

நாம் செய்ய வேண்டிய முதல் விஷயம், நம்முடைய உடலையும் மனத்தையும் நம் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவருவதுதான் என்று, நம்முடைய வேத கால ரிஷிகள் விரும்பினார்கள். நம்முடைய மனத்துடனும் உடலுடனும் இசைந்து வாழ்வது எப்படி என்பதை நாம் காயத்ரி மந்தரம் ஆழமாகக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று ரிஷிகள் விரும்பினார்கள். காயத்ரி மந்த்ரம் என்பது உடலிற்கும் மனத்திற்குமான 'உரிமையாளர் கையேடு' போன்றது.

காருக்கான உரிமையாளர் கையேட்டை முழுமையாகப் படித்துத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். அந்தக் கையேட்டைச் சரியாகப் படித்துப் புரிந்துகொள்ளாமல், அந்தக் காரை நாம் ஒட்ட ஆரம்பித்தோமென்றால், அது யாருடைய தவறு ?

கார்களில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் காற்றுப் பைகளின் மேலுறைகளில், 'காற்றுப் பைகளினால் சில சமயம் ஆபத்தான காயங்கள் ஏற்படலாம். பனிரெண்டு வயதிற்குட்பட்ட சிறுவர்கள் முன் இருக்கையில் அமரக்கூடாது. காற்றுப் பைகளைப் பற்றி மேலும் தெரிந்துகொள்ள, உரிமையாளர் கையேட்டைப் படியுங்கள்' என்ற சில எச்சரிக்கைகளும், சில முக்கியமான செய்முறைக் குறிப்புகளும் இடம்பெற்றிருப்பதைப் பார்க்கலாம்.

இதேபோல்தான், கிட்டதட்ட ஏழு வயது ஆகும்பொழுதுதான், நாம் நம்முடைய உடலைக் கையாள ஆரம்பிக்கிறோம். ஏழு வயதாகும்வரை, நாம் உள்ளுணர்ச்சி நிலையில் வாழ்கிறோம். ஏழு வயதிற்குப் பிறகு, ஆரம்பிக்கிறது. பிறகு நாமே முடிவுகளை எடுக்க ஆரம்பிக்கிறோம். நாம் முடிவுகள் எடுக்க ஆரம்பிக்கிற தருணத்திலேயே, நம்முடைய உடலையும் மனத்தையும் நம் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவருவது எப்படி என்பதை நாம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

நாமெல்லோருமே ஜ்ரூராநமடைந்தவர்களே. ஆனால் நாம்கான் அதையறியாமல் இருக்கிறோம்!

அதனால்தான் வித கால குருமார்கள், உள்ளுலக புத்திசாலித்தனத்தை விழிப்பிக்கும் நுட்பத்தை ஏழு வயதிலேயே கற்றுக்கொடுத்து, அக்குழந்தைகளை விழிப்புணர்வைப் பெறுவதில் குருவாக்கினார்கள். இது, காரை ஓட்டுவதற்கு முன்பே, உரிமையாளர் கையேட்டைப் படித்துப் பார்த்துத் தெரிந்துகொள்வதற்கு ஒப்பாகும்.

பின்பற்றுவதா? ஏங்குவதா ? -உங்கள் தேர்வுதான்!

கேள்வி: ஸ்வாமிஜி, நீங்கள் ஒரு ஸத்சங்கத்தில், 'ஒருவருக்குள் ஜ்ஞானத்தின் பொறி ஈர்க்கப்படமாட்டார்' என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். ஆனால் வேறொரு ஸத்சங்கத்தில் 'நாமெல்லோருமே ஜ்ஞானமடைந்தவர்கள்தான். ஆனால் நாம்தான் அதையறியாமல் இருக்கிறோம்' என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். நாங்கள் ஜ்ஞானமடைந்தவர்கள் என்றால், உங்களைப்போன்ற ஜ்ஞானகுருமார்களிடம் எங்களுக்கு ஏன் ஈர்ப்பு ஏற்படுவதில்லை?

பதில்: அருமையான கேள்வி!

ஆம், சக்தியோடுதான் இருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு மனிதருமே தங்களுக்குள் தெய்விகத்தன்மையின் பொறியை சுமந்துகொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். மனிதருள் பாவிகள் யாருமில்லை. இதில் சந்தேகம் எதுவும் இல்லை.

ஒரு மனிதர் என்ற முறையில், நீங்கள் உங்கள் புலன்களின் வழியாக வேலை செய்வதற்கு உங்களுக்கு முழு சுதந்திரம் இருக்கிறது. ஆனால் பெரும்பாலும் நம்மில் பலர், நாம் புலன்களை வழிநடத்துவதை விட்டுவிட்டு, புலன்கள் நம்மை வழிநடத்துவதையே தேர்வுசெய்கிறோம்.

புலன்கள் உருவாக்குகின்றன. மகிழ்ச்சியாக அனுபவித்திருக்கலாம். ஆனால் புலன்களின் கட்டுப்பாட்டில் நீங்கள் இருந்தீர்களென்றால், உங்கள் ஆசைகள் திருப்தியடைவதேயில்லை. எப்படி ஒரு விலங்கு, தம் இருப்பிடமென்று எதை நினைக்கிறதோ, அங்கேயே மீண்டும்

இல்லை!

தன்னிச்சையாகத் திரும்புகிறதோ, அதேபோல இந்தப் புலன்களும், உங்களை ஒரே மாதிரியான செயல்களையே மீண்டும் மீண்டும் செய்யத் தூண்டும்.

இப்படி

நிறைவடையாத, திருப்தியடையாத ஸம்ஸ்காரங்கள் உங்களுக்குள் சோ்ந்துகொண்டே வரும் அனுபவங்களையும் நினைவுகளையும்தான் ஸம்ஸ்காரங்கள் என்று அழைக்கிறோம்.

இந்த ஸம்ஸ்காரங்கள் உங்கள் மூளையில் ஆழமான பதிவுகளை ஏற்படுத்தி விழிப்பற்ற நிலையில், உங்களைக் கட்டுப்படுத்துகிறது. உண்மையில் நீங்கள் என்ன நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறீர்களென்றால், எல்லாமே உங்களுடைய சுய- விருப்பப் படிதான் நடக்கின்றன கொண்டிருக்கிறீர்கள். உண்மை அல்ல! எப்படி ஒரு எருது, வயலில் ஏற்கெனவே உழப்பட்டிருந்த அதே பாதையில் செல்கிறதோ, அதைப் போலத்தான் நீங்களும் செல்கின்றீர்கள். நீங்கள் சிக்கிக்கொள்கின்றீர்கள்; நீங்கள் அதற்கு அடிமையாகிவிடுகின்றீர்கள்.

ஒரு உறவு பற்றல்லாத உறவாக வளரும்பொழுதுதான், அது தெய்விகமான உறவாகிறது. !

எந்தவித விதிவிலக்கும் இன்றி, இதே இயல்பில்தான் உங்களுடைய எல்லாப் புலன் இன்பங்களும் இருக்கின்றன. அந்த இன்பத்தை நீங்கள் காதல் என்றோ அல்லது காமம் என்றோ, எப்படி அமைத்தாலும் அதில் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை. அவை உங்கள் சொந்த அகராதியில் மட்டும் உள்ள வார்த்தைகளே!

உங்கள் நியாயப்படுத்துவதற்காக நீங்கள் பயன்படுத்தும் வெற்று வார்த்தைகளே இவை. உங்களுடைய குழந்தைகள், பெற்றோர், கணவன், மனைவி அல்லது மற்றவர்கள் மேல் நீங்கள் காட்டும் அன்பாகவே இருந்தாலும் அது உணர்ச்சிகளிலிருந்து எழுந்ததாகவோ அல்லது புலன் இன்பங்களின் அடிப்படையிலோ இருந்தால், அது பந்தமே.

நாம் அன்பு செலுத்தும் பொருள், ஒருபோதும் பற்றினால் ஏற்படும் பந்தத்தை மாற்றாது. பற்றுடன் அன்பு செலுத்தும் எதுவுமே நம்மைப் பந்தப்படுத்தவே செய்யும்.

கடவுளிடமோ அல்லது குருவிடமோ ஏற்படும் ஈர்ப்புகூட ஒருவகையான பந்தமே. ஒரு உறவு, பற்றில்லாத உறவாக வளரும்பொழுதுதான், அதாவது பிரதிபலனையோ, சுகங்களையோ, இன்பங்களையோ எதிர்பார்க்காத உறவாக மாறும்பொழுதுதான், அது தெய்விக உறவாகிறது. இப்படிப்பட்ட உறவில்தான், ஒருவா் தம்மையே அந்தப்

பொருளில் அடையாளம் கண்டு அதனிடமே சரணடைகிறார். இதுவே துறவு, இதுவே எந்த எதிர்பார்ப்புமில்லாத முழுமையான சரணாகதி

இப்படிப்பட்ட ஒரு சரணாகத் நிலையை அடைவதற்கு பல பிறவிகள் எடுக்க வேண்டியதிருக்கிறது. உங்களில் சிலா், உங்கள் முற்பிறவிகளில் பலமுறை என்னிடம் வந்தவர்களும் இருக்கின்றீர்கள்! இப்பொழுது இந்தப் பிறவியில்கூட என்னுடனேயே தங்கியிருப்பீர்கள் என்பதற்கு எந்தவிதமான உத்தரவாதமுமில்லை! அது உங்களின் தேர்வே.

ஒருவர், குருவுடனே தம்முடைய தேர்வுசெய்யாதபொழுது, அவர் மரணமடையும்பொழுது, அவருடைய உடலையும் மனத்தையும் விட்டுப் பிரியும்பொழுது அந்த ஜீவன், தன் தவற்றை உணர்ந்து வேதனைப்படுகிறது. மரணத்தின்பொழுது, உயிர் உடலிலுள்ள ஏழு சரீரங்களையும் கடந்து செல்லும்பொழுது, அதனுடைய மொத்த வாழ்க்கை அனுபவங்களும் அதன் முன் காட்சியாகத் திரும்பக் காண்பிக்கப்படுகிறது.

அந்த ஜீவாத்மா, பொருள்சார்ந்த அவ்வெல்லா உலக இன்பங்களையும் எந்த மகிழ்ச்சியும் கொள்ளாமல் வெறுமனே பார்க்கிறது. ஆனால் வாழும்பொழுது, அதே காட்சியனுபவங்கள்தான் அந்த ஜீவாத்மாவுக்கு புலன்களுக்கு அளவிலா வாழும்பொழுது, அதே காட்சிகள் பிரகாசமான நிறங்களில் நான்கு பரிமாணங்களிலும் காட்சியளித்தன. ஆனால் உயிர் பிரியும் நேரத்தில், அதே காட்சிகள் எந்த நிறமுமில்லாமல், ஒரே பரிமாணத்தில் இருக்கின்றன. அவற்றின் மீது எந்தவொரு ஈர்ப்பும் ஏற்படுவதில்லை.

அடுத்த பிறவியை நம் விருப்பப்படி தேர்ந்தெடுக்க முடியும்! ஆனால், நாம் நம் வாழ்வில் ஓரிரு ஆன்மிக பெற்றிருந்தால், அதாவது ஒரு ஜ்ஞான ஸத்குருவின் அருகாமையில் சிறிது காலம் இருந்திருந்தாலோ போன்ற ஆன்மிகப் புத்தகங்களை ஆழ்ந்த விழிப்புணர்வோடு படித்திருந்தாலோ, அந்த மாதிரியான காட்சிகள் மட்டும் பிரகாசமாக, நான்கு பரிமாணங்களுடன், பலவித வண்ணங்களில் அந்த ஜீவாத்மாவிற்குத் தெரியும். பிறகு அந்த ஜீவாத்மா அதே

மாதிரியான அனுபவங்களை மீண்டும் பெறுவதற்காக ஏங்கும்.

அந்த ஆத்மா, காரண சரீரத்தைக் கடக்கும்பொழுது, அப்பிறவியில் நிகழ்ந்த நிகழ்வுகள் அனைத்தையும் மறந்து ஆழ்ந்த நினைவற்ற (coma) நிலைக்குள் சென்றுவிடும். கடந்தகால நினைவுகள், அனுபவங்கள், ஆசைகள் ஆகியவற்றைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு இல்லாமலேயே, விழிப்பற்ற நிலையிலேயே, அடுத்த பிறவி எடுக்கப்படுகிறது, இந்த சுழற்சி மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்கிறது. ஏதோ ஒரு கட்டத்தில், 'ஒவ்வொரு முறையும் நாம் ஆன்மிக அனுபவத்தைத் தவறவிட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறோமே' என்ற ஆன்மாவின் ஆழமான ஏக்கமானது, 'எப்பாடுபட்டாவது அதை அடைந்தே தீருவது' என்ற தீர்மானமாக மாறுகிறது !

இறுதி ஆன்மிக அனுபவத்தைப் பெற்றே தீருவது என்று முடிவெடுத்த அந்த ஆத்மா, ஒரு ஜ்ஞான குருவின்வழிகாட்டுதலால் மட்டுமே, தன்னுடைய நிறைவேறாத ஆசைகளிலிருந்து விடுபட முடியுமென்பதால், ஒரு ஜ்ஞான குருவிடம் சென்றடைவதற்கான தீவிர தேடுதலோடும் ஆசையோடும் புதிய உடலில் பிரப்பெடுக்கிறது.

அப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதா், எந்த ஒரு மருத்துவமுறையாலும் குணப்படுத்த முடியாத நோயுள்ள ஒரு உடலைத் தேர்ந்தெடுத்து விடலாம். அதனால்தான், குருவிடம் வந்து குணமடைபவர்கள், அவருடைய சீடர்களாகவே மாறிவிடுகிறார்கள். இப்படித்தான் அவர்களுடைய ஆத்மா, அவர்களை குருவிடம்கொண்டுவந்து சேர்க்கிறது.

நீங்கள் என்னோடு இருப்பதையோ, புத்தகங்களைப் படிப்பதையோ, நான் பேசிய ஒலிநாடாக்களைக் கேட்பதையோ, வீடியோக்களைப் பார்ப்பதையோயெல்லாம் ஒரு விபத்து என்று நினைக்காதீர்கள். இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் விபத்து என்பதே இல்லை. ஒவ்வொன்றும் காரண காரியங்களோடுதான் நிகழ்கிறது.

ஆனாலும்கூட, இதை நீங்கள் இந்தப் பிறவியிலேயே பின்பற்றுவதும் அல்லது அனுபவங்களைப் பெறுவதற்காக உங்கள் ஆத்மாவை பல பிறவிகளுக்கு ஏங்கவிடுவதும் உங்கள் தேர்வுதான்.