எல்லையற்ற மகிழ்ச்சி;
தியானத்தால், வாழ்வு ஆனந்தமயமாகிவிடும்: எந்த ஒரு காரணமும் இல்லாமலேயே!
ஏனென்றால் எந்த ஒரு மகிழ்ச்சிக்கும் ஒரு காரணம் நிச்சயமாக அது இன்றோ, நாளையோ வேதனையைக் கொண்டு வந்தே தீரும்.
நல்ல உணவு கிடைத்தது என்பதற்காக இப்போது மகிழ்ச்சியடைந்தால், அது பசிக்கும்போதும் துன்பம்தான். காதல் கொண்டதால் மகிழ்ச்சி அடைந்தால், அது பறந்து போகும்போது சோகம்தான். 'அதெல்லாம், நமக்கு ஏற்படாது,' என்று மட்டும் நினைத்து விடாதீர்கள். எல்லோருக்குமே ஏற்படும். வாழ்வின் சட்டம் அது.
எல்லா மகிழ்ச்சிகளும், அவை முடிந்த பின்னே துயரம்தான். அதனால்தான், புராதன பாரதத்தில், மகிழ்ச்சி யையும் துக்கமாகவே பயன்படுத்தினார்கள்.
ஆனால் நீங்கள் தியானத்தில் அனுபவிக்கும் மகிழ்ச்சி இடையூறு செய்யப்படாதது; இடையூறு படுத்த முடியாதது. நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கலாம் அப்போதும் அப்படியேதான் இருக்கும். மழையோ, பனியோ, வெயிலோ, மகிழ்ச்சி மாறாமல் இருக்கும். உங்கள் உள், வெளிச் சூழல்கள் எப்படியிருந்தாலும் மகிழ்ச்சி மாறாது.
தியானத்தால் கிடைத்த நிலையான அந்த மகிழ்ச்சியை நீங்கள் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, எந்தப் புறச் சக்தியும் அதைக் குலைக்க முடியாது. இதன் பொருள், நீங்கள் ஆழ்ந்து உள்முகம் நோக்கிப் போய்க் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதுதான்.