புரிதல் - விடுதலைக்கான மார்க்கம்🔗

கிருஷ்ணர், க்ஷேத்ரம் அல்லது ப்ரக்ரு தியைப் பற்றிய புரிதல் நம்மை நேரிடையாகவே விடுதலைசெய்து விடுகிறது என்கிறார். நாம், நம்மை இந்த உடலோடு சம்பந்தப்படுத்திக்கொண்டு இந்தப் ஆசைகளைச் சிக்கிக்கொள்கிறோம்.

'நாம் இந்த உடலையும் மனத்தையும் கடந்தவர்கள்' என்பதைப் புரிந்துகொண்ட அந்தக் கணமே, நாம், 'பேர், பணம், புகழ், அந்தஸ்து ஆகியவற்றின் பின் ஓடுவது எவ்வளவு முட்டாள்தனம்' என்பதை உணர்ந்துகொள்கிறோம்.

நம்முடைய உண்மையான இயல்பைப் பற்றிய அறியாமையின் காரணமாகவே, நம்முடைய எல்லாப் பிரச்சினைகளும் எழுகின்றன. இந்தப் போர், புகழ், பணம், அதிகாரம் ஆகியவற்றுக்காக நாம் சண்டையிட்டுக் கொள்தல் போன்ற அற்ப விஷயங்களுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டவர்கள் என்கிற புரிதல், நம்மை அவற்றிலிருந்து விடுவிக்கிறது. ஒரு உணர்வு மாற்றம் நிகழ்ந்து, இந்தப் பொருட்களின் பந்தத்திலிருந்து நம்மை விடுவிக்கிறது.

உலகியல் சேகரிப்பதெல்லாம் வீணே என்ற புரிதல் நிகழும்பொழுது, உள் விழிப்புணர்வில் ஒரு திடீர் மாற்றம் நிகழ்கிறது.

இந்தப் புரிதல் எந்த நேரத்திலும் எவருக்கும் நடக்கலாம்! அதற்கு நீங்கள் ஆஸ்ரமத்தில்தான் வளர வேண்டும், கடவுளின் நாமத்தைத்தான் எல்லா நேரத்திலும் கேட்டுக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதெல்லாம் அவசியமில்லை. நீங்கள் எங்கு வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம், எதை வேண்டுமானாலும் செய்து கொண்டிருக்கலாம்.

உணர்வுப் பெருமாற்றம் எவருக்கும், எந்த நேரத்திலும் நிகழலாம். மேலும் அது நிகழும்பொழுது, விழிப்புணர்வின் அளவில் ஒரு பெருமாற்றமாக, ஒரு பெருந்தாவலாக இருக்குமே தவிர, அது படிப்படியாக நிகழ்வதில்லை. விளக்கேற்றியவுடன் அறை முழுவதும், 'சட்டென' ஒரே சமயத்தில் வெளிச்சம் பரவுவதைப் போன்றதாகும்.

நம் பாரதத்தில் ஏகப்பட்ட ஸாதுக்களுக்கு இந்த உணர்வுப் பெருமாற்றம் நிகழ்ந்துள்ளது. தென்னிந்திய ஸாதுவான புரந்தரதாஸர் சன்யாசமடைவதற்கு முன்னர், சம்பாதிப்பதிலேயே இரவு பகலாக மூழ்கியிருந்தார். அவருடைய செல்வத்தைத் தேவையுள்ளோருடன் பகிர்ந்துகொள்ளாமல், மிகக் கஞ்சனாகவே வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்.

ஆனால் அவரின் மனைவியோ மிகப் பெருந்தன்மை மிக்கவராயும், தேவையுள்ளவர்களுக்குக் கொடுக்கக் எவ்வித தயக்கமும் இல்லாதவராயும் இருந்தார். அது பிடிக்காதென்பதால், அவர் ரகசியமாகவே உதவிக் கொண்டிருந்தார்.

அவர் ஒரு நாள், பண உதவி கேட்டு வந்த ஒருவருக்கு, தன்னுடைய வைர மூக்குத்தியைக் கொடுத்துவிட்டார். மூக்குத்தியைப் பெற்றவர் புரந்தரதாஸர் கடையிலேயே அதை விற்கச் செல்ல, மூக்குத்தியைப் பார்த்த புரந்தரதாஸ்ருக்கு விஷயம் புரிந்துவிட்டது. தம் மனைவி

உணர்வுப் பெருமாற்றம் எவருக்கும், எந்த நேரத்திலும் நிகழலாம்.

அவ்வளவு விலையுயர்ந்த பொருளைத் தானமாகக் பிடிக்கவில்லை. அதனால், அவருடைய ஆட்சேபத்தைத் தெரிவிக்க, கோபமாக வீட்டிக்குச் சென்றார்.

இதற்கிடையில், அவர் கணவரிடம் இவ்விஷயத்தை மறைக்க முடியாதே, என்ன செய்வது என்று செய்வதறியாது திகைத்து, கடவுளிடம் உதவி வேண்டினார். கடவுளும் அதே போன்றதொரு மூக்குத்தியைக் கொடுத்தார்.

வீட்டிற்கு வந்த புரந்தரதாஸர், தம் மனைவியிடம் மூக்குத்தி இருப்பதைப் பார்த்து, திகைத்தார். இது எப்படி நிகழ்ந்தது என்று மனைவியிடம் கேட்க, மனைவியும் நடந்த விஷயத்தைச் சொன்னார்.

அதைக் கேட்ட புரந்தரதாஸருக்குள் சட்டென ஒரு மாற்றம் நிகழ்ந்தது. செல்வத்தைச் சேர்க்க, தம் சக்திகளை எவ்வளவு தூரம் வீணாக்கியிருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்தார். தாம் இதுநாள்வரை, தம் வாழ்க்கையை வீணாக்கியிருப்பதை உணர்ந்தார். பிறகு தம்மை அறிந்துகொள்ளும் பேராவலில், வீட்டைவிட்டு வெளியேறினார்.

அதனால், நாம் எந்த வேலைசெய்பவராயிருந்தாலும், ஆன்மிகத்தில் எந்தப் படியிலிருந்தாலும், எந்த நிலையிலிருந்தாலும், பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையின் திருவிளையாடல்களைப் புரிந்துகொண்டாலே போதுமானது, விரைவில் குணமடைந்து விடலாம். நாம் பொருள் இன்பங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் என்ற புரிதலே, நம்மை விடுவித்துவிடப் போதுமானது.

புரிதலை மேலும் உயர்த்துங்கள்

கேள்வி: ஸ்வாமி, நாம் புத்திசாலித்தனம் சார்ந்த புரிந்துகொள்ளும் ஆற்றலைப் பற்றிதான் பேசிக் கொண்டிருக்கிறோமா? என்னுடைய எந்த சொத்து சுகங்களும் நிலையானவை இல்லை என்று நான் அறிகின்றேன். எதுவாக இருந்தாலும் நான் இறக்கும்பொழுது என்னோடு எதையும் எடுத்துப் போக முடியாது. ஆனால் நான் இந்த உடலில் வாழும்வரை, எனக்குப் பொருள் அவசியம். நான் பொருளீட்டியாக வேண்டும். அதற்கு வேலையும் செய்தாக வேண்டும். அந்த வேலை உண்மை, கற்பனை அல்ல. இதற்கு என்ன பதில் ?

பதில்: இறக்கும்பொழுது எதையும் எடுத்துப் போக முடியாது என்பதை, நீங்களே அறிந்திருக்கிறீர்கள். எதுவும் நிலையானதில்லை என்பதையும் அறிந்திருக்கிறீர்கள். இதுவே ஒரு நல்ல புரிதல்கான்.

நீங்கள் வேலைசெய்ய வேண்டியதெல்லாம் உங்கள் பட்டறிவின் மீதுதான். இந்தப் புரிதலை மேலும் உயர்த்துங்கள். அது உங்களை விரைவிலோ அல்லது மெதுவாகவோ ஊடுருவிவிடும்.

பொருளீட்டுதல் என்னும் விஷயத்தை, ஒவ்வொருவரும், அவரவர்களின் இயல்புக்கேற்றவாறு, வெவ்வெறு கோணத்தில் நோக்கலாம்.

பொதுவாக பலர், அவர்களுக்குத் தேவையோ இல்லையோ, சொத்துகளை வாங்கிக் குவித்துக்கொண்டே இருப்பார்கள். போர், புகழ், அந்தஸ்திற்காகவே இதைச் செய்வார்கள். ஏனெனில், சமூகம் நம்முடைய செல்வத்தை வைத்துத்தான் நம்மை மதிக்கும். இதற்கு ஒரு முடிவே கிடையாது. இது ஒரு போட்டி, இந்தப் பந்தயத்தில் நீங்கள் ஜெயித்தாலும்கூட, உங்கள் நிலை அதேதான்.

நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கத்தான் வேலைசெய்கிறீர்கள், ஆனால் தேவையான அளவு பணம் சம்பாதித்த பிறகும், நீங்கள் மகிழ்ச்சியடைவதே இல்லை. ஏனெனில், சேர்ப்பதில் சிக்கிக்கொள்கின்றீர்கள்.

உங்களைவிட வைத்திருப்பவர் இருக்கத்தான் செய்வார்; அவரைப்போல சம்பாதிக்கவே நீங்களும் விரும்புவீர்கள்; அதனால்தான் உங்களால், பொருளுக்குப் பின்னால் ஓடும் மனப்பாங்கை நிறுத்த முடிவதில்லை. 'நிறுத்துவதற்குரிய நிறுத்தல் பொத்தான்' நீக்கப்பட்ட ஓர் இயந்திர மனிதன்தான் நீங்கள்! நீங்கள் வேலைசெய்ய வேண்டியதெல்லாம் உங்கள் பட்டறிவின் மீதே.

இப்போது, இவ்விஷயத்தைத் தர்க்க ரீதியாகப் பார்க்கலாம்; நீங்கள் இப்பொழுது செய்து கொண்டிருப்பது நல்லதே. பொருள் சேர்க்க வேண்டும் என்ற ஆசையில் நீங்கள் எதையும் சேர்க்கவில்லை. ஆனால், வாழ்வாதார தேவைக்காகச் சம்பாதிக்கிறீர்கள்.

'வாழ்வாதாரத் தேவை' என்று சொல்லும்பொழுது இங்கே எழும் ஒரு பிரச்சினை என்னவென்றால், நாம் ஒவ்வொருவரும், 'வாழ்வாதாரத் தேவை' என்பதற்கு அவரவருக்குரிய ஒரு விளக்கம் வைத்திருக்கிறோம்.

'நிறுத்தல் பொத்தான்' நீக்கப்பட்ட ஓர் இயந்திர மனிதன்தான் நீங்கள் !

ஒருவர், நடந்துசெல்வதே தம்முடைய அடிப்படைத் தேவை என்று நினைப்பார், இன்னொருவர், மிதிவண்டியில் செல்வதே தம்முடைய அடிப்படைத் தேவை என்று நினைப்பார், மற்றொருவர், பேருந்தில் ஒரு பயணியாகச் செல்வதே தமக்குப் போதுமானது என்று நினைப்பார்!

நீங்கள், இன்னமும் ஒரு பலனை நோக்கித்தான் வேலைசெய்து கொண்டிருக்கின்றீர்கள். நீங்கள், இன்னமும் செயலினால் விளையும் பலன்களில் பற்று கொண்டிருக்கின்றீர்கள். விளைவு, நீங்கள் விரும்பியபடி நிகழ்வுகள் நிகழ்ந்தால், நீங்கள் சந்தோஷப்படுகின்றீர்கள். இல்லையென்றால், துக்கத்தில் விழுகின்றீர்கள். இருக்கின்றீர்கள்.

நீங்கள், இதையே நீங்கள் ஒரு புத்திசாலித்தனம் மிகுந்த சக்தியால் இந்த உலகுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டீர்கள்; அதனால் அந்த சக்தியே உங்களைக் காப்பாற்றவும் செய்யும் என நம்பிக்கை கொள்ள முடியும்.

நீங்கள் கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்யும்பொழுது, ஏதோ ஒன்றைக் கேட்டுத்தான் பிரார்த்திக்கின்றீர்கள். கடவுள் கொடுப்பார் என்று உங்களுக்குத் தெரியும்; எனினும் கடவுளுக்கு, உங்களுக்கு என்ன கொடுக்க வேண்டும் என்பதும் தெரியும் என்பதை நீங்கள் நம்புவதில்லை. அதனால், நீங்கள் அவரிடம் ஒரு மனு போடுகின்றீர்கள்!

கடவுளுக்கு, 'கொடுக்கும் சக்தி' இருக்கும்பொழுது, உங்களுக்கு என்ன தர வேண்டும் என்ற 'புத்திசாலித்தனமும்' அவருக்கு இருக்கும் என்று நீங்கள் ஏன் யோசிப்பதில்லை ?

நீங்கள் பணிபுரிய வேண்டியதிருக்கிறது என்பதை நான் ஒத்துக்கொள்கிறேன். யாரும் வெகு காலத்துக்கு சோம்பேறியாக இருக்க முடியாது. எனினும் நீங்கள் விளைவுக்கு, பலனுக்கு முக்கியத்துவம் தராமலேயே வேலைசெய்யலாம். நீங்கள் இதைச் செய்யும்பொழுது, ஒரு லாக்ஷியாக இருக்கின்றீர்கள். நீங்கள் வேலை செய்கின்றீர்கள், ஆனால் வேலையின் விளைவுக்கு முக்கியத்துவம் தருவதில்லை. என்ன நடந்தாலும், அது நல்லதே என்று உங்களுக்குத் தெரியும். புத்திசாலித்தனம் உள்ள சக்தி உங்களைக் காப்பாற்றும் என்று உள்ளத்தின் ஆழத்தில் உணரவீர்கள்.