குணநலன்களைப் பயிற்சிசெய்து பெற முடியாது
இந்த ஐந்து ஸ்லோகங்களிலும் கிருஷ்ணர் ஒரு அருமையான நுட்பத்தைக் கொடுக்கிறார்.
இதுவரை அவர் அர்ஜுனனுக்குக் கொடுத்தது ஒரு புத்திசாலித்தனமான புரிதலே. ஆனால் இப்பொழுது அவர், தாம் சொன்னவற்றை நாம் உணர்ந்துகொள்வதற்கும், நுட்பத்தையும் தருகிறார்.
நம் உள்ளுலகை சுதந்திரமடையச் செய்யும் இந்த 5 ஸ்லோகங்களையும் நான் தொழிற் நுட்பங்கள்' என்று சொல்லுவேன். ஒருவர் தன்னை விடுவித்துக்கொள்வதற்கான நுட்பம் இது.
இந்த உடல்-மனத்திலிருந்து நம்மை விடுவித்துக்கொள்வது எப்படி, அவற்றை நம்முடைய கட்டுப்பாட்டின்கீழ் கொண்டுவருவது எப்படி என்பதை இங்கு அவர் மிக அழகாக விளக்குகிறார்.
முதலில், நாம் புரிந்து கொண்டால், நாம் உடல்-மனத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவோம். இங்கே அவர், உடல்-மனத்திலிருந்து விடுதலையடையும் நுட்பத்தையும், அதன்மூலமாக எப்படி விழிப்புணர்வு அனுபவத்தைப் பெறுவது என்கிற நுட்பத்தையும் மிக அழகாகத் தருகிறார்.
முதலில் அந்த ஸ்லோகங்களின் பொருளைத் தருகிறேன்.
அடக்கம், அஹிம்ஸை, உண்மையான ஜ்ஞானகுருவை அணுகுதல், சுத்தம், தளராத மன உறுதி, சுயக்கட்டுப்பாடு, புலனின்பத்திற்கு காரணமான பொருட்களைத் துறத்தல், அஹங்காரமின்மை, பிறப்பு, இறப்பு, முதுமை, வியாதி ஆகியவற்றின் தீமைகளை அறியும் உணர்வு, எல்லாச் சிக்கல்களிலிருந்தும் சுதந்திரம், இன்ப, துன்பத்தில் நடுநிலை வகித்தல், நிலையான பக்தி, ஆன்மிக வழியில் வாழ ஆழமான விருப்பம், இறுதி உண்மைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தல், பற்றின்மை. இவை எல்லாவற்றையும் நான் 'புத்திசாலித்தனம்' என்று அறிவிக்கிறேன். இவற்றைத் தவிர உள்ள ஏனைய அனைத்துமே 'அறியாமை'யே.
இந்த ஸ்லோகங்களில் பல போதனைகளை, ஒரு நீளமான பட்டியலிட்டு கிருஷ்ணர் குறிப்பிடுகிறார். நான் உங்களுக்கு மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறேன், அவர் இங்கே கொடுத்திருக்கும் எல்லாக் குணநலன்களையும் நேரிடையாகக் கடைபிடித்து வாழ முயற்சித்தால், 'நமக்கு பைத்தியம் பிடித்துவிடும்' என்றுதான் நாம் நினைப்போம்!
இந்தக் குணநலன்களை உண்மையிலேயே ஒவ்வொன்றாகப் பயிற்சிசெய்து பெற முடியாது. நம்மால் செய்ய முடிந்ததெல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான், அது, விழிப்புணர்வு நமக்குள் நிகழ உதவுவதே!
விழிப்புணர்வு நிகழ்வதன் மூலம், நாம் இந்த எல்லாக் குணநலன்களையும் வெளிப்படுத்த ஆரம்பிப்போம். இந்தப் பண்புநலன்கள் நிகழும், மலரும்!
நம்மால் செய்ய முடிந்ததெல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான். அது விழிப்புணர்வு நமக்குள் நிகழ உதவுவதே!
உதாரணத்திற்கு, நீரும் சேறும் கலந்து
அசுத்தமாகிவிட்ட ஒரு தொட்டி நீரைச் சுத்தம் செய்ய விரும்புகிறோம் என வைத்துக்கொள்ளுங்கள். உடனே நம் கைகளைத் தொட்டியினுள் விட்டு, கைகளினால் சேற்றை அள்ளி வெளியில் போட முடியுமா? அப்படி நம் கைகளை நீரினுள் விட்டு சேற்றை எடுக்க முயற்சித்தால், என்ன நடக்கும் ? கீழே படிந்திருந்த சேறு முழுவதும், மேலெழும்பி கலங்கி, நீரை மேலும் அசுத்தமாக்கி விடும், அதுதான் நடக்கும்.
ஆனால், அப்படிச் செய்யாமல், அந்த நீர்த் தொட்டியினுள் நிறைய சுண்ணாம்புத்தூளைத் தெளித்தோமென்றால், அது அந்த சேற்று அழுக்கையெல்லாம் ஈர்த்துக்கொண்டு, தொட்டிக்குக் கீழே படிந்து விடும். அதன் மூலம் தெளிந்த நீரை நாம் பெற முடியும். நம்முடைய மனதும் சேறு நிறைந்த ஒரு தொட்டிதான். நாம் அதை அடக்க முயற்சி செய்தால், அதனோடு போராடினால் நாம் மேலும் சிக்கல்களை உருவாக்குவோம். அதற்குப் பதிலாக, சுண்ணாம்பு தூளைப் போன்ற ஒரு சிறிய தியானத்தைச் செய்யுங்கள்; பிறகு இளைப்பாறுங்கள். வெறுமனே உங்களுடைய விழிப்புணர்வுக்குள் தியானத்தைப் போட்டுவிடுங்கள்; பிறகு இளைப்பாறுங்கள். அனைத்து அசுத்தங்களும் அடங்கிவிடும்!
நாம் விழிப்புணர்வுள்ளவராக மாறும் அந்தத் தருணமே, ஸாக்ஷியாக இருந்து எல்லாவற்றையும் பார்க்கும் ஸாக்ஷி பாவனை மலரத்துவங்கும்; மொத்த விஷயங்களுமே சரியாகிவிடும். தானாகவே எல்லா அசுத்தங்களும் கீழே படிந்துவிடும். ஸாக்ஷியாக இருந்து பார்க்கும் விழிப்புணர்வுதான் நம்முடைய இருப்பைச் சுத்தம் செய்யும் 'சுண்ணாம்புத் தூள்' ஆகும்.
பெரும்பாலும் நாம் சாஸ்த்ரங்களையும், பிற புத்தகங்களையும் படித்துவிட்டு, உடனே நாம் அந்த உபதேசங்களை நம் வாழ்க்கையில் பின்பற்றத் துவங்கிவிடுகிறோம். உதாரணத்திற்கு, 'உன்னை நீ நேசிப்பது போலவே உன் பக்கத்து வீட்டுக்காரரையும் நேசி' என்று அவை உபதேசித்தால், உடனே நாம் அதைக் கடைப்பிடிக்கத் துவங்கிவிடுகிறோம், அதைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளாமலேயே!
முதல் பிரச்சினையே, நாமே நம்மை நேசிப்பதில்லை என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ளாமலிருப்பதுதான்.
முதலில், நம்மால் மற்றவர்களையும் நேசிக்க இயலாது என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ளவில்லை. அடுத்ததாக, அன்பு இயற்கையாகவே நிகழக்கூடிய பெற்றிருக்க வேண்டும். பிறகு அன்பு தானாகவே நிகழும் ஒரு செயல்முறையாகிவிடும்.
நாம் மற்றவர்கள் மீது அன்புச் சுமையை ஏற்றினால், அது ஒரு வியாபாரப் பரிமாற்றமாகிவிடும். நாம், தூய்மையற்ற அன்பின் வடிவத்தை மட்டுமே அறிவோம். 'தூய அன்பு' என்பது வெறும் பாதுகாப்புக்காகவோ அல்லது பிரதிபலனை எதிர்ப்பார்த்தோ ஏற்படுவது அல்ல; அது தூய இருப்பின் ஒரு வெளிப்பாடு; அது தானாகவே நிகழும்.
நம்முடைய இருப்புக்கு நாம் உண்மையாக, நம்முடைய மையத்திற்கு உண்மையாக இருந்தால், அதுவே போதும். உடனடியாகவே, நாம் சுதந்திரமடைந்து விடுவோம்.