Οι Κρίσεις φόβου🔗

Οι ψυχολόγοι μιλούν σχετικά με τις κρίσεις φόβου. Ας πούμε ότι περπατάτε σε έναν κήπο μέσα στο σκοτάδι και βλέπετε ένα κουβάρι σχοινί - μπορείτε να αρχίσετε να τρέμετε, φανταζόμενοι πως πρόκειται για ένα φίδι. Αυτό το ξαφνικό σοκ που παθαίνετε πριν να συνειδητοποιήσετε δεν είναι παρά ένα σχοινί και όχι ένα φίδι, είναι αυτό που ονομάζεται 'κρίση φόβου'. Μία κρίση φόβου είναι σαν να ταρακουνάτε ένα τριαντάφυλλο από τις ρίζες του - αν το κάνετε αυτό για αρκετή ώρα, τότε αυτό θα πεθάνει

Λέγεται ότι υποβαλλόμαστε καθημερινά σε έξι έως δώδεκα κρίσεις φόβου, κατά την διάρκεια του ύπνου μας στα όνειρα μας, αλλά και κατά την κατάσταση του ξύπνιου μας. Φανταστείτε λοιπόν τι συμβαίνει στο όν μας! Οι κρίσεις φόβου εκινούνται από το ασυνείδητο μας. Όταν τις κοιτάξουμε μέσω της επίγνωσης και της συνείδησης μας, αυτές μπορούν να μειωθούν σημαντικά.

Πώς να ξεπεράσετε τον φόβο

Παρατήρηση και αποδοχή

Όταν αντιμετωπίζετε τον φόβο, μην προσπαθείτε να του αντιστέκεστε ή να τον καταπιέζετε. Απλά κοιτάξτε τον φόβο, παρατηρήστε τον και αποδεχτείτε τον. Η αποδοχή του φόβου τον διαλύει. Επιτρέψτε τον φόβο να σας ταρακουνήσει. Αν το σώμα σας τρέμει, επιτρέψτε το να τρέμει. Αν τα μάτια σας δακρύσουν, επιτρέψτε στα δάκρυα αυτά να έρθουν. Απλά να είστε σαν το χορταράκι στον άνεμο - το οποίο λυγίζει χωρίς αντίσταση.

Μια μικρή ιστορία:

Μια σκοτεινή νύχτα, ένας άνδρας περπατούσε σε ένα στενό μονοπάτι. Ξαφνικά, το πόδι του χτύπησε σε μια πέτρα και σκοντάφτοντας γλίστρησε κάτω. Κατάφερε όμως κάπως να πιαστεί από ένα κλαδί που κρεμόταν από έναν βράχο. Ήταν εντελώς σκοτεινά. Ο άντρας κραιόταν σφιχτά από το κλαδί. Φώναξε δυνατά για βοήθεια, αλλά η μόνη απάντηση που έλαβε ήταν ο αντίλαλος της φωνής του. Ακούγοντας

τον αντίλαλο αυτό, ο άνδρας τρομοκρατήθηκε σκεπτόμενος ότι μπορεί να βρισκόταν στο στόμιο μιας τεράστιου γκρεμού..

Η νύχτα έμοιαζε ατελείωτη και ο άνδρας κρατιόταν απεγνωσμένα, ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να βρεθεί κάποια βοήθεια. Τελικά ξημέρωσε. Ο άντρας κοίταξε κάτω για να δει πόσο βαθύς ήταν ο γκρεμός

αλλά ο γκρεμός δεν υπήρχε, το ύψος από το οποίο κρεμότανε ήταν μονάχα δύο μέτρα.

Οι φόβοι σας είναι ακριβώς σαν τους δικούς του. Νομίζετε ότι είναι ένα βαθύς γκρεμός, αλλά στην πραγματικότητα είναι μόνο λίγα μέτρα. Εάν μπορέσετε να αντιμετωπίσετε τους φόβους σας, θα δείτε ότι δεν έχουν κανένα βάθος. Επειδή μεγεθύνετε τους φόβους, τους φαντάζεστε ότι αυτά είναι σαν μία άβυσσος. Είναι δική σας επιλογή, το να αφήσετε το κλαδί, τον φόβο, ή να συνεχίσετε να προσκολλάστε σε αυτό και να βασανίζετε τον εαυτό σας.

Η αποδοχή είναι ο μόνος τρόπος για να κατακτήσετε όλα τα αναπόφευκτα πράγματα της ζωής. Όταν βρίσκεστε σε αποδοχή, ξαφνικά μπορείτε να δείτε τον φόβο σας να εξαφανίζεται. Τη στιγμή που βρίσκεστε σε αποδοχή, ο φόβος χάνει τη δύναμή που έχει να σας φοβίζει. Όταν δεν παλεύετε άλλο μαζί του, θα δείτε τον φόβο να είναι κατά βάθος μια βαθιά γαλήνη. Όταν συμβαίνει η κρίση του φόβου, απλά ζήστε την. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος.

Όταν έχετε κάτι που συνδέεται με το φόβο, αποδεχτείτε το. Είναι αυτή η αποδοχή μεταμορφώνει. Όσο περισσότερο το πολεμάτε, τόσο περισσότερο ενδυναμώνετε τον φόβο. Η απόσπαση της προσοχής σας από τον φόβο δεν είναι επίσης ο σωστός ο τρόπος, διότι τότε ο φόβος θα εξακολουθεί να παραμένει μαζί σας. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα έχετε απαλλαγεί από τον φόβο.

Αφήστε τον φόβο να σας κυριαρχήσει. Εισέλθετε μέσα στο φόβο δύο με τρεις φορές. Ζήστε τον φόβο αυτό έντονα και χωρίς επιφυλάξεις. Ξαφνικά θα διαπιστώσετε ότι δεν σας αγγίζει άλλο πια!

Swadhishthana Chakra - η έδρα της ζωής και του θανάτου

Ο φόβος σχετίζεται με το swadhishthana τσάκρα , το λεπτεπίλεπτο αυτό ενεργειακό κέντρο το οποίο βρίσκεται δύο ίντσες κάτω από την περιοχή του ομφαλού.

Αυτό είναι ένα περιστατικό από τη ζωή μου όταν ήμουν νεότερος:

Συνήθιζα καθημερινά να περιδιαβαίνω το λόφο του Αρουνατσάλα. Ξεκινούσα νωρίς το πρωί γύρω στις τέσσερις, και γυρνούσα γύρω από το λόφο ψέλνοντας και τραγουδώντας τα keertans . Ένα πρωί λοιπόν ξεκίνησα πολύ νωρίς, λίγο μετά τα μεσάνυχτα. Εκείνες τις μέρες δεν υπήρχαν δρόμοι ή φώτα στο μονοπάτι που περνούσε γύρω από το λόφο. Ήταν ένα πυκνό δάσος καθ'όλη όλη την διαδρομή. Τραγουδούσα χαρούμενα και περπατούσα με τα μάτια προς τα κάτω. Ξαφνικά, σε ένα σημείο δίπλα σε ένα μικρό ποτάμι, κοίταξα ψηλά και είδα μια αγέλη από άγριες ύαινες να με κοιτάζουν επίμονα, έτοιμες να μου ορμήσουν!

Μέσα σε εκείνο τον ξαφνικό βαθύ φόβο, απλά έβγαλα μια κραυγή από τα βάθη του hara μου , του τσάκρα swadhishthana . Ήταν μια κραυγή ενός φόβου αγνού, που δεν είχα ξαναζήσει ποτέ άλλοτε. Ήταν τόσο πλήρης που ποτέ δεν μπόρεσα να ξαναταρακουνηθώ από τον φόβο στην ζωή μου!

.

Ένιωσα την πλήρη παράδοση μου στον ιερό λόφο του Αρουνατσάλακαι μια βαθιά εμπιστοσύνη ότι ο Αρουνατσάλα θα με φρόντιζε. Ξαφνικά, από το πουθενά, ένας ηλικιωμένος sannyasi εμφανίστηκε μπροστά μου με ένα μεγάλο μπαστούνι και έδιωξε τις ύαινες. Μόλις τα ζώα έφυγαν, ο ηλικιωμένος εξαφανίστηκε!*

Μέσω αυτής της πρωτόγονης κραυγής,διαπίστωσα ότι το σώμα μου είχε ξαφνικά γίνει πολύ πιο ελαφρύ. Πιο πολύ αιωρούμουν παρά περπατούσα ήταν σαν να είχε αυξηθεί η συχνότητα του όντος μου Στη σύγχρονη ψυχιατρική θεραπεία, εφαρμόζεται η "πρωτογενής θεωρία", όπου οι ασθενείς ουρλιάζουν με σκοπό την κάθαρση, από τα βάθη του hara τους, για να ανακουφιστούν από το φόβο και από άλλα καταπιεσμένα αρνητικά συναισθήματα.