உள்ளதை உள்ளபடியே பார்க்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்
சக்ஷு என்னும் பார்வைக்குப்பின் இருக்கும் சக்தியால் சுற்றுப்புறம் ஒளியேற்றப்படும்பொழுது மட்டுமே, பொருட்களை உணர்ந்து, அறியமுடிகிறது. சூரியனிடமிருந்து வரும் ஒளிச் சக்திதான், எல்லா உயிர்களின் பிறப்புக்கும், வளர்ச்சிக்கும் காரணம். பூமியில் வாழும் அனைத்து உயிர்களும், தாம் வாழ்வதற்கு, சூரியனையே சார்ந்திருக்கின்றன.
இந்த ஒளி ஆதாரங்களுக்கு எது சக்தியைத் தருகிறது ? எது அவற்றைத் தூண்டுகிறது? அந்தப் பிரபஞ்ச சக்திதான்! ஆம், ஒளியினுடைய எல்லா ஆதாரங்களுக்கும் தேவையான சக்தியை பிரபஞ்ச இருப்பே கொடுக்கிறது.
கிருஷ்ணர், இந்த இருப்புத்தன்மையை 'ஒளியின் ஆதாரம்' என்று அழைக்கிறார். ஒளியின் மூலங்களான குரியன், சந்திரன், மின்னல் ஆகியவை, சுயமாக பிரகாசிக்கும் தன்மைகொண்ட இருப்புத்தன்மையிலிருந்தே, தங்களின் சக்தியைப் பெறுகின்றன. அதனால்தான், இருப்புத்தன்மையை, 'தானே பிரகாசிப்பது' அல்லது 'சுயமாக ஒளிவிடுவது' என்று அழைக்கிறோம்.
ஆழ்ந்த கருத்தின்படி, இருப்புத்தன்மையை 'ஒளிபொருந்திய' என்று குறிப்பிடும்பொழுது, அது, நாம் சாதாரணமாகப் புரிந்துகொள்ளும் அர்த்தத்தில் குறிக்கப்படவில்லை. இருப்புத்தன்மை என்பது தூய புத்திசாலித்தனம்; அது நம் அறியாமையைப் போக்குகிறது.
ஒரு ஜ்ஞான குரு ஒவ்வொன்றையும் மிகத்தெளிவோடு பார்க்கிறார். அவர் சத்தியத்தை உள்ளது உள்ளபடியே பார்க்கிறார். நீங்கள் ஒரு இருட்டான அறைக்குள் இருக்கும்பொழுது, அந்த அறையில் என்ன இருக்கிறது என்பதை நீங்கள் அறிய மாட்டீர்கள். விளக்கைப் போட்டபிறகு, சுற்றிலும் இருப்பதைத் தெரிந்துகொள்வீர்கள்.
ஒரு ஜ்ஞான குரு, 'விழிப்புணர்வு' என்னும் விளக்கைப் பயன்படுத்தி, சத்தியத்தை உள்ளது உள்ளபடியே, எந்த எந்த வடிகட்டியையும் பயன்படுத்தாமலேயே பார்க்கிறார். அவர், விழிப்புணர்வு விளக்கைப் பயன்படுத்தி, தம்மைச் முழுமைத்தன்மையில் உணர்கிறார்.
இந்த விழிப்புணர்வு விளக்கு, மற்ற விளக்குகளைப் போன்றது அல்ல; இது அறியாமையின் அடுக்குகளை, அவை எவ்வளவு ஆழத்தில் இருப்பினும், அவற்றை வெட்டிவிடுகிறது! அதனால்தான் குருவானவர், தம்மைச் சுற்றி, 360 டிகிரியும் பார்க்கிறார்.
அனைத்துப் படைப்புகளுமே, அவற்றின் மையங்களை நோக்கும்போது, அவை பிர்பஞ்ச சக்தியின் படைப்புகளே !
அவர், தாம் பார்க்கும் எதையும் நாம் செய்வதைப்போல, வடிகட்டி பார்ப்பதில்லை. நாம் செய்யும் இந்த வடிகட்டுதல்தான், நம்முடைய எல்லாப் பிரச்சினைகளுக்கும் காரணம். நாம், உள்ளதை உள்ளபடி பார்ப்பதேயில்லை. நமது நினைவுப்பதிவுகளிலிருந்து விளைந்த கருத்துகளுக்குத் தக்கவாறு, நாம் அவற்றைத் திரித்துக்கொள்கிறோம்.
நம்முடைய உணர்ச்சிகளாலும் நினைவுகளாலும் பாரம் ஏற்றப்பட்ட நம்முடைய அஹங்காரம், சத்தியத்தை உள்ளபடியே பார்க்கவும், அனுபவிக்கவும் நம்மை அனுமதிப்பதில்லை. இது, உங்கள் கணினியில் ஏராளமான உயர்-அடர்த்தி படங்கள் ஏற்றப்படும்பொழுது நடப்பதைப்போலத்தான் நடக்கிறது! அதற்குப் பிறகு அதனுள் எந்தச் செய்தியைப் போட்டாலும் அதனால் சரியாகச் செயல்பட முடியாது.
அதைப்போலவே, நாம் கடந்தகால உணர்ச்சிகள், மனக்கிளா்ச்சி கள், கருத்துகள், நினைவுகள் ஆகியவற்றாலான ஒரு வடிகட்டியை உருவாக்கி, அதன் வழியே உலகத்தைப் பார்க்கிறோம்; விளைவு... உள்ளதை உள்ள படியே பார்ப்பதை நாம் நிறுத்திவிடுகிறோம்.
நாம் அஹங்காரத்திலிருந்து செயல்படும்பொழுது, உண்மையில் என்ன இருக்கிறதென்ற அறிந்துகொள்ளாமலேயே, நாம் நம் சொந்தக் கற்பனை உலகில் வாழ்கிறோம்.
இந்த அஹங்காரம், இருளைப் போன்றது, அதற்கென்று ஒரு இருப்பு இல்லை, அதற்கென்று ஒரு நேர்மறை இருப்பு கிடையாது. ஒளி இல்லாத நிலையே இருள் என்பதுபோல், விழிப்புணர்வற்ற
ஜ்ஞான குரு, விழிப்புணர்வு விளக்கைப் பயன்படுத்தி, தம்மைச் சுற்றி நிலவும் சூழலை முழுமைத்தன்மையில் உணர்கிறார்.
நிலையே அஹங்காரம் எனப்படுகிறது. அஹங்காரத்தை அழிக்கப் போராடுவது என்பது அறையிலிருந்து இருட்டை, நம் கைகளால் தள்ளி, விரட்டிவிட முயல்வது போன்றதுதான்.
நாம் விஷயங்களை, உள்ளது உள்ளபடியே பார்த்து, அதிலுள்ள சத்தியங்களை அப்படியே உணர்வது எப்படி ?
இருளை நீக்குவதற்காக நீங்கள் செய்ய வேண்டியது என்னவென்றால், இருளுடன் போராடுவதைப் பற்றிய எண்ணத்தை மறந்துவிட பதிலாக, உங்கள் சக்தியை ஒளியின்மேல் குவியுங்கள். அந்த அறைக்குள் ஒரு விளக்கைக் கொண்டுவாருங்கள், இருள் தானாகவே போய்விடும். விழிப்புணர்வு எனும் இந்த விளக்கு, நம் எல்லோரிடமும் இருக்கிறது ; இருக்கிறது.
அஹங்காரத்தைப் பற்றிய அனைத்தையும் மறந்து விழிப்புணர்வு என்ற விளக்கை உங்கள் இருப்புத்தன்மைக்குள் எடுத்து வருவதில்
ஒளி இல்லாத நிலையே கருள் என்பதுபோல், விழ்புணர்வற்ற நிலையே அவரங்காரம் எனப்படுகிறது.
கவனம் செலுத்துங்கள். எப்பொழுது உங்கள் முழு விழிப்புணர்வும் ஒளிச்சுடராக மாறுகிறதோ, அப்பொழுது அங்கு அஹங்காரம் என்பது இல்லை.