நாம் நினைப்பதுபோல், 'நாம் சாதாரணமானவர்கள்' அல்ல🔗

நீங்கள் பார்ப்பது எதுவானாலும், அது, பொருள் மற்றும் சக்தியும் சேர்ந்திருக்கிற ஒரு சேர்க்கைதான். இந்த முழுப் பிரபஞ்சமும் க்ஷேத்ர மற்றும் க்ஷேத்ரஜ்ஞனாகவும், மாயா மற்றும் ஆத்மனாகவும், பரக்ருதி மற்றும் புருஷனாகவும், பொருள் மற்றும் சக்தியாகவும், உடல்-மன அமைப்பு மற்றும் விழிப்புணர்வாகவும் அறியப்படுகிறது.

'இருப்பது' அனைத்துமே, நாம் நினைப்பதுபோல, இந்த இரண்டில் ஒன்றினால் மட்டுமே ஆனது அல்ல; இவ்விரண்டின் சேர்க்கையே!

நாம் பார்ப்பது வெறும் பொருள்தான் என்று நாம் நம்பினால், அது வெறும் மாயைதான். 'நாம்' என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் நமது உடலானது க்ஷேத்ரம் மற்றும் க்ஷேத்ரஜ்ஞு இந்த இரண்டினுடைய சேர்க்கைதான். விழிப்புணர்வு இல்லையென்றால், இந்த உடல் பயனற்றதாகிவிடும். நாம் உடல் என்று அழைக்கும் இந்தப் பொருளானது, விழிப்புணர்வால்தான் உயிர் வாழ்கிறது. இந்த இரண்டுமே இருந்தாக வேண்டும்.

ப்ரக்ருதி என்பது வெளிப்படுவது, புருஷ என்பது வெளிப்படாதது. ப்ரக்ருதி என்பது நாம் பார்க்கக் கூடிய வெளிப்பாடு. நாம் பார்க்கும் இந்த வெளிப்பாட்டிற்குப் பின்னால் வேறொன்றும் இருக்கிறது. அதுவே அதாவது பொருளின் பின்னால் உள்ள நம்மால் பார்க்க முடியாத சக்தி!

நாம் நட்சத்திரங்கள், இலட்சக்கணக்கான கிரகங்கள், கோள்கள் கொண்டிருக்கின்றன என்பதையும், அங்கு, இது போன்ற எண்ணற்ற பால்வெளிகள் இருக்கின்றன என்பதையும் பார்த்தோம்.

நீங்கள் என்ன செய்கின்றீர்கள் என்பதில் தெளிவாக இருங்கள். எதையும் குருட்டுத்தனமாகச் செய்யாதீர்கள்.

அவை ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றன. அவை எப்படி இத்தனை ஒழுங்கோடு ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றன? நம்முடைய சூரிய மண்டலத்தைப் பாருங்கள், எல்லாக் கோள்களும் சீரான பாதையில் ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றன. நாம், அவற்றைப் பாறைகள், தூசுகள், அல்லது பனிப்படலங்கள் என்று நினைத்தால், அவை வெறும் பொருள்தான் என்று நினைத்தால், அங்கு எப்படி இம்மாதிரி ஒரு ஒழுங்குமுறை இருக்க முடியும் ?

அவை பொருள் மட்டுமே அல்ல. அந்தப் பொருட்களின் இருப்பின் பின்னால், வேறு ஏதோ ஒன்று இருக்கிறது. அங்கு, பல குழப்பங்கள் உள்ளன. இருந்தாலும், அந்தக் குழப்பங்களின் நடுவே ஒரு அழகான ஒழுங்குமுறை உள்ளது. அந்த ஒழுங்கு முறைக்குக் காரணம், க்ஷேத்ரஜ்ஞுன்.

அது, ஒரு இருந்தால் அல்லது க்ஷேத்ரம் மட்டுமாகவே இருந்தால், இந்தப் புத்திசாலித்தனம் எதுவும் இருந்திருக்காது. ஆனால் அந்தப் பொருளுள் அமைந்துள்ளது. அந்தப் புத்திசாலித்தனம் அல்லது விழிப்புணர்வுதான், அந்த 'இருப்பை' உருவாக்குகிறது. அதனால் க்ஷேத்ரம் மற்றும் க்ஷேத்ரஜ்ஞுன் ஆகியவற்றின் சேர்க்கை அவசியமாகிறது.

நவீன விஞ்ஞானம், பொருளும் சக்தியும் ஒன்றேதான் என்றும், அவை ஒன்றுக்கொன்று மாற்றிக்கொள்ளத் தக்கவைதான் என்றும் நிரூபித்துள்ளது. ஆனால் நம் உள்ளுலக விஞ்ஞானிகள் பல ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பாகவே இதை நிரூபித்துவிட்டனர்.

'இருப்பை' உருவாக்குவதற்காகவே, பொருளும் சக்தியும் ஒன்றாக இணைகின்றன.

நமது உடம்பின் ஒவ்வொரு அணுவும் எவ்வாறு புத்திசாலித்தனத்தைப் பெற்றிருக்கிறது என்று நான் முன்னமேயே சொல்லியிருக்கிறேன். விஞ்ஞானம், நமது மனித உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு அணுவிலும் புத்திசாலித்தனம் பொதிந்துள்ளது என்று நிரூபித்திருக்கிறது. ஒவ்வொரு அணுவும், வெறும் சில வேதியப் பொருட்களால் மட்டும் ஆனது அல்ல; அது, புத்தி அல்லது சக்தியையும் உள்ளடக்கி இருக்கிறது. இந்த ஒருங்கிணைப்புதான், உடல்-மன அமைப்பை உருவாக்குகிறது.

மாயையை விட்டு நிஜத்தை விரும்பினால் வாழ்வே இனித்திடும்

நாம் இன்னும் ஆழமான நிலையில் ஆராய்ந்து பார்த்து, க்ஷத்ரமும் க்ஷத்ரஜ்ஞும் தனித்தனியான அமைப்புகள் அல்ல என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

க்ஷத்ரமும் க்ஷத்ரஜ்ஞும் ஒரே மூலத்தைக் கொண்டவைதான். க்ஷத்ரம் என்பது சக்தியின் ஸ்தூல வடிவம், அதே சக்தியின் ஸூக்ஷ்ம வடிவம் க்ஷத்ரஜ்ஞன்.

க்ஷத்ரஜ்ஞனின் 'இருப்பு' நிகழ்வதற்கு, ஸ்தூல அமைப்பும், அங்கே இருந்தாக வேண்டும்.

நம்மைச் சுற்றியிருப்பவற்றை, நாம் எவ்வாறு பார்க்கிறோம் என்பதே நம் வாழ்க்கை முறையை நிச்சயிக்கிறது.

நாம் எல்லாவற்றையுமே பொருளாக மட்டுமே பார்க்கிறோம். நாம் இந்த ஸ்தூல நிலையை மட்டுமே பார்க்கும்பொழுதுதான் பயங்களும் புகுந்துகொள்கின்றன.

மேலும் நாம், இந்தப் பொருளைத்தான் மேலும் மேலும் பெற விழைகிறோம். நாம் பார்ப்பதெல்லாம் பொருள்தான் என்று நாம் நினைக்கும்பொழுது, நாம் பொருளுலக வாழ்க்கையைத்தான் வாழ்கிறோம். நாம் க்ஷத்ர நிலையில் வாழும்பொழுது, நாம்

ஒவ்வொரு அணுவும், வெறும் சில வேதியப் பொருட்களால் மட்டும் ஆனது அல்ல; அது, சக்தியையும் உள்ளடக்கி இருக்கிறது.

மாயையில்தான் வாழ்கிறோம். அதுதான் பிரச்சினையே.

நாம் இந்த மாயையில் வாழும்பொழுது, நாம் நம்மை, இந்தப் பொருள் உலகத்தை அடிப்படையாக வைத்துத்தான் வரையறுத்துக் கொள்கிறோம். இதன் காரணமாகவே நாம், இந்தப் பொருளின் பின்னால் ஓடி, ஓடி, அதைச் சேகரிக்கத் தொடங்குகிறோம்.

நாம் இந்தப் பொருளை நம் உடைமையாக்கிக்கொள்ள விழைகிறோம். ஆனால் இதுவே சக்தியும்கூட என்று அறிந்துகொள்ளும்பொழுது, 'சக்தியை எப்படி நம் உடைமையாக்கிக்கொள்ள முடியும் ? அதை சொந்தமாக்கி நம்மிடமே பிடித்து வைத்துக்கொள்ள முடியுமா?' என்று நாம் சிந்திக்கத் தொடங்குகிறோம்.

'இல்லை, நாம், சக்தியை ஒரு பைக்குள் பிடித்து வைத்துக்கொள்ள முடியாது' என்ற இந்தப் புரிதல் நிகழும்பொழுது, விஷயங்களை வெறும் 'பொருளாக' மட்டுமே கருதிக்கொண்டு, அவற்றின் பின்னால் ஒடுவது வீணே என்பதை உணர்ந்துகொள்கிறோம்.