குரு. இல்லாமலும் இருக்கிறார்🔗

ஒரு ஜ்ஞான குருவின் உடல் அமைதிகொள்ளும் ஜீவ ஸமாதியின் அருகாமையில் இருந்தாலுமே, நீங்கள் எவ்வித முயற்சியும் செய்யாமலேயே, அமைதியாகிவிடுவீா்கள்; உங்களுக்குள் இருக்கும் அந்த அமைதி தளத்தையும் அனுபவிப்பீர்கள்.

பல பெரிய கோயில்களான திருப்பதி, திருவண்ணாமலை, மந்த்ராலயம், பழனி போன்றவை ஜ்ஞானிகளின் ஜீவ ஸமாதியின் அருகாமையில் கட்டப்பட்டவைகான். அதனால்தான் இன்றளவும் பல லட்சக்கணக்கான பக்தர்களைக் களால் ஈர்க்கும் சக்தி வாய்ந்த ஸ்தலங்களாக இருக்கின்றன.

குரு, தம் உடலில் இல்லாதபொழுதும், நாம் அவருடைய இருப்பை உணருகிறோம். ஏன் ? ஏனெனில், அவர் உடலால், குறிப்பிட்ட இடத்திற்குள் இருப்பவர் அல்ல ; உடலாலும் இடத்தாலும் கட்டுப்படுத்த முடியாதவர். அந்த பிரபஞ்ச சக்தி, காலம் மற்றும் இடத்தைக் கடந்தவை. நமக்கு ஸ்தூல ரூபத்தில் இருக்கும் தடைகளை மட்டுமே தெரியும். இங்கு கிருஷ்ணர், 'எல்லா இடத்திலும் கண்களை உடையவன்' என்ற சொற்றொடரை உபயோகப்படுத்துகிறார்.

குரு, உடலில் இல்லாதபொருதும், நாம் அவருடைய இருப்பை உணரலாம்!

என்னுடைய பரிவிராஜகத்தின்பொழுது, ஹிமாலயத்தில், ஒரு நாகா பாபாவுடன் சில காலம் தங்கியிருந்து கற்றுக்கொள்ளும் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. நாகா பாபா என்பது நாகர்களின் வழிவந்தவர்களைக் குறிக்கும். இந்தப் பிரிவைச் சேர்ந்தவர்கள் உடையேதும் அணியாத பழக்கத்தைக்கொண்டவர்கள்.

இந்த பாபா, தம்மிடம் கற்க வருபவர்களுக்கு, கற்பிப்பதற்குத் தனிப்பட்ட பாணியைக் கொண்டிருந்தார். மக்கள் அவரிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள வரும்போதெல்லாம், சூலத்தை, அவர்களை அதன் மூன்று நுனிகளையும் ஒரே நேரத்தில் உற்றுப்பார்க்கச் சொல்வார். சில சமயங்களில் அந்த மாணவர்கள், இந்தக் கலையில் முழுமைத்துவம் பெற மூன்று மாதங்களுக்கும் மேலாகவேகூட ஆகும். அவர்கள் நாள் பூராவும் அமர்ந்து இந்தப் பயிற்சியைச் செய்வார்கள்.

உங்களுக்கு இப்பொழுது இதைக் கேட்கும்பொழுது வேண்டுமானால், இது மிகவும் எளிமையான நுட்பம்போல் தோன்றும். ஆனால், நீங்கள் நினைப்பதுபோல் இது அவ்வளவு எளிதானது அல்ல; இது மிகவும் கடினமானதொரு பயிற்சி.

ஒரு நேரத்தில் நம்மால் ஒரு நுனியை மட்டுமே பார்க்கமுடியும். அடுத்த கணம் அடுத்த நுனி, அதற்கடுத்த கணம் மூன்றாவது நுனி. ஒரே நேரத்தில் மூன்று நுனிகளையும் பார்ப்பது மிகக் கடினம்.

நானும் முதலில் அது சுலபம் என்றுதான் நினைத்து விட்டேன்! ஆனால் நான் பயில ஆரம்பித்தபொழுது, எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. 'ஓ கடவுளே, ஒரே நேரத்தில் என்னால் இந்தச் சிறிய சூலத்தைக்கூட முழுதாகப் பார்க்க முடியவில்லையே!' என்று உணர்ந்தேன், பார்வையை நகர்த்தாமல், ஒரே நேரத்தில் ஒரு புள்ளிக்கு மேல் நம்மால் பார்க்க முடியாது என்பதைப் புரிந்துகொண்டேன்.

மூன்றாவது கண்ணை (புருவ மத்தியில் இருக்கும் சக்தி மையம்) விழிக்கச் செய்வதற்கு திரிசூலம் ஒரு சிறந்த ஆயுதம். அது நம் விழிப்புணர்வை அதிகப்படுத்துவதற்கான ஒரு நல்ல கருவி.

இப்பொழுது, உங்களுடைய பார்வையின் கோணம் 120 டிகிரி அளவில் இருக்கும். நீங்கள் உங்கள் கவனத்தை ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளியில் குவித்தால், ஒருமுகப்படுத்தினால், உங்கள் பார்வையின் பரப்பு 30 டிகிரி அளவிற்குக் குறைந்துகொண்டே வரும். கவனத்தைக் குவிக்கக் குவிக்க, உங்கள் பார்வையின் பரப்பளவு குறைந்துகொண்டே வரும். அதேசமயத்தில், உங்கள் விழிப்புணர்வு, மெதுவாக 120 டிகிரியிலிருந்து 180 டிகிரி, பிறகு 240 டிகிரி என்று அதிகரித்துக்கொண்டே வந்து இறுதியில் 360 டிகிரியாகிவிடும்!

THE SUPREME PONTIFF OF HINDUISM BHAGAWAN SRI NITHYANANDA PARAMASHIVAM

மூன்றாவது கண்ணின் மேல் மையப்படுத்தி, உங்கள் விழிப்புணர்வை உருவாக்குதல் என்பது உங்களின் விழிப்புணர்வை விழிப்பிக்கச்செய்வதுதான்.

இடத்திலும் 'எல்லா கைகளும் கால்களும் தலைகளும் காதுகளும் வாய்களும்' என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும்பொழுது குறிப்பிடுகிறார் ?

மூன்றாவது கண்ணின் மேல் மையப்படுத்தி. உங்கள் விழிப்புணர்வை உருவாக்குதல் என்பது உங்களின் விழிப்புணர்வை விழிப்பிக்கச் செய்வதுதான்!

இது, மனித மனம் புரிந்துகொள்வதற்கு அப்பாற்பட்டது; உள்வாங்கி, சிரத்தையுடன் ஆராய்தல் என்ற அம்சம் ஒரு சிறிது இதற்குத் தேவைப்படுகிறது. நமக்கு ஒரே ஒரு உடலைத்தான் தெரியும். அது இந்த ஸ்தூல உடல் - ஏனெனில் நாம் அதனோடுதான் முழுவதுமாக நம்மை இணைத்து வைத்திருக்கிறோம். ஒரு சிறுபடத்துடன் இதை விளக்குகின்றேன்.

ஏழு சரீர அடுக்குகளின் வரைபடம்

இந்தப்படம், நமக்குள் இருக்கும் ஏழு விதமான சக்தி அடுக்குகளைக் காட்டுகிறது. எல்லாவற்றிற்கும் வெளியில் இருக்கும் முதல் அடுக்கு நம் ஸ்தூல உடல். இதனோடுதான் எல்லா நேரத்திலும் நம்மை இணைத்துக்கொண்டுள்ளோம். ஒரு ஜோடி கைகள், கால்கள், கண்கள், காதுகள், ஒரு வாய், ஒரு தலை, இன்னும் பலவற்றைக் கொண்ட இந்த உடலை மட்டும்தான் நமக்குத் தெரியும்.

இப்பொழுது அந்த வெளி அடுக்கின் மேல் ஒரு சில புள்ளிகளை எடுத்துக்கொள்வோம். அந்தப் புள்ளிகளை நாம் 'நீ', 'நான்', 'உங்கள் கிருஷ்ணா', அழைக்கலாம். அதனால் உங்கள் மொத்த அடுக்கில், நீங்கள் உங்கள் பக்கத்து வீட்டுக்காரரிடமிருந்து வேறுபடுகின்றீர்கள் ; பக்கத்துவீட்டுக்காரர் உங்கள் என்னிடமிருந்து வேறுபடுகிறார்; பல்வேறு நீர்வாண அடுக்கில்தான் பிரபஞ்ச சக்தி ஒவ்வொரு இருப்பையும் இணைக்கிறது!

வடிவங்களிலிருக்கும் வேறுபடுகின்றனர். ஒவ்வொருவரும் மற்றவர்களிலிருந்து தனித்தே இருக்கிறார்கள் .

நாம் இந்த ஸ்தூல உடலிலேயே ஆழமாக வேரூன்றி இருப்பதால், நாம் நமக்கும், நம்மைச் சுற்றியுள்ள ஒவ்வொன்றுக்கும் இடையில் பல தடைகள் இருப்பதைப் பார்க்கின்றோம். ஏனெனில் இந்த அடுக்கைப் பொறுத்தவரை ஒவ்வொன்றும் மற்றதிலிருந்து வேறாகத் தெரிகிறது; ஒவ்வொன்றையும் வேறாக உணர்கிறோம்.

இப்பொழுது, ஒவ்வொரு புள்ளிக்கும், நம் உள் அடுக்குகளில் தொடர்பு புள்ளிகள் இருக்கின்றன. அந்தத் தொடர்பு புள்ளிகளைப் பின்பற்றி மிக ஆழமாகச் சென்றால், இறுதியில் நாம் அனைவரும் நிர்வாண அடுக்கில் ஒன்றாக இணைவதை உணர்வோம். இங்குதான் பிரபஞ்ச சக்தி ஒவ்வொரு இருப்பையும் இணைக்கிறது. இந்தப் பகுதியில்தான் உங்களுக்கும் எனக்கும் வித்தியாசமே இல்லை.

விழிப்புணர்வின் இந்தப் பகுதியைத்தான் கிருஷ்ணர் குறிப்பிடுகிறார். இங்கு, கிருஷ்ணரும் புத்தரும் வேறுவேறானவர்கள் இல்லை. எல்லோரும் கடவுளின் வேறு வேறு வடிவங்கள், எல்லாமே அதே தெய்விகத்தின் வெளிப்பாடுகளே.

கிருஷ்ணரின் சிறந்த பக்தைகளான கோபியர்கள், அந்த இடையர் குலப் பெண்கள், வீட்டு வேலைகளில் ஈடுபட்டிருந்தாலும்கூட, எப்பொழுதும் கிருஷ்ண பக்தியிலேயே மூழ்கியிருந்தார்கள்; கிருஷ்ண பக்தியில் திளைத்திருந்தார்கள்.

அந்தக் கோபியர்களுக்கு பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு அனுபவத்தைக் கொடுக்க, கிருஷ்ணர் இராஸலீலா என்னும் தெய்விக நாடகத்தை நடத்தினார். இராஸலலீலாவின்பொழுது, ஆயிரக்கணக்கான கிருஷ்ணர்களாக வெளிப்பட்டு, ஒவ்வொரு கோபிகையுடனும் தனித்தனியாக நடனமாடினார்.